ตอนที่ 27

พูดอะไรน่ะ!

ฮะซึกิจะไปกับรถของฉันเอง!

ฮะซึกิเป็นพี่สาวของฉันนะ ก็ต้องไปกับฉันสิ!

ฮะซึกิมีเรื่องที่ต้องคุยเยอะแยะเลยนะ

ถึงตอนนี้อาจจะไม่ต้องไปห้องก็เถอะ แต่ห้องของฮะซึกิก็ใกล้เองนี่นา คุยกันได้เยอะแยะเลย

คนที่ชอบไปอิงแอบอยู่ห้องฮะซึกิอย่างเธอน่ะ อย่ามาพูดกับฉันเลย

เมื่อหลายวันก่อน

ฮะซึกิ!

ขนมเอามาให้แล้วนะ

มีอะไรให้ช่วยไหมจ๊ะ

ถ้ามีอะไรลืมไว้ที่บ้าน บอกนะ จะให้ยืม

เอ่อ...ฮะซึกิ ขอตัวก่อนนะ

ขอบใจนะ คา

แล้วทำไมมายืนอยู่ตรงนี้ล่ะเนี่ย!?

ก็เป็นพี่น้องนี่นา อยู่ในห้องก็ไม่แปลกนี่นา

ฮะเฟะ

คุณฮะซึกิ คงจะรู้สึกไม่สงบสินะคะ!

ก็เพราะว่า...

ที่รู้ว่าฮะซึกิพยายามเพื่อฉันมาตลอด

ก็รู้สึกไม่ดีที่ต้องแบกรับมันอยู่สองคน

แล้วก็อีกอย่าง!

ในเมื่อเราคืนดีกันแล้ว

ฉันอยากจะกู้เวลาที่เสียไปให้ได้

พูดแบบนั้นน่ะ...

เมื่อวานหลังจากฉันออกไป เธอก็แอบเข้าไปในห้องของฮะซึกิไม่ใช่เหรอ?

จะทำได้ยังไงกันโธ่!!

ถึงอย่างนั้นนะ ถ้าโมจิกับฮะซึกิไปโรงเรียนด้วยกัน มันก็ต้องเป็นข่าวลือไม่ใช่เหรอ

หรือว่านั่นคือเป้าหมาย? ที่จะทำให้คนรอบข้างจับตาดูสินะ?

เอ๋~ ไม่เอา~ ถูกเผงเลยนี่นา~?

ไม่ใช่นะ!

ต้องคอยระวังฮะซึกิไว้

ก็บอกว่าไม่ใช่นี่ไง!

งั้นถ้าฉันไปด้วยก็ไม่มีปัญหาใช่ไหมล่ะ

ฮะซึกิ ไปกันเถอะ

เดี๋ยวก่อนนะ!

เอ๊ะ~ อยากไปโรงเรียนกับพี่สะใภ้ขนาดนั้นเลยเหรอคะ~

โนะบุคุงนี่เป็นเด็กขี้อ้อนจริงๆ เลยนะ

?

ต!

……อ๊ะ!

ถึงจะบอกว่าเพราะอยู่กับฮิสึกิก็เถอะ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้นี่นา

คุ

ท่านเจ้าบ้านนี่นิสัยไม่ดีเลยนะ?

ผีเสื้อพูดได้นี่นา…

ว่าไปแล้ว ตอนที่พูดกันตอนถูกโจมตีที่โรงเรียน ก็ไม่ใช่ตอนที่ควรจะมาสนใจเรื่องนี้แล้วนี่นา

อาซึวะเองค่ะ

เด็กคนนี้คุยได้ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วเหรอคะ?

ฮะซึกิเองค่ะ...

อืม

เธอตื่นขึ้นมามีความสามารถตอนอายุ 15 แล้วก็คุยได้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วล่ะค่ะ

ยังมีคนอื่นอีกใช่ไหมคะ

พวกเด็กๆ นั่นกำลังอยู่ดูแลห้องอยู่ พอถึงบ้านจะแนะนำให้รู้จักนะ

คุณฮะซึกิ!

ทำไมถึงมาไปโรงเรียนพร้อมกับน้องสาวล่ะคะ?

