ตอน 52: Chapter 52

มาทำงานนี่นา

เล่นไปเรื่อยๆ ไม่ได้หรอกนะ

จิ๊...

งั้นไปกันเถอะ

กา

ครืนนนน

ให้ตายสิ

เร็วเกินไปแล้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

เจ้าอุปกรณ์เปลือกนอกนั่นน่ะ—

เห็นอยู่เลย ทกุสะคุง

แอบซ่อนตัวแล้วก็รอจังหวะ...

ไอ้ผู้ชายทะลึ่งนี่นา

นายก็มองเห็นด้วยนี่นา

หรือจะว่าไปแล้วก็...

เบื่อจนจะดูไม่ไหวแล้วเนี่ย

เหมือนจะใกล้ดับแล้วสิ...

อากาศแจ่มใสจัง

หยุดนะ!!

เป้าหมายมันก็ฉันนี่นา

เล่นมากไปหน่อยไหมเนี่ย

ห๊ะ?

แกทำกับขาเพื่อนได้ยังไงเนี่ย!!

ไอ้โรคจิตนี่!!

รู้ไหมล่ะ!

ข้ากินข้าวด้วยการฆ่าต่างหากล่ะ

งั้นก็โผล่หน้าออกมาสิ

ผู้ชายไม่ใช่เหรอวะ!

โทกุซะซัง!

พาหน่วยเสริมมาแล้ว!

ฮ่า

โทกุซะคุง~

ไม่สมกับค่าตอบแทนเลยว่ะเนี่ย

มีคำพูดที่ว่า "แม้ปากจะฉีกออกก็พูดไม่ออก" นะ

แตกแล้ว งั้นจะบอกให้หนึ่งอย่าง

ที่ฉันไม่ชอบที่สุดก็คือ

ยังไม่สำเร็จนะ

ต้องกลับมาให้ได้เลยนะ

ฟังให้ดีนะทุกคน!

ผู้ชายที่ขยับตัวได้ถือปืนและระแวดระวังรอบตัว

ผู้หญิงกำลังเก็บของ

จะออกเดินทางพร้อมกับพระอาทิตย์ขึ้นเลย!

หา!!!

เร็วเข้า!

ไม่เป็นไรนะ!

รอดแล้ว อจิริ!