ตอนที่ 37

ผู้ควบคุมอาคม จินอิจิว่า

แหม

ยินดีด้วย...

แบบนี้ก็จบลงอย่างมีความสุขแล้วสินะ

เดี๋ยวก่อนสิ

หยุดเดี๋ยวนี้นะ ไอ้หนุ่มเจ้าชู้เอ๊ย!

นี่ ซาคุ! จัดการภรรยาแกให้ได้นะ

ใจเย็นๆ เคะ

จะให้ใจเย็นได้ยังไงล่ะ!

ทำไมต้องหยุดด้วยล่ะ

คนนี้มันเป็นพวกที่ช่วยคุณพ่อคุณแม่แกน่ะ...

มันคือต้นตอของความชั่วร้ายทั้งหมดไม่ใช่เหรอ!?

ทั้งหมดนั้น

...หา?

มันเป็นแค่การอำพรางน่ะ

ฉันให้มันมาช่วยโค่นล้มคุณพ่อคุณแม่ของเกะต่างหาก

ไม่นะ มันไม่เข้าใจเลย!

เมื่อก่อนคุณยานางิก็เตือนไว้แล้วใช่ไหมว่าพ่อแม่น่าจะทำอะไรสักอย่าง

พวกของเล็กๆ นั่นน่ะ บางทีก็ทำเรื่องใหญ่โตออกนะ

เลยพยายามจะควบคุมให้อยู่ในสายตาให้มากที่สุด

ก็อย่างว่าน่ะสิ

ที่นั่นเองที่ให้ยูคิซาซะไปติดต่อกับพ่อแม่

ทำตัวเป็นผู้ร่วมมือ แล้วให้เขารายงานความเคลื่อนไหวของพ่อแม่ให้ทุกอย่างเลย

แล้วซึซล่ะ?

ไอ้เด็กคนนั้นเหรอ

ฉันเป็นคนเสนอว่าจะจับเด็กคนนั้นมาเป็นตัวประกัน เพื่อล่อให้พวกคู่แฝดของพวกเธอมาร่วมวง

เพราะซากุระบอกว่าอยากได้เหตุผลเพื่อโค่นล้มพ่อแม่คู่นั้นไงล่ะ

การลากหลานของตระกูลอื่นเข้ามา คงถือว่าเป็นเหตุผลที่สมน้ำสมเนื้อแล้วล่ะมั้ง?

ซากุระก้มหัวให้ที่ตึกมิตสึฮิโระด้วยเหรอ...

อ่า ก็ก้มให้ฉันแหละนะ

ไอ้หนูนั่นก็รีบเก็บกลับไปให้คนของพวกเราแล้วด้วย

ประมาณ 2 มิลลิเมตร

น่าตกใจจังเลยเนอะ

ตอนนี้คงกลับบ้านปกติแล้วล่ะมั้ง

เกะจังไม่เป็นไรใช่ไหมนะ~

ปีศาจที่อยู่ตรงนี้ล่ะ?

นั่นเป็นภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากสมาคมนะ

แต่ว่าฉันยุ่งอยู่กับพ่อแม่คู่นั้นจนไม่มีเวลาเลย

เลยขอให้เขาเตรียมคนแทนให้ซากุระ

ฉันเป็นคนเลือกแกนะ

ซากุระ~?

สำหรับฉันแล้ว ก็เพราะอยากรู้ฝีมือภรรยาของซากุระนี่แหละ ถึงจะได้ประโยชน์สองต่อสินะ

โค่นล้มได้ในเวลาอันสั้นนี่สุดยอดไปเลยนะ

...อาโอริ ลงมา

ซุ่บ

...กัดฟันหน่อยสิ

ไอ้คุณหนูบ้าเอ๊ยยยยยยย!!!

แกร่ก!

