ตอน 16.2: Chapter 16.2

เอへへะ

อุฟุฟุ

ถ้าทำโครงสร้างที่สวยงามแบบนี้ได้ก็ดีจังเลยนะ

ถ้ามีแรงฮึดแบบนี้ก็ดีจังเลยนะ

อันก่อนๆ ก็ดีจะตาย

อันนั้นให้เสียบเข้าไปสิ

!!

เอ หลายวันต่อมา 数日後

ตัดเป็นวงกลม สองคนวาดกันสินะครับ

งั้น ผมจะอ่านเนมสำหรับคอมิเทียนะครับ

ดาวอุกกาบาตพุ่งชนโลก!!!

24

เสียงที่เคยมีอยู่บนโลกได้ก่อตัวเป็นรูปทรงขึ้นมาแล้ว!!

เป็นการเปิดตัวที่มีแรงฮึดตามสไตล์ของคุณอามิสินะครับ

วันที่ไม่มีวันหายไปได้กลายเป็นตัวขัดขวางชีวิตไปแล้ว!!

และรัฐบาลก็สั่งห้ามการสร้างเสียงที่ไม่จำเป็น!!!

โลกได้กลายเป็นดาวที่เงียบสงบไปแล้ว!!!

อีกแล้วนิสัยไม่ดีของคุณอันไค...

เรื่องมันเริ่มใหญ่เกินไปแล้ว!

ตรงนี้สไตล์ภาพเริ่มเปลี่ยนไปแล้วนะ

ความบ้าบอที่ผ่านมามันกำลังกลายเป็นปม

เรื่องมันกำลังคลี่คลายลงแล้วล่ะ

...ปิดได้สวยงามเลย

โครงสร้างมันซับซ้อนกว่าเดิม แล้วก็สนุกด้วย

ทำยังไงเหรอครับ?

เป็นผลงานร่วมกันครับ!

มังงะงานเทศกาลวัฒนธรรม ตอนแรกคุณไอจิเป็นคนวาดเองนะ

ส่วนครึ่งหลังคุณโคโคจังก็วาดใหม่ให้พี่สาวไง

ครึ่งแรกน่าตื่นเต้น ครึ่งหลังก็ปิดท้ายได้สวยงาม

มันแสดงถึงจุดเด่นของคุณไอจิกับคุณโคโคจังเลยนะ

อ๋อเหรอ งั้นผมจะวาดครึ่งแรก...

ว่ายยยยยยย~ ว่ายยยยยยย~ ว่ายยยยยยย~

แล้วผมจะจัดการส่วนครึ่งหลังเอง...

เอาล่ะ!

...คุณฮิคารุบอกแบบนั้น

อย่างนั้นสินะ

ช่วงแรกคุณอามิเป็นคนตีความอย่างอิสระด้วยวิธีนิรนัย

ส่วนช่วงหลังคุณฟุจิโมริเป็นคนสรุปด้วยวิธีอุปนัยสินะครับ

รถมันยังไม่นิ่ง ทำให้เรื่องมันมักจะกระตุกได้ง่าย

※อ้างอิงจากเล่ม 1 ในส่วน "ตอนที่ 4: ยูโทเปีย"

ผมว่ามันสมดุลกันดีมากเลยครับ

ความคิดที่อิสระและทำลายล้าง

โครงสร้างที่เป็นระเบียบและเป็นแบบแผน

นักเขียนที่เก่งกาจนั้นจะมีคุณสมบัติที่ตรงข้ามกันอยู่สองอย่าง

ปกติแล้วจะต้องใช้เวลานานเพื่อที่จะได้รับคุณสมบัติที่ขาดหายไปนั้น แต่ว่า

ถ้ามีเพื่อนร่วมทีมที่มาเติมเต็มซึ่งกันและกันได้ล่ะก็...

หนังสือคอมิเทียนี่ ต้นฉบับเป็นของตัวเองเลยใช่ไหมครับ?

อืม, แบบร่วมมือกันน่ะ มันน่าสนใจกว่าเยอะเลย!

แต่ว่า ถ้าให้คุณโคโคจังช่วยทำเนมด้วย งานก็น่าจะเยอะขึ้นนะ

ต้นฉบับครึ่งหนึ่ง วาดทั้งหมด...

คุณไอจิก็วาดรูปด้วยสิครับ!

แบบตอนงานเทศกาลวัฒนธรรมน่ะ ทำด้วยกันสิ!

อ๋อเหรอ

ถ้าเป็นแบบนั้น มันก็จะกลายเป็นผลงานร่วมกันจริงๆ เลยสินะครับคุณโคโคจัง

เอ่อ แต่ว่านะ...

การเรียกคุณฮิคารุแบบนั้นมันดูดีไหมนะ

คุณฟุจิโมริ นี่ช่วงนี้เผลอเรียกคุณโคโคจังไปซะแล้ว...

อ๊ะ! หนูด้วยค่ะ!

เอ๊ะเหอะๆ

อุฟุฟุ

คุณโคโคจัง!

คุณไอจิ!

มาสู้ไปด้วยกันเถอะ!