ตอน 25: Chapter 25

ตอนที่ 25: วังในอีกครั้ง

ความกลมกลืนของวังในนั้น ต้องคอยเอาใจใส่อยู่เสมอ เพราะว่า

อำนาจของเหล่าพระสนมนั้น บางครั้งไม่ได้ส่งผลกระทบแค่ในสวนดอกไม้นี้เท่านั้น

แต่ยังส่งผลต่อการปกครองด้วยนะ

ตอนที่ 25: หลังวังอีกครั้ง

ยาคูยะ โนะ ฮิโตริโกโตะ 6

คุณหลีฮวา

ช่วงนี้คุณดูแข็งแรงมากจนรู้สึกโล่งใจเลยค่ะ ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรใช่ไหมคะ?

ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงค่ะ

ต้องขอโทษที่ทำให้ฝ่าบาทต้องเป็นห่วงด้วยนะคะ

คุณเสียนเฟย หลีฮวา

หลังจากคุณฮานะที่ปรึกษาแล้ว คุณริคะที่เข้าเฝ้าบ่อยก็หายป่วยและกลับมาสดชื่นเหมือนเดิมแล้วค่ะ

คุณโระรันที่เพิ่งเข้าวังใหม่เป็นอย่างไรบ้างคะ?

คุณโระรัน...เหรอคะ...

รู้สึกว่า...เป็นคนที่ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่เลยค่ะ

คุณซาโตริจิคะ ช่วงนี้สบายดีไหมคะ?

คุณโทคุ - ซาโตริจิ

คะ, ค่ะ...เหมือนเดิมค่ะ...

คุณริคะเป็นห่วงว่าหลังจากคุณอาตะออกไปจากตำหนักหลังแล้วจะรู้สึกเหงาหรือเปล่าค่ะ

...เหงาค่ะ

เอ่อ, คุณหลูอันที่ปรึกษาคนใหม่น่ะค่ะ--

คุณโระรันเหรอคะ

เธอเป็นยังไงบ้างคะ?

อ๊ะ คือว่าไม่ใช่ว่าคุณคนนั้นเป็นยังไงนะ...

แต่มันเปลี่ยนไปจากพระราชวังทับทิมตอนที่คุณอามาเยือนไปเลยค่ะ

เหมือนกับว่าภาพลักษณ์ของคุณอาถูกกลบไปด้วยสิ่งอื่นไปหมดเลยค่ะ มันเลยรู้สึกเหงา...

หืมม...

อย่างที่คุณซาโตริจิว่าเลยค่ะ พระราชวังทับทิมที่เคยมีคุณอาอยู่มันเปลี่ยนไปมากจริงๆ

ของตกแต่งก็เพิ่มขึ้นอีกแล้วสินะ

พระราชวังที่เคยเรียบง่ายไม่เปลืองอะไรเลย ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยของตกแต่งที่หรูหราไปหมดเลยค่ะ

คุณจินชิคะ,

ดูเป็นสุขมากเลยค่ะ

คุณโระรัน เสียนเฟย

นั่นเป็นชุดจากแดนตะวันตกใช่ไหมคะ ดูเข้ากับคุณมากเลยค่ะ

ขอบคุณค่ะ

เป็นแบบนี้นี่เอง...

ฝ่าบาทก็เสด็จไปหาคุณโระรันบ่อย ๆ นะคะ แต่ว่า—

เมื่อวานก็เป็นชุดฮูฟุ วันนี้ก็เป็นเครื่องประดับขนนกทางใต้ ดูเหมือนว่าฉันจะได้เห็นสตรีที่แตกต่างกันไปในทุกครั้งเลยนะ...

สับสนไปหมดเลย...

