ตอน 42.2: Chapter 42.2

ฝั่งอาคาฟุคุ

AKAFUKU SOU SIDE

อาบาบา...จะทำยังไงดีล่ะ...

คุณได้นัดหมายไว้สำหรับการพบปะแล้วใช่ไหมครับ

ชื่อของคุณ เบอร์ติดต่อ เวลาที่นัด และชื่อบรรณาธิการที่คุณจะคุยด้วย กรุณาเขียนลงในแบบฟอร์มนี้ด้วยครับ!

こちらの用紙に記入して！

โอ้, ฝากด้วยนะครับ!!

กรุณามอบให้เจ้าหน้าที่ต้อนรับด้วยนะครับ,

เมื่อได้รับบัตรเข้าอาคารแล้ว,

ให้ผ่านประตูไปแล้วขึ้นลิฟต์ไปยังกองบรรณาธิการเลยนะครับ!

20xx/12/20 14:47 xxxxxxx xxxx

กรุณาสแกนด้วยเครื่องอ่านครับ.

นี่ครับ ต้นฉบับที่ฝากไว้!!

GUEST

ในการเข้าอาคาร จำเป็นต้องมีบัตรกูสท์คนละ 1 ใบครับ. ไม่สามารถแชร์ร่วมกันได้นะครับ. บัตรกูสท์ยังจำเป็นต้องใช้เมื่อออกจากอาคารด้วยนะครับ. โปรดระมัดระวังการทำบัตรหายด้วยนะครับ. ・หากพบบัตรกูสท์ภายในอาคาร กรุณานำมามอบให้ที่เคาน์เตอร์ต้อนรับหรือ ศูนย์ป้องกันภัยพิบัติด้วยนะครับ. ・เมื่อออกจากอาคารเป็นครั้งสุดท้าย กรุณานำมาคืนที่กล่องรับคืนพร้อมกับกล่องนะครับ.

สู้ๆ นะครับ!

ฮิ, ฮิคารุจัง มีนัดประชุมนี่นา...

อืมม์, มีอะไรจะคุยด้วยน่ะครับ.

ค...สวัสดีค่ะ~

ค่ะ

งั้นขออนุญาตดูนะคะ

ฝั่งลู-กาลู

โอ้,

มาแล้วสินะ

มานั่งตรงนี้ก่อนเถอะ

จะดื่มอะไรไหม?

อ๊ะ, ไม่เป็นไรครับ

งั้นผมอ่านให้นะครับ

ฝากด้วยนะครับ!

สุดท้ายก็ไม่ได้การอนุมัติจากคุณบาฮามุทจนถึงที่สุดเลย

แต่ผมก็ทำในส่วนที่ทำได้แล้วนี่นา

เชิดอกขึ้นมาเลย!

ฝั่งอาคาฟุคุ

AKAFUKU SOU SIDE

ขออนุญาตดูนะคะ

ก่อนอื่นขออนุญาตตรวจสอบก่อนนะคะว่า

ที่คุณมาที่นี่ หมายความว่าคุณตั้งใจจะเป็นมืออาชีพแล้วใช่ไหมคะ?

เมื่อก่อนคุณก็เคยบอกแบบนั้นไว้นะคะ

ถ้าไม่ได้ตั้งใจจะทำเชิงพาณิชย์ ก็อย่ามาที่นี่อีกเลยนะคะ

คุณเจ้าสำนัก

ค่ะ!!

...อา~ ไม่รู้สิ...จะเป็นยังไงกันนะ

จริงๆ แล้วก็ยัง... คิดอยู่เยอะเลยครับ

ผมคิดว่าไม่ว่าจะแบบไหนก็ไม่เป็นไรแล้วครับ

แบบไหนก็ได้ครับ

อยากจะวาดมังงะที่ตัวเองพอใจก็พอ... ...แต่พอคิดว่ามังงะที่พอใจมันคืออะไรล่ะนะ

ก็รู้สึกว่ามันน่าจะเป็นมังงะที่เชื่อมโยงกับผู้คนมากมายน่ะครับ

เหมือนกันเลย! เหมือนกันจัง!

มังงะก็เหมือนกับการได้พบปะของผู้คนด้วยนะ

เอ๊ะ...เอ๋~!?

มาจากไหนเหรอ? มายังไงเหรอ?

สวัสดีค่ะ! ฉันชื่ออาคาฟุคุค่ะ นี่คือยาสุมิ!!