ท่าทางเป็นเด็กเรียนดี

คุณโนะบุคุงก็ไปด้วยด้วยเหรอ หมายความว่ายังไงกันคะ?

อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน

เรื่องราวจะอธิบายให้ฟังทีหลังนะคะ

สมกับเป็นเด็กเรียนดีจริงๆ

อรุณสวัสดิ์จ้ะ คาจัง

ได้ยินมาแล้วนะ ว่ามาไปโรงเรียนกับพี่สาวเหรอ?

นี่เป็นครั้งแรกเลยเหรอที่คาจังจะสนิทกับพี่สาวได้?

ข้อมูลพวกนั้นมาจากไหนกันเหรอคะ

ก็เพราะว่าชมรมหนังสือพิมพ์โพสต์ไว้ในโซเชียลน่ะค่ะ

อะไรน่ะ?

ไม่รู้เหรอ?

แล้วก็มีรูปที่คาจังอยู่กับพี่สาวถูกโพสต์ไปเมื่อกี้ด้วย

มันเป็นการแอบถ่ายสุดๆ ไปเลย ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...

เขาลงในโซเชียลว่ามีชมรมหนังสือพิมพ์ด้วยนะ

ยังมีข่าวสารใหม่ๆ ในโรงเรียนถูกโพสต์อยู่ด้วยนะ~

นักเรียนโรงเรียนส่วนใหญ่น่าจะติดตามอยู่ใช่ไหมคะ?

กระทั่งรูปงานหมั้นของฉันก็มีด้วย

ถ้าฟ้องเรื่องละเมิดลิขสิทธิ์รูปถ่ายน่าจะชนะนะ

แต่ข้อมูลที่ว่าฮะซึกิกำลังอาศัยอยู่ที่โคโนมิยะ ยังยังจับไม่ได้เหมือนกันนะ—

ถึงจะติดตามดูอยู่ก็เถอะ...

คงเป็นเรื่องของเวลาล่ะมั้ง

ทุกคน ไปนั่งประจำที่กันเถอะ

จะคืนข้อสอบให้แล้วนะ~

ในที่สุดเวลานี้ก็มาถึง...

นิเซะ...

ไม่ใช่ อิจิโนมิยะ

ครับ!

ถ้าได้เกรดต่ำกว่าเกณฑ์ จะมีการสอนพิเศษจากคุณแม่สะใภ้

ฉันก็พยายามอ่านหนังสืออย่างหนักเพื่อหลีกเลี่ยงสิ่งนั้นมาตลอด

25

32

นี่ดูสิ คาจังได้แต่มาร์กแดงๆ เต็มไปหมด~

การพึ่งพาแค่เล่ห์กลมันไม่ไหวหรอกนะ

แต่ก็พยายามแล้วนี่นา ยังมีครั้งหน้าอีกนะ

ไม่ใช่แค่ครั้งหน้าสิ!

...นี่มันแย่แล้ว

จะผนึกซะ!เผาทำลายหลักฐานซะเลย!

ถึงจะเผาก็อันตรายเกินไปนะ

ถ้าเป็นสวนของอิจิโนมิยะ ต่อให้ก่อกองไฟก็ไม่มีปัญหาหรอกนะ

ยอมแพ้แล้วไปขอโทษคุณเจ้าบ้านน่าจะดีกว่าไหมคะ?

แค่คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าทำแบบนั้นก็น่ากลัวแล้ว...

แล้วคาจังล่ะ

นี่ไง

ผลสอบเป็นยังไงบ้างคะ?

ทำไมซากุระถึงรู้ล่ะ?

เมื่อกี้คุณโนะบุคุงเอามาให้ฉันดูนี่นา

ปัง ฮ่อกุฮ่อกุ

ครั้งนี้แกเอาชนะฮะซึกิได้ครั้งแรกแล้วนะ

ยังไงก็ต้องแพ้คุณคิริยะไม่ใช่เหรอคะ?

อันดับ 1 วิชาเรียน

สวยสง่ามาก!