แต่ดูเหมือนว่าเขาจะตั้งใจว่าจะต้องเข้าเฝ้าอย่างน้อยสิบวันหนึ่งครั้ง

นั่นแหละคือหน้าที่ขององค์จักรพรรดิ

บิดาของคุณโระรันเป็นขุนนางชั้นสูงที่เคยเป็นที่โปรดปรานขององค์จักรพรรดิองค์ก่อน ไม่ใช่แค่จักรพรรดิองค์ก่อนเท่านั้นนะ

ถึงแม้ว่าจะไม่รู้สึกตื่นเต้นนัก ก็คงจะตัดทิ้งไปไม่ได้หรอกนะ

ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่มีความวุ่นวายจากการที่มีพระสนมใหม่เข้ามาแล้วนะ...

ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรเมื่อคุณฮานะตั้งครรภ์

ร้านยาคงจะดูแลเป็นอย่างดีใช่ไหมนะ

เป็นไปไม่ได้เลย! ท่าทางนั่น!

พระราชวังหยก - นางกำนัลคิโซน

ไอรัน ไอรัน

อืม แต่ชุดฮูฟุเมื่อก่อนมันเท่ดีนะ

ใช่แล้ว ถึงจะเป็นชุดที่เลือกคนได้ แต่คุณอาใส่แล้วมันเข้ากับคุณมากเลยนะ

ถ้าเป็นชุดฮูฟุ คุณอาใส่แล้วมันเข้ากว่านะ

ซากุระฮานะเนี่ยนะ เป็นฝั่งคุณอาเหรอ?

ซากุระฮานะ

ชิ ไม่ใช่ซะหน่อย!

บรรยากาศแบบนี้ไม่ได้เจอมานานแล้วนะ

แม้แต่ในโรงเตี๊ยม สาวๆ ก็ยังคุยกันเรื่องซุบซิบตลอดเลยค่ะ

ตอนแรกก็คิดว่าไม่เข้ากันหรอก แต่ว่า... งานในวังหลังนี่ อาจจะเหมาะกับเราก็ได้นะ

นี่ๆ พวกเธอ!

อย่าเอาแต่คุยกันอย่างเดียวสิ!

ค่ะ! ครับ!

เหมียวเหมียว

ขอคุยหน่อยสิ

พระราชวังหยก - หัวหน้าสาวใช้ หงเหนียง

เป็นยังไงบ้างคะ ในสายตาของเหมียวเหมียว

หมายถึงคุณทามะใช่ไหมคะ?

ใช่ค่ะ ว่าคุณตั้งครรภ์หรือเปล่า

ที่จริงแล้ว ก็ยังไม่แน่ใจเลยค่ะ

เพราะตอนที่คุณหลิงลี่เป็นเจ้าหญิง ก็ไม่มีอาการแพ้ท้องแบบหนัก ๆ และรสชาติอาหารก็ไม่เคยเปลี่ยนเลยค่ะ

คุณเฟย ทามะ

อย่างน้อยก็ต้องไม่ให้รั่วไหลออกไปข้างนอกก่อนนะ

ตอนที่ยังเป็นเจ้าหญิงก็เคยโดนวางยาพิษมาแล้วถึงสองครั้งเลยนะ

คนที่เป็นตัวทดสอบยาพิษก่อนหน้านี้ก็ยังอาการชาอยู่เลย

ใช่แล้ว คนที่เป็นตัวทดสอบยาพิษก่อนหน้าฉันก็ลาออกเพราะเรื่องนั้นนี่นา

อำนาจของพระสนมไม่ได้ถูกตัดสินด้วยความโปรดปรานขององค์จักรพรรดิเพียงอย่างเดียวหรอกนะ—นั่นคือ...

ว่าจะได้มีลูกไหมนะ—

เรื่องนี้ก็ขึ้นอยู่กับความบ่อยในการเข้าเฝ้าด้วยค่ะ

ถ้าจะมีลูกก็จะมี ไม่ได้จะมีก็ก็ไม่ได้ค่ะ

ในเมื่อตอนนี้ยังไม่มีลูกชาย ทุกคนคงจะหวาดระแวงกันว่าพระสนมองค์ไหนจะให้กำเนิดลูกได้

ถ้ามีการรู้ว่าคุณฮานะตั้งครรภ์ล่ะก็—

คงจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่เลย...