ผู้สร้างอาคมที่ปกป้องเสาหินนั้น

จำเป็นต้องสละและยอมรับสิ่งต่างๆ เพื่อประเทศชาติ

ดังนั้นซากุระกับผมเลยมีนิสัยที่เย็นชา ไม่จริงจังกับผู้หญิงคนไหน

ตรงนั้นแหละที่มันเข้ากันได้กับซากุระ

ที่เลือกอิเซะ เกะมาเป็นภรรยา ก็คงเป็นเพราะอาคมของเสาหินนั่นแหละ

ผมคิดอย่างนั้น

ยูคิซาซะ

ประมุขแห่งศาลเจ้าอิชิโนะมิยะมาถึงแล้วครับ!

อ่า...มาจริงๆ ด้วยสินะ

น่าจะมาบ่นเรื่องที่ได้ติดต่อกับภรรยาใหม่ของผมแล้วล่ะมั้ง

ข้อมูลบอกว่าพี่สาวแข็งแกร่งนะ

แต่พอได้เจอตัวจริงก็รู้เลย

ว่าน้องสาวน่ะ

แข็งแกร่งกว่าตั้งเยอะ

เก่งเอาการเลยนะที่หาคู่ครองที่มีพลังขนาดนั้นมาได้

โย่

ถ้าเป็นฉันเจอเป็นคนแรกนะ อยากได้เป็นภรรยาเลยล่ะ

เอาล่ะ...

อึก!

แค่ก

คาวะ

โคตรเจ็บเลย

อะไรวะ ซากุระ เจ้าตัวแสบ...

โอ๊ะ!?

เฮ้ย ซากุระ อย่าเล่นตลกน่า

ก็เป็นเรื่องธรรมดา จะเล่นตลกไม่ได้หรอก

นี่มันอะไรกัน จู่ๆ เนี่ย

ก็แค่ทำเพื่อเป็นการขอบคุณที่ถูกเลือกเป็นเกะน่ะสิ

แค่ทักทายเฉยๆ น่ะ

แขนของคุณเกะมีรอยช้ำอยู่ด้วยนะ

อือ...

ก็แค่คว้าไว้แรงนิดหน่อยเอง

...นิดหน่อยเหรอ?

แล้วจะหย่ากับภรรยาเมื่อไหร่ล่ะ?

ถึงแม้จะเพื่อประเทศชาติ แต่ก็คงไม่อยากไปยุ่งกับผู้หญิงใช่ไหมล่ะ?

ถึงแม้ฉันจะรู้สึกยุ่งยากนะ แต่ในเมื่อต้องเป็นประมุขแล้วก็ช่วยไม่ได้สินะ

อ๊า

ฟังไว้ให้ดีนะ ไม่มีครั้งที่สองอีกแล้ว

กับคุณเกะนะ

อย่าเอามือมายุ่งเลย

อ่า เข้าใจแล้ว

จะไม่ทำอีกเด็ดขาด...

จะบอกไว้นะ

ซั่บ

กลับ

ฮิ

จะไม่หย่ากับเกะเด็ดขาด!

เอ๊ะ

จริงจังแค่เรื่องนั้นเหรอ?

แล้วยังมีอย่างอื่นอีกไหม?

ไม่ ไม่น่าจะมีอย่างอื่นอีกเหรอ?

ผมสอบผ่านสีดำสนิทนะ?

แล้วไง?

ตรงนั้นมันต้องมีคำยินดีอะไรหน่อยสิ

ก็เพื่อนไม่ใช่เหรอ

โอกิ ทาคุ เหมือนน้ำแข็ง

ไม่เคยจำได้เลยว่าสนิทกับแกนะ

ตั้งการ์ดที่แข็งแกร่งราวกับกำแพงเหล็ก ป้องกันไม่ให้ใครเข้าถึง

ปกป้องตัวเองด้วยการปฏิเสธโลกทั้งใบในอดีตของเขา...

