ตอน 40.2: Chapter 40.2

ตัวเอก สายหัวใจ

สายเลือดร้อน ซ่า คิดก่อนค่อยทำ ไม่สิ ทำก่อนแล้วค่อยคิด

ประมาณนี้มั้ง

มาสคอต ฟลอตต์

โอ้!! ใช่เลย! นี่แหละ!

ความแตกต่างของตัวละครมันชัดเจนมากเลยนะ จะช่วยเสริมกันได้ดีแน่ๆ!

ถ้าเป็นเพื่อนร่วมทีม แสดงว่าเจ้าคนนี้ก็มองเห็น 'กระแส' ได้เหมือนกันสินะ～

อย่างนั้นเหรอ! ก็เป็นเพื่อนร่วมทีมนี่นา!

เพื่อนๆ มาจากคนละประเทศกันใช่ไหมล่ะ

ในแต่ละประเทศจะมีคนที่มี 'กระแส' ปรากฏให้เห็น แล้วทุกคนก็จะมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายด้วยกัน

โอ้ ถ้าเป็นแบบนั้นก็แสดงว่าโลกมันกว้างใหญ่ขึ้นด้วยสินะ

ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็...

ตัวเอกจะมองเห็น 'กระแส' ได้ แต่

ถ้าอวัยวะที่ใช้สัมผัส ฟัง หรือรู้สึกได้มันแตกต่างกันไปตามประเทศล่ะ...

แย่แล้ว ถ้าขยายไปถึงขนาดนั้นแล้วจะวาดเป็นเรื่องสั้นไม่ได้นะ

หน้าที่ของฉันคือเป็นคนรวบรวมให้ระบบน่ะ

คุณฟูจิมอนก็มีอะไรเสนอไหมล่ะ?

อืม ก็ไม่เป็นไร น่าจะโอเค

คุณยามามิจะเป็นคนสร้างจุดเริ่มต้น ส่วนฉันจะกำหนดจุดจบ แล้วสุดท้ายก็จะสร้างเรื่องราวที่เชื่อมสองส่วนนี้เข้าด้วยกันค่ะ

คุณยามามิจะเริ่มสร้างส่วนหัวขึ้นมาก่อน

มานี่ก็จะเชื่อมต่อให้

เป้าหมาย

ฉันจะเริ่มสร้างจากส่วนท้ายก่อน

การสร้างเรื่องราวเนี่ย มีความเป็นไปได้แบบไร้ขีดจำกัดเลยนะ

แต่พอมาถึงจุดนี้ มันก็เหมือนกับปริศนาเลยล่ะ

ถ้าเราวาดสิ่งที่ระบบกำหนดให้ต้องมี มันก็จะกลายเป็นเรื่องราวที่มีความสมดุลดี

โอเค! ครบถ้วนแล้ว!

พอมีจุดเริ่มต้นกับจุดจบที่แน่นอนแล้ว รูปแบบของเรื่องราวที่อยู่ตรงกลางก็จะผุดขึ้นมาเองน่ะ

ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็...

ตัวเอกจะมองเห็น 'กระแส' ได้ แต่

ถ้าอวัยวะที่ใช้สัมผัส ฟัง หรือรู้สึกได้มันแตกต่างกันไปตามประเทศล่ะ...

เรื่องแบบนั้นนี่ คงใส่เข้าไปไม่ได้สินะ

คุณก็คิดแบบนั้นเหรอ?

เพื่อนร่วมทีม

ถ้าคิดแบบมีเหตุผลเหมือนคุณ ก็คงเป็นแบบนั้นสินะ

...แต่คุณนี่ คิดแบบมีเหตุผลทุกอย่างเลยเหรอ?

เป็นพวกรอบคอบ เลยไม่ทำอะไรที่มันเสี่ยงๆ เลยเหรอ?

เช้าวันถัดมา NEXT MORNING

ฮะ!

สัมผัสได้ถึง 'กระแส' ดูภายนอกแล้วใจเย็น สงบ แต่ภายในกลับมีความหลงใหลอย่างแรงกล้าต่อสิ่งที่ไม่รู้จัก

อ๊ะ! ใกล้จะถึงเวลานี้แล้ว!

คุณโคโคโระจัง!