ฝ่าบาทจะเป็นอย่างไรคะ ถ้าการเข้าเฝ้าลดลงกะทันหัน ก็คงจะถูกสงสัยแน่เลยค่ะ

นั่นไม่เป็นไรหรอกค่ะ

ผ่านทางคุณจินชิค่ะ

ท่านก็มาตามปกติ แต่กำลังเล่นกับเจ้าหญิงริที่ได้คุยกับคุณฮานะอยู่ค่ะ

ไม่ว่าจะยังไง ก็ต้องปกป้องคุณฮานะให้ได้ค่ะ

อ๊ะ ถ้าเป็นแบบนั้นก็มีเรื่องหนึ่งที่อยากจะทำไว้ก่อนเลยค่ะ

มันเป็นเรื่องสำคัญเพื่อปกป้องชีวิตของคุณฮานะค่ะ

อะไรเหรอ?

ไม่ใช่เพื่อความบันเทิงของฉันเด็ดขาดนะคะ!

?

ขออนุญาตนะคะ

โอ๊ะ คุณหนู ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

ตอนนี้ไม่ได้ทำงานในพระราชวังชั้นนอกเหรอคะ

แค่ชั่วครู่ก็จะกลับมาแล้วค่ะ

อย่างนั้นเหรอ งั้นเดี๋ยวจะชงชาให้ไหมล่ะ มีของว่างให้ด้วยนะ...

...ทำอะไรอยู่เหรอคะ?

7☐

ชาไว้ก่อน! ก่อนอื่นเลยนะ—

มาทำความสะอาดห้องแพทย์กันเถอะ!!

เกโบ

เกโบ

เกーโบ

—มาถึงก็เป็นแบบนี้เลยนะเนี่ย ไร้สาระจริง ๆ เลย...

ตั้งแต่ก่อนหน้านี้ก็เป็นห่วงอยู่แล้วนี่คะ ยาเก่าๆ ที่ปล่อยทิ้งไว้น่ะ

ของแห้งน่ะ ถ้ามันเน่าเสียก็จบเลย ต้องตรวจเช็คเป็นประจำสิ

ก็... อาจจะเป็นเพราะคุณมิสึเร็นนี่แหละ ที่ทำให้ฉันเป็นห่วงถึงขนาดนี้

ถึงเวลาคับขัน ยาต้องมีประโยชน์สิ ถึงจะมีความหมายได้

โอ๊ะโอ

ของฮงคอนนี่

แต่ว่านะ แบบนี้มันไม่จำเป็นต้องทำเองก็ได้นี่นา ถ้าให้คนอื่นช่วยทำล่ะก็—

...!

แย่แล้ว ด้วยนิสัยเดิมๆ ของฉันอีกแล้ว...

ค่ะ

—ถ้าเกิดว่ายาถูกสลับไปล่ะคะ จะทำยังไงดี?

ใครจะเป็นผู้รับผิดชอบคะ?

หรือว่า จะถูกนำออกไปเพื่อวัตถุประสงค์บางอย่างล่ะคะ?

●●●●●

...จะทำเองล่ะนะ...

ในที่สุดก็เข้าใจแล้วสินะ

—ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

ใช้กระดาษดีนี่นา

กระดาษที่ออกวางขายในตลาดน่ะ ส่วนใหญ่เป็นของเกรดต่ำ แถมราคาก็แพงแต่ก็ใช้ไม่ค่อยได้

ถ้าเทียบกับนั่นแล้ว กระดาษนี่นี่น่าจะช่วยไม่ให้ผงร่วง และยังป้องกันความชื้นได้อีกด้วย

ฟู่ว... เสร็จไปหนึ่งชั้นแล้วนะ...

วันนี้... ?

วันนี้แค่นี้ก่อนนะคะ

พรุ่งนี้ก็อีกชั้นหนึ่ง วันมะรืนก็เช็ดทำความสะอาดทั้งหมดเลยค่ะ

ทำรายการสต็อก แล้วก็ล้างอุปกรณ์ให้หมดเลยค่ะ พอเสร็จแล้ว...