ก็เพราะคุณพ่อคุณปู่พวกนั้น เลยไม่มีแรงไงคะ ก็ช่วยไม่ได้นี่นา—

การไปชนะคนที่กำลังอ่อนแอ แล้วทำตัวภูมิใจในฐานะคนของอิจิโนมิยะเนี่ย มันเป็นยังไงเหรอคะ?

จนถึงตอนนี้ ฮะซึกิเป็นที่หนึ่งมาตลอดเลยนะ

แล้วเธอก็แซงหน้าฮะซึกิได้เนี่ย สุดยอดไปเลยนะ!

...อึ๊ก!

ผมแค่ดีใจที่เอาชนะฮะซึกิได้ ก็อยากให้พี่ชายเห็นนี่นา...

ไม่ได้มีเจตนาอื่นอะไรเลยนะ...

แต่ถ้าเป็นฮะซึกิเนี่ย จะกลายเป็นคนเลวทรามที่ชอบจี้จุดอ่อนของคนอื่นเหรอคะ?

ผมมันเป็นคนต่ำช้า...

คุณโนะบุคุง ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ

หาเจอแล้ว!

ผลของนายเป็นยังไงบ้างล่ะ?

......ทสึบากิ

คิดว่าเบี่ยงประเด็นไปได้แล้วนะ...

ไปที่ห้องของคาจังแล้วหามาให้ฉันสิ

ไอไอซ่า ท่านเจ้าบ้านขา

อาฮ่าฮ่าฮ่า...

เขาอ่านหนังสือขนาดนั้น แล้วก็ต้องรอดจากการได้เกรดต่ำกว่าเกณฑ์สิ ใช่ไหม?

เดี๋ยวนะ!

เจอแล้วค่ะ!

ไวจัง

นายเอาจริงเหรอ?

นี่มันแย่แล้วสิ

คาจัง...

ไม่คิดเลยว่าจะแย่ขนาดนี้

อึก!

ช่วยไม่ได้นะ ฮะซึกิ

พวกเธอดูแลการเรียนของเจ้าหมอนี่ให้หน่อยสิ

ถึงจะตามคำขอของพี่ชาย แต่ก็ไม่มั่นใจว่าจะสอนให้เจ้าหมอนี่ได้นะ

ถึงไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ค่ะ!

ถึงจะพยายามอ่านหนังสือมาตั้งเยอะแยะนะคะ!

เอ๋!!

ตรงไหนล่ะ! เอาขี้เล็บของฮะซึกิมาต้มแล้วให้ฉันดื่มหน่อยสิ! เป็นฝาแฝดจริงๆ เหรอเนี่ย!?

ขอโทษด้วยนะ!

ถึงจะเป็นฝาแฝด แต่ความเก่งของสมองมันไม่ได้แปรผันตามกันนะ!

เงียบหน่อย

อ๊า!

ออกมา!

นายคนเดียวเท่านั้นที่พึ่งได้นะ

อึ๊ก

การจะบอกคาจังนี่คงเป็นเรื่องยากนะคะ แต่ถ้าภรรยาของอิจิโนมิยะได้คะแนนแค่นี้ ก็คงถูกบ้านอื่นหัวเราะเยาะแน่ๆ ค่ะ

คุณโนะบุคุง

แค่มีฉันคนเดียว...

ที่พึ่ง...

ดี! ฉันกับฮะซึกิจะจัดการซ้อมให้แบบหนักๆ เลย! เตรียมตัวรับให้ดีเลยนะ!!

เอ๋~

ถ้าไม่อยากให้คุณแม่เห็นข้อสอบพวกนี้ ก็ทำตัวเป็นเด็กดีเชื่อฟังหน่อยสิ

แบบนี้ยังดีกว่าให้คุณแม่รู้ไม่ใช่เหรอ?

สำหรับพวกเธอน่ะ...

อึก ใช่ค่ะ...

โดยเฉพาะคาจัง มีเรื่องที่เกี่ยวข้องมากที่สุดเลย

โดโฮน

แล้วก็เปลี่ยนเรื่องหน่อยนะ

อะไรเหรอ?

เกี่ยวกับเรื่องการโจมตีโรงเรียนเมื่อก่อนน่ะ หลังจากเรื่องนั้น

สมาคมก็ได้มีการพูดคุยกันว่าเราควรจะเน้นไปที่การพัฒนาทักษะภาคปฏิบัติของนักเรียนให้มากขึ้น

โอ้...

