ตอนที่ 61.2

ตอนที่ 61 การหลอกลวงของ จิ้งจอกกับตะเงิน ภาคหลัง

ทามะฮะฮิ... รายงานเมื่อคืน... นี่มันเรื่องอะไรกันคะ?

ไม่ใช่ว่าคุณจะเป็นคนชวน ออกมาเองอย่างนั้นนี่นา

ก็ไม่ได้จะชวนออกมาตามใจชอบสักหน่อย

คุณเบนิโนะ ไม่เห็นร่างน้องเหมียวมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?

จำได้จนถึงช่วงกลางวันของเมื่อวานค่ะ

ได้เตรียมเห็ดสำหรับใช้ในการรมยาของคุณทามาฮะที่แผนกแพทย์น่ะครับ

ตอนนั้นก็น่าจะกำลังคุยกันเรื่องการทำประกาศเตือนที่จะติดไว้ในวังหลังอยู่ด้วย

จนถึงตอนนี้ ถึงจะแอบหนีออกไปตอนกลางคืน แต่ก็ยังกลับมาในตอนเช้าอยู่ดี

หลังจากนั้น ก็ไปถึงที่โรงเรียนสอนงานแล้วนะ...

ถึงแม้ว่าเขาจะชอบอาละวาดบ้างเป็นบางครั้ง แต่ในฐานะสาวใช้ของพระชายาทามาฮะ ก็ควรจะรู้ว่าถ้าออกไปจากตำแหน่งของตัวเองโดยพลการจะมีบทลงโทษด้วย

ไม่แน่ว่าสถานการณ์ตอนนี้คือจนมุมแล้ว หรือว่า...

เหมือนถูกบางสิ่งบางอย่างดึงเข้าไปน่ะ...

หรือว่าไปเป็นที่อาฆาตแค้นของใครสักคนกันนะ?

นี่เลยคุณ

กุ- อกไก่

...ถ้าเป็นเรื่องอาฆาตแค้นก็น่าจะถูกสะสมมาหลายที่เลยล่ะครับ

บอกว่าห้ามแล้วไม่ใช่เหรอ?

ถึงจะเป็นน้องเหมียว แต่ถ้าถูกกลุ่มคนเยอะๆ เข้ามารุมล้อม ก็คงไม่ธรรมดานี่คะ

ใช่ค่ะ แต่ว่า...

ก็ไม่น่าจะล้มลงง่ายๆ โดยที่ไม่ได้ดึงคนติดไปด้วยหรอกนะคะ

ถ้าหายตัวไปแบบนี้ ก็คงต้องลงโทษอย่างเลี่ยงไม่ได้แล้วล่ะค่ะ...

เปล่าค่ะ เอาเป็นว่า

มันมีความรู้สึกไม่ดีแวบเข้ามาในใจน่ะค่ะ

ขออนุญาตนะคะ

--อ๊ะ คุณจินชิ

ตอนนี้กำลังดื่มชาอยู่ค่ะ...

ไม่เป็นไรหรอก

วันนี้มีเรื่องที่อยากจะถามคุณรามงะค่ะ

เรื่องน้องเหมียวสินะคะ

อาาา ช่วยเล่าเรื่องก่อนที่เขาจะหายไปให้ละเอียดอีกครั้งหน่อยสิ

— แค่นี้ครับ

ไปทำเห็ดที่แผนกแพทย์ จากนั้นก็ไปหาอาจารย์ที่โรงเรียนสอนงาน—

มีอะไรที่มากกว่าที่ได้ยินจากตำหนักหยกไหม?

...ว่าแต่ วันนี้โมเอะไม่อยู่เหรอ?

ดูเหมือนจะออกไปเดินเล่นนะคะ

ปกติแล้วช่วงเวลานี้เขาจะกลับมาพร้อมกับเรียกร้องอาหารนะคะ

โนชิ...

ดูเหมือนจะช้าไปหน่อยนะ

พูดถึงโมเอะแล้วล่ะก็—

ตอนที่คุณหนูออกไป โมเอะก็ติดอยู่กับคุณหนูมากเลยนี่นา

!

