ตอน 89: Chapter 89

เป็นสุนัขเฝ้าที่คอยปกป้องอดีตของฟุชิโดสินะ...

จะทำยังไงดี จะหนีรึไง?

อย่ามาฮึกเหิมนักเลย มันเป็นรุ่นเก่าจากเมื่อ 30 ปีก่อนนะ

แค่อยากจะทำเรื่องโกลาหลเท่านั้นเอง!

ถ้าสร้างเรื่องที่นี่ การแทรกซึมเข้าไปในสถาบันวิจัยก็จะจบสิ้นแล้วนะ!

นั่นแหละ อย่ามาฮึกเหิมสิ

จัดการให้เสร็จเดี๋ยวนี้เลย

อืมม...กลยุทธ์การจัดทัพ

นี่มันพวกอะไรกันเนี่ย...

บอกว่าเป็นไซเบอร์เนติกส์ แต่กลับมีความฉลาดด้วยเหรอ...?

ฮิรไฮ ฮิรไฮ ฮิรไฮ

เป็นอย่างนี้นี่เอง...

ในระบบประสาทเทียมของหุ่นยนต์รูปร่างมนุษย์ มันควบคุมหุ่นยนต์ทรงกลมให้เหมือนเป็นแขนขา

จนกลายเป็นร่างเดียวไปซะแล้วสินะ

เอ๊ะ... ระบบนี่

ของ "อากิ"

นี่เอง

เหรอ เก่าแต่ก็มีพลังนี่นา

คู่หู

หุ่นยนต์รูปร่างมนุษย์นั่นแหละคือศูนย์บัญชาการ

จัดการหัวมันให้เละไปเลย

เกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นแล้ว! ปากทรงกลม

ระดมพลเต็มที่เลยยยยยย

นี่ไง จะจัดการให้มันไม่เป็นเรื่องวุ่นวายนะ

ถ้ามันก่อเรื่องขนาดนี้แล้วสัญญาณเตือนยังไม่ดัง แสดงว่าปลอดภัย

ถ้ามีคนเห็นซากพวกนี้แล้วแย่เลยนะ

ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหา

การที่เจ้าตัวเอามาไว้ในที่ที่ไม่มีคนเห็นนี่กลับเป็นเรื่องที่ดีมากเลย

หลักการคือ "ถ้าเป็นของที่ถูกเห็นแล้วไม่ดี ก็ต้องซ่อนมัน"

เอาล่ะ ต่อไปก็ มาดูกันหน่อยแล้วกันว่า ความลับของฟุชิโดน่ะ เป็นยังไงกัน

ฉันจะไปหาห้องเก็บข้อมูลให้ก่อนเลยนะ

อะไรกัน ทำไมจู่ ๆ ถึงฮึกเหิมขึ้นมาล่ะ...

อ่า

ก็มีเรื่องอื่นที่สนใจอยู่เหมือนกันน่ะ

เรื่องอื่นเหรอ?

อะไรกันน่ะ!

แกก็ไปเอาพาสเวิร์ดมาตามแผนที่วางไว้นะ

แกนัดกับผู้อำนวยการที่นี่ในฐานะนักเขียนสื่อแล้วใช่ไหมล่ะ?

ไม่นะ! เดี๋ยวสิ ยังจะใช้การตั้งค่าแบบนั้นอีกเหรอ!?

ต้องใช้รหัสผ่านสิ

ตั้งสติให้ดีนะ คุณโทกุสะ

ถ้าเข้าโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้วโดนจับได้ คราวนี้ก็ต้องเจอหุ่นยนต์ทรงกลมเป็นกองทัพอีกแล้วล่ะ

คุง!?

ลืมไปแล้วเหรอ? ที่นี่มันสถาบันวิจัยที่โคตรจะอันตรายเลยนะ

ดูสิ... ในยุคนี้ ร่างกายที่มีชีวิตนี่มันมีค่ามากเลยนะ

ถ้าโดนจับตัวไปล่ะก็ อาจจะถูกใช้เป็นหนูทดลองก็ได้นะ...

ซึ...

อ๊ะ...

ขอโทษที่มาช้าครับ

ผมเป็นนักข่าวจากหนังสือพิมพ์นิวพอร์ตครับ

คุณอาวะสึกะ ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยที่ 7 ใช่ไหมครับ—

เปล่าครับ... เพราะการตรวจเข้าอาคารมันยืดเยื้อไปหน่อยครับ...

มีอะไรเกิดขึ้นกับรถรับส่งหรือเปล่าครับ?

มันเขียนอยู่บนหน้าคุณนี่ครับ

อืมม...? ผมคิดว่าผ่านเข้าไปได้แบบง่ายๆ นะครับ

แล้วก็ ช่างภาพที่มาด้วยก็ไม่เห็นอยู่เลยนะครับ?

อ๊ะ... คนใจร้ายคนนั้นกลับไปบริษัทเพราะอาการไม่สบายครับ...

ว่าแต่เขาเป็นผู้ชายที่ล้าสมัยที่ยังยึดติดกับระบบอาวุโสในยุคนี้

แต่ก็เพราะอย่างนั้นแหละที่จิตวิญญาณนักข่าวของผมมันลุกโชนขึ้นมา

ถึงผมคนเดียวก็จะทำให้โลกได้รับรู้ถึงผลงานของบริษัทคุณให้ได้เลยครับ!

ผลงานเหรอ...?

โกก

มีใจนักนะเนี่ย

จะพาไปที่ห้องเก็บเอกสารให้นะครับ

บาโต้ อย่าให้ถูกเจอเชียว!

ตอนนี้ที่ถูกเห็นแล้วไม่ดีคือแกต่างหากล่ะ!

เอาล่ะ มองไม่เห็นเลยนะ

"ถ้าเป็นของที่ถูกเห็นแล้วไม่ดี ก็ต้องซ่อนมัน"น่ะ

เอ่อ... จะทำการทดลองอะไรได้ใช่ไหมครับ?

ห๊ะ?