ตอน 9.2: Chapter 9.2

โอ้...

สวยกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะเนี่ย

สีเขียวนั่นจะให้ทำยังไงดี

ด้านข้างอาจจะถูกบีบ...อยู่ก็ได้

จะเน้นแบบทึบ แล้วส่วนของใบจะใช้ 64 กับ 63 ไฮไลท์แบบ削นะ...

อรุณสวัสดิ์ค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

อ้าว คุณแว่นนี่นา

แว่น...

เพื่อนร่วมทีม

อย่างนี้นี่เอง บ้านแต่ละหลังก็หันไปทางต่างกัน ดังนั้นจุดรวมสายตาก็ต้องหาให้เป็นของตัวเองสินะ

ถ้ามองขึ้นไปก็จะมีการบิดเบือนในแนวตั้งด้วย ด้านบนก็จะดูเรียวลง...

ชอบแบบที่มันหนักแน่นๆ นะ

น่าสนุกจังเลยที่จะวาดการสะท้อนของแสงบนแม่น้ำด้วยสีขาว

แกงกะหรี่นี่ จะจัดการยังไงดีคะ?

ส่วนของรูซ์นี่จะใช้การแปะซ้อนกันระหว่าง 62 กับ 64 นะคะ~

ข้าวจะใช้แบบ削รึเปล่านะคะ~

ถ้าเป็นฉันนะ จะใช้แบบทึบไปเลย...

ทุกคนนี่เป็นโรคจากการทำงานกันหมดเลย~

หลังคาบ้านหลังนั้นคือเบอร์ 63 ค่ะ กระเบื้องของบ้านข้างหน้าคือเบอร์ 65 ค่ะ

ท้องฟ้าจะใช้โทนไล่ระดับ ส่วนเมฆจะใช้แบบ削ค่ะ...

เส้นนี้ดูน่ารักจังเลยค่ะ~♡

ลองวาดฉากหลังเล็กๆ ดูไหมคะ~?

ขนของสุนัขชิบะอยากจะวาดด้วยปากกาหัวกลมค่ะ

แสงแดดที่ลอดใบไม้จะใช้สีขาวและแบบ削ค่ะ

แล้วก็เพิ่มดาววิบวับเข้าไปด้วยนะ

อาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

1 ปีต่อมา

ว้าววววว วาดของใหญ่เลยนะเนี่ย

โอ้โห

ฉากไคลแม็กซ์ตอนสุดท้ายของเรื่องงูน้ำนี่ วาดมา 2 อาทิตย์แล้วนะ

น้องเรย์จังก็กลายเป็นกำลังหลักไปแล้วสินะ~

หลุดไปแล้ว!!

แต่สำหรับอันแล้ว ถึงจะกลายเป็นกำลังรบไปแล้วก็เถอะ...

ร่างการ์ตูนที่ตีพิมพ์มาตลอดปีนี้ มันกลายเป็นอะไรบางอย่างที่บิดเบี้ยวเพราะเอาสิ่งที่บรรณาธิการบอกกับสิ่งที่คุณบิชิกะบอกมาผสมกันเต็มไปหมดเลย

แต่ว่า พอมาถึงตรงนี้แล้ว ก็ยังจะยอมแพ้ไม่ได้

ถ้าหยุดไว้ในสภาพแบบนี้ สองปีที่ผ่านมามันก็จะกลายเป็นงานฟรีไปเลย

ในตอนนี้ที่ยังไม่มีผลงาน การทำงานของアシนี่แหละที่กลายเป็นความรอดของชีวิตไปแล้ว...

อาจารย์คะ เสร็จแล้วค่ะ!

เพิ่งคิดได้ขึ้นมาเลยค่ะ~

อันนี้จะตัดออก แล้วจะวาดใหม่ตั้งแต่หน้าสุดท้ายเลยนะคะ~♡

ว้าย! เป็นเพราะรูปของฉันเหรอคะ!?

ต้องวาดใหม่เดี๋ยวนี้เลยเหรอคะ...!!

มันไม่ใช่เพราะรูปของน้องใหม่หรอกนะ~♡

ตอนที่กำลังคิดว่าจะทำให้เป็นตอนสุดท้ายที่ยอดเยี่ยมแล้ว~

มันก็เริ่มตกซะแล้วนี่นา~♡

ฮัลโหลค่ะ คุณฮานะ~

อุฟุฟุ รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้แต่ก็พูดไปแล้วนี่นา~♡

ว่าแต่ว่าน้องใหม่นี่...

น่าเสียดายนะจังเลยสำหรับมือใหม่นี่ ถึงจะถูกปฏิเสธงานก็เถอะ

เปล่าสิ นั่นก็เป็นเรื่องที่น่าเสียดายมากแล้วนะ...

ตอนสุดท้ายที่วาดใหม่น่ะ

ถึงจะเอาแต่ใจขนาดนั้น ถึงจะไม่เข้าใจความรู้สึกของคนอื่นขนาดนั้น

ก็ยังดูดีจังเลย~

ตอนนี้ก็ถือว่าใช้ได้แล้วนะ~

30 คะแนน ♡

ทำไมถึงวาดสิ่งที่สวยงามขนาดนี้ได้ล่ะคะ?

800

แค่เป็นมนุษย์ธรรมดาๆ แต่ถ้าใช้มีดแทงเข้าไปก็จะตายได้เลย

จะฆ่าเหรอ...

จะฆ่าทำไมล่ะคะ? แน่นอนว่าฆ่าในมังงะค่ะ

มันจะทำได้หรือไม่ทำได้น่ะ ไม่ใช่ประเด็นค่ะ สิ่งที่จำเป็นคือความตั้งใจที่จะฆ่าต่างหากล่ะ

ฆ่าได้เหรอคะ?

มังงะของฉันเองค่ะ

3

2

ทุกคนเหนื่อยมาทั้งวันเลยนะคะ~♡

ขอพักทีมก่อนนะคะ~

คงไม่มาล่ะนะ...

ถ้าครั้งหน้าโอเค ก็มาอีกนะคะ~♡

มิชา ออตเทิล บ็อบ

ไม่มาล่ะนะ

ไม่มาล่ะมั้ง~

อาจารย์คะ!

เพราะว่าได้เริ่มร่างใหม่ตั้งแต่หน้า 1 เลยค่ะ รบกวนอ่านให้หน่อยได้ไหมคะ

เอ๋~ เลิกทำมาตั้ง 1 ปีแล้วเหรอคะ~?

วาดโดยมีเจตนาจะฆ่าอาจารย์เลยค่ะ!

มังงะของคนที่มีแววตาแบบนั้นนี่ ไม่ช่วยให้เหรอคะ~♡

ก็เพราะว่าคุณกับฉันน่ะ...

พยายามฆ่าให้ได้นะ~ น้องเรย์จัง~

ไว้เจอกันนะ~♡

34

ตรงนั้นนี่เรียกชื่อเหรอเนี่ย

ที่ทำงานที่แย่ที่สุดเลยนะเนี่ย~

จะไปที่โอจิมะจริงๆ เหรอคะ~?

รู้สึกโล่งจัง... ถึงจะตะโกนออกมาก็เถอะ?

ดีมาก ๆ เลยค่ะ

คุณเรย์จิ~ ชอบจังเลยค่ะ!!

ไม่

เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะคะ?

อึก

ไม่มีอะไรค่ะ~♡

──วาดอันนี้แล้วตายไปเลยนะ 2・จบ──