ตอน 6: Chapter 6

ลมเริ่มเย็นลงเยอะเลยนะเนี่ย

ใช่ค่ะ สมุนไพรแห้งได้ดีมากเลย

สวนในตำหนักหลังนี่มีสมุนไพรขึ้นเยอะดีจริงๆ นะ

ตอนที่โดนจับไปที่เมืองคาโดวะคาชิ แล้วถูกขายเข้าตำหนักหลัง ก็คิดไว้แล้วว่าจะต้องใช้ชีวิตห่างจากยาไปจนกว่าจะครบกำหนด แต่ว่า

พอได้ถูกดึงตัวมาเป็นผู้ทดสอบยาให้คุณฮิเมะ แล้วก็เลยได้เข้าออกห้องยาแบบนี้ค่ะ

ควรจะขอบคุณขันทีคนนั้นดีไหมนะ...

รู้สึกวุ่นวายจังเลยนะครับ

ไม่รู้เหรอ?

โอ๊ะ

?

งานพิธีในวังที่จัดขึ้นปีละสองครั้ง

ก็คืองานเลี้ยงสังสรรค์ในสวนนั่นแหละ

งานเลี้ยงสังสรรค์ในสวน

งานเลี้ยงสังสรรค์ในสวนครั้งนี้จะยิ่งใหญ่กว่าปกติเลยล่ะค่ะ

ก็เพราะว่าถึงกับมีสี่ท่านผู้หญิงมาร่วมงานกันนี่นา

ฉันจะสั่งชุดสำหรับวันนั้นให้เลยนะ

แน่นอนว่าเหมียวเหมียวด้วยนะ!

ฉันด้วยเหรอคะ?

เข้าใจแล้วค่ะ

เพราะว่าจะเป็นการเปิดตัวอย่างเป็นทางการขององค์หญิงหลิงลี่ด้วย ต้องตั้งใจให้เต็มที่แล้วล่ะ!

ในตำหนักหลังมีสี่พระชายาที่ได้รับความเคารพเป็นพิเศษค่ะ

พระชายาต้ายามะ ที่เป็น "พระชายาเอก" ค่ะ

พระชายาริคะ ที่เป็น "พระชายาผู้ทรงปัญญา" ค่ะ

แล้วก็รวมกับ "พระชายาผู้ทรงคุณธรรม" กับ "พระชายาผู้สูงส่ง" ก็จะถูกเรียกรวมกันว่าสี่พระชายาค่ะ

สี่พระชายาที่ครองตำแหน่งสูงสุดของฮ่องเต้และตำหนักหลังจะมารวมตัวกันงั้นเหรอคะ

นั่นเป็นเรื่องใหญ่เลยนะ

คุณหงเมียงคะ ชุดขององค์หญิงจะให้ทำแบบไหนดีคะ

ใส่สำลีเข้าไป อย่างน้อยก็ต้องให้มันอุ่นๆ นะ เพราะว่าต้องใช้เวลานานนี่นา

ฝึกซ้อมดาบกลางแจ้ง ทำการแสดงด้วยเอ้อหู ทานอาหารกลางวันกับบทกวี

อืมมม...

※เครื่องดนตรีสายแบบดั้งเดิมที่มีสองสาย

ผู้ใหญ่ก็ลำบากเหมือนกันนะเนี่ย~ ถึงจะเข้าห้องน้ำก็ยังยากเลย

ปีที่แล้วฉันก็เป็นหวัดเหมือนกันค่ะ

ถ้าอย่างนั้น ถ้าเตรียมหินอุ่นๆ ไว้ล่ะ จะเป็นยังไงบ้างคะ

หินอุ่นๆ เหรอคะ?

ใช่ค่ะ ถ้าเราทำซองไว้ในชุดชั้นในแล้วใส่หินอุ่นลงไป ก็คงจะช่วยบรรเทาความหนาวได้บ้างล่ะค่ะ

พอเย็นลงแล้วก็สามารถเอาไปอุ่นใหม่ด้วยเตาไฟได้นี่นา

องค์หญิงน่าจะใส่หินอุ่นที่ห่อไว้นั้นลงไปในตะกร้าด้วยเลยจะดีค่ะ

※หมายถึงที่ใส่ของที่ติดกับเสื้อผ้า หรือกระเป๋าค่ะ

เป็นความคิดที่ดีมากเลย

ของฉันก็ขอด้วยนะ

...คุณทากะโอนะด้วยนะคะ

เข้าใจแล้วค่ะ ของคุณจินชิด้วย จะซ่อมให้ค่ะ

ถ้าจะทานอาหารกลางวัน ก็ต้องมีเรื่องทดสอบยาด้วยสินะ งั้นก็—

เผื่อไว้ก่อนก็ดีนะ

วันงานเลี้ยงสังสรรค์ในสวน—

ว้าว!

