วาดรักให้เป็นเรื่องจริง ตอนที่ 8 แปลไทย

งานรอง

มิตรภาพที่เชื่อมต่อใน 2 มิติ ♡ บ้าน×วัยเยาว์

kakunanu

นะนะพูเซคิ ภาพวาด ต้นฉบับ ทาคาฮาตะ ยูมิ เพื่อการวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม ได้เริ่มวาดล่วงหน้าแล้ว!

อ๊า~ ไม่เข้าใจเลย!!

เส้นทางการเติบโตของอุเระฮารุคุง กำลังเปิดให้อ่านฟรีทุกตอนที่เว็บไซต์ Young Animal

...อะไรก็ไม่รู้ แต่รอยยับบนเสื้อผ้ามันแปลก แล้วสมดุลของร่างกายก็ดูไม่ดีด้วย...

ว่าต้องทำยังไงถึงจะดีขึ้นก็ยังไม่รู้...

ได้ส่งเนมที่ใช้เวลาทำถึง 3 สัปดาห์ให้คุณโอยามะบรรณาธิการที่รับผิดชอบไปแล้ว

วันนี้จะได้รับคำตอบกลับมา

มินน์

ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงเลย

เวลามีจำกัด จะได้ฝึกวาดรูป

คุณโอยามะเองก็เคยบอกว่าเรื่องแนวรักคอมเมดี้เนี่ย ความสำคัญของภาพวาดมันสูงกว่ามังงะเรื่องอื่นนะ...

คุณอุเระฮาระ! หวัดดีจ้า♡

น...นี่คุณมิยาโมโตะเหรอ

อะไรเหรอ อะไรนะ!? เนี่ย ฟังนี่ก่อน! เอ้ย ฟังให้ดีนะ!!

เย้~~!!

ผ่านแล้ววว!!

ฟา๊ะ!?

นี่สิ อีกแล้วที่โรงเรียนนะ

อา...แสงอาทิตย์มันจ้าชะมัด...

ครับ ขอบคุณมากครับ

ตาจะบอดแล้ว...

แบบนี้เราก็จะเป็นคู่กันแล้วนะ

คุณอุเระฮาระ

มาแข่งกันว่าจะเดบิวต์ได้ก่อนใคร

มะ♡

ฉันจะชนะแหละนะ

บ...

ผมก็ไม่ยอมแพ้นะครับ!!

แย่แล้ว...

จะถูกทิ้งไว้ข้างหลังแล้ว...

นี่ ฟังอยู่ไหม?

เอ่อ... เมื่อกี้ว่าอะไรนะ?

นี่... คุณอุเระฮาระเป็นยังไงบ้าง?

อ๊ะ เปล่าสิ...

กำลังฝึกวาดรูปอยู่พอดีเลยครับ...

จริงดิ? เย้~~

***

คือว่า...คุณมิยาโมโตะวาดรูปเก่งมากๆ เลยนี่ครับ

ก็ใช่นะ

แล้วจะทำยังไงถึงจะวาดรูปคนให้เก่งขึ้นได้ล่ะครับ?

อืมมม

เอาล่ะ!! งั้นก่อนอื่น

เอาร่างสเก็ตช์บุ๊กมาเจอกันที่ทะเลนะ

หา?

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ...

การจะวาดภาพคนให้เก่งขึ้นเนี่ย สุดท้ายแล้วการวาดสรีระคนจริงมันดีที่สุดเลย!!

เอาล่ะ คุณอุเระฮาระ!! มีสาวแกลที่มีความปิ๊ดปิ๊ดเต็มไปหมดเลยนะ!!

วาดให้เต็มที่ไปเลยนะ!!

...โดนจับได้แล้ว

...ว่าแต่ว่านะ

ก็แค่คุณมิยาโมโตะอยากจะไปเที่ยวทะเลไม่ใช่เหรอครับ

ก็เพราะว่าตัวเองได้เนมผ่านแล้วนี่นา... ก็เป็นเรื่องธรรมดาของอัจฉริยะที่จะทำได้เร็วๆ

น...ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย...

ส่วนพวกเรานี่มาปรึกษาเรื่องรูปอย่างจริงจังแท้ๆ น่าโดนเลยนะครับ

ก็เพราะว่าถ้าจะวาดคนให้เก่งได้ ก็ต้องวาดภาพเปลือยไม่ใช่เหรอ!?

แต่เรื่องพวกนั้นถ้าไปที่ที่ดีๆ มันก็แพงนี่ครับ

ถ้าไปทะเลก็ใส่ชุดว่ายน้ำไง คุณมิโฮก็เด็ดมากเลยนะ!! เอ๊ะ? คุณเมนะก็เด็ดเหมือนกันนี่นา!?

