ตอนที่ 47

ชินระเคะชิ อิชิโนะฮานะ

สิ้นสุดรอบสุดท้าย

※

ผู้ชนะก็คือ--

ฉันจะฝากไว้กับเธอเอง

เอ๊ะ?

อิชิโนะฮานะ!?

จะไปไหนน่ะ!?

ใช้เวลาไปซะแล้ว...

ต้องตามหาสิ่งของต้องสาปให้เจอ

ตอนนี้คุณคัตสึกับพี่ชายคงกำลังหาอยู่ในโรงเรียนอยู่แน่ๆ

ซากุระมีบทบาทเป็นประธานตระกูล เลยขยับตัวได้อย่างอิสระไม่มาก

จริง ๆ แล้วในฐานะนักเรียนอย่างฉัน ไม่น่าจะมายุ่งเลย

แต่ถ้าอารามิเป็นคนเจอสิ่งของต้องสาปเป็นคนแรก

สิ่งที่อารามิทำได้ก็จะมีประโยชน์

คุณอิเซะ ฮานะ!

เดี๋ยวก่อนนะ!

ตอนนี้ไม่มีเวลาจะสนใจเลย

สี่ประตูดอกโบตั๋น...!!

ทำไมถึงหยุดไม่ได้ล่ะคะ!?

!

เอ๊ะ

ทำอะไรไปน่ะคะ?

คุณคนนี้...จำได้ว่าชื่ออิเซยานางิสินะคะ

เป็นพี่ชายของคุณหรือเปล่าคะ?

ใช่แล้ว

ทำไมถึงมานอนอยู่ตรงนี้ล่ะคะ?

...ไม่ได้นอนสักหน่อยค่ะ

ฮึก

เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย...

ไปทำธุระมานะ

ขอบคุณครับ/ค่ะ...

ต่อไปจะทำอะไรเหรอคะ!?

เป็นไปไม่ได้... เครื่องรางมันทำงานแล้วเหรอ?

นึกว่าคุณคัตสึผู้แข็งแกร่งที่สุดในความมืดจะเก่งกาจซะอีก

บางทีอาจจะเก็บไม่ทันมั้งคะ...

คุณคัตสึครับ/ค่ะ!

ฮานะ...คุณ...

โบตั๋น...

ทำอะไรไปน่ะคะ!?

ดูเหมือนว่าจะประเมินไปนิดหน่อยนะคะ

พอได้เผชิญหน้ากับคนที่ควบคุมกะโหลกแห่งปรโลกอยู่เบื้องหลัง แล้วก็พยายามจัดการไปค่ะ

แต่การป้องกันอย่างเดียวก็เอาไม่อยู่...

การที่คุณคัตสึช้ากว่าคนอื่นนี่มัน...!

คุณยานางิถูกเล่นงานไปก่อน...

แล้วกะโหลกแห่งปรโลคนั่นไปไหนแล้วคะ?

พวกเขาจัดการขับไล่ไปได้แล้วค่ะ

แต่ว่าสิ่งของต้องสาปที่พวกเขาวางไว้ยังถูกปล่อยทิ้งไว้อยู่นะคะ

พลังของฉันที่หมดแรงไปกับการต่อสู้เมื่อครู่ คงจะผนึกมันไม่ได้

ขอให้คุณฮานะช่วยให้กำลังหน่อยได้ไหมคะ?

มายะ

รีบไปเรียกใครสักคนเพื่อขอความช่วยเหลือให้พี่ชายเลย

ช่วยนำทางด้วยนะคะ

รับทราบค่ะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ...

คุณฮานะก็ตกอยู่ใน...

แล้ว

ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ด้วยล่ะคะ

เรื่องสำคัญของคุณคัตสึ จะปล่อยให้ห่างจากเขาได้ยังไงกันคะ

ถึงจะสู้คุณแห่งความมืดไม่ได้ แต่ว่า

ถึงอย่างนั้นก็เป็นหนึ่งในตัวเต็งประธานตระกูลของสี่ประตูดอกโบตั๋นนะคะ

เมื่อรู้ว่ามันเกี่ยวกับกะโหลกแห่งปรโลกแล้ว ก็จะทิ้งมันไว้เฉยๆ ไม่ได้นี่คะ

หวังว่าฉันจะไม่เป็นตัวถ่วงนะคะ...

อาซึะ

คือว่านะ...

ฮึบ...

คุณคัตสึครับ/ค่ะ ไม่เป็นไรนะครับ/คะ?

