MANGA-TH.NET
พื้นที่โฆษณา

Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm

ตอน 57: Chapter 57

ก่อนหน้าถัดไป
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 1
คือ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 2
ว่าแต่ คุณอยากจะเป็นคู่ค้าในการซื้อขายอวัยวะนี่เหรอ?
เอ่อ...จะให้ฉันหายไปแล้วบอกลาแบบนั้นมันน่าเหงาจะตาย
ถึงกับบอกว่าจะนั่งเก้าอี้ที่ว่างอยู่ด้วยเหรอเนี่ย...
ค่าตอบแทนที่โอนเข้าบัญชีต่างประเทศของคุณมันน้อยขนาดนั้นเลยเหรอ?
นอกจากนั้นแล้วนะ...
ตัวฉันเองก็เป็นคนที่ไม่ชอบประดับประดาอะไรในออฟฟิศนี่นา
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 3
ฉันคือดอกโบตั๋น
สัญลักษณ์แห่งความมั่งคั่งและความรุ่งเรือง...
แม้แต่ดินที่มันเบ่งบานจะเป็นทะเลทรายที่แห้งแล้ง มันก็จะนำมาซึ่งความมั่งคั่งให้ได้
ฉันก็สามารถเติมดอกไม้ลงไปในฉากที่คุณวาดได้เหมือนกันนะ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 4
ฟุฟุ งั้นคุณอาจารย์
ลองคิดดูนะ...
ฉันคาดหวังคำตอบที่ดีอยู่นะ
......
ฉันเอง
นี่คือคุณอาจารย์
การทำให้ความฝันของเราเป็นจริงก็อยู่แค่เอื้อมแล้วสินะคะ
มีปัญหาอะไรเหรอคะ?
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 5
ไม่หรอก... ธุรกิจกับกระทรวงการต่างประเทศ มันก็ไปได้สวยดีล่ะ
ก็มีดอกไม้ที่ ไปเบ่งบานผิดที่น่ะนะ
เข้าใจแล้ว...
ก็เป็นผู้หญิงคนนั้น "ดอกไม้พิษ" สินะ
ไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ
พอดีที่สาธารณรัฐมาดิชิเนี่ย...
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 6
กำลังส่ง "ช่างกรรไกร" ที่ดีไปให้แล้วนะ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 7
เกียวคุ คินโซ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 8
ฉันบอกแล้วว่าฉันจะไม่ให้แขนของฉันนะ
นกกลางคืน
ฮี๊!
ฮี๊!
ฉันไม่ชอบวิธีการยิ้มแบบนั้นเลย
คุณก็เคยพูดแบบนั้นไม่ใช่เหรอคะ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 9
น่าเสียดายจังเลยนะ......
แขนส่วนบนนั่น...ถ้ามันสั้นกว่านี้อีกนิดหน่อยก็
จะเป็นภรรยาของฉันแล้วสิ
ฉันไม่ใช่คนที่จะให้กอดไปแบบไร้ประโยชน์หรอกนะ
......อ้าว คุณทำอะไรกับนั่นน่ะ?
คุณไม่ได้มาเพื่ออวดสิ่งนั้นให้ดูใช่ไหมคะ?
คุณมาเพื่อจะฆ่าฉันใช่ไหมคะ?
แค่เปลี่ยนลุคเฉยๆ น่ะ
ซานะ
ช่างหยั่งรู้จริงๆ เลยนะคุณ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 10
คุณน่ะ มีคำสั่งให้ไปฆ่ามาน่ะ
ครับๆ
ฮี๊!
ก็คิดไว้อยู่แล้วล่ะ
ฮี๊!
เพราะว่าในสังคมแบบนี้เนี่ย ถ้าเป็นผู้หญิงที่โลภมากก็จะถูกเกลียดน่ะ
แล้วไงล่ะ?
จะทำยังไงเหรอคะ
ฉันนี่มันซื่อตรงจะตาย
ไม่ชอบให้เปลี่ยนเป้าหมายกลางคันเลยนะ
ช่วยจัดการคนญี่ปุ่นชายหญิงพวกนั้นให้หายไปไวๆ หน่อยสิ
อะไรนะ? รู้จักเหรอ?
คุณเองก็ กำลังถูก "เพื่อนเก่า" เล็งอยู่เหมือนกันนะ
รีบหน่อยแล้วล่ะ
หือ?
“การล่า”เหรอคะ?
ได้ยินมาแล้วนะคะว่ายังไม่กลับประเทศ
สัญญาของครูฝึกมันหมดแล้วนะคะ
ตอนนี้ถึงกับถามอะไรอีกคะ?
งานพบปะเพื่อนเก่าค่ะ
ถือมีดไหมคะ?
ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องผูกพันกันลึกซึ้งเลยนะคะ
เรื่องผูกพันน่ะ มันก็คือการ "ตัดขาด" น่ะสิ
นั่นแหละคือเหตุผลที่ต้องมีมีดไงล่ะ
เหยื่อคืออะไรคะ?
โยไคค่ะ
คนที่มีน็อตหลุดออกจากหัวไปหลายตัวเลยนี่นา
คือเจ้า "นกกลางคืน" คนนั้นใช่ไหมคะ
อย่ามุดเข้าไปในเรื่องของคนอื่นสิ
ไม่เป็นที่นิยมในหมู่สาวๆ เลยแฮะ
ปล่อยฉันไว้เถอะครับ!
ว่าแต่ มาร์วิน
การ "ล่า" ของนายเป็นยังไงบ้างล่ะ?
หนีไปเพราะคนญี่ปุ่นแปลกคนน่ะครับ
พร้อมกับความก้าวหน้าด้วยนะ......
ฮะ... ฮะ...
คนญี่ปุ่นเหรอ?
คนนั้นก็อาจจะเป็นเพื่อนฉันก็ได้นะ
อ๊ะ... นิดหน่อยนะ
มันไม่ใช่เรื่องตลกนะ
ทำไมถึงเจอไม่ได้เวลาพักล่ะ โลฟา
เรื่องแบบนั้นสำหรับฉันน่ะ......
ฉันเองก็เคย ปล่อยผู้หญิงที่ชื่อ "โลฟา" ให้หลุดลอยไปเหมือนกันนะ
ถ้าแกเองก็อยากจะเบ่งบานในวงการนี้สักดอก
ถ้าตามล่าผู้หญิงและเหยื่อไปเรื่อยๆ ก็ไม่มีทางจับได้หรอก
ช่างเป็นคำพูดที่แสนจะ...
ก็ต้องใช้ "เหยื่อล่อ" เพื่อล่อมันออกมาสิ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/15)