นั่นมันแย่มากเลยนะเนี่ย

ในพื้นที่จำกัดที่ถูกกักอยู่ในม่านพลัง แล้วก็โดนเหล่าโยมะเข้าโจมตี

นักเรียนส่วนใหญ่ก็แค่ตื่นตระหนกและร้องขอความช่วยเหลือ มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ได้ช่วยไว้ได้

คิดถึงกรณีฉุกเฉินแล้วก็จำลองการต่อสู้จริง เลยตัดสินใจทบทวนแนวทางการสอนกันใหม่ค่ะ

ก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่จะให้คลาสเอได้ฝึกซ้อมจริงเป็นหลัก

มันจะเปลี่ยนไปยังไงเหรอคะ?

จะให้คลาสบีกับซีที่ไม่ค่อยได้เข้าร่วมการต่อสู้ประจำด้วยได้ฝึกประสบการณ์ด้วยนะคะ

เอ๋~

ฮ่า... แต่ก็ช่วยไม่ได้สินะ

เพราะผู้ใช้วิชามันต้องเสี่ยงชีวิตอยู่ตลอดนี่นะ

ฉันคงจะแอบไปนอนเล่นที่ห้องพยาบาลดีกว่านะ

นายก็ต้องรับให้ดีเหมือนกันนะ!

ก็เพราะอย่างนั้นนี่แหละถึงได้ได้เกรดต่ำไงล่ะ!

ดีกว่าพวกที่โดนฉันจัดการในพริบตาไว้น่ะนะ ก็จะได้ใช้ประโยชน์ในการต่อสู้จริงได้~

ตอนนั้นแค่รู้สึกไม่ค่อยดีนิดหน่อยเองค่ะ!

เปลวเพลิงแดงของฉันจะยอมแพ้ง่ายๆ แบบนั้นไม่ได้หรอกน่า!

งั้นก็ปล่อยให้เธอได้แก้แค้นก็ได้นี่นะ

ออกมาข้างนอกสิ

ถึงจะโดนอาซึฮะจัดการจนตายปุ๊บปั๊บอีกครั้งก็เถอะนะ

จะแสดงให้เห็นถึงส่วนที่ต่างจากฉันคนก่อน!

จะทำให้ดูให้เห็นเลย!

ไม่ต้องหยุดเหรอคะ?

อ่า ปล่อยไปเถอะ

อ่า ปล่อยไว้น่ะ คาจังเธอควบคุมได้ดี ไม่เป็นไรหรอก

คิดว่าคาจังต้องชนะอยู่แล้วสินะคะ

แน่นอนอยู่แล้ว

ฉันนี่มันผู้หญิงที่ไม่เหมือนภรรยาทั่วไปนะเนี่ย

โฮ่โฮ่โฮ เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของพี่สะใภ้แล้วใช่ไหมคะ

ต้องทำให้ชนะให้ได้สักวัน...!!

คาบเรียนวันนี้เป็นการจำลองการต่อสู้กับโยมะค่ะ

พวกเราคลาสซีเป็นแค่ฝ่ายสนับสนุนอยู่ข้างหลังตลอด ทำไมถึงมาเป็นแบบนี้ตอนนี้ล่ะ...

เป็นไปไม่ได้แน่ๆ

คลาสเอ ร่วมกับคลาสซี

ก็จริงด้วยสิคะ

ก็ว่าจะแอบหนีไปซะหน่อยนะ...

อย่างน้อยก็

เพื่อนสนิทคนสำคัญที่อยากจะสนับสนุนด้านหลังหลังจากเรียนจบ

งานที่เป็นเสมือนเรื่องของคนอื่นสำหรับผู้ใช้เวทมนตร์

หลังจากที่ได้แต่งงานกับซากุระและเข้าไปเกี่ยวข้องกับโลกของผู้ใช้เวทมนตร์อย่างลึกซึ้ง

ฉันก็รู้สึกถึงอันตรายนั้นอีกครั้งเลยล่ะ

คงจะต้องเข้าร่วมก่อนจนกว่าจะสร้างพลังป้องกันตัวเองได้

วันนี้ให้เจ้าโยมะระดับต่ำนี่จัดการให้

ว้า!

