ตอน 3: Chapter 3

ยังกันกัน ออกวางจำหน่ายวันศุกร์

---เนล

คราวนี้เป้าหมายคือการช่วยเดกิม

อย่างที่บอกไปเมื่อกี้ อย่าทำอะไรตามใจตัวเองโดยไม่ได้รับคำสั่งนะ

ถ้าอันตรายใกล้เข้ามา ให้จัดลำดับความสำคัญของตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก

เข้าใจไหม

งั้นไปกันเถอะ

ตอนที่ 3 ภัยพิบัติที่กำลังคืบคลาน

เรื่องเสริม: คุณลุงบ้านนอกที่กลายเป็นเซียนดาบ

ต้นฉบับ: ซากาซากิ ชิเงรุ / ภาพ: นาเบชิมะ เท็ตสึฮิโระ / ประกอบ: บาซะมาซะซามิ / โครงเรื่อง: โยทาเนะ เซ็นจิ

●●

—ไปด้วยกันไหม?

นี่มันเกินระดับไวท์แร้งไปแล้วนะ

พูดตรงๆ นะ ต่อให้แกตามมา ก็คงเป็นแค่ตัวถ่วง

รู้ดีอยู่แล้วว่าน่ารำคาญ...

ฉันก็ไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนสเลน่า

แล้วก็ไม่ได้มีประสบการณ์เป็นนักผจญภัยด้วย

ตอนของโรแกนก็แค่ยืนมองอยู่เฉยๆ

แล้วก็ทำอะไรไม่ได้เลย...

แต่จะอยู่อย่างนั้นไปตลอดก็ไม่ไหวแล้ว

...ฉันต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองสิ

ต้องมีใครสักคนยื่นมือมาช่วยฉัน

เพราะว่าฉันอยากจะเป็นเหมือนสเลน่ากับโรแกน

งั้นก็ขอร้องล่ะ...

ฉันก็ไปด้วยสิ~

ในฐานะที่เป็นนักผจญภัยแล้วนี่นะ

● ● ● ●

เข้าใจแล้ว...ตามมาสิ

เอ๊ะ...

หยุดก็เถอะ สุดท้ายแกก็คงทำไปเองอยู่ดี

เดกิม แกก็เหมือนกัน เข้าใจความรู้สึกที่รีบร้อนนะ

อย่าทำอะไรตามใจตัวเองมากเกินไปสิ

ต้องทำตามคำสั่งนะ

นั่นคือเงื่อนไข... เข้าใจไหม

ถึงจะมีแผนที่ แต่ที่นี่ก็มืดมิดขนาดนี้

มีความเป็นไปได้สูงที่มันจะออกนอกเส้นทางไปแล้ว

เดินต่อไปอย่างระมัดระวังนะ ดูว่ามีร่องรอยของเดกิมอยู่ทางโพรงข้างๆ ไหม

รับทราบครับ!

เงียบจังนะ...

อ่า...

น่าขนลุกเลยล่ะ

ถึงได้เตรียมใจไว้แล้วว่าคงจะปะทะกับสัตว์อสูรบ้างล่ะนะ

แต่กลับไม่พบแม้แต่ร่องรอยเลย

หรือเป็นเพราะว่าที่นี่เป็นสถานที่ที่อันตรายน้อยอย่างที่ผู้ใหญ่บ้านบอกกันนะ

ผลของ "หยาดน้ำทิพย์แห่งเทพธิดา" น่าจะมีผลเฉพาะช่วงกลางวันตอนที่ดอกไม้บานเท่านั้น

ที่เงียบขนาดนี้ก็นับว่าแปลกจริงๆ

หรือว่าจะมีสาเหตุอื่นอีกไหมนะ...?

แล้วก็โพรงข้างๆ นี่

มันดูไม่เข้ากันเลยนะ ถ้าเป็นธรรมชาติจริงๆ

นี่สเลน่า...

รอยเท้าพวกนั้นน่ะ...

ยังใหม่มากเลย...ต้องเป็นของเดกิมแน่ๆ

...ตามไปเลยนะ

กว้างจัง...

แล้วก็สว่างกว่าเมื่อกี้ด้วยนะ...

อ่า...เหมือนแสงจันทร์ส่องมาจากเพดานเลยล่ะ

สเลน่า ดูนั่นสิ!

