ตอน 1: Koko wa Ore ni Makasete Saki ni Ike to Itte kara 10 Nen ga Tattara Densetsu ni Natteita 1

ที่นี่ฝากให้ฉันจัดการ แล้วบอกให้ไปก่อน 10 ปีผ่านไปก็กลายเป็นตำนานไปแล้ว

เอโซกิงิสึเนะ เอโซกิงิสึเนะ

โคโคะ ฮะ โอเระ นิ มาคาเซเตะ ซากิ นิ อิเกะ โตะ อิตเตะคาระ จุนเน็น กะ ทัตตารา เดนเซ็ตสึ นิ นัตเตะอิตะ

ภาพประกอบ: ดีชา

สำเร็จ แล้ว ใช่ไหม?

!!ปิ๊ด

ทำให้มัน บาดเจ็บ หนักอยู่นะ!

ถึง เราจะกำจัด ราชาบิชาจ ไม่สำเร็จ แต่ก็

วอร์ออร์ โนแลน

​กลับ ​แล้ว งานเหรอ?

งานก็ ได้ เวลา

ผู้กล้า อริค

อึก

ราชาบิชาจ คงจะไม่มีการ เคลื่อนไหว ไปอีกสักพัก

ไม่ได้แฮะ... ถ้าร่างต้น ยังไม่ตาย ก็เปลี่ยนไม่ได้ งั้นเหรอ...?

: ถ้าลอง เปลี่ยน มัน

ให้ กลายเป็น ละออง เวท . .

นทีสุด ก็ได้ กลับไปหา ครอบครัว กันสักที

อา... เอาอีก แล้ว...?

・・・ ยูวุ?

โทษที ตะกี๊ด พูดว่า อะไร

・・・ ลีคากะ?

จอมเวท ลัด

มือ ของ ราชา ปิศาจ เกี่ยวอะไรกับ เรื่องการมี แฟนอ่ะ?

?

นี่ขนาดเรา ขับไล่ราชา บิชาจไปได้แล้ว แต่นายยังมัว สนใจแต่มีอ ของราชาบิชาจ อยูอีกเหรอ?

เพราะ แบบนี้ไง หายถึงยัง ไม่มีแฟน กับเขา

หั่นมัน เรื่อง ของนาย :

รู้สึก เหมือนโดน สบประมาท โดยไม่มี เหตุผลเลย เว้ยเฮ้ย!

?

ซึม

อีรอบนี้ ท่านลอร์ด ของเรา คงต้องทน เป็นคนเหงา ไปอีกสักพัก ละมั่ง!

・・・ น ุ กิ

แล้วก็ บอกลาไอ้เจ้า รอยแยก ระหว่างมิติ ที่น่าหดหู นี่สักที

ถ้างั้น ตอนนี้ เราก็ควรจะ กลับกัน ได้แล้ว

พวกหาย ก็เหมือน ครอบครัว ของฉัน เหมือนกัน หันแหละ

คงจะดีนะ ถ้านายได้มี ครอบครัว แบบนั้น เหมือนกัน

ทั้งฉัน ทั้งอริคเฝ้า ที่ยังไหว ก็เพราะได้ พลังใจจาก พวกเค้า นี่แหละ

การมี ครอบครัว รอเรากลับไป เป็นเรื่อง ดีจัง

เราล่ามคน ได้ต่อสู้กับราชาบิชาจ ผู้ปกครองของพวก บิชาจร้ายที่รุกราน

มาจากมิติอื่น... จนต้อนพวกมันกลับ

ไปยังรอยแยก ระหว่างมิติได้สำเร็จ!

ปาร์ตี้ของพวกเรา ประกอบไปด้วย ผู้กล้า อริค วอร์ริเออร์ โกลัน และจอมเวท ลัด

กองทัพ ปีศาจ ขนาดใหญ่ กำลังไล่ตาม รามา...!!?

เฮ้ย... ล้อเล่น กันใช่มั้ย เหยืน!

2

ในเมื่อ ยังมีศัตรู เหลืออยู่เยอะ ขนาดนี้...

ต้นฉบับ:เอโซกิงิสึเนะ (แกะโนเบล/เอสบี ครีเอทีฟ) ต้นแบบตัวละคร:ดีชา ผู้เขียน:อาเบะโนะ ผู้วาด:อาเบะโนะ ชาโก

พวกหายกลับ ไปก่อนได้เลย ตรงนี้น่ะ จัดการเอง!!