วาดโครงเรื่องจากดีไซน์ตัวละครของคุณโคโคจังมาแล้วนะ~

ว้าว ตื่นเต้นจัง~

ลายเส้นของคุณไอด้ะนี่ดีขึ้นจริงๆ เลยนะ...

ดูมีชีวิตชีวากว่ารูปของฉันอีก...

โคคุจัง!!

ไม่เป็นไรหรอกนะ คุณพอร์คซ์

นี่แหละคือความหมายของการมี 'หัวใจ' สินะ?

หลี่เหรินฮว่า เฉพาะทาง 04.2-2-5

เอ๊ะ? รอบนี้งานภาพทั้งหมดฉันต้องวาดรูปตัวละครเองเหรอ?

รูปของคุณอาซะมันจะเด่นกว่าอยู่แล้วล่ะ!

...แต่ถ้าเป็นเรื่องกับรูปก็เป็นฉันนี่แหละ...

ฉันก็จะพยายามปรับภาพรวมกับฉากหลังด้วยนะ!

ฮาระ ก็ได้ทำโครงสร้างโดยรวมที่เชื่อมระหว่างครึ่งแรกกับครึ่งหลังไว้แล้วนะ

ฉันเป็นระบบนี่นา

โอ้! ครบถ้วนแล้ว!

โครงสร้างที่สวยงามเลยนะ~

การตัดสินใจของคุณฟูจิมอนนี่แม่นยำเสมอเลยนะ~

เลือกเส้นทางที่ดีที่สุดได้เลย

จริงด้วยนะ ภาพของคุณยามามิมันดีขึ้นเยอะเลย

อืมมม...

ค่ะ! รู้สึกถึง 'กระแส' ด้วยมือซ้ายค่ะ

แน่นอน!!

ก็แค่การเล่นสนุกเท่านั้นเอง

มันสรุปได้เรียบร้อยเกินไปไหมล่ะ?

อยากได้ 'หัวใจ' เพิ่มอีกนิดน่ะสิ~

ฟุราโมะโนน่ะ ไม่ใช่ทางนั้นนะ!!

หัวใจ...ถ้าให้ฮิคารุจังดูเมื่อวาน เขาจะว่ายังไงนะ

ก็ยังไม่ได้สิ มันต้องถึงขั้นสร้างเรื่องราวใหม่ตั้งแต่ต้นเลยนี่นา...

อ๊ะ...

คือว่านะ!

เรกลุส ส่วนสูง 195cm ส่วนต่างส่วนสูงกับตัวเอก 30cm!!

เรกลุสคุง (อ๊ะ...ชื่อที่ตั้งให้เป็นคู่หูของตัวเอกที่เป็นระบบน่ะ) เป็นเจ้าชายของประเทศเล็กๆ ค่ะ เหมือนกับตัวเอกเลยที่ร่างกายจะเกิดการเปลี่ยนแปลงในคืนที่มีฝนดาวตก

ที่จริงแล้วเขาเป็นถึงลูกชายคนโต เลยต้องรับผิดชอบเยอะค่ะ เพราะมีน้องชาย 2 คน และน้องสาว 3 คน เลยเป็นคน 'ดูแลเก่ง'!

พอมีตราสัญลักษณ์ปรากฏที่มือ ก็ให้ความรู้สึกเหมือนถูกสาป

ดีจัง♡

ตัวเอกมองเห็น 'กระแส' ด้วยตา แต่เรกลุสคุงสามารถสัมผัส 'กระแส' ได้ด้วยมือค่ะ

จะใส่แว่นตาเมื่อตอนที่ไปค้นคว้าเท่านั้น!!

ด้วยหนังของยาปาง มันเลย 'ทำหนังสือได้ทนทานและยืดหยุ่น' เลยค่ะ

พอไปค้นในห้องสมุดของประเทศ ก็ได้รู้ว่ามีคนรู้สึกถึง 'กระแส' ด้วยประสาทสัมผัสต่างๆ ทุกๆ 33 ปี (ซึ่งเป็นรอบของดาวหางดวงหนึ่งค่ะ)

คนที่มองเห็น 'กระแส' คนที่ได้ยิน 'กระแส' คนที่ได้กลิ่น 'กระแส' คนที่รู้สึกถึงความร้อนหรือความเย็น 'กระแส' คนที่รับรส 'กระแส'

อ๊ะ! ถ้าคนที่รับรู้ด้วยการรับรู้ความเจ็บปวดออกเดินทางไปพร้อมกับความทรมานนี่น่าจะน่ารักมากๆ เลยนะ!