เข้าใจแล้วน่า ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วล่ะ

แล้วก็ชุดว่ายน้ำของคนที่ไม่รู้จักเนี่ย ห้ามจ้องเขม็งเด็ดขาดนะ

ถ้าเป็นชุดว่ายน้ำของคนที่รู้จักล่ะก็

จ้องเขม็งก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

...อุ๊บ

ว่าแต่ว่าไม่ใช่แค่ชุดเปลือยหรือชุดว่ายน้ำอย่างเดียวนะ...

คุณอุเระฮาระ ลองวาดคุณคิโยเนะดูหน่อยสิ

เอ๊ะ? ที่นี่เหรอ?

ค...ก็ประมาณนี้ครับ...

ขอหน่อยสิ

อย่าเพิ่งวาดเสื้อผ้าจากเค้าโครงสรีระคร่าวๆ น่ะนะ ต้องวาดแบบเปลือยให้เป๊ะก่อนถึงจะ...

ครับ หยุด!

แบบนั้นจะรู้เลยว่าเสื้อผ้าที่วางอยู่ข้างบนมันจะเกิดรอยยับแบบไหน

ความคลาดเคลื่อนจากการวาดเดสซานก็จะหายไป

เก่ง...!!

งั้นก็สิ่งสำคัญคือต้องวาดให้เยอะๆ อย่างต่อเนื่อง

อย่างเช่นท่าโพสแบบนี้ล่ะ?

ไม่สิ ให้ดูสิ!!

...พอจ้องมองอย่างจริงจังแล้ว

...เกือบจะแข็งตัวแล้วเนี่ย...

สิ่งที่สำคัญของการวาดภาพเหมือน (เดสซัน) ไม่ใช่การ "วาด" หรอกนะ

แต่คือการ "สังเกต" ต่างหาก

มีบางคนก็มักจะ

วาดหน้าอกที่ยกแขนขึ้นแบบนี้แต่รูปทรงไม่เปลี่ยนเลยนี่นา

ที่จริงมันนมมันติดอยู่กับกล้ามเนื้อหน้าอกนี่แหละ

อ๋อ เข้าใจแล้ว...

พอยกแขนขึ้นมันก็จะถูกดึงตามการเคลื่อนไหวไงล่ะ--

ผู้หญิงจะมีเชิงกรานกว้าง ก็ลองสังเกตตรงนั้นด้วยนะ

นอกจากนี้ ความแตกต่างระหว่างร่างกายผู้ชายกับผู้หญิงก็คือเชิงกรานนั่นแหละ

มันดูตรงนั้นยากจังเลยครับ...

ก็เพราะแบบนั้นไงล่ะ--

ช่วยดูให้ดีๆ แล้ววาดให้เลยนะ♡

อืมมม...

เหมือนมันยังไม่ค่อยจะถูกนะ?

ดูแล้ววาดอย่างตั้งใจเหรอ?

ไม่ได้ดูอย่างตั้งใจ...ดูไม่ออก...

ว้าว เด็กคนนั้นน่ารักสุดๆ เลย

หยุดซะทีเถอะ นาย

อาหารเย็นคืนนี้ตัดสินใจได้แล้ว

พวกที่มาเที่ยวทะเลนี่มันน่าสมเพชจริง

...จะมาว่าคนอื่นได้ยังไงล่ะ

ตรงช่วงหน้าอกน่ะ...จี๊ดขึ้นมานิดนึง...

กรุณาส่งความรู้สึกเกี่ยวกับผลงานนี้มาได้เลยค่ะ ที่อยู่: สำนักพิมพ์ชิราอิสึมิ, 21212 ชิโระอิซึมิโจ, คันดะอาวาจิโจ, จิโยดะ, โตเกียว, แผนกบรรณาธิการヤングアニマル "เดี๋ยวก็อยากวาด"

คุณมิยาโมโตะ

นี่มันหน้าอกฉันใหญ่กว่าตั้งเยอะนี่นา?

เอ่อ...

แล้วเดสซันล่ะ?

ห๊ะ? ทำไมล่ะ?

...ใส่เสื้อยืดสิคะ

ไม่... คือว่า

รู้สึกว่ามันเริ่มจะเย็นลงแล้วล่ะ... อะไรประมาณนั้น

ถึงจะร้อนตับแตกก็เถอะนะ

อ...

ช่างเถอะ ใส่ซะเดี๋ยวนี้เลย!!

อะไร? ทำไม? ไม่เข้าใจความหมายเลยจริงๆ นะเนี่ย