ตอน 2: Chapter 2

◇สาบานไว้กับแผ่นหลังนั้น—

อาจารย์คือผู้มีพระคุณต่อชีวิตของฉัน

ถึงแม้ว่าจริงๆ แล้วจะแข็งแกร่งกว่าใครๆ ก็ตาม

แต่ก็ไม่เคยอวดอ้าง

เสมอมาเพื่อใครบางคนที่แม้แต่ชื่อก็ไม่รู้

เป็นคนที่ใจดีจนทุ่มเทได้อย่างเต็มที่

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันก็เริ่มอธิษฐานถึงคุณอาจารย์คนนั้นแล้วล่ะ

อยากจะตามให้ทันหลังของคุณจังเลย

ตอนที่ 2 ภารกิจแรก

ชายแก่ชนบท จะกลายเป็นเซ็นเซย์ดาบ

ต้นฉบับ ซากาซากิ ชิเงรุ・นาเบชิมะ เท็ตสึฮิโระ ภาพประกอบ ฮาซามะ ซาสามิ การจัดองค์ประกอบ ยาตานิ เซ็นจิ

ถึงเวลาเช้าแล้วนะ! ตื่นได้แล้ว!!

อืมม... ขอให้หลับอีกหน่อยเถอะ...

ไม่ได้! สัญญาแล้วว่าจะไปวันนี้ไม่ใช่เหรอ

—อ้อ จริงด้วยสิ... งั้นเตรียมตัวไปกันเถอะ

ที่สมาคมนักผจญภัย—

...รอนานเลยนะ!

ลงทะเบียนเรียบร้อยแล้ว!!

แบบนี้ฉันก็เป็นนักผจญภัยเต็มตัวแล้วสินะ

...ดีจังเลยนะ

—แต่ว่าคนเยอะจังเลยนะ

นี่ทุกคนเป็นนักผจญภัยเหรอ?

...ก็คงจะเป็นอย่างนั้นสินะ

ถ้าจะมาเป็นนักผจญภัยน่ะ

ก็แค่ยื่นเอกสารง่ายๆ เท่านั้นเอง

อีกอย่าง ช่วงเวลานี้เป็นเวลาที่นักผจญภัยจะมารวมตัวกันเป็นพิเศษด้วย

นั่นไง ลองดูตรงนั้นสิ

เช้าของนักผจญภัย ก็เริ่มต้นจากการเลือกรับภารกิจที่ติดประกาศตรงนั้น

สึ... สุดยอดไปเลย! ภารกิจเยอะขนาดนี้...!!

มันเริ่มต้นจากการเลือกว่าจะรับอันไหนนะ

อสูรกายขนาดใหญ่ ทูบาต!!

เนล ไม่ใช่ทางนั้นสิ

เลือกจากตรงนี้ได้เลย

เอ๊ะ...

เนลเป็นนักผจญภัยที่เพิ่งเริ่มต้นในระดับ "ไวท์แร็งก์"

ยังไม่สามารถรับภารกิจใหญ่ๆ อย่างการปราบมอนสเตอร์ได้

ก่อนอื่นต้องทำภารกิจเล็กๆ ให้สำเร็จเพื่อไต่ระดับขึ้นไป

และขยายขอบเขตของภารกิจที่เลือกได้

หลังจากนั้น การค้นหาภารกิจที่เหมาะสมกับคุณสมบัติของตัวเองเป็นเรื่องสำคัญนะ

สร้างผลงานชิ้นใหญ่ในด้านที่ตัวเองถนัด

ด้วยการทำเช่นนั้นก็จะได้รับการเลื่อนขั้นไปสู่ระดับที่สูงขึ้นน่ะ

นั่นหมายความว่า การค้นหาสิ่งที่อยากทำของตัวเองเป็นเรื่องสำคัญสินะ!?

ก็ประมาณนั้นน่ะ...

...ถ้างั้นก็

สิ่งที่สึเรน่าอยากทำมันคืออะไรเหรอ?

สิ่งที่อยากทำ

เหรอ...

ถ้าอยากรู้จะบอกให้เองนะ

เอ๋~ บอกตอนนี้เลยสิ!

ถ้าบอกไปแล้วเนลก็จะได้รับผลกระทบทันทีไม่ใช่เหรอ

เอาเป็นว่าอันที่ดูดีสำหรับภารกิจแรกนะ—

—อันนี้น่ะ

ภารกิจเก็บของที่หมู่บ้านโรคลิ

ขอบคุณมากเลยนะคะที่สละเวลามาถึงที่ห่างไกลแบบนี้

ไม่คิดเลยว่าระดับแพลตินัมจะรับภารกิจให้ด้วย...