...แกทำอะไรอยู่น่ะ

อะไรเหรอคะ...กำลังทำความสะอาดห้องแพทย์อยู่ค่ะ

มาถึงในตำหนักหลังได้สี่วันแล้วเหรอ!?

บอกแล้วไงว่าให้เฝ้าดูว่าคุณเฟย ทามะ ตั้งครรภ์หรือเปล่า!

ยังไม่รู้เลยว่าจะทำอะไรได้บ้างล่ะค่ะ

ว่าไปแล้วนะ

ถึงแม้จะเก็บไว้ในตอนแรกได้ แต่สุดท้ายก็คงจะมีคนรอบข้างรู้เข้าล่ะค่ะ

ก็เลยมาทำความสะอาดห้องแพทย์ไว้เพื่อเตรียมรับมือกับตอนนั้นน่ะค่ะ

ไม่ได้จะเล่นนะ

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็อาจจะโดนลอบทำร้ายชีวิตเหมือนเมื่อก่อนก็ได้

...หืมมม

ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วล่ะ...ฉันนึกว่า

ถ้ามีเครื่องมือหรือยาดีๆ ก็คงจะคิดว่าคุณจะเริ่มทำอะไรสักอย่างซะอีกนะ

ภาพมันเบลอเกินไปจนจำเนื้อหาข้อความไม่ได้เลยค่ะ

เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ—

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 6

—ฟู่ววว

เริ่มมาได้กี่วันแล้วนะ...?

วันที่ 7 ค่ะ

ไม่คิดเลยว่าจะเก็บอุปกรณ์ส่วนใหญ่ไว้ในห้องอื่น เพราะคิดว่าจะไม่ได้ใช้...

ฮิฮาา

คุณหนู...

ลองกินขนมเล่นหน่อยไหมคะ

มีขนมมันเทศอยู่นะ

...เข้าใจแล้วค่ะ งั้นพักกันเถอะ

ก็อย่างว่า เวลาเหนื่อยๆ ก็ต้องของหวานเนอะ

อืม

คุณหมอหลวง เกิดที่นี่เหรอคะ

ทำไมล่ะคะ?

ช่วงเวลานี้ ขนมที่ใช้มันเทศนี่มันแพงนะคะ อีกอย่างนะ—

กระดาษนี่ จะเอาไปรองใต้ขนมแล้วมันน่าเสียดายแย่เลยนะ

อ๋อ อย่างนั้นเหรอ? จริงๆ แล้วมันเป็นของที่บ้านฉันทำเองนะ

เป็นของที่ใช้ประจำในราชสำนักเลยล่ะ

ไม่แปลกใจเลยที่กระดาษห่อยาจะดีขนาดนี้

บ้านฉันนี่ทำธุรกิจทำกระดาษทั้งหมู่บ้านเลยนะ!

เป็นกระดาษดีใช่ไหมล่ะ? เข้าใจใช่ไหม??

เคยเกือบจะเลิกกิจการไปแล้วด้วยซ้ำ—

เลิกกิจการเหรอคะ?

ใช่แล้วค่ะ

สมัยก่อนนี่ดีจังเลยนะ แค่ทำออกมาก็ขายได้

เพราะว่ามันขายได้ราคาสูงกว่า ในประเทศด้วยซ้ำ แล้วก็ยังส่งออกไปยัง ประเทศอื่นอีกด้วย มันก็ร่ำรวยมากเลยล่ะค่ะ

แต่ว่านั่นเป็นเรื่องไม่ดีเหรอคะ... สมัยก่อนองค์จักรพรรดินีได้ทรงกำหนดข้อจำกัดที่เข้มงวดต่อการตัดไม้ ซึ่งเป็นวัตถุดิบในการทำกระดาษ

เราได้ลองใช้วัสดุทดแทนแล้วด้วย แต่คุณภาพก็ลดลง ความน่าเชื่อถือก็เลยลดตามไปด้วย...