จะทำอะไรน่ะ!?

ปล่อยนะ

...นี่

คิดว่าฉันไม่ทันสังเกตเหรอคะ?

ถ้าอย่างนั้นก็...

ถูกดูถูกไม่น้อยเลยนะคะ

คุณกำลังจะพูดว่าอะไร...

เอ๊ะ?

เป็นไปไม่ได้...

รู้ตัวแล้วนี่นะ

บาดเจ็บ...!

อาซึะน่ะ เก่งเรื่องวิชานี้อยู่นะ

อาซึะถนัดวิชาแบบนี้เลยนะ เมื่อก่อนก็เคยเปลี่ยนร่างเป็นฮาซึกิได้ด้วยความสามารถของอาซึะแล้วนี่นา

นั่นแหละค่ะ ถึงได้รู้ทันทีว่ามันเป็นแค่การแสร้งทำ

ไม่คาดคิดเลยจริงๆ

มีพลังถึงขนาดนั้นเชียวเหรอคะ

คึคึ

ก็เป็นเพราะแบบนั้นแหละ

เธอน่ะ มีแววเลยนะ

ที่พี่ชายบาดเจ็บน่ะเป็นเพราะคุณเหรอคะ?

ใช่แล้วค่ะ ก็เพราะคุณมาเกะกะนิดหน่อยน่ะค่ะ

โรซัน!

สิ่งของต้องสาปก็เป็นคุณที่วางไว้ด้วยสินะคะ?

อย่างนี้นี่เอง

ก็เลยจะปฏิเสธการสร้างเรื่องวุ่นวายสินะคะ

เพราะไม่อยากให้เจอสิ่งของต้องสาปที่ขุดฝังไว้อย่างยากลำบากจนหมดนี่คะ

อา야เมะมาที่โรงเรียนหลายครั้งโดยอ้างว่ามาดูสถานที่สำหรับเทศกาลการเรียน แล้วก็เดินวนไปทั่วบริเวณโรงเรียน

ทั้งคุณครูและนักเรียนไม่มีใครรู้สึกว่ามันน่าสงสัยเลยแม้แต่คนเดียว

โอกาสในการฝังสิ่งของต้องสาปมีอยู่ตลอดเวลาเลยค่ะ

จากทางในงาน...!

เพราะว่าซาคุระอยู่ในงานนี่คะ

ไม่สิ ต้องตั้งสติหน่อย

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ

ระเบิดนี้เป็นคุณคัตสึก่อเหรอคะ?

ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะคะ...

ถูกต้องเลยค่ะ

สาเหตุคืออะไรคะ?

ก็เพราะว่ามัน

ไม่เข้าใจน่ะค่ะ

ทั้งประเทศ

ทั้งโลกของนักเวทย์

ทั้งหมดที่เป็นสถานการณ์ปัจจุบันนี้เลยน่ะค่ะ

ความคิดก็เหมือนกับหัวกะโหลกแห่งคิกันเลยนะ

มันเก่าเกินไปจนไม่น่าประหลาดใจเลยจริงๆ

พวกสมุนของหัวกะโหลกแห่งคิกันที่เคยจับตัวไว้ทุกคนเสียชีวิตไปแล้ว

แล้วคุณคิดว่าใครเป็นคนบงการเบื้องหลังหัวกะโหลกแห่งคิกันคนนั้นล่ะคะ?

นั่นเป็นคนของจิโจอิน...

น่าจะเป็นคำสาปค่ะ

คุณเป็นคนชักใยอยู่เหรอ!?

ที่บอกว่าหัวกะโหลกแห่งคิกันถูกฆ่าด้วยคำสาปน่ะ...

คูฮะฮะฮะ!

ไม่รู้สิ

คุณล่ะ

คิดว่ายังไงคะ?

อย่ามาอ้อมค้อมสิคะ!

แค่มีเครื่องมือที่ใช้ง่าย ก็ต้องใช้สิคะ?

อย่าโกรธมากขนาดนั้นเลยค่ะ

แล้วพอใช้การไม่ได้ก็แค่ทิ้งมันไป

แค่นั้นเองค่ะ

เมื่อไหร่...!