ฮิ

ข้างหน้ายังอีกยาวไกลเลยนะ...

นี่ๆ อย่าส่งเสียงดังสิ

จากนี้จะจับมันทีละตัวด้วยม่านพลังนี้ แล้วจะกำจัดให้หมดเลย

กรี๊ดดด!

ปล่อยออกมาเถอะาาา!

ม่านพลังนั่นใช้เครื่องรางของคุณโจจูอินน่ะค่ะ

พอขึงออกไปแล้ว จะออกข้างนอกไม่ได้จนกว่าจะปราบโยมะข้างในให้ได้ค่ะ

นี่มีเรื่องหนึ่งที่สงสัยน่ะค่ะ

คิคังกับคิริยะ มาที่โรงเรียนแรกแห่งนี้เพื่อเอาเครื่องรางที่ถูกกระดูกฝั่งปรโลกช่วงชิงไปกลับคืนมาใช่ไหมคะ?

ใช่แล้วค่ะ

โรงเรียนเดิมแห่งที่ 2

โรงเรียนที่ 2 เดิม

ถ้าอย่างนั้นทำไมยังอยู่ในโรงเรียนนี่ล่ะคะ?

แย่จัง!

เพราะอยู่กับคุณคาซึนะที่เป็นเพื่อนสนิทนี่ไงคะ!

ก็เพราะว่าตอนนี้ไม่มีเหตุผลที่จะอยู่แล้วนี่คะ ถ้ากลับไปล่ะ?

ถึงจะได้เป็นเพื่อนสนิทกันแล้ว แต่ฉันมันเป็นตัวถ่วงเหรอคะ~!?

คุณพูดแบบนั้นได้ยังไงกันคะ! ถ้าให้บอกเหตุผลก็มีนะคะ!

ฉันจะไม่ปล่อยเพื่อนสนิทที่เพิ่งได้มาไปไหนหรอกนะคะ!

เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของคุณคาซึคือฉันนี่นา!

อย่ามาอ้างตัวเป็นเพื่อนสนิทเองสิคะ!

ให้แบ่งกันสักหน่อยก็ยังดีไม่ใช่เหรอคะ!

ไม่เอาค่ะ

อาฮ่าฮ่า...

เข้าใจแล้วว่าคิคังไม่กลับ แต่สำหรับคิริยะนี่โอเคแล้วใช่ไหมคะ?

ที่โรงเรียนเก่าก็มีเพื่อนๆ แล้วไม่ใช่เหรอคะ?

อยู่ที่นี่มากกว่า

ไม่เป็นไรหรอก ที่โน่นก็ไม่มีใครสนิทเป็นพิเศษอยู่แล้ว

เพราะคิคังดูสนุกจัง

ในที่สุดก็จัดการได้...

คลาสซีอ่อน...

แค่ปราบเจ้าโยมะระดับนั้นแล้วก็ดีใจได้นี่มันสุดยอดไปเลยนะ?

คลาสซีก็ปราบได้นี่นา...!!

งั้นคราวหน้าเป็นตาฉัน!

ฉันด้วย!

เจ้าปีศาจ

จงกักขังศัตรูที่คิดร้ายต่อเรา!

สั่งให้ใครน่ะ

คนที่จะขึงม่านพลังกั้นก็คือแกเอง

คำพูดที่ใช้เปิดใช้แต่ละคนจะกำหนดให้เป็นคำที่ตัวเองนึกภาพได้ง่าย

ถ้ามันยาวเกินไปก็จะเสียเวลาไปเปล่าๆ ดังนั้นส่วนใหญ่จึงใช้คำที่กระชับและมีประสิทธิภาพ

ซากุระใช้คำว่า "มัด"

ส่วนฉันใช้คำว่า "แผ่ขยาย" อะไรแบบนี้ล่ะ

แต่ว่า...

เรื่องนี้มีอยู่ในตำราเรียนนะ

ดูเหมือนว่าถึงเวลาที่จะคลายผนึกดวงตาซ้ายที่ถูกกักขังแล้ว!

