ตอน 4.1: Chapter 4.1

ไดได ตอนที่ 4 ยูโทเปีย

ฮิョเอะ น่ารำคาญชะมัด...

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา!

การจัดห้องชมรมมันต้องมีชั้นหนังสือสิ!

รอเดี๋ยวนะ! ร้านกาแฟมังงะ อ๊ะ!

มันคือห้องชมรมนะ

มิ ทุกคนชอบมังงะแนวไหนกันเหรอครับ?

ผมชอบแนวที่มันเข้มข้นๆ น่ะนะ! คุณฟูจิดะ คาซุฮิโร่ สุดยอดเลย!!

ฉันชอบทุกแนวเลยค่ะ!

ที่ชอบที่สุดคือมังงะของคุณเทชิมะค่ะ

นามปากกา ☆โนะO!

แล้วคุณฟูจิมอนล่ะครับ?

วะ, ส่วนฉันน่ะเหรอ... ไม่ค่อยได้อ่านเท่าไหร่หรอกค่ะ...

ไดวะ ตอนที่ 4 ยูโทเปีย

คุณโมโระบอช ไดจิโร่...

จริงจังเลยแฮะ!!

โฮ่ย,

ปิ๊ด!

ปิ๊ด!

สู้ๆ นะ~ สู้ๆ นะ~

ช่วยด้วยยย!

ปิ๊ด!

ปิ๊ด!

ก็จะให้ยืมห้องให้เองนะ~

สู้ๆ นะ~

เอาล่ะ!!

อา~ ไม่ใช่ตามชื่อนักเขียนเหรอครับ~

ทำใหม่~

อสูร!

สู้ๆ กับการจัดชั้นหนังสือนะ~

ไล่ออกไป

สวิตช์แอร์อยู่ใกล้มือเลย

เหนื่อยหน่อยนะ~

นี่คือของที่ต้องทำให้เย็นของพวกบอนเท็งนะ~

เทพจัง!

โมกิ...

ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยไปเยอะเลยนะเนี่ย

ถ้าจะวาดมังงะ ก็น่าจะมีโต๊ะกับเก้าอี้จะดีกว่านะครับ

คราวหน้าจะเอาของที่บ้านมาให้เองครับ

คุณเทชิมะ!

ขอบคุณมากเลยค่ะ!

...นี่มัน...แคบจังนะเนี่ย...

แคบแล้วก็รกด้วย

นันจัง ไม่เกี่ยวอะไร ก็ออกไปได้แล้ว

ที่นี่มันบ้านฉันนะ~

อาคาฟุคุกลับรังของตัวเอง

งานภาพเป็นแบบดิจิทัลหรือแอนะล็อกเหรอครับ?

ถ้าเป็นดิจิทัล การลงทุนอุปกรณ์ประมาณหลักแสนครับ

ถ้าเป็นแอนะล็อก เริ่มต้นจากหลักพันครับ

เป็นแอนะล็อก!!

ผมสามารถให้ยืมอุปกรณ์ที่บ้านผมได้นะครับ

ฮิ้ก

เพราะว่าผมไม่วาดแล้วล่ะครับ...

เอ๊ะ, ถ้าอย่างนั้นคุณอาจารย์ก็...

ดิจิทัลน่ะ รอให้เก็บเงินเองก่อนครับ!

เป็นแอนะล็อก!!

3

อย่างที่ได้แจ้งไปก่อนหน้านี้ ในขอบเขตของ "งานอดิเรก" น่ะครับ,

ขอให้ทุกคนเล่าเป้าหมายของตัวเองให้ฟังหน่อยสิครับ

การวาดมังงะที่มันสนุกจนตัวเองพอใจ...เหรอครับ?

ส่วนฉันน่ะ... ถ้าได้วาดมังงะของคุณอันไ ก็คงจะดี...

จะนอนแผ่ๆ แล้วอ่านมังงะให้เยอะๆ ไปเลย!

เฮ้ อากะฟุคุ!

ก็ไม่เป็นไรเหรอครับ,

มันเป็นงานอดิเรกนี่นา!

...ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ.

การสร้างสรรค์มันไม่ใช่สิ่งที่ต้องวาดตามที่ใครบางคนบอกนะครับ.

ขอให้วาดออกมาตามความรู้สึกอิสระของคุณเลยนะครับ.

งั้น!

เอ๊ะ! เดี๋ยวก่อน! ขอคำแนะนำหน่อยได้ไหมครับ?