ฉันเองก็สามารถบอกความรู้สึกกับคุณแม่ได้แล้วค่ะ

เคนนะจัง ขอให้วาดมังงะให้หน่อยได้ไหมคะ!!

อืม, มันสั่นสะเทือนหัวใจคนได้จริงๆ นะ

โปโกตะ สุดยอดไปเลย!

ฉันคิดว่าฉันไม่ได้โดดเดี่ยวซะหน่อยนะ

ฮิมิกับทาคาโอกะเนี่ย ทั้งเมืองมันเชื่อมโยงกับมังงะเข้าด้วยกันเลย

โอ้โฮโฮโฮ!!

ช่วยเยียวยาจิตใจผู้คนได้จริงๆ เลยนะ

บางครั้งก็เปลี่ยนชีวิตได้เลยด้วยซ้ำ

พอคิดว่ามันสุดยอด สุดยอดแบบนั้นแล้ว

พวกเราถูกเชื่อมถึงกันผ่านมังงะ มังงะนี่แหละที่ทำให้พวกเราเชื่อมถึงกันได้

ฉันเองก็อยากจะเชื่อมผู้คนด้วยมังงะเหมือนกันค่ะ ฉันอยากจะเชื่อมผู้คนด้วยมังงะ

มังงะที่ตัวเองพอใจน่ะ ไม่ใช่แค่อยู่แค่กับตัวเองนะ

เลยสงสัยว่าการได้เชื่อมกับใครสักคนมันมีความหมายอยู่ไหมนะ

ถ้าอยากจะเชื่อมกับใครสักคน ก็เลยกำลังคิดว่าการทำเชิงพาณิชย์ที่เชื่อมกับผู้คนมากมายมันมีความหมายอยู่รึเปล่าค่ะ

แต่ว่า เพื่อให้ทำแบบนั้นได้ ก็รู้สึกว่าการต้องวาดในสิ่งที่ไม่อยากวาดมันก็เป็นอีกอย่างหนึ่ง แล้วก็คิดไปเรื่อยเปื่อยจนหัวมันยุ่งไปหมดเลยค่ะ...

งานเนี่ย ถ้าทำแต่สิ่งที่ชอบอย่างเดียวมันก็ไม่พอใช่ไหมคะเนี่ย~

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88

ถ้าคุณคิดถึงขนาดนั้นแล้วล่ะก็ คงไม่เป็นไรหรอกครับ.

สิ่งที่เพิ่งพูดไป คุณที่เป็นมืออาชีพก็มักจะกังวลเรื่องนี้เหมือนกันนะครับ.

คนที่ทุ่มเทให้แค่เรื่องงาน หรือทุ่มเทให้แค่เรื่องความรักแบบ 100% โดยสมบูรณ์เนี่ย ไม่ค่อยมีหรอกครับ.

ส่วนใหญ่แล้วมันจะแกว่งไกวอยู่ระหว่างสองสิ่งนั้น และผมคิดว่าความกว้างของมันนี่แหละที่ทำให้ผลงานน่าสนใจยิ่งขึ้นครับ.

เอาล่ะ สำหรับผลงานชิ้นนี้ล่ะนะครับ...

ฉันน่ะ!!

จะไปในแบบของฉันเอง!!

หมาป่าได้ถูกสาปโดยคากุยะ...

นี่มัน...

ไม่ใช่แนวตลก...ใช่ไหมครับ?

ใช่ครับ

แต่ถ้ามันตลก ก็หัวเราะกันได้เต็มที่เลยนะครับ!

เข้าใจแล้วครับ อาจจะต้องใช้เวลาหน่อย แต่จะอยู่เป็นเพื่อนคุณเองนะ

อันดับแรกคือจุดที่ต้องแก้ไขเพื่อให้ส่งเข้าประกวดได้ก่อนนะ...

อาคาฟุคุ ฝั่ง

อาคาฟุคุ โซ ฝั่ง

เป็นผลงานที่มีความคิดสร้างสรรค์สูงมากเลยนะครับ

ฝีมือการวาดก็คงที่แล้ว แถมเสน่ห์ของตัวละครก็เริ่มออกมาแล้วด้วย เห็นร่องรอยความพยายามที่ปรับปรุงตามที่ผมบอกแล้วครับ