...ถึงอย่างนั้น ในเมื่อ ราชาปีศาจยัง ไม่พ่ายแพ้ โดยสมบูรณ์ จะยอมให้ ผักล้ำอีริดตาย ไม่ได้เด็ดขาด

พวกเราได้รับ บาดเจ็บ ค่อนข้าง หนักอยู่นะ ถ้าฝืนกัน ต่อตอนนี้ จบเห็นแน่

ในเมื่อต้องเป็นแบบนั้นแล้ว...

ตอนที่ ราชาปีศาจ ฟื้นสภาพ เป็นปกติ เรายังคง ต้องการพลัง ของผู้กล้า อยู่นะ

ครอบครัว... กับลูกๆของ พวกนายก็รอ พวกนายอยู เหมือนกันนะ!!

พูด เป็น เล่น น่า ลัค !!

ว่าไงนะ!? จะให้หาย สูคนเดียว ได้ไง!!

แต่ว่า・・・

ーーー・・・

มีปัญหา เหรอรึงาย? อีก แป๊บเดียว ฉันก็ตาม พวกหาย ทันแล้วน่า

อริค โกแลน

: : ขอโทษ นะ!

ーー!!

ให้ ตาย สิ...!!

ให้ ตาย สิ

อึก

โว...!!

อย่า ตาย นะ

ถ้างั้น . .

เข้ามาเลย ไอ้พวก ปิศาจบ้า!

ฉันไม่ให้ พวกแก ผ่านไป ง่ายๆ แน่!!

ฉัน จะต้อง ปกป้อง ลอร์ดคน นั่นให้ได้ !!

20!!

50!!

นี่ฉันจัดการ พวกมันไป ก็ตัวแล้วนะ? นับจนนับ ไม่ไหวแล้ว

ศพของ พวกปีศาจ กลายสภาพ เป็นละอองเวท เหมือนกับ หมอกหนา ล้วนสลายไป

ศพของพวก กองทัพปีศจ์ก็ ไม่ได้ลดน้อยลงเลย แล้วเหมือนว่า... ฉันใกล้จะถึง ขีดจำกัดแล้วด้วย

ไม่รู้ว่า นานเท่าไหร่ แล้วที่เรา แยกฤกษ์กับ คนอื่นอยู่

และแล้วจุฬ กิมาถึงจุดพลิกผัน

ปีศาจระดับสูงสุด “ผู้บัญชาการปีศาจ”

นี่เป็น เวทมนตร์ ขั้นสูงที่ ปีศาจระดับ สูงสุดเท่านั้น ถึงจะสามารถ ใช้ได้ :

โวะ!? เชิญเลย

กลายเป็น

พลังชีวิต ของฉัน... กำลัง โดน ดูดไป!!

ทั้งมานา ที่เหลืออยู่ และพลังชีวิต เกือบทั้งหมด ของฉันถูก เอาไปแล้ว!

ให้ตาย เอ๊ย...

มันคงจะ เปลี่ยนวิธีการ โจมตีใหม่ หลังจากมันมั่นใจ ว่าไม่สามารถ จัดการฉันด้วย การโจมตีทาง กายภาพ ได้...

ยังไง ซะ...

ถ่ายโอนชีวิต สัมผัส สูบชีพ!!

เสร็จสิ้น การเรียนรู้

คราวนี้ เป็นตาฉัน ใช้มันบ้าง ล่ะ!

ถ่ายโอนชีวิต สัมผัส สูบชีพ!!

ถ่ายโอนชีวิต สัมผัส สูบชีพ

สกิลนี้ ทำให้ฉัน ฟื้นฟูมาหาและ พลังชีวิตได้ อย่างต่อเนื่อง!

ดาบ ของ

เยียมเลย ช่วยทำให้ หมุนเวียน มานาได้ ง่ายด้วย

บัญชา การ ปีศาจ

แย่ หน่อย นะ

ทีฉัน สามารถ เรียนรู เวทมนตร์ อะไรก็ได้ ทีเคยโดน โจมตีใส่

เข้ามาเลย !!

ตอนนี้เนี่ย ให้สูฆาน เป็นปีศาจ ก็ยังไหว !!

งั้นเหรอจ๊ะ ยังไงก็ตาม ประเทศนี้น่ะได้ รับการปกป้อง จากมหาปราชญ์ เพราะฉะนั้น ไม่เป็นไหร่ หรอกจ้ะ

หนูรัฐลึก เหมือนว่า มอนสเตอร์ จะโผล่มา คืนนี้เลยค่ะ คุณแม่

เข้านอน ได้แล้ว

นี่ ไม่จะ ดับไฟ ล้วนะ

ทำใจ ให้สบายแล้วก็ เข้า​นอน​นะ ซเลริเซ่

ก๊ก~

ฉันรู้สึกว่า ตัวเองต่อสูงมา ยาวนานมาก

ไม่สิ บางทีอาจจะ ผ่านไปแล้ว หลายเดือน

หลายชั่วโมง : : ?