อ่า

นั่นแหละซากุระที่ผมรู้จักดี

อย่าพูดอะไรที่เย็นชาแบบนั้นสิ

เพื่อเป็นการขอโทษ ผมจะทำตามที่แกบอกทุกอย่างเลยนะ

ถ้าอย่างนั้นก็ให้ทำงานหน่อยไหมล่ะ

น่าจะไม่ได้พูดอะไรเกินความจำเป็นดีกว่า...

กำลังต้องการคนมาช่วยเก็บขยะอยู่พอดีเลย

เข้าใจแล้ว

ก็คือการกำจัดขยะของอิเซะ แล้วเปลี่ยนคุณยานางิให้เป็นประมุขและเกิดใหม่เป็นอิเซะงั้นสินะ...

ซากุระ นายเปลี่ยนไปตรงไหนเหรอ?

อะไรเหรอ?

จะว่ายังไงดีนะ เหมือนบรรยากาศมันต่างไปจากเมื่อก่อนของนายตรงไหนสักแห่ง

อึ...

นั่นก็ไม่ใช่ความรักหรอกเหรอเนี่ย~

เพราะฉันรักคุณเกะเหมือนกันนะ~

ท่านเจ้าบ้านตื่นขึ้นแล้วกับความรักที่มีต่อคุณเกะแล้วนะ~น

ทสึบากิ อย่าพูดเรื่องไร้สาระสิ

กับภรรยาเข้ากันได้ดีไหม?

ก็เป็นสามีภรรยากันนี่นา เป็นเรื่องธรรมดา

ถึงจะเป็นการแต่งงานตามสัญญา แต่ก็อยู่กันได้ดีอยู่บ้างสินะ...

...ความคิดนั้นต้องแก้ไขแล้วล่ะ

ซากุระ!

นี่แกเอาคนอื่นไปใช้ประโยชน์อีกแล้ว! ให้ฉันต่อยสักหมัดเลยนะ!

แล้วครั้งนี้ต้องหย่าให้ได้! หย่า!

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา เพื่อให้ทุกอย่างลงเอยอย่างสงบสุข

ถึงแม้ว่าฮาซึกิกับซึซึจะปลอดภัยก็ดีแล้วก็ตาม

แล้วถ้าฮาซึกิมาที่นี่คนเดียวล่ะ จะทำยังไงล่ะเนี่ย

อะไรกันมันสงบสุขได้ไง ไอ้บ้าเอ๊ย

มันกลายเป็นสมรภูมิรบย่อมๆ ไปแล้วนะเฟ้ย!

ก็มีแผนสำรอง (แพลน บี) สำหรับกรณีนั้นด้วยนะ

จะมาพูดแบบทำหน้าภูมิใจไม่ได้นะ!

อึก!

โอ๊ย...

เป็นอะไรรึเปล่า?

โดนภูตปีศาจซัดกระแทกกำแพงเลยนะ

มันเจ็บมากเลยล่ะ

ขอโทษนะ...

ว้าววว!?

ซากุระ ลงมาเดี๋ยวนี้!

ถ้าเจ็บก็อยู่นิ่ง ๆ ไว้

ควรจะรักษาเดี๋ยวนี้นะ

เรื่องซากุระฝากไว้กับคุณแล้วนะ

โอ้

บอกว่าซากุระนี่มีอารมณ์ความรู้สึก豊かなสินะ

เป็นอย่างนี้นี่เอง...

ฟุ่บ

ดูเหมือนว่าแกจะหาภรรยาที่ดีเจอแล้วสินะ

อึก...เพราะอาการบาดเจ็บที่แผ่นหลัง

เลยต้องหยุดเรียนไปสักพัก...

คราวนี้แหละจะหย่าให้ได้เลย...!!

ซากุระ!

คราวนี้ต้องขอโทษด้วยนะ

คุณแม่โกรธมากเลยนะที่ให้ภูตปีศาจอันตรายไปสู้กับนักเรียน

ก็จริงนะว่าทำให้ลำบากไปหน่อย

ถึงจะเรียกว่าเป็นการขอโทษ...