สวยจังเลยค่ะ คุณทากะยะ!

ขอบคุณค่ะ

ทุกคนก็รีบเตรียมตัวกันด้วยนะ

เหมียวเหมียวด้วย

เอ๊ะ?

ใส่สิ่งนี้ไว้นะ

เป็นเครื่องหมายของสาวใช้ของฉันนะ จะได้ไม่มีแมลงแปลกๆ เกาะ

...หยก?

ชิ!

ส่วนที่เหลือก็ขอให้น่ารักๆ หน่อยนะ

ฟุฟุฟุ...

เตรียมตัวไว้ให้ดีนะ เหมียวเหมียว~~~

ไม่นะ ฉันน่ะ—

พูดอะไรน่ะ ไม่ให้ไปแบบหน้าสดหรอกนะ!

รวบผมใหม่ด้วย ทำให้สวยๆ เลย!

เช็ดหน้าก่อนแต่งหน้าด้วยนะ—

—เอ๊ะ!?

พระชายาชั้นสูง พระชายาทากะยะ

พระชายาเฉียน พระชายาหลีฮวา

สองพระองค์ที่แย่งชิงความโปรดปรานขององค์เหนือหัว ช่างงดงามสมกับเป็นพระชายาจริงๆ

สีแดงกับสีน้ำเงิน แม้แต่สีก็ต่างกันสุดขั้วเลย

—ตรงโน้นน่ะ

พระชายาซึกิ กับ พระชายาอาโด

พระชายาซึกิเป็นสีดำ แต่ก็ไม่ดูจืดชืด แต่กลับดูเรียบร้อยและสง่างาม—

ราวกับเป็นบุรุษรูปงามที่ปลอมตัวมา

พระชายาโทคุ, พระชายาริคุ, พระชายาซึกิ

เอ๊ะ?

นี่มันอะไรกันนะ ความรู้สึกแปลกๆ...

อ่าาา

เป็นสีเสื้อผ้าสินะ

ถ้าเสื้อผ้าของแต่ละพระชายาแสดงถึงธาตุทั้งห้า สีขาวก็น่าจะเหมาะสมที่สุดนะ

แต่ชุดสีชมพูเนี่ย มันไปซ้ำกับคุณทากะยะที่ใส่สีแดง

※เป็นแนวคิดที่ว่าสรรพสิ่งประกอบขึ้นจาก 5 ธาตุ คือ ไม้ (สีน้ำเงิน) ไฟ (สีแดง) น้ำ (สีดำ) โลหะ (สีขาว) โดยมีดิน (สีเหลือง) เป็นศูนย์กลาง

...นี่คงเป็นเด็กที่ไม่รู้จักอ่านบรรยากาศสินะ?

อึ๊ก~

แต่สาวใช้ส่วนใหญ่ใส่ชุดสีขาวนี่นา

ไม่มีใครเตือนเลยเหรอคะ หรือว่าพระชายาริคุไม่ฟังกันแน่—

คนที่ประทับอยู่ข้างซ้ายขององค์เหนือหัว คือพระราชมารดาองค์ไทเฮาค่ะ

เจ้าค่ะ

อย่างน้อยก็ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์จะไม่ค่อยดีนักเลยนะคะ

เอ่อ...

เอ่อ... ที่ว่างตรงนั้นน่ะ—

คือองค์ชายรองเพคะ

ท่านบอกว่าทรงอ่อนแอจนไม่ออกมาให้ใครเห็นเลย ไม่เคยมีใครได้พบเห็นพระองค์เลยนะคะ

องค์ชายรองก็หมายถึงผู้ที่มีสิทธิ์ในการสืบทอดตำแหน่งลำดับแรกในตอนนี้ที่องค์โทกูมิ (องค์รัชทายาท) สวรรคตไปแล้วใช่ไหมคะ

มีแต่องค์ชายรองที่ทรงอ่อนแออย่างเดียว มันน่าเป็นห่วงจัง... เพราะงั้นสินะ

※องค์โทกูมิ = องค์รัชทายาท

จึงได้กำหนดให้บุตรของพระชายาเฉียนเป็นองค์โทกูมิตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นทารกเลยค่ะ

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 2

...จะไปเปลี่ยนหินอุ่นมาให้ค่ะ

เอ๊ะ? เพิ่งไปมาเองนะ...