จำไม่ได้เสียแล้ว ว่าเวลาผ่านไป นานแค่ไหนแล้ว

ถ้าหากง่วง ฉันก็จะใช้ เวทมนตร์ที่ชื่อว่า “มาริโอเน็ต” (ทุ่นเบิด) กับตัวเอง

ด้วยการใช้เวทมนตร์นี้ ฉันจะสามารถ สูได้อย่างต่อเนื่อง แม้ว่าจะหลับก็ตาม ด้วยการควบคุม ร่างกายตัวเอง

มาริโอเน็ตนั่น จริงๆแล้วเป็น คาลตรีมิดที่ใช้ ควบคุมร่างกาย ของศัตรู

แล้วฉันก็ ค่อยสูญเสีย อารมณ์ ความรู้สึก ของมนุษย์ไป

ยูกิรึคิ ตั้งท่าชะกุ

น่าขันยิ่งนัก ที่คนที่ทำให้ อารมณ์ ความรู้ ของฉันกลับมา .

โคร!

โคร!

ถึงจะเหนือ ความคาดหมาย แต่ว่า...ฉันก็ ได้เรียนรู้วิธีการ ต่อสู้กับปีศาจ ระดับสูงภายใน รอยแยกมิติ นี้แล้ว

...นี่แก ฟื้นสภาพ ดีแล้ว งั้นเหรอ !!

พยายาม เข้าต่อสู้ระยะ ประชิดและอย่า ให้มันได้มีโอกาส ใช้เวทไฟที่รุนแรง แล้วจากนั้น

อัน ดับ แรก

!!

ถ่ายโอนชีวิต สัมผัส สูบชีพ!!!

กำแพง เวทมนตร์ ...!?

!?

อู...!!

นี่ขนาด ถ่ายพลังเวท ลงไปตั้งเยอะ ดาบของผู บัญชาการปีศาจ ยังไม่อาจเทียบ ดาบของราชา ปีศาจได้เลย เหรอ...?

เละ

ถึงจะ ทำลาย ดาบฉันได้ ก็อย่า ได้ใจไป !!

ฉันเป็น จอมเวท นะเว้ย !!

แล้วก็ ーーーーーーーーー

ถ่ายโอน สัมผัส

สูบชีพ

น่า~

โอ้ ววว ววว

ศรีมัดชิกขระศาสตรี! ศรีมัดชิกขระศาสตรี!!

ในทาง กลับกัน ก็จะทำให้ สัมผัสสูบชีพ ทะลุผ่าน ไปได้!!

พลังทั้งหมด จากกำแพงเวท ของราชาปีศาจ จะหมดไปกับการ ป้องกันเรือนจำ อัคคี

ขณะที่ตัวฉัน กำลังโดนเผา อยู่ในเรือนจำอัคคี ก็ใช้สัมผัสสูบชีพ ไปด้วยอย่าง ต่อเนื่อง

เอาล่ะ เลือก มาซะ!

ศรีมัดภาวเรนทร์ ศรีมัดภาวเรนทร์

หรือจะให้ ข้าสูบ พลังชีวิต ของแก จนกว่า จะแห้ง!!?

ว่าอยาก โดนเผา จนเป็น ถ่านใน เรือนจำ อัคคี!?

ย่าห์ โอม

●●●●●

ฉันชนะ

โคอิ!

ฉัน... ปกป้อง ผูกล้า ละโลก ได้แล้ว!!

ーーーー・・・

ในที่สุดก็... ทำสำเร็จ!!

ถึงจะเสีย เงินกับเสื้อผ้า ไปทั้งหมด แต่บางที ฉันอาจจะขาย ดาบต้องสาป นี่ได้นะ

: : ขายได้ ชมนีย?

เป็นไงบ้าง

หรือว่าบางที ฉันอาจจะอยู่ นานเป็นปี ก็ได้มั้ง...?

คาาย อิดู...

และสุดท้าย ฉันสงสัยว่า ฉันสัญญาใน รอยแยกมิติ นี้มานาน แค่ไหนกันนะ...?

ฉันอยู่ที่ ไหนกันหว่า?

แล้ว ตอนนี้ : :

คิดว่า ถ้าเดินตาม ถนนไป คงจะไม่มี ปัญหานะ.

ในที่สุด ก็เจอ ถนนใหญ่ แล้ว

มัน พัฒนา บ้านมาขนาดนี้ ตั้งแต่เมื่อ ไหร่?

