ตอน 23.1: Chapter 23.1

ตอนที่ 23 ผู้มาใหม่

เป็นอะไรเหรอ?

จะทำตัวละครสำหรับมังงะเรื่องใหม่ยังไงดีนะ...

มีเรื่องให้กังวลนิดหน่อย เลยไม่สามารถมีสมาธิกับการวาดรูปได้เลย...

ช่วงนี้ชมรมนี้ก็เริ่มคุ้นเคยแล้ว น่าเบื่อจังเลยนะ～

ถ้าเลิกทำมังงะที่ไปทำข่าวมาล่ะก็ คงจะมีแรงจูงใจขึ้นมาบ้างล่ะมั้ง~

เรื่องกังวล... ไม่เป็นไรเหรอ?

อ๊ะ ไม่ใช่เรื่องของผมซะหน่อย!!

ทุกคนก็อยู่ในช่วงสランプสินะ~

อะคาฟุคุนี่ทำอะไรอยู่เนี่ย!!

อีกไม่นานพวกเราก็จะ 2 ปีแล้วนะ~

อยากได้แรงกระตุ้นใหม่ๆ จากสมาชิกใหม่ๆ น่ะ~

ตอนที่ 23 ผู้มาใหม่

เย้! อยู่ห้องเดียวกันเลย~

ถึงจะบอกว่ามีแค่ 2 ห้องเองนะ~

อรุณสวัสดิ์~

โอ้! ฮิคารุนก็อยู่ด้วย...

...เห้ย! นั่นมันอะไรน่ะ!?

ล้มแล้ว~

เท่ไหมล่ะ!

ถูกสาป ตาขวาปวดจี๊ด

ทุกคนช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิเป็นไงบ้าง～?

ปกติ...เป็นห่วงนะ

ว่าแต่ มีคนเก่งมากๆ เลยนะ!!

ค่ะ! นั่งประจำที่เลย~

เดี๋ยวที่ห้องชมรมนะ~

ทุกคน ยินดีกับการเลื่อนชั้นด้วยนะ

วันนี้ ขอถ่ายวิดีโอแนะนำชมรมหน่อยนะ

วิดีโอเหรอ?

มันมีไว้เพื่อแจ้งให้รุ่นน้องปี 1 ทราบถึงกิจกรรมปกติและกิจกรรมในอนาคต เพื่อกระตุ้นให้เข้ามาเป็นสมาชิกจ้ะ

ว่าแต่ ตอนอยู่ปี 1 ก็เคยเห็นอะไรแบบนี้เหมือนกันนะ...

ชมรมวิจัยมังงะเพิ่งตั้งใหม่ นี่เป็นวิดีโอแรกเลยนะ!

ที่จริงแล้ว...

มีสมาชิกใหม่คนหนึ่งมีความปรารถนาค่ะ

ใจเย็นๆ นะ! อย่าร้องไห้สิ!

ใบสมัครเข้าชมรม

ต้องการเข้าชมรมวิจัยมังงะ

เพราะติดงานของคุณพ่อ เลยย้ายมาอยู่เกาะตั้งแต่ตอนเข้าเรียนเลยล่ะ

คานะ ชื่อ

โมริ ซากิ อุราระ คิบายามะ ซากิ อุราระ

คือคุณโมริ ซากิ ครับ

นั่น...ชื่อนั้นน่ะ!!!

อันไคพูด ยาสึมิ ดัน

ช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิก็คิดตัวละครใหม่ตลอดเลย...

พอคิดจนตัน เลยออกไปสูดอากาศข้างนอก

ก็เลยแง้มประตูทิ้งไว้...

อ๊ะ!! ฟุวะ~!!

คุณพ่อก็ไปหาอีกทาง แล้วก็มีคนใส่ชุดเดรสสีขาวมาเรียก

แย่จังเลยนะคะ งั้นพวกเราไปช่วยหาด้วยกันนะคะ

3 ชั่วโมงต่อมา ในที่สุดก็เจอคนคนนั้นแล้ว

ตอนที่ผมยังออกไปหาข้างนอกอยู่ คนคนนั้นก็พามาด้วยชุดที่เปื้อนโคลนเลยครับ

เขาปฏิเสธคำขอบคุณ แต่ก็บอกชื่อมาให้ครับ

โมริ ซากิ...เหรอ!

ฟูจิกิ เรียวดัน

พี่สาวคะ หนูสอบเข้าคณะศิลปกรรมได้แล้ว แต่ก็ยังคิดไม่ตกว่าจะไปโตเกียวดีไหม เลยไม่ค่อยมีแรงเลยค่ะ

อาจจะเป็นเพราะไม่อยากจะห่างจากเกาะ ถึงแม้ว่าการย้ายจะใกล้เข้ามาแล้วก็ตาม

หนูก็เลยวาดรูปของเกาะอยู่ตรงท่าเรือตลอดเลยค่ะ

ตอนนั้นเอง สีที่ชอบที่สุดของหนูก็...

แย่แล้ว~

คนคนนั้นก็ถอดเสื้อวารีสีขาวออกแล้ว

กระโดดลงไปในทะเลที่หนาวเย็นของเดือนมีนาคมโดยไม่ลังเลเลย

บอกว่าตัวเองก็วาดรูปเหมือนกัน เลยเข้าใจว่ามันสำคัญแค่ไหน

ถึงจะเพิ่งย้ายมาใหม่แล้วรู้สึกไม่ค่อยมั่นคง แต่ก็สบายใจเพราะมีรูปวาด

พี่สาวบอกว่าตัดสินใจได้แล้วนะ

ชื่อของคนคนนั้นคือ โมริ ซากิ!

อันไคพูด

เรื่องของผมมันก็ตรงไปตรงมาน่ะ

ตอนที่แม่กำลังให้พวกตัวเล็กๆ เล่นข้างนอก พี่สาวชุดขาวก็มาเล่นด้วยน่ะ

จากที่ได้ยินมา คือว่าอยากจะเข้าชมรมวิจัยมังงะตอนเข้ามัธยมปลาย

เคยออกไปร่วมงานคอมิเทียมาแล้ว แต่สิ่งที่ฝันถึงคือการได้ลงแข่งในมังงะโคชิเอ็นของพวกนักเรียนมัธยมปลายน่ะ

สุดยอดเลย! เข้าประกวดที่โคมีเทียตั้งแต่สมัยมัธยมต้นเลยเหรอ!?

ใช่แล้ว! พอไปหาข้อมูลที่มังงะโคชิเอนมาดูด้วยนะ~

ว้าว! จะทำมังงะด้วยกันเหรอ! มันสุดยอดไปเลย!

...พวกเราจะส่งเข้าประกวดเลยไหม!?

นี่แหละคือสิ่งที่ฉันตามหาโว้ย!!

มันทำให้ตื่นเต้นสุดๆ ไปเลยเนอะ!

แน่นอนว่าคนคนนั้นคือ...

โมริ ซากิ!!