มันเป็นเรื่องแปลกนะคะ

ไม่คิดถึงชีวิตคนเลย

แค่เป็นนักเวทย์แห่งรัตติกาลดำๆ ก็ไม่มีใคร

แม้แต่คุณซาคุระก็ยังไม่สงสัยในตัวฉันด้วยซ้ำ

ทั้งๆ ที่ควรจะรู้ว่าฉันถนัดการจัดการคำสาปไม่ใช่เหรอคะ

ถึงแม้จะได้เป็นสีดำสนิท แต่มันก็แค่ระดับนั้นเท่านั้นเอง

นั่นคือข้อพิสูจน์ว่าซาคุระเชื่อคุณใช่ไหมคะ?

คุณไม่คิดว่ามันน่าสมเพชเหรอคะ ที่ผู้นำของทั้งห้าตระกูลจะทำแบบนั้น?

ที่เขาได้รับการไว้วางใจจากผู้นำของอิชิโนะมิยะขนาดนั้น และถูกขนานนามว่าเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งสีดำ

แล้วทำไมถึงมาทำตัวเหมือนผู้ก่อการร้ายล่ะคะ?

ถึงไม่ได้ทำแบบนั้น สถานะและเกียรติยศก็รับประกันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ?

ตรงนั้นแหละที่เป็นปัญหาค่ะ

ความรู้ที่เหนือกว่าใคร

ทั้งๆ ที่มีพลังที่แม้แต่หัวหน้าตระกูลทั้ง 5 ก็ยังเทียบไม่ได้

ทั้งๆ ที่เป็นตัวที่อ่อนแอกว่าฉัน

แต่เพียงเพราะไม่ได้เกิดในตระกูลทั้ง 5 ฉันก็เป็นแค่เบี้ยที่ต้องทำตามคำสั่งเท่านั้น

ถ้าอย่างนั้นก็บดขยี้มันซะ

แต่กลับกล้ามาสั่งฉันเนี่ยนะ

แค่เพราะว่าไม่ได้มาจากตระกูลทั้ง 5 เท่านั้นแหละ!

แล้วฉันก็จะสร้างตระกูลใหม่ขึ้นมา

ทำไมถึงให้อภัยได้ล่ะคะ!

ให้อภัยไม่ได้

รูปมันเบลอเกินไปจนจะอ่านเนื้อหาข้อความไม่ออกเลยค่ะ

เป็นผู้สร้างอาณาเขต

เป็นผู้ชายที่คิดง่ายจัง

อย่างนั้นแล้วก็จะไม่มีใครสั่งฉันได้อีก

ไม่อยากถูกสั่งเหรอคะ?

ถ้าถูกทำลายตระกูลทั้งห้าด้วยเหตุผลแบบนั้น มันจะรับมือไม่ไหวแน่ค่ะ!

ผู้สร้างเขตแดนคือหัวใจของชาติ

ถ้ามองในแง่ของความมั่งคั่ง เขาก็มีทั้งอำนาจและทรัพย์สินนะ

อาจจะมองดูแล้วเหมือนง่ายๆ

ผู้นำที่คอยปกป้องหินหลัก ก็ต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้งและความมุ่งมั่นอยู่เสมอ

แต่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ อย่างที่คุณคิดนะคะ!

รู้น่าค่ะ

ความเด็ดเดี่ยวและปณิธานของซาคุระ

รวมถึงการไม่ลังเลที่จะพลีตนเองด้วย

ความรักอย่างสุดซึ้งต่อผู้ที่ตั้งใจจะปกป้องและประเทศชาติ

ผู้ที่เป็นผู้นำจะต้องมีหลายสิ่งที่ต้องสละไป

แล้วก็

ชีวิตนั้นดำรงอยู่เพื่อปกป้องหลักเสา และ

ถ้าคุณกลายเป็นผู้สร้างอาณาเขตขึ้นมา

ถึงกับอุทิศชีวิตให้กับประเทศชาติ

ประเทศนี้ก็จะจบลงในพริบตาเลยล่ะค่ะ

พูดจาเหมือนรู้เรื่องไปหมดเลยนะคะ

ฉันรู้น่าค่ะ

ถึงอย่างนั้นฉันก็เป็น

ภรรยาของซาคุระนะคะ

ถ้าการถูกสั่งมันน่ารำคาญขนาดนั้น ทำไมไม่เลิกเป็นนักเวทย์แล้วไปต่างประเทศล่ะคะ?

ถ้าเข้าใจแล้วก็รีบบอกที่ซ่อนของเครื่องรางมาซะนะ

เฮ้อ...

นี่นะ

คุณพอจะเข้าใจไหมคะว่านี่คืออะไร?