บรรยากาศ มันต่างจาก ที่เราจำได้ จังเลยว่ะ แต่ว่า...

( นั่นมัน เมืองหลวง ...ใช่ไหม หว่า?

เดียว : : !!

กุกมุก ก่อน !!

・・・ อา เปะ เปะ

สภาพ แบบนั้นมัน อะไรกัน!? นายเกือบจะ โป่อยู่แล้ว นะ!?

จีนต้อง เป็นคน ถามคำถาม นี้ต่างหาก ล่ะ!!

มี อะไร เหรอ?

แล้วทีนี้ ฉันก็เลยเสีย ทุกอย่างไป รวมทั้งกระเป๋า ล้วก็บัตร ประจำตัว นักผจญภัย ด้วย

จริงๆ แล้ว...

ฉันไปเจอ การต่อสู้ที่ รุนแรงใน รอยแยก มิติเข้าน่ะ

จ้าโดน จรดักปล้น มาระหว่างทาง สินะพ่อหนุ่ม น้อย!!?

เข้าใจ แล้ว . .

คุตสึ

ไม่ได้ โดนโจร ดักปล้น แต่เป็น การต่อสู้ ที่รุนแรง :

+ นุ !!?

"อูม อั่ว" ...?

คงจะ ถึงวัยที่ อยากทำตัว เข้มแข็ง แล้วสินะ...?

อีมๆ ฉัน เข้าใจ . . .

คงจะ สิ้นหวัง น่าดู สินะ?

อย่า เสีย ใจ ไป เลย นะ!

ไม่ว่านาย จะสุดยอดแค่ไหน แต่ก็คงจะต้อง มีบ้างที่นาย แพ้จำนวนคน ที่มากกว่าใช่ไหม?

นี่ขนาด หายใช้ดาบ ใหญ่ขนาด นี่~

โอม อาห์ หุ่ม

แต่ อย่างน้อย ก็ยังโชคดีนะ ที่รอดมาได้ !!

งานเหรอ... โดน ดักปล้น ใช่ไหม...?

จริงด้วยๆ นั่นสินะ พวกนั้น เอากระเป๋า เงินนาย ไปด้วยนี่...

แล้วนาย มีบัตร ประจำตัว ไหม?

มันหาย ไปแล้ว น่ะ...

จากนี้ไป ผมจะ ระวัง ให้มากขึ้น...

เฮ้อ... คุณ พูดถูก ครับ...

เลิกพยายามอธิบายแล้ว

เดียวฉัน ออกเอกสาร ชั่วคราว ให้ไปก่อน นะ

ฉัน ชื่อ ลัด!

ชื่อ อะไร ล่ะ?

กุกมุก...?

ทำไมจะ ชื่อไม่ดี งั้นเหรอ !!?

พวกเขามีเสื้อผ้ามาให้ด้วย

ประเทศนี้ก็ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยดีนะ?

พวกทหารยามนี่ใจดีจัง

ถ้าใช่คนเดียวกันนะจ๊ะ — ...

พอจะรู้ไหมครับว่าบ้านวอร์ริเออร์โกแลนอยู่ไหน?

เอ่อ ขอโทษครับ

บางทีฉันควรจะไปหาสองคนนั้นก่อนจะไปที่กิลด์...

เบื่อ เริ่ม เลย !!

!

กระผม ไม่อนุญาต ให้คนที่ ไม่ได้นัดหมาย เข้าได้ครับ

...เพราะว่า มีคนแบบนี้ แวะเวียน มาเยอะ . .

ได้ นัดหมาย ไว้หรือเปล่า ครับ?

ไม่เอา... แต่ว่า...

ฉัน มาหา โกแลน น่ะ... อยู่บ้านไหม มั้ย?

มี ธุระ อะไร เหรอ ครับ?

เขาจะ เข้าใจเองถ้า หายบอกเขาว่า "ลัคมาแล้ว"!!

ไม่ได้ครับ

บอกเขาสิว่าลึกมา-

กรุณาอย่ามาอีกเลยครับ!!

ฉันจะกลับมาใหม่ก่อนที่นายจะรู้ตัวซะอีก

แต่คงจะต้องไปทำบัตรประจำตัวนักผจญภัยใหม่ก่อน เอ๊ะ...

คงต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วค่อยมาใหม่

อย่างว่านะไม่มีทางที่เขาจะให้คนที่แต่งตัวแบบฉันแล้วพกดาบเข้าไปได้หรอก ฉันว่าะ...

……

เป็นจอมเวทงั้นเหรอ . . ?

หล่อเอาเรื่องเลยเหรอ?

ไม่เคยมีรูปสลักหินตรงนี้มาก่อนไม่ใช่เหรอ?