สุดท้ายก็ต้องย้ายทั้งหมู่บ้านเลยล่ะค่ะ

ข้อจำกัดนั้นยังคงมีอยู่ไหมคะ?

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 6

ตอนนี้คงจะผ่อนคลายลงเยอะแล้วล่ะนะ

ทำไมถึงออกข้อห้ามแบบนั้นล่ะเนี่ย

ที่รู้สึกเหงาคงเป็นเพราะพี่สาวไปที่ตำหนักหลังสินะ

แล้วถึงอย่างนั้น กระดาษก็ยังไม่แพร่หลายในหมู่ชาวบ้านเลยเหรอ

ถึงจะย้ายมาแล้วก็ไม่มีอะไรติดตัวมาเลย ในตอนแบบนั้นก็มีประกาศรับสาวใช้ในตำหนักหลัง เลย...

\(f_{2}\) \(f_{1}\)

อย่าทำหน้าเป็นกังวลแบบนั้นสิ

พี่สาว... จะไปจริงๆ เหรอคะ

พี่จะไปเป็นพระมารดาของชาติแล้วนี่นา

พูดแบบนั้นแล้วก็เดินออกไปเลย...แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เจอกันสินะ

ถึงอย่างนั้นเงินก็ยังไม่พอ จนน้องสาวถึงกับบอกว่าจะไปตำหนักหลังด้วย...

ก็เลยต้องเป็นฉันที่ตัดสินใจว่าจะไปน่ะ

เพราะพวกขันทีที่คนรู้จักน้อยกว่าน่ะ ถูกซื้อไปในราคาสูงกว่าน่ะค่ะ

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 6

สมัยก่อนที่คุณไทโฮโค (จักรพรรดินี) ท่านนั้นนะ ได้ขยายตำหนักหลังออกไปเยอะมากเลย

ก็เลยต้องมีขันทีเยอะแยะไปด้วยน่ะ

ฟู่ววว...ลำบากจังเลยนะ

ขออนุญาตค่ะ คุณหมอหลวง

มีอะไรเหรอจ๊ะ

มีจดหมายมาถึงค่ะ

ขอบคุณนะ...

...มาจากน้องสาวนี่นา

......................

ถึงแม้จะเป็นจดหมายจากบ้านที่ทำของใช้ให้ราชสำนัก แต่กระดาษนี่คุณภาพค่อนข้างแย่เลยนะ

...!?

เป็นเพราะว่าเป็นของให้คนในบ้านรึเปล่านะ?

ฉะ...เช่นนั้นเหรอคะ...

เป็นอะไรไปคะ?

...เอ๊ะ,

ค...นี่...

อาจจะไม่ได้เป็นของใช้ประจำแล้วสิ...?

ทำไมล่ะคะ!? ตอนที่ได้รับจากคุณถึงบอกว่า "จะสามารถทำกระดาษได้เยอะขึ้น" นะคะ...!

การที่ทำได้เยอะขึ้น หมายความว่า... ใช้วิธีที่ประหยัดแรงงานเหรอคะ?

ไม่ๆ! ก็แค่ซื้อวัวมาสำหรับงานใช้แรงงานเท่านั้นเอง!

โอ๊ะ

อืม จริงด้วยนะ มันค่อนข้างจะเปราะ

แต่ว่า...

ไม่ปนเปื้อนเหมือนกระดาษที่วางขายตามท้องตลาดเลยค่ะ

ความหนาก็สม่ำเสมอและถูกขึ้นรูปอย่างประณีตด้วย

แต่ว่ามันก็ขาดง่ายเกินไป... เป็นเพราะกาวหรือเปล่านะ?

ขั้นตอนการทำก็ไม่ได้เปลี่ยนไปใช่ไหมคะ?

ใช่แล้วค่ะ เราจะตักน้ำพุใสๆ มาวางไว้ แล้วก็ละลายด้วยข้าวสาลี...