สวัสดีค่ะ ฮิสุอิเคียว ทุกท่านแห่งพระราชวังหยก

โอ๊ะ ไปไหนน่ะ ยา—

—อ๊ะ,

ขอโทษนะ ดูเหมือนจะเรียกผิดคนไปหน่อย—

●●●●●

วันนี้,

คุณช่างงดงามยิ่งกว่าปกติเสียอีก ดีใจจังเลยค่ะ

คุณจินชิเพคะ

...แกน่ะ,

คุณนาย...สินะ?

แปลงโฉมได้นี่นา

การแต่งหน้าเก่งจังเลยนะ

ก็แค่แต้มสีแดงที่ริมฝีปากกับหางตาเท่านั้นเองค่ะ

อย่าทำเป็นอวดไปเลยนะ ฝ้ากระมันหายไปแล้ว

ใช่ค่ะ หายไปแล้วนี่คะ

คงจะแต่งหน้าแล้วทำให้มันหายไปสินะ?

ก็เพราะว่าล้างเครื่องสำอางออกไป มันเลยหายไปน่ะค่ะ

?

●●●●●

????

ยุ่งยากจัง...

ฝ้ากระน่ะ ใส่ด้วยเครื่องสำอางนี่แหละค่ะ

ดีแล้วที่ทำแบบขอไปทีไปเลย

ก็แค่ล้างมันออกไปเท่านั้นเองค่ะ

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 2

เอ๊ะ? ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะคะ?

เพราะว่าโตมาในย่านดอกไม้ไงคะ

ที่แบบนั้นน่ะ มีพวกที่ลากผู้หญิงเข้าไปในตรอกซอกซอยได้ทุกคนเลยล่ะ

ถ้าดูไม่สวยงามสักนิดก็จะปลอดภัยกว่านะคะ

●●●●●

ยังไม่สำเร็จค่ะ

ถูกลากเข้าไปเหรอคะ!?

แต่เป็นการถูกลักพาตัวไปแล้วก็ถูกขายทอดตลาดไปนะคะ

ไปยังในตำหนักหลังค่ะ

นั่นมัน...

ขอโทษนะ

ที่การจัดการมันไม่ทั่วถึงน่ะ

โอ๊ะ, แปลกจังที่ดูหม่นหมองนะ

เปล่าหรอก

ก็คงจะจัดการได้อย่างสมบูรณ์แบบไปจนถึงระดับล่างสุดไม่ได้หรอกนะ

ไม่ว่าจะเป็นการย้อมสีหรือการลดขนาด ถ้าขายไปแล้วมันก็เหมือนกันแหละค่ะ ฝั่งผู้ซื้อก็แยกไม่ออกหรอกค่ะ

ไม่รู้สึกหงุดหงิดเหรอคะ?

นั่นแน่นอนอยู่แล้วค่ะ

ถึงจะรู้สึกหงุดหงิดที่เงินเดือนของฉันยังคงอยู่ในมือพวกนั้นอยู่ แต่ว่า,

แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณจินชิเลยนะคะ

...ไม่สิ

ขอโทษด้วยนะ

...มันเจ็บจังเลยค่ะ

ทำเลย

อย่างนั้นเหรอ

เรื่องเงินเดือนน่ะ จะจัดการให้ดีเอง

อะไรเหรอ?

ซื่อตรงอย่างน่าประหลาดเลยนะ

อ๊าาา!

ดีจังเลยนะ เนโกะเนโกะ ได้รับมาแล้ว

ตะเกียบ!

นี่มันอะไรเหรอคะ?

อาาา เนโกะเนโกะ ไม่รู้จักเหรอจ๊ะ

โอ๊ะ

นั่นน่ะนะ

นี่คือทุกคนในตำหนักหยกแล้วเหรอคะ?

คนก็มีน้อย แถมยังดูธรรมดาอีกด้วยนะคะ

ดูจืดชืดจังเหรอคะ? แต่ว่าสาวใช้ก็ต้องขับให้เจ้านายดูเด่นสิคะ!