แต่ละประเทศก็มีอวัยวะที่รับรู้ไม่เหมือนกันนี่นา

แต่ทุกคนก็รู้สึกถึงสัมผัสนั้นในทิศทางเดียวกัน แล้วก็มารวมตัวกันอยู่ที่สถานที่เดียวกันค่ะ

แล้วพอคนที่รับรู้ด้วยประสาทสัมผัสที่ต่างกันมาพบกัน สัมผัสของอีกฝ่ายก็จะปรากฏกับตัวเองด้วยนี่นา

ถ้าจะทำเป็นเรื่องสั้นน่าจะทำได้แค่คนที่มองเห็นกับคนที่สัมผัสได้สองคน ส่วนประสาทสัมผัสอื่นๆ ก็คงต้องอธิบายด้วยคำพูด แต่ฉันคิดว่าจุดไคลแม็กซ์น่าจะเป็นตอนที่สองคนนั้นแชร์สัมผัสของตัวเองให้กันและกันน่ะค่ะ...

...ก็คือจินตนาการที่มันหยุดไม่ได้เมื่อวานน่ะ...

...น่าอายจัง

อ๊ะ! แล้วก็อันนี้ด้วยนะ คือโครงเรื่องเฉพาะส่วนของตัวละครเรกลุสคุงกับส่วนที่อยากวาดน่ะ!

คุณโคโคโระจัง ตลกจังเลย!

จริงเหรอคะ!?

ทั้งเรื่องของ 'กระแส' แล้วก็การตั้งค่าภายในของเรกลุสคุงนี่ก็ดีจังเลยนะ~

การก้าวเดินไปในอนาคตที่มองเห็นได้ล่วงหน้า ไม่น่าจะมีความกังวลอะไรเลยใช่ไหมคะ

แต่ถึงอย่างนั้น ความกังวลในฐานะ 'ลบ' ก็คงมีไม่กี่อย่างที่จะทำงานในฐานะ 'บวก' ได้สินะคะ

ก็เพราะว่าสิ่งที่คุณรู้มันมีแต่เรื่องที่รู้มาตั้งแต่แรกนี่นา

ตรงนั้นน่ะนะ คุณเรกลุสคุงนี่มันอินไปแล้วนะ

เขียนออกมาเลยตามที่คิดไว้เลย...

อืมม

รู้สึกเหมือนตัวละครมันมีชีวิตจริงๆ เลยนะ

เอาล่ะ! มาทำใหม่จากไอเดียของคุณฟูจิมอนกันเถอะ!

เอ๊ะ! มันอาจจะไม่ลงตัวก็ได้นะ แล้วจำนวนหน้าก็อาจจะเพิ่มขึ้นด้วยสิ

ไม่เป็นไรหรอก! ความสนุกมันชนะอยู่แล้วน่า!

แปลกจริงๆ

อ๊ะ! รอบนี้งานภาพกับต้นฉบับมันสลับกันไปแล้วสิ

จริงด้วย!

คุณอาจารย์คิดยังไง...

แบบนี้...แบบนี้แหละดีแล้วค่ะ...

ร้องไห้หนักมากเลย!!

ขอโทษด้วยนะคะที่ได้ตัดสินบทบาทของพวกคุณไปเองค่ะ

พวกคุณอยู่แบบอิสระๆ ไปได้เลยนะคะ

สัมผัสได้ถึง 'หัวใจ' ของคุณฟูจิมอนแล้วค่ะ

ชิเกมิเนะ

การวิจัย

การทำมังงะ

มังงะถึงขั้นแล้ว ①

-เครดิต-

อากาฟุคุ ยูคิ คุรามาคุเซ็น!! รับหน้าที่ควบคุมงาน!! ฉันจะเป็นราชาแห่งการตัดต่อ!!

อันไค โซ อา มานี่ คิระ งานภาพ!! ครั้งหน้าอยากจะทำเรื่องราวให้เสร็จ!!

ฟูจิมอน โคโคโระ เป็นหลักเรื่องราว!! ครั้งหน้าอยากจะทำให้เสร็จสมบูรณ์!!