คุณหนู... เมื่อกี้เป็นความลับของบ้านเรานะ...

นั่นคือความตั้งใจของเราในการ...

ฮะววว

ทำกระดาษค่ะ ไม่ต้องกังวลว่าจะมาแข่งกันหรอกค่ะ

อืมมม...

!

คู...

ถ้าใช้สิ่งนี้ น่าจะทำซ้ำได้ค่ะ

—นี่จ้ะ คุณหนู จู่ๆ ก็จะชงน้ำคูเหรอ

พอดีนึกอะไรขึ้นได้ล่ะค่ะ...

เสร็จแล้วค่ะ

ย่าฉะ

เชิญค่ะ

? ขอบคุณค่ะ

...คุณหนูคะ อันนี้คุณละลายคูราโมะมากเกินไปแล้วนะ

มันข้นเป็นโจ๊กเลย ดื่มยากจัง

อย่างนั้นเหรอคะ

งั้น...ลองทำตามของฉันดูสิคะ

น่าจะดื่มง่ายขึ้นนะคะ

อูววว ช่างไม่มีมารยาทเสียจริง...

เอาเถอะ ลองทำดูก่อนสักสองสามครั้งสิคะ

...จะทำแบบนี้ซ้ำๆ ไปเหรอ?

คึ่ก

...นั่นอะไรน่ะ

มาแล้ว

ความข้นเริ่มจะลดลงแล้วเหรอ...?

ฟุฟุ

ใช่แล้วล่ะค่ะ

...ว่าแต่ คุดซึกับกาวนี่มันคล้ายกันใช่ไหมคะ

ก็ใช่นะคะ กาวถ้าผสมน้ำลายเข้าไป ความข้นก็จะลดลงหรือเปล่านะคะ

● ● ● ● ● ● ●

มันก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอคะ?

●●●●●

เอ๊ะ เรื่องอะไรเหรอคะ?

เมื่อกี้คุณบอกว่าไปซื้อวัวที่บ้านใช่ไหมคะ

?อืม

คุณบอกว่าน้ำเป็นน้ำที่ตักมาเก็บไว้ด้วย

อืม

วัวน่ะ มันจะเก็บน้ำลายไว้ในปากใช่ไหมคะ

คุณควรจะเช็คให้แน่ใจก่อนไหมคะว่าวัวมันไปดื่มน้ำที่ไหน?

...!!

อ๊ะ... อ่าา จดหมาย!!

ต้องรีบบอกนะ!

ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ... ช่างเถอะก็ได้

ทำความสะอาดเสร็จแล้ว แบบนี้ก็กลับไปที่วังหยกได้ พักผ่อนได้แล้วล่ะ

กลับมาแล้วค่าาา

เหมียวๆ!

มีคนเรียกตัวจากคุณหลี่ไป๋ที่เป็นขุนนางทหารค่ะ!

คุณหลี่ไป๋เหรอคะ?

เข้าใจแล้วค่ะ ไปแล้วนะคะ

คุณหลี่ไป๋น่ะ... คนที่ทำปิ่นปักผมคนนั้นใช่ไหมคะ?

ไม่รู้ว่ามีธุระอะไรกันนะ

ร้านขายยาในใจของฉัน 6

ต้องเป็นเรื่องของชุยฉาแน่ๆ เลยค่ะ

ถึงแม้ว่าชุยหลิงจะเสียชีวิตไปแล้ว แต่ก็คงกำลังสอบปากคำผู้ที่เกี่ยวข้องอยู่นะคะ

ด้วยเรื่องนั้น คุณหลี่ไป๋คงจะคิดออกแล้ว ต้องจับอะไรได้แน่ๆ เลย!

อยากจะฟังให้เร็วที่สุดเลยค่ะ...!

ขออนุญาตนะคะ

...คุณหนูคะ...

บอกฉันมาสิ...!

การไถ่ตัวนางรำนี่ต้องใช้เงินเท่าไหร่ล่ะ!?

คะ?