แต่ว่า...ก็ยังบอกว่ายังไม่ถึงขั้นเป็นผลงานที่เหมาะกับเชิงพาณิชย์ได้นะครับ

คำว่า "ความคิดสร้างสรรค์" เนี่ย ในแง่ของศิลปะมันมักจะถูกใช้ในทางที่ดีนะครับ แต่ถ้ามองจากมุมส่วนตัวแล้ว ในมังงะเชิงพาณิชย์ มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องดีเสมอไปนะครับ ถึงแม้จะเป็นมังงะเชิงพาณิชย์ก็ตาม ขึ้นอยู่กับนิตยสารหรือสื่อนั้นๆ ว่าจะให้ความสำคัญกับความคิดสร้างสรรค์มากแค่ไหน ซึ่งมันก็แตกต่างกันไปตามคนอ่านในนิตยสารเดียวกันด้วยนะครับ ดังนั้นนี่เป็นแค่ความเห็นของผมนะครับ แต่ผมว่าความคิดสร้างสรรค์ของมังงะเรื่องนี้มันสูงเกินไปหน่อยครับ คุณเพื่อนๆ ของคุณอย่างคุณอิชิริวเนี่ย เป็นสายศิลปินที่มีความคิดสร้างสรรค์สูงกว่าอีกนะครับ ส่วนเอ็นมะของเราก็เป็นที่ชื่นชอบของผมนะ แต่ถ้าเป็นผมล่ะก็คงไม่ชวนไปตีพิมพ์ในนิตยสารเชิงพาณิชย์หรอกครับ ความคิดสร้างสรรค์ที่สูงเกินไปมันทำให้คนอ่านรู้สึกว่ามันยากเกินไป แล้วก็จะลดจำนวนคนอ่านลงไปครับ มากกว่าเรื่องความเป็นศิลปะ ความคิดสร้างสรรค์เนี่ย...

...ถึงอย่างนั้น มันก็มีอะไรบางอย่างที่ทำให้ใจรู้สึกกระตุ้นขึ้นมาครับ.

มันยังไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่ถ้าแก้ไขมันแล้วรู้สึกเหมือนจะสูญเสียสิ่งที่สำคัญไปครับ.

อันนี้ขอส่งเข้าประกวดไปแบบนี้เลยดีกว่าครับ.

โค...

คุณคองค์โกจิ ทันเดเระ~!!

ฮิคารุ คุณโอเซ~นะ~

ตื่นเต้นตอนเอามาให้ดูเลย~

ต้องคิดให้มากกว่านี้อีกเยอะๆ เพื่อที่จะได้เชื่อมกับทุกคนให้ได้นะ

อืม!

อย่าไปออดอ้อนสิครับ! ผมตัดสินใจแล้วว่าจะยึดมั่นในตัวเองให้ได้!

ไม่ใช่ว่าออดอ้อนหรอกนะ แต่พอคิดว่าจะให้คนอ่านแล้วล่ะก็!!

ฟึ่บ!! ฟึ่บ!!

วิธีที่เราเผชิญหน้ากับมังงะเนี่ย แม้แต่มืออาชีพก็ยังแตกต่างกันไปในแต่ละคนเลยนะครับ

เพื่อตัวเอง เพื่อผู้อ่าน เพื่อเงิน

เล่ม

ทั้งหมดนั้นก็ไม่มีอะไรผิดเลยนะ

แม้แต่ในหมู่คุณอาจารย์ที่โทคิวะโช ก็น่าจะมีหลายความเห็นที่แตกต่างกันไปแน่ๆ เลยครับ

ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกแบบไหน ก็พยายามให้เต็มที่นะครับ

ทุกคน สู้ๆ นะครับ

เอาล่ะ งั้นมาตัดสินกันเลยว่าอันไหนถูก ด้วยผลการประกวดมังงะครั้งนี้เลยนะ!!

โอยยย คุณเรย์จังนี่ชอบเอาเรื่องแข่งเสมอเลย!

รับคำท้าครับ!

คุณโคโคโระ!?

ฝ่ายที่แพ้ก็จะปลอบใจฝ่ายที่ชนะว่า "สุดยอดจังเลยนะ!" ครับ!

อ่อนโยน!!

รอนานเลย~

การประชุมของคุณฮิคารุเป็นยังไงบ้างครับ?

ตอนนี้กำลังคุยกันว่าจะเอาผลการประกวดมาตัดสินกันเลยครับ!

อืมมมมม~

ก็แบบว่า...เพราะว่าผลโพลมันดี เลยอยากจะลองเล็งการตีพิมพ์ต่อเนื่องดูไหมครับ~

สู้ๆ สู้ๆ นะครับ