ตอน 42.1: Chapter 42.1

ก่อนหน้าถัดไป

ตอนที่ 42 เส้นทางของคุณน่ะ

ช่วงเวลาว่างจนถึงตอนเย็น ไปฮาราจูกุกันไหม?

พยายามอย่าให้มาสายกว่าเวลานัดล่ะ

วาลี่~ พวกเรามีที่ที่จะไปแล้วนะ

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจไปแล้ว

ในที่สุดก็เอามาได้แล้วนะ!!

ตื่นเต้นจัง~

อย่าเพิ่งตื่นตูมสิ "มังงะโด" ยังไม่เสร็จเลยนะ!

เอ๊ะ?

เส้นทางของคุณน่ะ

ที่นี่คือสถานที่หลักของเรื่องตั้งแต่ช่วง "มังงะโด" อะโอซึมิ เป็นต้นไป เป็นพิพิธภัณฑ์มังงะโทคิวะโช ที่จำลองมาจากโทคิวะโชเลยนะ~!!

และที่นี่คือร้านราเม็งที่ทุกคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อย นั่นก็คือ "มัตสึบา" ไงล่ะ~!!

ผู้ร่วมสนับสนุน: พิพิธภัณฑ์มังงะโทคิวะโช / อาหารจีน มัตสึบา

พิพิธภัณฑ์มังงะโทคิวะโชสนุกจังเลยนะ~

ทั้งเสียงเอี๊ยดอ๊าดของบันได ห้องน้ำ แล้วก็ที่ครัวก็จำลองมาหมดเลยนะ

ตรงนั้นน่ะ คุณอาคัตสึกะ เคยอยู่เหรอเนี่ย

ห้องเดียวกับที่อาจารย์เทซึกะกับอาจารย์ฟูจิโกะใช้กันน่ะ~!!

ห้องชมรมของเรานี่ก็เหมือนกันหมดเลยนะ

รู้สึกแบบซึ้งๆ ขึ้นมาเลย~

นี่!

โทคิวะโชจริงๆ น่ะ เขาไปสร้างไว้ที่อีกที่นึง แล้วที่บริเวณใกล้ๆ นี้ก็มีอนุสาวรีย์ตั้งอยู่ด้วยนะ

เหรอ งั้นเดี๋ยวเราไปดูที่นั่นกันไหมล่ะ

เดโซ~ ตอนเย็นๆ อาจารย์ต่างๆ เคยอยู่...

อีกแล้วนะที่อาจารย์คนนี้ประทับใจที่สุด

ขอบคุณนะคุณอาคัตสึกะ! ตั้งใจมากๆ เลยก่อนเอามาโชว์!

ดีจังเลย~ คิดว่าจะมีเวลาจนถึงตอนเอามาโชว์อีกนะ~

ว่าแต่ว่า...

เระทำไมถึงมาแบบธรรมดาล่ะ?

ดึกจังเลยนะนั่น!?

เพราะว่ารุ่นพี่ๆ ดูสนุกกับการเอามาให้ที่โตเกียว เลยอิจฉา~

ผมก็เลยเอาต้นฉบับมาด้วย เพื่อให้เข้ากับพวกคุณน่ะครับ~

อันนั้น จริงๆ แล้วอาจารย์เทชิมะก็ได้รับแจ้งจากครอบครัวของเระแล้วนะ

ไปพิพิธภัณฑ์มังงะโทคิวะโชด้วยกันเถอะ!!

อ่า คุณอุราระจัง~

ไม่แปลกใจเลยที่ทำเซอร์ไพรส์แล้วไม่มีใครตกใจสักคน!

จริงๆ แล้วผมได้รับการฝึกฝนจากคนเก่งมากๆ เลยนะ...

เอาล่ะ ไปเอามาให้กันเถอะ~

เหงาจัง

เดี๋ยวก่อน! ฟังอีกหน่อยสิ!

ฝั่งลู-การู

อ๊ะ!!

เอ๊ะ เดือนก่อนนะ 3

3 เดือนที่แล้ว

นั่นมัน... ไม่ใช่เหรอ...

อาจารย์บาฮามุทะเหรอ!?

คุณบาฮามุทยังอยู่ที่เกาะอยู่นี่เอง!

3 นาทีนะ

เอ๊ะ?

คุยกับคนได้แค่นั้นแหละ นี่นั่งไหม?

ตอนนี้กำลังเตรียมเรื่องลงตีพิมพ์หน้าต่อไป แล้วก็ไปทำข่าวที่แคมป์ด้วย

เขาต้อนรับเราอยู่ หรือว่าไม่ชอบกันนะ...

เหรอ แล้วจะทำถึงระดับไหนล่ะ?

ประมาณเดือนนึงมั้งครับ

เดือนนึงเลยเหรอ!?

ไม่คิดว่าจะมีอะไรทำจนได้ฆ่าเวลาไปได้เลยนะ ดีจังเลย

ถึงอย่างนั้นก็แค่ 3 นาทีเองนะ...

...ก็อย่างนี้นี่เอง อาจารย์นี่สุดยอดจริงๆ นะ เพื่อมังงะนี่ยอมเอาชีวิตเข้าแลกเลย

ผมเองก็มีเรื่องที่กำลังปวดหัวอยู่กับมังงะน่ะครับ...

3 นาที

ถ้าพรุ่งนี้จะมาก็พาคุณพ่อมาด้วยนะ จะได้ไม่น่าอึดอัดที่อยู่กันแค่สองคนกับนักเรียนหญิงมัธยมปลาย

มันเป็นเกณฑ์ที่สูงจังเลย!

พรุ่งนี้

อ่านต้นฉบับของผมสิครับ!!

สวัสดีครับ~ ขอบคุณที่ดูแลกันมาตลอดนะครับ ผมพ่อของเระเองครับ~ คือว่าตั้งแต่เระยังเป็นเด็ก เระก็ชอบการ์ตูนของคุณบาฮามุทะมากๆๆ เลย พอได้มาเจอก็ดีใจจนตัวลอยเลยครับ~ อ่า แล้วผมเองก็สนุกไปด้วยเลยนะครับ~

คุณพ่อครับ!! เหลือเวลาแค่ 3 นาทีเองนะ!!

คุณบรรณาธิการบอกว่าเรื่องตลกเป็นยังไงบ้าง แต่ผมอยากจะวาดแนวซีเรียสมากกว่าครับ

พอได้ยินแบบนั้นก็กังวลขึ้นมา แล้วก็วาดอย่างสนุกไม่ได้เลย...

การจะถ่ายทอดอุดมคติของคุณออกมาเป็นมังงะได้ คงจะต้องใช้เวลาในการพยายามอย่างมหาศาลเลยล่ะครับ

แต่ถ้าเป็นเรื่องตลกเนี่ย อาจจะทำได้เลยตอนนี้เลยก็ได้นะ

ก็จริงนะ...

3 นาที

นี่ไง~!!

ปัญหาของคุณมันอยู่ในเนมเลยไม่ใช่เหรอ?

เนมที่ดีน่ะนะ เวลาวาดเองแล้วมันจะยิ้มออกมาเลยล่ะ ฮิฮิ

ถ้าเป็นเนมที่วาดด้วยสีหน้าจริงจังแบบมีปัญหา คนอ่านก็คงยิ้มตามไม่ได้หรอกนะ

จะเอาเนมมาให้อีกแล้วนะ!!