สร้างบีหตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?

ขอโทษนะ รูปสลักหินนี่... เป็นรูปสลัก ของใคร เหรอครับ?

โพนุ...

อ้อๆ... ฉันเดาว่า เด็กบ้านนอก อย่างเธอ คงจะไม่รู้จัก เขาสินะ?

นี่เจ้า ไม่รู้ เหรอ?

!

ครับ... ขอโทษที..

น่ะเป็น รูปสลักของ ท่านวีรบุรุษ ท่านลัค ไงล่ะ

เธอควร จำชื่อคุณไว้

“ทำ จิก” ・・・・・・ ?

คุณเป็น วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ ผู้สละชีพตนเอง ในรอยแยกมิติ เมื่อ 10 ปีที่แล้ว เพื่อหยุดยั้ง กองทัพปีศาจ อันยิ่งใหญ่น่ะ!!

นีโกะ

ดาจู คเซ : !?

สะ... เสียมายาต่อท่านมหาปราชญ์มาก!!

เขาไม่ได้หล่อขนาดนี้สักหน่อย ทำไม!?

ฟุฟุฟุ!!

ที่โลกนี้ยังคงอยู่ได้ เป็นเพราะท่านลัคนะ!!

แต่ว่า : :

นุนุ...

เอ๊ะ... อะไรกันเนี่ย ฟังดูน่ากลัวนะเนี่ย...

ถึงเธอจะยังเด็ก แต่ถ้าพูดไม่ระวังล่ะก็ ระวังโดนแฟนๆของท่านลัคฆ่าเอานะ!!

จะว่าไป

อย่าบอกนะว่าพวกเขากำลังคิดว่าฉันตายแล้ว:

ออกมาไม่เหมือนตรูเลย...

ใครมันเป็นคนสร้างรูปสลักตรูฟระ

ต้องไม่ใช่อิริคกับโกแลนแน่ๆ...

ไม่เหมือนตรูเลยสักนิดจริงๆ:

ต้องมีการเข้าใจผิดกันแน่ๆ:

โต้

กิลด์นักผจญภัยสำนักงานใหญ่

ผู้ชายคนเมื่อก็พูดประมาณว่า

ไม่ยักกะจำได้เลยว่าสูไปนานขนาดนั่น...

เพื่อเป็นเกียรติในโอกาสครบรอบ 10 ปี การจากไปของท่านมหาปราชญ์ลัค

การขอ ใบอนุญาต ใหม่ ต้องมา ก่อน .

ก็อยาก จะขัดอยู่ หรอกนะ แต่ว่า...ตอนนี้ .

ที่นี่ กลายเป็น เหลืออะไร ไปตั้งแต่ เมื่อไหร่ วะ...?

ฮิโตะ ฮิโนะนินชิ โนะระชิ ・・・

ผ่านไป 10 ปีแล้ว เหรอ เห็นยี ||?

เฮ้ย เฮ้ย!

ยู

โอม วะ ธย

คุณ จะ ข้างหน้า วันนี้ นี่

ฉันดู เหมือนเด็ก ตรงไหน วะ!?

ถาม จริงๆ ...

หา!?

ก็ไม่ว่า จะดูตรงไหน แกมันก็ดูเป็น เด็กวัยรุ่นอยู่นั่นแหละ

โกกิ อีก อีก

ไอ้ เด็กนี่ ครกัน อะ!?

นี่มัน เรื่องบ้า อะไรกัน เนี่ย!!!

ไม่ใช่แค่ ผ่านไป 10 ปี แต่ตัวตรูก็ยัง เด็กลงด้วย เหรอเนี่ย!!!?

ทบ

ถึงได้ กลายมา เป็นสภาพ นี้

ดาวหาง ขยายใหญ่ขึ้น เมื่อสามารถทำลาย ความหวังในชีวิตได้ เมื่อสามารถทำลาย ความหวังในชีวิตได้ เมื่อสามารถทำลาย ความหวังในชีวิตได้ เมื่อสามารถทำลาย ความหวังในชีวิตได้ เมื่อสามารถทำลาย ความหวังในชีวิตได้ เมื่อสามารถทำลาย ความหวังใน

ได้ยิน ไหม!?

กิลด์นี้ ไม่ใช่ที่ สำหรับเด็ก นะเว้ย!!

ที่นี่ เข้าใจ เรียง !!

มัมกะ

ถ้ายัง ไม่เหมือนกัน แบบนี้ ข้าจะเตะ ส่งแก ออกไป นะเว้ย!!

โยวา

อ๊ะ กิลด์ มาสเตอร์ .

ด๊าง!

