ตอน 19.1: Chapter 19.1

...จะว่ายังไงดีนะ...ตัวละครมันดูเป็นตัวประกอบน่ะสิ...

ไม่มีเสน่ห์เลยแฮะ~

มีความตั้งใจไหมล่ะ?

โลกที่สูญหาย

คุณเทรามุระ

...ไม่มีเลยเหรอเหมียว~

ไม่มีเลยเหรอครับ!?

ก็...พยายามอยู่แล้วนะ แต่ว่า...

เหมือนจะยังไม่เต็มที่เท่าไหร่~

ฮ่า...

ต่อไปนี้ไม่ต้องเข้าบริษัทก็ได้ แค่ส่งเนมมาให้ก็พอแล้วครับ

จะตอบกลับทางอีเมลตามความเหมาะสมเลยนะครับ

ใกล้ถึงเวลาแล้วนะเหมียว~

ตั้งแต่เด็กก็ชอบอ่านการ์ตูนมาเลย

ก็เลยพยายามวาดตามให้ได้เยอะแยะไปหมด

ดูสิ ดูสิ~

เหมือนเป๊ะเลย~

จะเป็นนักเขียนการ์ตูนได้เลยนะ~

วิชาศิลปะก็เก่งมากด้วยนะ

ดูท่าทางจะมั่นใจในตัวเองขึ้นเยอะเลยนะ~

จะเรียงตามลำดับที่ได้รับคำชมในการวิจารณ์นะ

ฉันนี่วาดรูปไม่เก่งเลยแฮะ~

ก็พยายามสอบติดวิทยาลัยศิลปะหลังจากสอบตกครั้งแรกไปได้ไงล่ะ

เบอร์ 7 เรย์ เบอร์ 8 เรย์ เบอร์ 10 เรย์ เบอร์ 11 เรย์

ก็คิดว่าตัวเองค่อนข้างจะถนัดอยู่เหมือนกันนะ

ได้รับรางวัลการ์ตูนตอนเรียนอยู่

ดูท่าทางจะมั่นใจในตัวเองขึ้นเยอะเลยนะ~

พิธีมอบรางวัลการ์ตูนใหม่ของชูการัคัง ครั้งที่ XX

ก็...นั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของนรกเลยล่ะ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ~

การประชุมเป็นไงบ้างล่ะ~ เฮลป์จัง

โอ๊ย~โดนซ้อมมาเลยล่ะ~

ปิ๊งโปーん ปิ๊งโปーん

ตั้งแต่ได้รับรางวัลมา 3 ปี ก็ยังไม่มีความคืบหน้าเลย~

ปิ๊งโป ปิ๊งโป

ก็อย่างที่ว่านั่นแหละนะ~♡

อ่านแล้วนะ~

โปปา

แหม~

เสียงดังจังนะ~

อาบะบะบะบะ

ฝากตัวด้วยนะคะ!

ลืมไปเลยว่าวันนี้เริ่มแล้ว~

คุณเฮลพ์คนนี้ใจดีมากเลยนะ จะได้ให้คำแนะนำเยอะแยะเลย~♡

เอเฮะ~ ใจดีเหรอ~

ฝากด้วยนะคะ~

นี่ไง! ผลงานของฉันเองนะ!!

○○

ว้าว ร้อนจัง...

ฮิยา~

ไม่เก่งเลยแฮะ~

ถึงจะเป็น 'คนดี' ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่พูดแบบนี้นะ~

จะสอนให้เยอะแยะเลยนะ~

ฝึกวาดเส้นเสร็จแล้วค่ะ ดูสิ!!

อ๊ะ, เอ่อ...

มาฝึกวาดฉากหลังแล้วค่ะ!!

...หืม?

ตรงที่บอกไว้แล้วก็ลองวาดอีกครั้งดูนะคะ!!

ใส่แว่นด้วยนะ

...พัฒนาเร็วกว่าที่คิดแฮะ...

เอ๊ะ! เพิ่งเริ่มวาดการ์ตูนได้ประมาณ 3 ปีเองเหรอ!?

ฮะ, ค่ะ

จะพยายามให้ทันทุกคนเลยค่ะ!

อ๊าาาาาาาา!

ร้อนจัง...

6

น้องใหม่กำลังทำเนมสำหรับลงตีพิมพ์อยู่นะ~♡

ค่ะ! แต่ว่า ยังหลงทางอยู่เลยค่ะ!

เอ๊ะ! ของฉันยังเป็นเรื่องสั้นอยู่นะ!

น่าจะมาถึงจุดดีแล้วล่ะ~♡

ตามความรู้สึกของฉันนะ มันเป็นเรื่องที่ไม่มีแหล่งข้อมูลอะไรเป็นพิเศษเลยน่ะ...

