ตอน 58: Chapter 58

ลดลงไปเยอะเลยนะ

แต่ว่า... ไม่เห็นคุณจาห์ียเลย

ตามคำสั่งเลยครับ

เพราะว่าได้ให้รับประทานในปริมาณที่ถึงตายไปแล้ว...

ไปยังดวงวิญญาณ

แต่ไม่ต้องกังวลนะครับ

พวกเขาที่ทนพิธีเพลิงและปรับตัวเข้ากับการตื่นตัวได้แล้ว

ก็สามารถควบคุมจิตสำนึกได้ด้วยโปรแกรมสะกดจิตครับ

สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ

สัญชาตญาณหรืออะไรสักอย่าง

ที่พวกเขาตัดสินใจด้วยตัวเองอย่าง...

กำลังเลือก "ผู้นำ" ที่จะภักดีอยู่ครับ

ใครน่ะ?

อัจริล...

เหรอ?

นั่นมัน...

เป็นผลจากการต่อสู้กับผู้บุกรุกเข้าแคมป์

และการใช้ร่างกายของตัวเองอย่างหนักน่ะครับ

โย่ว... กลับมาได้ซะทีนะ

นักรบอัจริล

ไม่มีปัญหาครับ

เมื่อไฟได้ถูกจุดขึ้นแล้ว ก็จะลุกโชนดุจเปลวเพลิง

ตามมาเลย

เมื่อครั้งก่อน บ่อน้ำใต้ดินแห่งนี้เคยมีน้ำที่อุดมสมบูรณ์

เป็นแหล่งน้ำที่สำคัญของเผ่ากิริมามาแต่บรรพบุรุษ

แต่ดังที่เห็น ทุกอย่างถูกดูดออกไปจนหมด

เพื่อนำไปหล่อเลี้ยงที่อื่นแทน

แหล่งรังของพวกศัตรูจากภายนอกที่ช่วงชิงทุกสิ่งไปจากเผ่ากิริ

เขตเศรษฐกิจพิเศษซาเฮลนะ

แต่ว่า นักรบอัจริล...

สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่ "การแก้แค้น"

แต่เป็นการทวงคืน

เพื่อสิ่งนั้น จำเป็นต้องเผาผลาญดินแดนจอมปลอมแห่งนี้ให้สิ้นซาก

เพื่อเผ่ากิริ!

เพื่อการ "ก่อตั้งรัฐอิสระ" น่ะนะ

ไม่นะ

เรียกว่า "การฟื้นฟู" น่าจะเหมาะสมกว่า

เพราะว่าเมื่อครั้งก่อน ดินแดนแห่งนี้ เคยถูก "ราชาแห่งเทพวิญญาณงิริ" รวมเป็นหนึ่งเดียวกันมาแล้วนี่นา

กษัตริย์งิริเป็นทั้งหัวหน้าเผ่าถึง 30 เผ่า

สิ่งที่ทำให้เผ่ากิริกลายเป็นชนเผ่าล่าสัตว์ที่ยอดเยี่ยมก็คือ

วีรบุรุษผู้ก่อตั้งอาณาจักรงิริ

เพราะท่านผู้นั้นคือยอดนักรบที่แข็งแกร่งที่สุด

ตามตำนานเล่าว่าความสง่างามของท่านนั้นน่าเกรงขาม

จนผู้ที่ได้เห็นต่างก็ต้องสั่นสะท้านไปทั้งตัวเลยล่ะ—

แบบ "ชาร์เชล" ร่างจักรกลยักษ์นี่ไงครับ

ชาร์เชลเป็นชื่อของม้าคู่ใจที่พาคุณกษัตริย์ไปยังบัลลังก์เลยล่ะ

น่าจะเหมาะกับร่างจักรกลที่จะเป็นแขนขาให้คุณนะ

เอาล่ะ นักรบอัจริล

จงทุบลงไปบนผืนดินที่แปดเปื้อนนี้

และปลุกชีพการเต้นของกษัตริย์กิริผู้เป็นวีรบุรุษให้ตื่นขึ้นมาเถอะ

เฮ้! นี่มันทางเท้าไม่ใช่เหรอ

นกกลางคืน...

เดี๋ยวก่อนนะ! จะเก็บไว้นะ!

แคร่ก

รอเดี๋ยวนะ ทูกุซะคุง~

ปิ๊ด

ไม่น่าจะหลงทางนะ...

อัจริล...

เอาล่ะ ไปกันเถอะ

อัจริล

พวกเรานี่แหละที่จะเปลี่ยนประเทศนี้!