ชู่ว...

...มังงะของคุณอันไคเมื่อวันก่อนนี่มันไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยนะครับ

อย่างเช่น ลองวาดเรื่องสั้นสัก 4-8 หน้า แล้วฝึกให้มีจุดไคลแม็กซ์ดูสิครับ

เข้าใจแล้ว~

คุณอาคาฟุคุช่วยอ่านมังงะของพวกเธอแล้วก็บอกความรู้สึกด้วยนะครับ

ผมจะออกมาให้เห็นหน้าทุกวัน แล้วก็จะตอบคำถามให้ทุกครั้งเลยครับ

รับทราบครับคุณวอทช์!

พยายามในขอบเขตของ "งานอดิเรก" นะครับ

เอาล่ะ!

...รู้สึกเหมือนฉากฝึกฝนการวาดมังงะกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วนะครับ

โฮ่ย! ตื่นเต้นแล้วโว้ย!

คุณฟุจิโมริครับ คุณจะวาดรูปมังงะของผมจริงๆ เหรอครับ?

อื้ม, อืม มังงะของคุณอันไ อยากวาดจัง!!

โอ้โห!! "ต้องทำลายซัวโบเท็งให้ได้" สนุกชะมัด!!

...อากะฟุคุก็สู้ๆ นะ.

วาดเรื่องสั้นโดยมีเนียังตะเป็นตัวเอกแล้วนะ... แต่มันไม่ค่อยเข้าที่เลยอ่ะ

ไม่หรอก สวยดีนะ เดี๋ยวลองวาดดูนะ

อ๊ะ เสร็จแล้วเหรอครับ?

รูปของคุณฟุจิมอนนี่ดีนะ...

นี่มันเหมือนแมลงปอที่หางขาดเลยนี่นา,

นี่มันจบกลางคันนี่นา?

รูปของคุณฟุจิมอนนี่ดีนะ~

...ก็ประมาณนี้ในตอนแรกไม่ใช่เหรอครับ?

รูปของคุณฟุจิโมริมันยอดเยี่ยมจริงๆ นะครับ

ครั้งหน้าลองวาดลงในกระดาษต้นฉบับนี่ดูสิครับ

คุณใช้ปากกาแบบไหนเหรอครับ?

ถ้าคุณฟุจิโมริจำการใช้ปากกามาร์คเกอร์ได้ เส้นก็จะ...ดีขึ้นอีกเยอะเลยครับ

ถ้าสเกลใหญ่ไปมันก็ไม่เข้าที่ เลยทำเป็นเรื่องเล็กๆ ครับ

เป็นเรื่องที่เนียังตะแค่กินข้าวเฉยๆ น่ะครับ

น่ารักจัง! เดี๋ยวลองวาดดูนะ!

ลายเส้นปากกาของคุณฟุจิโมริมันเจ๋งจังเลย!

แต่ว่านี่เนื้อหามันไม่มีอะไรเลยนี่นา?

ก็แค่กินข้าวเฉยๆ เองไม่ใช่เหรอ?

ส่วนเส้นกรอบแนะนำให้ใช้ปากกาเมจิกนะครับ

ให้ช่องด้านตั้งใหญ่กว่าช่องด้านนอนหน่อยนะ

อาาา ตรงส่วนนี้ของคาเคะอะมิสวยจังเลยครับ

เรื่องเนื้อหาก็ช่วยพูดอะไรหน่อยสิ...

ให้ตายสิ! คราวนี้แหละ...!

เรียบง่าย มีแรงกระแทก แล้วก็มีลูกเล่นอีกด้วย...

รูปของคุณฟุจิโมริเนี่ย...

รูปของคุณฟุจิมอนี่...

เนื้อเรื่อง...

เรื่องราวของคุณอันไเนี่ย...

ครับ, ครับ!!

เพราะว่าการวางโครงสร้างมันค่อนข้างจะง่ายไปหน่อย งั้นมาลองคิดโครงสร้างให้ลึกซึ้งกว่านี้กันเถอะครับ

ครั้งหน้าก็ช่วยให้ดูก่อนที่จะวาดด้วยลายเส้นของคุณฟุจิโมริหน่อยนะครับ

...คุณอันไคเนี่ย ปกติก็ปีนเขาไปโรงเรียนใช่ไหมครับ

พรุ่งนี้ไปด้วยกันได้ไหมครับ?

ไว้คราวหน้าอีกทีนะครับ