-14

งั้นเหรอ งั้นเหรอ

เมื่อก็ฮึ... มาสเตอร์กิลด์

ร้องไห้... ใช่ไหม?

หมวก

ฝัน ตายสิ ลึก...แ

นายรอด กลับมา พวกเรา ได้!!

เดียวดิ ปล่อย ก่อน

ถอบถอบ

ฉันเป็นห่วง คุณแก่ที่ มาร์อจิให้ ให้ฉัน มากกว่า

เอ่อออ... ถึงฉันจะ แพ้น้ำตา ผู้หญิง แต่ตอนนี้

จีน ไม่ได้ ร้อง!!

หาย กำลัง ร้อง

เลิก ร้องไห้ ได้แล้ว

ฉัน ไม่ได้ ร้อง!!

เลิก ร้อง ได้แล้ว!

ขนมนี่ อร่อย มาก!!

อร่อย จัง!!

พิว บันเหรอ ?

กั่ก

ฉันได้รับ ข้อความว่า มีคนที่เรียก ตัวเองว่า“ลัค” มาหาฉันทีบ้าน ฉันคิดว่าถ้า เป็นตัวจริงละก็ น่าจะต้องมาที กิลด์แน่ๆ

ว่าแต่ว่า หายรู ได้ยังไง ว่าฉัน อยูทีทีที?

ฉันใช้ ส้มผัสสูบชีพ ในการชดเชย พลังงานที ร่างกายต้องการ แต่ท้องฉันน่ะ หิวสุดๆเลย

ก็นะ ฉันไม่ได้ กินอะไร มาตั้ง 10 ปี ก็เลย :

ห้ามกิน ไอ้นี่

ทำ อะไร น่ะ!?

!อ!?

ฉันไม่ยอม ทนเห็นหาย ตายเพราะ เรื่องแบบนี้ หลังจากที่ อุตส่าห์เอา ชีวิตรอดมาได้ หรอก!!

ไม่เป็นไร หรอกน่า !!

ไม่รู้สิ ที่ไหนหรอก ที่มากินอาหาร แบบแข็งๆทันที หลังจากที่ อดอาหาร มานานเป็น สิบปีน่ะ!!!

ก็ขอ แล้วไงว่า ไม่เป็นไร.

น้ำข้าวต้ม!! ใครก็ได้ เอาน้ำข้าวต้ม มาที!!

มา แล้ว หรอ

ยัง แข็งแรง ดีอยู่นี่ ชินะ?

ซาฟุ

ลัค . . .

อย่างที่ โกแลน บอกเลย . .

เหมือนว่า แม้แต่ เลือกผู้หญิง ก็ยังแพ้ให้แก่ สังขารนะ...

ทำได้ ดีมาก . . .

ทำได้ ดีมาก ที่กลับ มาได้!

ตั้งสิบปี เลยนะ! พวกเรา คิดว่าหาย ตายไปแล้ว :

รู้สึก กังวลจัง ที่มีตาแก่ สองคนมา ร้องไห้ ให้ฉันเนี่ย

กลับ มา แล้ว

ต้องเป็นเวลา ที่ยาวนานสุดๆ สำหรับทั้ง สองคนแน่ๆ...

อยากให้ พวกนี้ หยดร้องไห้ ววววจัง :

กว่าที่ พวกเรา ทั้งสามคน จะกลับมา รวมตัวกัน ได้แบบนี้

ถึงตอนแรก ฉันจะรู้สึกว่า น้ำข้าวต้ม ไม่ใช่อะไรที่น่ากิน แต่มันก็อร่อย จริงๆนะ

ขอบคุณ มาก สำหรับ อาหาร นะ

พวกนายนี่ บ่อน้ำตาตื้น กันจังหะ .

นึ...

นายต้อง ทนหิวโหย ขนาดนั้นถึง สิบปีเพื่อ โลกใบนี้...

หรอ... นีหาย หิวโหย ขนาดนั้น เลยเหรอ ...?

จริง ด้วย!!

นอกจาก นั่นหายยัง ดีลงด้วย นะลัค!!

ก็เพราะ มันผ่าน มาตั้ง 10 ปี แล้วไง :

จะว่าไป น่าแปลกใจ มากเลยหะ นีนายไม่แก่ขึ้น สักนิดเลย เหรอเนี่ย?

น่าจะเป็น เพราะว่า แบบหัวหน้า แหละมั้ง?

ซอดเด

ตอนที่ฉัน โค่นราชาบิสาจ โดยใช้ สัมผัสสูบชีพน่ะ ฉันดูดพลังชีวิต ของเขามา มากโขอยู่

เป็น อะไร กัน?