สมแล้วที่เป็นคนที่จ้างไอ้หน้าตาไม่ดีคนนั้นมาได้นี่นา

ถ้าหน้าตาของสาวใช้มันไม่ดี เจ้านายก็ลำบากสิคะ!

วันนี้ทิ้งไว้เหรอคะ? ช่างเป็นของที่น่าอับอายจริงๆ เลยนะ

โอ๊ะ

ดูเหมือนว่ายังไม่รู้ตัวว่านี่คือฉันสินะคะ

ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ

คุณพ่อสบายดีไหมคะ?

หา๊ะ? คุณพ่อเหรอ?

คาวะเดะ

เอ่อ, เมื่อครั้งก่อนน่ะ,

ที่ได้ทำคุณหนูคนสำคัญให้กลายเป็นของที่น่าสงสารน่ะค่ะーーーー

ค, วันนี้ฉันจะปล่อยไปเท่านี้แล้วกันนะ!

ค, ขอบคุณมากนะ!

นั่นอะไรน่ะ

คุณพ่อเป็นอะไรเหรอคะ? หมายถึงเรื่องอะไรคะ?

มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอกค่ะ

ขอโทษนะ เนโกะเนโกะ ที่ทำให้รู้สึกไม่ดี

ที่ตำหนักคริสตัลก็โดนรังแกมาเยอะใช่ไหมล่ะคะ?

ตรงกันข้ามนะ การอยู่ด้วยกันถึงสองเดือนแล้วไม่ให้รู้ตัวเลยน่ะสิที่ทำให้เจ็บปวดกว่า...

ไม่เป็นไรค่ะ

มันก็เป็นเหมือนงานประจำปีน่ะค่ะ

เรียกได้ว่าเป็นการสงครามตัวแทนโดยสาวใช้เลยก็ว่าได้ค่ะ...

ทำไมถึงให้แต่งตัวจัดเต็มขนาดนั้นล่ะคะ!?

...นั่นอะไรเหรอคะ?

ตำหนักคงโกะของคุณซาโตริกิ กับตำหนักทับทิมของคุณอาตะค่ะ

ที่นั่นก็ไม่ค่อยจะลงรอยกันใช่ไหมคะ

คุณอาตะอายุ 35 ส่วนคุณซาโตริกิอายุ 14 แถมยังมีอายุห่างกันอีก คงมีอะไรให้สังเกตได้เยอะเลยล่ะค่ะ

เป็นแม่สามีกับลูกสะใภ้เก่าด้วย

แม่สามีกับลูกสะใภ้เหรอคะ?

มันค่อนข้างซับซ้อนน่ะค่ะ เดิมทีมันเป็นความสัมพันธ์ระหว่างพระชายาของจักรพรรดิองค์ก่อนกับพระชายาองค์ตะวันออกน่ะค่ะ

เมื่อ 5 ปีก่อน ตอนที่จักรพรรดิองค์ก่อนเสด็จสวรรคต ท่านก็ได้ออกบวชไปหนึ่งครั้ง แล้วคราวนี้ก็อภิเษกสมรสกับพระโอรสของท่านน่ะค่ะ

※พระชายาองค์ตะวันออก = พระชายาองค์รัชทายาท

ตอนที่เป็นพระชายาองค์ตะวันออก ริจูฮิอายุ 9 ขวบ

ดีแล้วที่เธอไม่ได้อยู่ในสไตล์ที่เจ้านายชอบ

มันเป็นไปไม่ได้เลยนะคะ

คุณแม่สามีที่อายุแค่ 9 ขวบเนี่ยนะ

ーーภรรยาไม่ใช่ทางฝั่งของคุณซาโตริกิเหรอคะ?

ไม่ ไม่ใช่ค่ะ ภรรยาอยู่ทางฝั่งของคุณอาตะ ส่วนแม่สามีคือคุณซาโตริกิค่ะ

คุณอาตะที่อยู่มาตั้งแต่ตอนที่เจ้านายยังเป็นเจ้าชายตะวันออกน่ะ อยู่ในตำหนักหลังมากที่สุดเลยค่ะ

...ตรงนั้นแหละที่มันซับซ้อนน่ะค่ะ

งานเลี้ยงสังสรรค์ค่ะ

พระชายาตัวน้อยที่ยังอ่านบรรยากาศไม่เป็นด้วย

แล้วก็,

คึซึ

เหล่าสาวใช้ที่ไม่แม้แต่จะตักเตือน

งานเลี้ยงยาวๆ เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเอง

ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็คงจะดีแล้วล่ะนะ~