ตอน 22.2: Chapter 22.2

อืมม... สงสัยเมื่อวานรีบร้อนไปหน่อยสินะ

นั่นแหละ

ถึงจะโพสต์แบบข้ามฉากของคุณโคโคจังไปแล้วก็เถอะ...

อันไค!!

ผลงานใหม่ของคุณดาร์กฟูวะนี่สุดยอดไปเลย‼

เอ๊ะ คุณเซ็นไปเบริจิกะนี่นา! ขำมากเลยว่ะ!

ก็... แต่ก็รู้สึกผิดกับคุณฮิคารุจังนิดหน่อยน่ะ...

กำลังจะลบอยู่เลย...

คุณฮิคารุจังส่งข้อความมาว่าสุดยอดเลยล่ะ!

เอ!?

11111111

เหมือนแม่เป๊ะเลย~

คุณโคโค่ก็ขอโทษนะ ที่ไม่รอการวาดภาพให้…

ไม่เป็นไรค่ะ

แต่ว่า…

…มังงะเรื่องนี้ ดูไม่เหมือนคุณไอโค่ที่เป็นปกติเลยนะ…

คุณอันไค!

มังงะเรื่องนี้มันอะไรกันเนี่ย

คุณได้ฟังเรื่องที่คุณกับคุณเฮบิจิกะคุยกันเมื่อวานเหรอคะ?

นั่นมัน...มันแย่เกินไปสำหรับคุณเทชิมะเลยนะ...

คุณวาดให้ฉันเหรอคะ

ไม่ได้ขอให้คุณทำแบบนั้นซะหน่อย

เปล่าค่ะ...เพราะว่าฉันโกรธ...

ถ้างั้น...คุณก็จับคนคนหนึ่งจากมุมมองเดียว แล้วก็ตำหนิ ดูถูก เหยียดหยามเขาเลยเหรอคะ!?

มังงะก็ควรจะเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คนมีความสุขไม่ใช่เหรอคะ

รู้จักละอายซะเถอะ!!

คุณอันไค!!

เจอแล้ว~♡

หาเจอแล้วค่ะ คุณอันไค

เมื่อกี้พูดเกินไปหน่อยค่ะ...

ที่ฉันร้องไห้ก็เพราะมันน่าอายค่ะ

ทุกอย่างเป็นไปตามที่คุณอาจารย์พูดเลยค่ะ

ไม่จริงค่ะ!

ก็ลบที่โพสต์ไปแล้วด้วยค่ะ

ฉันจะไปขอโทษคุณเฮบิจิกะด้วยค่ะ

แค่อย่างนั้น ตอนนี้มันน่าอายเกินไปค่ะ...

ถ้าจะพูดถึงขนาดนั้น งั้นฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วค่ะ

พอใจเย็นลงแล้ว เราไปขอโทษพร้อมกันเถอะค่ะ

คุณเทชิมะชอบคุณเฮบิจิกะสินะคะ...

ไม่ใช่แบบว่าชอบหรือไม่ชอบอย่างเดียวนะคะ...

อย่างเช่น เกมที่มีให้เรากำหนดค่าเริ่มต้นของสถานะได้ใช่ไหมคะ

สมมติว่าค่าที่ปรับได้คือ 10 แล้วแบ่งไปให้พลังโจมตี 5 สติปัญญา 3 พลังชีวิต 2 อะไรทำนองนั้น

?

คนคนนั้นน่ะ เป็นคนที่เทค่า 10 ทั้งหมดไปให้มังงะเลยล่ะค่ะ

ไม่แบ่งให้กับการสื่อสารขั้นต่ำ หรือแม้แต่การใช้ชีวิตเลย

มันเป็นกฎที่ต่างกันน่ะค่ะ

ก็คิดว่ามันสุดยอดนะ แต่ก็ไม่รู้สึกว่าตัวเองจะอยากเป็นแบบนั้นเหมือนกัน

เปล่าค่ะ ถึงอยากเป็น แต่ด้วยตัวฉันนี่ มันคงเป็นไปไม่ได้ล่ะค่ะ

เขาเป็นคนที่มีความตั้งใจพิเศษแบบนั้นน่ะค่ะ

ถึงจะฟังดูใจร้ายไปหน่อย แต่ก็เพราะว่ามังงะสำคัญที่สุดนี่แหละค่ะ ถึงได้พูดแบบนั้น

ถ้าคิดแบบนั้นแล้ว คุณไม่เห็นมุมอื่นเหรอคะ?

...แต่ว่านะ...

ถ้าจะให้เลือกนะ ก็คงจะ...ไม่ชอบล่ะค่ะ...

ไม่ชอบเหรอ!?

อ๊ะ! เมื่อกี้... ในฐานะนักการศึกษา ถือว่าพลาดแล้วสิคะ! ว้าย ลืมไปเลยค่ะ!!

『โรโบตะกับโปโคตะ』นึกขึ้นได้เลย~

กอด

ถึงจะมีจุดที่หยาบไปบ้าง แต่มันเป็นผลงานที่ดีนะ~

นึกขึ้นได้เพราะนิสัยของตัวเองเลยค่ะ คุณผู้ช่วยก็ช่วยทำให้ด้วยนะ~♡

...จำได้ทุกอย่างตามมาตรฐานของมังงะเลยนะคะ

เอ่อ วันนี้ก็...

อ๊ะ! คือว่านะ!!

หืมมม, ช่างมันเถอะ~♡

คราวนี้จะสู้ด้วยมังงะที่สนุกให้ได้เลยค่ะ!

...คุณชื่ออะไรเหรอคะ?

อ๊ะ คุณชื่ออันไคค่ะ

ส่วนฉันน่ะ กำลังตั้งใจว่าจะจำชื่อศัตรูไว้นะคะ~♡

พยายามฆ่าให้สำเร็จนะ~ คุณอาจัง♡

แม่จ๋า หิวแล้ว~

อ๊ะ,

คุณอันไคกับคุณโนะค่ะ☆

คุณโนะจังก็นอนหลับแล้วนะ~

ขอโทษด้วยนะคะ~♡

จะรีบทำให้นะคะ~♡

อ๊ะ,

ยังอยู่ด้วยนี่นา~♡

ฟุฟุฟุ... ชื่อของฉันคือไวท์ฟุวะ

ฉันไม่ใช่คน แต่ฉันสู้เพื่อดาวดวงนี้!!

ตัวละครใหม่นี่ดีจัง~

มีคนชอบเยอะเลยนะ~

รถคันนี้ไอเสียไม่ค่อยดี งั้นฉันไปส่งเอง

สูดกลุ่มควันที่ปกคลุมท้องฟ้าเข้าไป

หยุดเถอะ.... เอ๊ะ?

ขยะถ้าเผาแล้วจะเกิดคาร์บอนไดออกไซด์ งั้นฉันจะกำจัดให้หมดเลย!!

ฟุฟุ อย่าเข้าใจผิดนะ!!

ทุกอย่างมันเพื่อดาว ไม่ต้องสนใจมนุษย์อะไรนั่นหรอก!!

นิโก!!

แล้วก็ถึงเวลาให้นมเด็กแล้ว งั้นกลับก่อนนะ

รอดตายมาได้ซะแล้ว

ตัวละครดีใช่ไหมล่ะ!