นาจิ

ดะ... ไอ

เค้าพื้นพุ ร่างกายได้แล้ว ฉันก็เลยไม่มี ทางเลือกน่ะ...

นาย กำจัด ราชา ปีศาจ ตน​นั้น ได้แล้ว..!?

นาย กำจัดมัน ไปแล้ว ...!?

ห๊ะน่ะ เทียบเท่ากับ พลังกองทัพของประเทศทั้ง กองทัพ เลยนะ!!?

เหลือเชื่อเลย... ลัค ไม่ใช่แค่นาย ต้านกองทัพปีศาจ แต่นายังจัดการ กำจัดราชาปีศาจ ด้วยตัวคนเดียว เนี่ยนะ!?

นายก็พูด เกินไป :

ประเทศของฉันน่ะ ได้เพิ่มกำลังพลและ ยุทธภัณฑ์ไว้ เพื่อเตรียมตัว รับการจู่โจม ที่จะมาถึงของ ราชาบิสาจ เลยนะ

ไม่ เกินไป หรอก ลัค

แล้วหายก็ จัดการกำจัด มันได้ด้วย ตัวคนเดียว แทนพวกเรา

ชาย

คิน

อย่างนี้ พวกเราต้องมา คิดเรื่องตกรางวัล ให้เค้าแล้วใช่มั้ย ราชาอีริค!?

ชาย ฉันได้รับการ ยอมรับ จากการที่ ได้ทำหน้าที่ ขับไล่กองทัพ ปีศาจน่ะ

อีริค ได้เป็น ราชาของ ประเทศนี งั้นเหรอ!?

เอ่อ ถึงฉันจะ ร้อยแล้ว ว่านายเป็น เชื้อพระวงศ์ อ่ะนะ

ห๊ะ...?

“ราชา” อีริค : ?

และฉัน ก็เป็น กิลด์มาสเตอร์ของกิลด์ นักผจญภัย

ตอนนี้ อีริคเป็น กษัตริย์ของ อาณาจักร นี้

พูดอะไร กันน่ะ ลัค?

ซนอว์ม ซนอว์ม

ดูเหมือน พวกนายจะ ประสบความ สำเร็จในชีวิต แล้วเหรอ?

งั้นเหรอ

ฉัน ไม่ใช่ ขุนนาง นะ!!

“อาร์คดุ๊ก นี่คือ อะไรกัน !!?

แล้วยัง ฟรานเชน” นั่นอีก!?

เอ๊ย เตียว !

ปึตึ๋ง ปึตึ๋ง

ตอนน หายน่ะเป็น "ผูกอบกู ของพวกเรา มหาปราชญ์, จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่, อาร์คดุ๊ก ลัคฟรานเชน" ล้วนีเ

ที่ช่วย หยุดกองทัพ ปีศาจไว้ให้ ด้วยวิธี ของฉันน่ะ

ฉันแค่ อยาก ตก รางวัล ให้ลัค

● ● ● ● ● ●

น่า ห่า ใจเย็น ก่อน นะลัค

เออ มีไอ้นั่นด้วย นี่หว่า!!

หันเป็น สิ่งที่สองที่ ฉันทำให้นาย หลังจากที่ สร้างรูปสลักนั่น เสร็จแล้ว

อย่าว่าแต่ ลูกๆเลย นายไม่มีทั้ง คนรักหรือ ครอบครัว ด้วยนี่...

ไม่มีใคร คัดค้าน ด้วย

ฝู ปกครอง ของประเทศ เล็กๆ!

นอกจากนี้... พวกขุนนาง คนอื่นๆก็สนับสนุน การมอบตำแหน่ง "อาร์คดุ๊ก" ให้หาย ด้วยนะ...

แถม...

คิดว่า ฉันตาย... แล้วด้วย ใช่มั้ย?

แล้วฉันก็ ไม่ชอบกับการ ถูกลากเข้าไป เกี่ยวข้องกับ การแก่งแย่ง อำนาจของพวก

ขุนนางหัก

ยังไงก็ตาม ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็ไม่แปลกหรอก ที่จะไม่มีใครรู้ ว่าฉันยังมี ชีวิตอยู่

ไหนจะต้อง ไปปวดหัว กับการรับมือ พวกนักฆ่า อีก

เอ่อ... นั่นก็ ช่

โกแลน ขออะไร คุณหน่อย แต่ว่า...

``

นี่ฉัน ไม่มีทางเลือก อื่นหากจาก เป็นขุนนาง เลยเหรอ!!?

ของโทษนะ... ฉันก็ดันไปทำ ข้อตกลงไว้แล้ว ว่าถ้าพบว่านาย ยังมีชีวิตอยู่ จะให้คุณรับ ตำแหน่งเอิร์ล เป็นอย่างต่อ...