สมมติว่าเราคัดเลือกผู้ที่ใฝ่ฝันจะเป็นนักเขียนการ์ตูนจากหนึ่งแสนคนแล้วนะเหมียว~♡

ไอเดียนี่น่ากลัวตั้งแต่แรกเลย!

พวกที่แค่พูดอย่างเดียวแต่ไม่ลงมือวาดการ์ตูนก็ตกไป 90% เหลืออีก 1 หมื่นคน

เพราะว่า 90% ของโลกนี้มันก็เป็นของไร้ค่าอยู่แล้วนี่นา

ตั้งแต่แรกเริ่มก็ตกไปเยอะมากเลย!

ในจำนวนนั้น พวกที่ได้รับรางวัลก็ประมาณ 10% เหลืออีก 1 หมื่นคน

ฉันอยู่ตรงขั้นตอนนี้แหละค่ะ ไอซี

ต่อไปก็จะมีคนที่ได้ลงเรื่องสั้นอีก 10% จากที่เหลือร้อยคนนะ

ว้าววววววว...

ในจำนวนนั้นเอง ก็คงมีแค่ 10 คนเท่านั้นที่จะได้ลงเรื่องยาวมั้ง~♡

และในกลุ่มที่เหลืออยู่นั้น ก็คงมีแค่คนเดียวที่สามารถสานต่อการลงเรื่องยาวได้อย่างมั่นคง...

LASTMAN STANDING

...ไม่รู้ทำไมถึงจินตนาการว่าคุณเรย์จังจะรอดจนถึงที่สุด...

จากตรงนี้แหละถึงจะเป็นรอบจริงจังแล้วล่ะ~ กลุ่มคนที่เหลืออยู่ก็มารวมตัวกันแล้วฆ่ากันนี่แหละคือโลกของมืออาชีพนะ~

ตอนนี้ก็กำลังฆ่ากันอยู่เลยค่ะ

มันเหมือนเป็นเกมที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยไม่ใช่เหรอคะ...

แต่ว่าเกมที่มันเป็นไปไม่ได้นี่แหละที่มันสนุกนี่นา~♡

ฉันเคยได้รางวัลมาครั้งนึงแล้ว เลยเหลือ...

แต่ว่านั่นมัน...

ถึงจะตกไปครั้งนึงก็ไม่ได้แปลว่าจบใช่ไหมคะ?

เราก็สามารถกลับไปผ่านการคัดเลือกได้อีกครั้งใช่ไหมคะ!

คนธรรมดาก็เป็นแบบนั้นแหละค่ะ~♡

อ๊าาา!!

น้องใหม่คุณเรย์จังเป็นคนร้อน (จัง) ปนป่วนสุดๆ เลยค่ะ

พอได้รับมอบหมายให้ทำฉากหลังเล็กๆ ได้ ก็ยิ่งร้อนขึ้นไปอีก

สบายๆ หน่อยสิ~

คนอ่านเขาก็จะข้ามฉากหลังไปใน 1 วิเองนี่นา มันไม่คุ้มเลยสิ~

คำแนะนำจากคนดี~

ถ้าเป็นคนอ่านคนเดียวก็อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้นะคะ

แต่ถ้าคนอ่านเพิ่มขึ้น มันจะไม่พลิกกลับเหรอคะ?

ถ้ามีคนอ่านเป็นล้านคน มันก็เป็นล้านวินาทีแล้วสิคะ

ถึงพวกเราจะพยายามมากแค่ไหน มันก็ไม่ผิดหรอกค่ะ

ไม่สิ สิ่งที่ควรจะคิดคือมันคุ้มค่าไหมต่างหากล่ะ...

จริง ๆ ๆ เลยนะ

ร้อนจัง...

ฮิโยวววววววว

ซุ่มซ่ามและหยาบกระด้าง แล้วก็พุ่งชนแบบเต็มแรง

ฉันไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ ฉันจะทำมันอย่างชำนาญและนิ่งๆ มากกว่า

เหมือนตัวเอกการ์ตูนเลยนะ

ถ้าเป็นการ์ตูน เธอก็อาจจะเป็นตัวประกอบที่ช่วยขับให้เด่นก็ได้นะ

คุณเฮลปจัง แก้ไขได้เร็วเกินไปจนช่วยได้เยอะเลยค่ะ~♡

ใกล้จะให้จำชื่อได้แล้วนะ ถึงจะไม่ใช่เฮลปแล้วก็ตาม

แต่ว่าฉันนั่นแหละที่มีประโยชน์กว่านี่นา

คุณก็เป็นที่รักของทุกคนเหมือนกันนี่นา~

รับชาไปสิคะ~

ถ้าเป็นแบบนั้น การ์ตูนก็น่าจะเป็นแบบนั้นเหมือนกันใช่ไหมคะ