มันคือเครื่องรางที่กักขังเหล่าโยมะ (ปีศาจ) ที่แข็งแกร่งที่ฉันเคยเจอมาน่ะค่ะ

เครื่องรางที่กักขังโยมะไปทั่วโรงเรียนแห่งนี้

ฉันได้วางมันไว้พร้อมกับเครื่องรางที่เทพสุนัขของคุณค้นพบ

หินก้อนนั้นเป็นแบบตั้งเวลาไว้ค่ะ พอถึงเวลาแล้วมันจะระเบิด

จากการระเบิดนั้น เครื่องรางก็จะแตกออก...

และโยมะที่เหมือนจะออกมาเผชิญหน้ากับสีดำสนิทก็จะหลั่งไหลออกมาน่ะค่ะ

คือแบบนี้นั่นเอง!

!

ในโรงเรียนนี่มีนักเรียนเยอะแยะเลยนะ

ตั้งใจจะฆ่าทุกคนเหรอ!?

ใช่เลยค่ะ

นี่คือเทศกาลเฉลิมฉลองการเปิดฉาก ซึ่งเป็นการส่งสัญญาณกบฏต่อตระกูลทั้งห้าค่ะ

โลกของนักเวทย์จำเป็นต้องถูกทำลายลงทั้งหมด

แล้วก็สร้างขึ้นมาใหม่จากศูนย์

สำหรับเหล่าหน่ออ่อนนักเวทย์ที่แค่มีชื่อแต่ไร้ความสามารถ

จะถูกใช้เป็นเครื่องสังเวยเพื่อก้าวแรกแห่งเกียรติยศของฉันค่ะ

แน่นอนว่าชีวิตของคนที่ตายไปแล้วจะไม่สูญเปล่าหรอกนะคะ

จะนำมาใช้เป็นสื่อแห่งคำสาปอย่างไม่เหลือแม้แต่หยดเดียวเลยค่ะ

ตอนนี้คงจะมีการคลายผนึกด้วยการระเบิด และกำลังโจมตีพวกไร้ความสามารถอยู่นั่นแหละค่ะ

...เจ้าหมอนี่ประสาทแตกไปแล้วจริงๆ

...ช่างยากที่จะเข้าใจเลยนะคะ

อย่างนั้นหรือคะ?

ฉันคิดว่าคุณน่าจะเข้าใจมากกว่านะคะ

ถึงแม้จะถูกดูแคลนว่าเป็นตัวถดถอย

คุณเคยรู้สึกไหมคะว่าอยากจะทลายโลกของพวกนักเวทย์ที่อ่อนแอแต่ชอบเยาะเย้ยคนอื่น?

มาด้วยกันเถอะค่ะ

ตัวถดถอยที่แท้จริงไม่ใช่คุณ แต่เป็นคนรอบตัวต่างหาก

เป็นยังไงบ้างคะ?

ขอปฏิเสธค่ะ

อะฮ่าๆๆๆ!

ฮ่าๆๆๆๆๆ!

เป็นเรื่องโกหกใช่ไหมคะคุณคัตสึ

คงเป็นแค่เรื่องล้อเล่นอะไรสักอย่างสินะคะ?

มุกตลกที่แย่สุดๆ เลย

รีบไปช่วยทุกท่านกันเถอะค่ะ

ไม่สมกับคุณคัตสึเลยนะคะ

ถ้ามีพลังของคุณคัตสึ ปัญหานี้จะถูกแก้ไขได้ทันทีเลยค่ะ

...บุตาน ฉันน่ะนะ...

!

นิสัยแบบของคุณนั่นแหละที่ทำให้มันน่าเบื่อเลยค่ะ

\(x_{1}\) \(x_{2}\) \(x_{3}\) \(x_{4}\) \(x_{5}\) \(x_{6}\) \(x_{7}\) \(x_{8}\) \(x_{9}\) \(x_{10}\) \(x_{11}\) \(x_{12}\) \(x_{13}\) \(x_{14}\) \(x_{15}\) \(x_{16}\) \(x_{17}\) \(x_{18}\) \(x_{19}\) \(x_{20}\) \(x_{21}\) \(x_{22}\) \(x_{23}\) \(x_{24}\) \(x_{25}\) \(x_{26}\) \(x_{27}\) \(x_{28}\) \(x_{29}\) \(x_{30}\) \(x_{31}\) \(x_{32}\) \(x_{33}\) \(x_{34}\) \(x_{35}\) \(x_{36}\) \(x_{37}\) \(x_{38}\

อิ

อย่างน้อยถ้ามีพลังเท่าคุณฮานะก็ยังพอไหว

คาซึระ

...อ๊ะ

มันทำให้รู้สึกคลื่นไส้จนได้เลย

ที่จะถูกคนที่อ่อนแออย่างเธอมาโปรดปรานได้น่ะ

แหม...