เอา จริงดิ ลัค ...!?

บ้าเหรอเปล่า!!? คุณอยากจะ ลบประวัติ การเป็น รอง ของตัวเอง รึไง!?

ฉันอยาก จะลองไป เริ่มต้น การเป็น นักผจญภัย ใหม่ตั้งแต่ ต้น

หาาา！？

นี่นะเป็น โอกาสที่ดีที่สุด แล้ว

อยาก ลงทะเบียน เป็นนัก ผจญภัย หน้าใหม่!?

สำหรับคน แบบนาย ศัตรูที่ แข็งแกร่ง กว่า

"เริ่มใหม่ ตั้งแต่ต้น"... มันจะไม่ น่าเบื่อเกินไป สำหรับลัค เหรอ

ฉันสู กับพวกนั้น มามากพอ ล้วละ

ถ้าพูด ถึงศัตรูที่ แข็งแกร่ง ละก็ห๊ะ

ในฐานะที่ คุณเป็น กิลด์มาสเตอร์ คุณสามารถ จัดการเรื่อง ลงทะเบียนใหม่ ให้เขาได้ ช่วย?

โกแลน ฉันก็ ขอร้อง แทนเขาด้วย เหมือนกัน

เยี่ยม มาก . . .

เชื่อมือ ฉันได้ เลย

: : แน่ นอน

บัตร ประจำตัว นักผจญภัย บนหม

อิน

ทำไม ชื่อฉัน กลายเป็น “ลัค” ล่ะ?

?

▲เปลี่ยนชุดแล้ว

ชื่อจริง ของนายคือ "ลัค ล็อค ฟรานเชน"

∂∂c

∂7c‡-∂8c‡-ฟรานเชน

ฉัน ทำให้มัน แสดงแค่ ชื่อเล่น ของหาย น่ะ

อาชีพหลัก ของนายคือ จอมเวท แรงค์ R ซึ่งถูกบิดบังไว้ โดยใช้เวทมนตร์ ซ่อนเร้น

อาชีพ ของนาย จะเป็น นักรบ แรงค์ F

ฉันให้ ชื่ออื่น ไปนะ...

เราได้ ทำการปกปิด อาชีพหลักไว้ ซึ่งมันจะไม่แสดง ออกมานอกจาก จะใช้อุปกรณ์เวท ชนิดพิเศษที่ สำนักงานใหญ่ แห่งนี้

โดยปกติ จะมีแค่ นักรบเท่านั้นที่ จะแสดงบนบัตร

ขอโทษที ขอร้องอะไรที่ ไร้เหตุผล แบบนี้นะ

บัตรประจำตัว นักผจญภัย บนนี้ไม่มีทาง ที่จะปลอมได้และ ไม่มีใครจะ สามารถสวมรอย เป็นคุณได้ เช่นกัน

อือ... ขอบคุณ นะ

ที่บ้านฉัน มีห้องว่าง เยอะแยะ เลย

ส่วน ตอนนี้ก็ พักผ่อน ยาวๆ เลยนะ

ยังไงก็ตาม ในความเป็นจริง 10 ปีที่ผ่านไปก็ ทำให้สถานะของ พวกเราเปลี่ยนไป...

ฉัน เคยคิดว่า ถ้ากลับมาที่ โลกเดิมได้ จะสามารถ ผจญภัยกับ พวกเขาก็ได้อีก

จาก นี้ไป ...

จาก ก้าวแรก ก้าวนี้:

ชีวิตของฉัน ในฐานะ“ลัค” นักผจญภัยหน้าใหม่ จะเริ่มต้นขึ้น!!

นายท่าน ขอรับ

จะ... ไม่เป็นไร แน่หรือ ครับ?

วันนี้ แขกของเรา ก็ยังไม่ตื่น เช่นเดิม ครับ . .

อย่าง น้อย . . .

ไม่ต้อง ห่วงไปหรอก ปล่อยเขา ไว้แบบนี้ จนกว่าจะ ตื่นเอง เถอะ

สาม วันถัดมา !

ในที่สุด ชายที่ต่อสู้ มาเป็นเวลา 10 ปี :

จึง . . .

ก็ สามารถ หลับตา นอน ลงได้

แปลโดย "กู"

ฟ ที่พัก แอ็กชัน แอ็กชัน facebook.com/LoongYakPlae

วงทีไรกฯ niceoppai.net

รักงานลุงเอบบานลุง ร่วมสนับสนุนตำนิชจากแพ ให้ลุงไต้นะครับ

0817317381