อาหารฝรั่งเศสแบบเต็มคอร์สระดับพรีเมียม

ไปทานอาหารฝรั่งเศสแบบเต็มคอร์สระดับพรีเมียมกันไหม

เรื่องการหย่าก็ขอไว้ก่อนอีกหน่อยแล้วกันนะ...

พ่อแม่ของพวกแกถูกแยกไปอยู่ดูแลที่อื่นแล้ว

คนที่อยู่ในเขตพื้นที่ก็มีการจัดการเรียบร้อยแล้ว

ในอนาคต พวกเขาคงไม่มาติดต่อพวกแก เว้นแต่ว่าพวกแกจะต้องการ

คนที่คิดว่าจะไม่เป็นผลดีต่อคุณอิเซ ก็ปล่อยตัวออกไปแล้ว

แล้วคุณซาเอล่ะคะ?

เธอทำงานที่อิเซเหมือนเดิม

ทีนี้ก็... ฮาซึกิ

กลับไปที่บ้านอิเซไหม?

ดีจัง...

เอ๊ะ?

พ่อแม่จะไม่ทำให้แกเจ็บปวดอีกแล้วนะ

มาอยู่กับฉันไหม?

แกทำอะไรก็ได้ที่อยากทำได้ตามใจชอบเลย

ที่นี่แม้จะมีคนสวยๆ อยู่บ้างก็เถอะนะ...

ป๊อปปี้

อืม

จะกลับไปกับพี่ชายนะ

เอ๊ะ ฮาซึกิจะกลับเหรอ? ในเมื่อเราจะได้อยู่ด้วยกันแล้วนี่นา...!

ก็คิดว่าการที่คนที่ไม่ใช่คนบ้านแท้อย่างฉันไปอยู่ที่บ้านแท้นี่มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย

แล้วก็ไม่อยากให้พี่ชายต้องอยู่คนเดียวที่บ้านหลังนั้นด้วย...

!

ถ้ามีฉันอยู่ตรงนี้

อา

รู้สึกอุ่นใจจัง

พี่ชายก็คงไม่เหงาใช่ไหมล่ะ?

ถ้าอย่างนั้นฉันก็กลับด้วย!

ฮานะ ไม่ได้นะ

ทำไมล่ะ!?

แกไม่รู้สึกตัวเลยเหรอ ว่าแกเป็นภรรยาของคุณซากุระ?

เข้าใจแล้ว

จะไปหย่ากับซากุระแป๊บหนึ่ง

กรี๊ด! กำลังทำอะไรน่ะ!

ตึ้บตั้บ ตึ้บตั้บ

ไม่ได้แล้ว...

ฮานะ...

อะไรน่ะ ก็แค่จูบให้ภรรยาคนใหม่น่ะ

คุณซากุระจะปล่อยแกไปได้ยังไงกัน

แล้วก็แบบนี้เอง

อยากเจอเมื่อไหร่ก็เจอได้เลย

ฮาซึกิก็กลับไปที่บ้านอิเซแล้ว

อืม...ก็จริงนะ

ถ้าหย่ากับซากุระ ก็ต้องกลับไปที่อิเซไม่ใช่เหรอ!

ยังพูดอีกเหรอเจ้าตัวนี้

ลืมไปแล้วสินะว่าเคยพูดว่า "อาจจะชอบ"

แกเป็นภรรยาของฉันตลอดไป

ยอมแพ้แล้วรับมันซะ

บ้าเอ๊ย! เจ้าพวกชอบจูบนี่!

อืมมม~!!

นับเป็นคำชมเหรอ?

ไม่ได้ชมสักหน่อย!

ใกล้ถึงเวลาแล้วล่ะนะ

การประลองแลกเปลี่ยน

ผู้สร้างเขตแดน อิวาคา【ต่อ】