รับมันไปสิ วิชามหาปราณของฉัน!

แพนเค้ก! แพนเค้ก! อัมมิตสึー!

พวกคุณคลาสซีนี่ใช้คำพูดที่...

เป็นเอกลักษณ์มากเลยนะคะ

โรงอาหาร

อะ...ฮ่าฮ่า...

ช่วงบ่ายน่าจะมีการแข่งโดยใช้ชิกิกามิด้วยนะ~

ไม่อยากเลยอะ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

ในเมื่อมีเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นที่โรงเรียนแล้ว ก็ต้องมอบวิธีป้องกันตัวเองให้แก่นักเรียนด้วยสิคะ

เพราะใครจะรู้ อาจจะมีครั้งต่อไปก็ได้นี่นา

สึซึ

การที่ทำงานอยู่ในสมาคมผู้ใช้เวทมนตร์ ก็หมายความว่าต้องไปอยู่ในอันตรายแบบเมื่อคราวน่ะสิคะ

ถึงจะบอกว่าเป็นกำลังสนับสนุน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัยเสมอไปนะคะ

ถ้าสู้กับเจ้าโยมะไม่เป็น ก็ไม่ควรจะเป็นสมาชิกของสมาคมสิคะ

...อืม ใช่แล้วล่ะ

พูดถึงเรื่องนี้แล้ว หลักสูตรของคลาสเอเปลี่ยนไปตรงไหนบ้างคะ?

ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากขนาดนั้นหรอกค่ะ

แค่ว่าเพราะมีประสบการณ์ในการต่อสู้จริงเยอะขึ้น ก็เลยน่าจะเป็นแบบอย่างได้

ดูเหมือนจะมีการจัดให้มีโอกาสเรียนร่วมกับคลาสหรือปีอื่นด้วยค่ะ

นอกจากนั้น ยังจะให้ฝึกภาคสนามข้างนอกมากกว่าเดิมด้วยนะคะ

วันนี้ก็เหมือนกันค่ะ พอเลิกเรียนก็ต้องอยู่ต่อเพื่อฝึกภาคสนาม...

ฮ่าาา

นั่นแย่จังเลยนะเนี่ย

ว่าแต่ จริงๆ แล้วตัวฉันกับคุณคิริยะก็เป็นคนของจิโจอินนี่นา!

จิโจอินเก่งเรื่องการสร้างเครื่องรางเพื่อต่อกรกับเจ้าโยมะ มากกว่าการสู้กับเจ้าโยมะซะอีก

คุณคิริยะก็คิดแบบนั้นใช่ไหมคะ!?

คิคัง ใจเย็นๆ นะ

อืม... เลือกอะไรก็ได้... ชอบขยับตัวด้วยนะ

คนทรยศ~!! คุณคิริยะไม่ได้อยู่ข้างฉันเหรอคะ!?

ก็มันเป็นเรื่องจริงนี่นา

เอ๊ะ...?

※

อ่า

เมื่อก่อนดูท่าทางของพวกเธอสองคน

ฉันรู้สึกอิจฉาจัง

แต่ตอนนี้ที่ได้คืนดีกับฮาซึกิแล้ว

ก็รู้สึกว่ามันน่าเอ็นดูอย่างตรงไปตรงมาเลยค่ะ

※

อะไรนะ!?

เป็นอะไรไปน่ะ ยูกิซะ...

หย่าร้างซะ

...จู่ๆ เลยนี่นา

ทำไมถึงไม่บอกเรื่องการแต่งงานให้ฉันเลยล่ะ

ก็เพราะว่าเธออยู่ในช่วงสอบสีดำสนิทไง...

แล้วก็ฟังมานะ ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่คู่ควรกับเธอเลย

นั่น...

หย่าร้างซะ

อ๊ะ

ยัยนั่นบล็อกเบอร์โทรศัพท์ฉันซะได้!

ไปหานางตรงๆ เลยไหม

นิกะ!? ภรรยาที่ออกมากับน้องสาวฝาแฝด!

คุไคชิ อินุวะกะ [ภาคต่อ]