เงาคนนั่น...

ไม่ใช่เดกิมเหรอ!?

ตกมาจากหน้าผาเหรอ...เนล เชือกเถอะ

ก่อนอื่นต้องเช็คอาการของเดกิมก่อน

เนล ช่วยเอาอุปกรณ์รักษามาให้ทีนะ

นี่ เดกิม เป็นอะไรรึเปล่า?

มีสติอยู่ไหม?

หัวก็ดูเหมือนจะโดนกระแทกนิดหน่อยด้วย

...ข้อเท้าพลิกไปเลยนะ...

เนล เอาอุปกรณ์รักษามา

.........

อย่าฝืนพูดนะ

ก่อนอื่นต้องรักษาให้ก่อน~

อึก...

อูชิ... โร...

เนล!

เดกิม ไปซ่อนตรงมุมนั้นเลย!!

บั๊

ฮิ

คู่ต่อสู้ของแกคือทางนี้!

...เข้ามาเลย

นั่นมันสัตว์อสูรที่ผู้ใหญ่บ้านพูดถึงใช่ไหม?

มันกำลังซ่อนตัวและมองหาช่องโหว่ของเราอยู่...

โพรงข้างๆ ที่อยู่ระหว่างทางนั่น มันเป็นทางที่มันสร้างขึ้นเองเหรอ?

การที่ไม่มีสัตว์อสูรตัวอื่นอยู่ตรงนั้นด้วย

คงเป็นเพราะว่ามันใช้ทางนั้นในการออกล่าสินะ

ถึงจะมีรูปร่างแบบนั้น แต่ก็เคลื่อนไหวได้เร็วและไม่ส่งเสียงดังเลย

ถ้ามันเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในโพรงข้างๆ นี้คงจะยุ่งน่าดูเลยล่ะ

ถ้าเราสามารถหยุดการเคลื่อนไหวของมันได้

...สเลน่า

---เนะ...

ชู่ว...เงียบๆ นะ...

เมื่อกี้ฉันสังเกตเห็นแล้วนะ

น่าว่าสัตว์อสูรตัวนั้นน่ะ

---ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็ ลองที่เราเป็นฝ่ายเริ่มก่อนไหมล่ะ

ซึง

ฟูออน

โดนแล้วสิ

แกไม่ได้มองเหยื่อด้วยตาหรอกใช่ไหม? แต่ใช้เสียงดูอยู่สินะ?

ในถ้ำมืดๆ แบบนี้ สายตาเราก็เชื่อถือไม่ได้เลยล่ะนะ

โดยเฉพาะเสียงโลหะเนี่ย มันไวต่อการตอบสนองมากเลย...

ถ้าเราสามารถหยุดการเคลื่อนไหวของมันได้ ต่อจากนั้นก็---

ของทางนี้แหละ

เก่งมากเลยนะ เนล ที่สังเกตเห็นนิสัยของมันได้

มันเป็นสิ่งที่โรแกนเคยสอนฉันไว้เมื่อนานมาแล้ว

ว่าสัตว์ที่อยู่ในสภาพแวดล้อมพิเศษน่ะ จำเป็นต้องสังเกตให้ดี

อึ...พวกแก...

เดกิม... ดีจัง ไม่เป็นอะไรเลยนะ!

......สัตว์อสูรล่ะ?

แต่ว่า อย่าทำอะไรบ้าๆ อีกนะ ตอนนี้พักผ่อนก่อน...

เมื่อกี้สเลน่าจัดการมันแล้วล่ะ

---ไม่นะ

ต้องรีบหนีจากที่นี่แล้วล่ะ

สัตว์อสูรที่ฉันเห็นน่ะ---

ไม่ใช่แค่ไอ้หมอนั่นคนเดียว

วิกฤตยังไม่จบลง! เตรียมพบกับฉบับสีหน้าปกพิเศษฉลองการ์ตูนและคอมิกส์ที่จะฉายในครั้งหน้า!!

ฉบับหน้า หมายเลข 07 (วางจำหน่าย) จะเป็นฉบับพักการตีพิมพ์ ครั้งหน้าจะลงในฉบับหมายเลข 08 (วางจำหน่าย) นะ!