...ก็เป็นอย่างนั้นสินะ ถึงจะแสดงความน่ารัก แต่ก็ดูจะตามตื๊อไม่เลิกเลยนะ

ใช่ไหมล่ะ

น่าจะ...บอกว่าพระชายาหลับตื้นน่ะ หรืออะไรทำนองนั้น...

เหรอ? เป็นอะไรไป คุณรามงะ

คุณไม่ได้เอามันไปด้วยใช่ไหมครับ?

อืมมม... ตรงนั้นจำไม่ได้เท่าไหร่หรอกนะ...

จริงสิ ตอนก่อนรู้สึกว่ามีอีกเยอะเลยนะ

ขออนุญาตออกไปตามหามอเอะเลยไหมคะ?

ตอนนี้เหรอ? เอาเป็นว่าไปตามหาเธอให้ก่อน—

แล้วก็อาจจะหาได้น้องเหมียวด้วยนะ

...?

การตามหามโมเอะจะช่วยในการตามหาน้องเหมียวได้ยังไงเหรอคะ?

เอาล่ะค่ะ...

— อดีตแพทย์ในวังหลัง คุณรามงะค่ะ

ท่านเป็นเหมือนพ่อแม่ที่เลี้ยงดูมาจากร้านขายยา และยังเป็นอาจารย์ในฐานะเภสัชกรด้วยค่ะ

ตอนที่องค์จักรพรรดินีเสด็จออกคลอดบุตร ท่านถูกทำหมันเพื่อทำหน้าที่ผ่าตัดด้วย

เมื่อบุตรคนแรกขององค์ประมุขสิ้นพระชนม์ ท่านก็ต้องรับผิดชอบ และถูกทรมานด้วยการลงทัณฑ์ทางร่างกายจนถูกขับไล่ออกจากวังหลัง

ถ้าฟังแค่นี้ก็ดูเป็นคนไม่ดีนะ

แต่พอได้สืบดูแล้ว ท่านมีประสบการณ์ไปศึกษาต่อที่ทางทิศตะวันตกด้วย ดูจะเป็นผู้ที่มีความสามารถสูงมากเลยล่ะ

ยังใหม่และมีกลิ่นหอมแรงดีค่ะ

เป็นยาที่ดีเลยนะคะ

โมเอะ——

ขอบเขตการเคลื่อนไหวของน้องแมวก็ไม่ได้กว้างขนาดนั้นนะคะ

อยู่ตรงไหนเหรอคะ...

คุณจินชิคะ!

เจอแล้วครับ อยู่ทางทิศเหนือ!

นี่มัน...

จะเรียกว่ากำลังนอนหลับ... ก็ไม่เชิงนะ—

เมาเหรอ?

ถึงจะเรียกว่าทางทิศเหนือ แต่ก็เป็นแค่เขตแดนที่กั้นกับทางทิศใต้แค่ผนังเดียวเอง

ไม่ห่างจากจุดที่เก็บโมเอะมาได้ครั้งแรกเลยนี่นา

ผ่านรูนี้ไป ไปทางทิศใต้เหรอคะ

ผลไม้นี่...

เหมือนกับที่ฉันถืออยู่เลยค่ะ

ตรงนี้ก็มีด้วย—

กระดาษนี่...!!

ข้างในมีอะไรเหรอ!?

...ไม่มีอะไรเขียนไว้เลยครับ

น่าจะเป็นน้องเหมียวทิ้งไว้มั้งครับ

แต่ว่า กระดาษเปล่าแบบนี้จะอยากสื่อถึงอะไรกันนะ...

นั่นคือ

ถ้ากลับไปที่ห้องแพทย์อาจจะรู้ก็ได้ค่ะ

จะไม่บอกจนกว่าจะมั่นใจ...

ร้านขายยานี่ก็เหมือนคุณพ่อเลี้ยงน่ะ

—ถ้าสิ่งนี้คือของที่ร้านขายยาเหลือไว้ล่ะก็

เจ้านั่นเนี่ย

ไปพัวพันกับเรื่องอะไรเข้าล่ะเนี่ย?