คราวนี้ฉันเป็นผู้ติดตามนะ

คุณนายกหมู่บ้านร็อกริ

ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็อุ่นใจขึ้นเยอะเลยครับ

—แล้วสำหรับภารกิจในครั้งนี้ก็คือ

ดอกไม้ที่ชื่อว่า "หยาดน้ำตาแห่งเทพธิดา" ที่ขึ้นอยู่ในป่าด้านหลังหมู่บ้าน

อยากให้คุณช่วยเก็บมาให้หน่อยครับ

นานมาแล้ว ตอนที่เกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ขึ้นในหมู่บ้าน

มีเทพธิดาองค์หนึ่งได้ปรากฏกายขึ้นและช่วยบรรเทาให้

และเพื่อให้ภัยพิบัติที่มากกว่านี้ไม่มาเยือนดินแดนแห่งนี้

จึงได้ประทานดอกไม้ที่มีพลังปราบปีศาจที่เรียกว่า "หยาดน้ำตาเทพธิดา" ลงมา

และกล่าวกันว่าหมู่บ้านนี้ก็ได้พบกับความสงบสุข

โดยอาศัยตำนานนิทานนี้ หมู่บ้านจึงจัดงานเทศกาลทุกๆ สี่ปี

เพื่อเก็บดอกไม้นี้และเฉลิมฉลองให้กับเทพธิดาและความสงบสุขค่ะ

แบบนี้ขาฉันก็บาดเจ็บไปซะแล้ว...

ถ้ามีคนอื่นไปเก็บแทนได้ก็คงจะดีเลยค่ะ

ระหว่างทางก็มีมอนสเตอร์อยู่ไม่น้อยเลยค่ะ

เลยคิดว่าจะมาขอให้คุณนักผจญภัยช่วยดูให้ค่ะ—

อ้อ... เป็นอย่างนี้นี่เอง...

ถ้าทำตามขั้นตอนให้ถูก เวลาที่ดอกไม้กำลังบาน ถ้ำก็ไม่น่าจะเป็นอันตรายหรอกนะ—

เดี๋ยวก่อนนะ คุณลุง

ถ้าเป็นดอกไม้ ฉันจะเก็บมาให้เอง บอกไปแล้วนี่!

...เดคิม

บอกกี่ครั้งแล้วว่าแกคนเดียวมันยังเร็วไป

ตรงนี้ฝากไว้กับนักผจญภัยที่ไว้ใจได้เถอะ—

ไว้ใจ...เหรอ?

คนนอก... แถมยังเป็นนักผจญภัยอีกเหรอ?

หมู่บ้านก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรนะ

ถึงกับใช้เงินกับเรื่องแบบนี้...

เรื่องแบบนั้นมันไม่ใช่เรื่องที่เด็กอย่างเธอกังวลหรอก

ไม่ใช่เรื่องแบบนั้นนะ มันเป็นเพราะคิดถึงเพื่อเธอไง—

พ่อก็เป็นแบบนี้เสมอ ปฏิบัติต่อฉันเหมือนเด็ก...

เพื่อฉันเหรอ? ฉันอายุสิบห้าแล้วนะ

ถึงพ่อจะไม่อยู่ ฉันก็ดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว!

สึเรน่า จะทำยังไงดี... เหมือนจะมีเรื่องทะเลาะกันอยู่เลย...

นักผจญภัยน่ะ ใครๆ ก็เป็นได้ แต่ก็มีพวกเกเรเยอะเหมือนกันนะ

...ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

เรื่องทะเลาะกันมันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วล่ะ

จริงด้วยสิ...

ไม่ว่าจะทางไหน ในฐานะคนที่รับภารกิจแล้ว

ก็คงต้องทำตามความต้องการสุดท้ายของเจ้าของภารกิจไปนั่นแหละ

เข้าใจแล้ว

...อย่างนั้นเหรอ

ถ้าพ่อแสดงให้เห็นถึงความสามารถที่น่าเชื่อถือ

ท่านก็จะมอบหมายให้ฉัน... เป็นแบบนั้นสินะ

พวกแกที่มานี่นี่นะ

ถ้าฉันชนะ ภารกิจนี้ก็ยกเลิก

...ขอให้พวกแกช่วยอยู่เป็นเพื่อนหน่อยนะ

ดวลกัน!

สึเรน่า จะทำจริงๆ เหรอ?

...อืม

เพราะเป็นความต้องการของคนว่าจ้างนี่นา

ถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้

คงจะกลายเป็นเรื่องยุ่งยากแน่ๆ...