แต่ถึงอย่างนั้นมันก็

เป็นแค่จนถึงวันนี้เท่านั้นเองค่ะ

ถูกกักขังไปพร้อมกับโยมะเลยเหรอ!?

นี่เป็นเครื่องรางสำหรับสร้างอาคมผนึกน่ะค่ะ

คุณน่าจะจำได้ใช่ไหมคะ?

ถ้าอย่างนั้นขอตัวก่อนนะคะ

เดี๋ยวก่อนสิ!

อ๊าาาาาา! อีกแล้ว! อะไรกันเนี่ย!

ในหัวมันเละไปหมดเลย

ต้องโค่นพวกนี้ให้ได้...

กำลังค่อยๆ จัดระเบียบอยู่! ไม่มีเวลาว่าง

อาโออิ ออยาอิ

ไม่จริงนะ...

คุณคัตสึ...

ตุ้บ

กุก

คาวะ คาวะ

ทำอะไรอยู่ล่ะ!

การโอดครวญไว้ทีหลังเถอะ!

คุณก็ยังเป็น...

คนของสี่ประตูอยู่ไม่ใช่เหรอ!?

อย่าให้เกียรติของห้าตระกูลต้องมัวเสียไปนะ!

ในระหว่างที่ทำแบบนี้อยู่นะ...

ตั้งสติให้ดีหน่อยสิ!

ก็ยังมีคนที่กำลังตกอยู่ในอันตรายอยู่เลยนะ!

หน้าที่ของนักเวทย์คือการปกป้องผู้คน ปกป้องประเทศไม่ใช่เหรอคะ?

อา...

ชิโระสึ!

คาเงระ!

พร้อมกับเสียงระเบิด โยมะก็ทะลักออกมา

ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้แย่แน่...

ให้ตายสิ!

คุณซาคุเดะ!

ของจิโจอินนี่เอง...! แต่ว่า...

ปล่อยให้ข้าจัดการเองเถอะ

ต้องกำจัดต้นตอให้ได้ก่อน

ต้องมีคนที่เป็นต้นเหตุความวุ่นวายนี้อยู่แน่ๆ

●●●

ก่อนที่จะสร้างความเสียหายไปมากกว่านี้ ให้จัดลำดับความสำคัญให้ทางนั้นก่อน

ไม่รู้สาเหตุเลย

เรื่องเครื่องรางน่ะ ฝากให้คุณคัตสึดูแลแล้วก็เลยรู้สึกอุ่นใจว่าไม่มีปัญหา

หงุดหงิดกับความบกพร่องของตัวเองจริง ๆ

นายท่านคะ อ๊าาา!

อ๊ะ! แย่แล้ว แย่แล้วนะเนี่ย~!

สึบากิ! เธอถูกมอบให้เป็นผู้คุ้มกันของคุณฮานะ แล้วเกิดอะไรขึ้นกับคุณฮานะที่อยู่ตรงนี้ล่ะ?

อึก

คือว่า...

........!

ไม่นะ...

........

เจ้าตัวมันอยู่ที่ไหนนะ?

ถึงขนาดนั้นสึบากิก็ไม่รู้หรอกจ้ะ

ก็เพราะว่าสึบากิเป็นคนไม่เก่งเรื่องหาของนี่นา

ฉันเองก็ควรจะสร้างชิกิงามิที่เชี่ยวชาญการสำรวจเหมือนพายุเสียบ้าง

แย่จัง!

นั่นมันคำพูดนอกใจกับสึบากินะ!

หมายความว่าสึบากิไม่พอใจสินะ!?

เธอก็มีดาร์ลิ่งของเธอนี่นา

แถมเรื่องนี้มันก็เป็นคนละเรื่องกันด้วย!

อาซึ...เหรอ?

ช่วยด้วยยยยยยยย

กรี๊ดดดดด

ค...คึคึคึคึ...

!

คุณคัตสึ...

โอ๊ะ คุณซาคุ

เป็นเจ้าเองนี่นา

หาที่เจอตัวได้ง่ายจังเลยนะครับ

ยูกไคชิ ชิราฮานะ【เรื่องต่อ】