ตอน 54: Chapter 54

ไฟป้ายข้างหน้าดับไปแล้วนี่นา...

อ๊ะ

ช่างมันเถอะ

ดูเหมือนว่าจะเปิดทำการอยู่แล้วนี่

ฟุฟุ

ยินดีต้อนรับค่ะ คุณชีน่า

ขอบคุณมากเลยนะคะที่ช่วยไว้เมื่อวันก่อน!

หืม?

ดูสิคะ คุณจิโร่กับคุณฮานะโกะ...

อ่า

ไม่เป็นไรค่ะ

แค่อยากจะดื่มแบบเงียบๆ เท่านั้นเองค่ะ

วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ...

จอมพลโมจี ผู้กุมอำนาจที่สาธารณรัฐมาดิช กล่าวไว้ว่า

ท่ามกลางสถานการณ์ที่มีการก่อการร้ายอย่างต่อเนื่อง ดังนี้

ประเทศของเรา ถูกก่อการร้ายโดยกลุ่มนักก่อการร้ายเผ่ากิรี "แนวรบปลดปล่อยกิรี"

ทำให้การก่อการร้ายแพร่หลาย และปกคลุมไปด้วยบรรยากาศที่ไม่สงบ

เพื่อที่ประชาชนชาวมาดิชจะได้อยู่อย่างไร้กังวล

เรากำลังมุ่งหน้าไปสู่การทำให้การก่อการร้ายสงบลงและการฟื้นฟูความสงบเรียบร้อย

จะทุ่มกำลังพลทั้งหมดของกองทัพโมจิเข้าต่อสู้นะคะ

โอ้โห~

ตอนนี้พวกนักเรียนฝึกหัดของเรา

ถูกมองว่าเป็น

“กลุ่มหัวรุนแรง” ซะแล้วสิคะ

พวกเราที่เป็นอดีตนักเรียนฝึกหัด

คิดว่าพวกเราจะสู้ได้เหรอคะ?

คงเป็นไปไม่ได้ล่ะมั้ง

ถ้างั้นถ้ากองกำลังปลดปล่อยมีอาวุธล่ะคะ?

หืม?

อ่า... คุณเองเหรอ

ใครน่ะ?

เป็นนักข่าวจากสื่อไฟฟ้าค่ะ

เดี๋ยวก่อนสิ

เมื่อไหร่จะเรียกฉันว่าชีน่าล่ะคะ?

ก็ไม่ใช่ระดับความสนิทขนาดนั้นนี่นา

อ๊ะ น่าเหงาจัง

นั่งก่อนไหมคะ?

เชิญๆๆๆ♡

ถ้าเป็นการสัมภาษณ์ ก็ขอปฏิเสธเลยล่ะ

โดยเฉพาะสื่อเท็นกะเนี่ยนะ

ทำไมเหรอคะ?

เพราะจะมาแย่งชิงหุ้นของญี่ปุ่นเหรอคะ?

ไม่ได้จะมองแบบเหมาเข่งหรอกนะ

แต่พวกคุณนี่ชอบทำให้เรารู้สึกไม่ดีอยู่เรื่อยเลยล่ะ

เพราะอารมณ์ที่น่าเบื่อพวกนั้นน่ะ

โลกนี้ถึงได้รู้จักแค่เปลือกนอกของประเทศนี้เท่านั้นเองค่ะ

ให้พวกศิษย์ถูกมองว่าเป็นนักก่อการร้ายที่เลวทรามแบบนี้ไปเลยเหรอคะ?

แล้วมีปืนไว้ทำไมล่ะคะ?

แล้วทำไมถึงต้องสู้ด้วยล่ะคะ?

แล้วคิดอะไรอยู่กันแน่คะ?

เพื่อประเทศเหรอคะ?

เพื่อเผ่ากิรีเหรอคะ?

เพื่อครอบครัวเหรอคะ?

อยากจะสู้เพื่อปกป้องครอบครัวค่ะ

อาการกำเริบเหรอคะ!?

ความยุติธรรมเหรอคะ!?

สำหรับฉันน่ะ มีความเชื่อที่ส่งไปถึงด้านหลังด้วยนะ!!

ถ้าอย่างนั้นก็ลองไปถามพวกกองกำลังปลดปล่อยดูสิ

คุณนักข่าวผู้เปี่ยมด้วยไฟน่ะ

คนที่เปี่ยมด้วยไฟมันก็คุณนี่แหละค่ะ

ที่ฝึกฝนนักเรียนฝึกหัดน่ะ ก็เพื่อจะให้มีคนกลับมาจากสมรภูมิให้ได้มากที่สุดไม่ใช่เหรอคะ?

แต่ว่า...

สายตาที่ผู้คนมีให้คุณเป็นยังไงคะ?

ฮึน

เป็นหนุ่มหล่อมีเสน่ห์ใช่ไหมคะ

“อาจารย์ผู้ฝึกสอนนักก่อการร้าย” น่ะสิคะ!

เชิญตามสบายเลยค่ะ

ถ้าอย่างนั้นขอถามหน่อยนะ

!

ฉันแค่ต้องการความจริง...

ถ้าสู้โดยถูกสอนว่าความชั่วคือความยุติธรรม มันก็คือความยุติธรรมแล้วเหรอคะ?

มันไม่ใช่แค่เรื่องของหน้ากับหลังเท่านั้นนะ

สงครามมัน

มาดิช

ที่ฝึกมาน่ะ เป็น “นักปฏิวัติ” หรือ “นักก่อการร้าย” กันแน่

เกือบจะได้บทความที่ดีแล้วนะเนี่ย

ฮ่า~...

คุณทุ่มเทให้คุณบาโต้มากเลยนี่นา

ก็เพราะข้อมูลของคุณบอกว่า

ว่าคุณบาโต้เป็นห่วงนักเรียนคนหนึ่ง

อ่า... มีอยู่คนน่ะ

กิริจิก็ตายไปแล้ว

แล้วก็อัจจิริก็หายสาบสูญไป

ดูเหมือนว่าจะมีคู่แค้นที่ชื่อว่านกกลางคืนอยู่ในประเทศนี้ด้วย

คุณเลยไปหลงรักเขาเข้าแล้วใช่ไหมล่ะ?

แล้วรวมถึงผมด้วย อาจารย์ก็โดนไล่ออกแล้วล่ะ

ดังนั้นข้อมูลภายในสนามฝึกก็ไม่สามารถให้คุณได้อีกแล้วนะ

ผมจะกลับไปประเทศแล้วใช้ชีวิตอย่างมั่นคงเอง

อย่างนั้นเหรอคะ...

อะไรกันน่ะ! เขินเหรอเนี่ย...

ถ้างั้นนี่ก็เป็นรางวัลชิ้นสุดท้ายแล้วสินะ

ใช้ชีวิตอย่างมั่นคงเหรอคะ?

บ้าจริงนะ

โลกนี้มีแต่พวกคนโกหกที่มี “ด้านหลัง” เท่านั้นที่จะรอดชีวิตได้ค่ะ

ด้านตรงข้ามและด้านหน้า