การต่อสู้คือหนึ่งครั้ง

ใครที่โจมตีจุดสำคัญได้ก่อนจะเป็นฝ่ายชนะ

อาวุธเลือกจากตรงนั้นได้เลย

จะหอกจะเป็นดาบ หรืออะไรก็ได้ที่ชอบเลย—

ไม่เอาครับ

ฉันใช้มือเปล่าก็ได้

กำลังดูถูกฉันเหรอ!

แบบนั้นมันก็ไม่นับเป็นการแข่งขันเลยสิ!

...ก็จริงนะ

ถ้าคู่ต่อสู้เป็นแก

ต้องให้ความได้เปรียบอีกหน่อยสิ...

ไม่น่าจะนับเป็นคู่ต่อสู้ได้เลยนะ

...ดูถูกกันเหรอ

ถ้าทีหลังจะเสียใจก็ช่างมันเถอะ!

ฮึก

เมื่อไหร่...

!

มือ—

ให้ตายสิ...หนีไปเรื่อยเลย

สู้กันอย่างเปิดเผยเลย—

10 ครั้ง

จำนวนช่องโหว่ที่แสดงออกมาจนถึงตอนนี้...นั่นก็คือ

จำนวนครั้งที่แกโดนโจมตีน่ะ

ไอ้พวกที่เอาแต่หนีไป

อย่ามาทำตัวเก่งนักเชียวนะ!

11

12

๑๓

“

...พอแล้วมั้ง

การต่อสู้มันจบแล้วล่ะ

ไร้ประโยชน์

มะ...ยังไม่จบ การต่อสู้มันเพิ่งจะเริ่มนี่นา—

ไม่ว่าจะทำกี่ครั้ง ผลลัพธ์ก็ยังเหมือนเดิม

มั่นใจก็ดีนะ

แต่คนที่ไม่รู้ถึงความแตกต่างของพลังแบบนี้

จะให้ "เชื่อใจ" ได้ยังไงกันล่ะ

ภารกิจคราวนี้พวกเราจะรับเอง...แกก็อยู่นิ่งๆ นะ

ขอโทษด้วยนะครับท่านผู้ใหญ่บ้าน...เรื่องการเตรียมการรวมถึงภารกิจ ขอเป็นพรุ่งนี้ได้ไหมครับ?

แล้วก็...ที่พักอะไรสักแห่ง—

—เมื่อครู่นี้ลูกชายขอโทษด้วยนะครับ

...เดคิมเป็นของที่ระลึกจากภรรยาที่เสียไปน่ะครับ

จะได้ไม่เหงาอยู่คนเดียว

ผมตั้งใจว่าจะเลี้ยงดูเขาอย่างดีมาตลอดนะ

แต่ช่วงหลังมานี้เขากลับต่อต้านอยู่เรื่อยเลย

เรื่องครั้งนี้ก็ถึงบอกกี่ครั้งแล้วว่าแกอยู่คนเดียวมันอันตราย

ไม่รู้ว่ามันไม่พอใจเรื่องอะไรกันแน่...

นั่นมันไม่น่าจะใช่สิ...

คือว่า...เดคิมไม่พอใจอะไรน่ะ

ไม่ใช่แบบนั้นนะ...

...คงจะเป็น

ท่านผู้ใหญ่บ้านที่เลี้ยงดูมาตลอด—

ท่านผู้ใหญ่บ้านครับ!

เป็นอะไรไป? มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ?

เอ่อ...ใช่ครับ คือว่า...

อะไรนะ!?

เป็นอะไรไป...มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ?

...คือว่า

เดคิมเขาไปที่ถ้ำคนเดียวครับ...

ถ้ำนั่นน่ะ ถ้าเดินตามเส้นทางปกติตอนกลางวันก็ไม่เป็นอันตรายหรอกครับ

เป็นเพราะว่ามันมี "หยาดน้ำแห่งเทพธิดา" ออกฤทธิ์อยู่ ทำให้เหล่าอสูรกายมันสงบ

พอตกกลางคืน ดอกไม้ก็จะหุบลง และเหล่าอสูรกายก็จะกระตือรือร้นขึ้นครับ

ในจำนวนนั้นก็มีแบบที่ออกในนิทานพื้นบ้านน่ะครับ—

สัตว์ประหลาดก็อาศัยอยู่ด้วยนะครับ...

ศัตรูที่ซุ่มซ่อนอยู่ ภารกิจแรกน่าจะติดขัดแน่—

ต่อเนื่องจากฉบับที่ 6 ปี 2025!! วางจำหน่ายวันศุกร์ที่ 7 มีนาคม