ตอนที่ 64.1

เหมียวจังไปไหนแล้วล่ะ?

!!

ใจเย็น ๆ ใจเย็นก่อน

เหมือนเดิม

เหมือนกับข้าราชบริพารชายจากตระกูลหวังคนเดิมแหละ

...อยากจะรู้เกี่ยวกับนางข้าหลวงที่มีกระ เพื่อเป็นคนรู้จักไหม?

..................!!

......เมียน้อยคนนี้,

รู้อะไรบางอย่าง.

......นึกออกแล้ว,

ความทรงจำเก่า ๆ.

ถูกเรียกชื่อด้วยเสียงอ่อนโยน,

แล้วก็ได้ทานขนมหวานจากต่างแดน.

ฉัน...

........?

พวกคุณกำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ?

......ทุกคนไม่รู้จักรูปร่างของท่านในวัยหนุ่มสาวเลยสินะคะ.

ได้ยินมาว่าช่วงบั้นปลายชีวิตก็แทบไม่เหลือเค้าเดิมแล้วด้วยซ้ำ.

หลังจากที่ฉันอายุเกินสิบสี่แล้ว ก็ไม่เคยเห็นท่านเลย ได้แต่ได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับท่านเท่านั้น.

ใครล่ะ?

กำลังพูดถึงใครเหรอ?

คุณเหมือนคนนั้นมากเลย...

ท่านผู้นั้นก็มีเสียงหวานดุจน้ำผึ้งและใบหน้าดุจเทพธิดานั่นแหละ

ทำไมถึงเป็นคุณ ถึงได้

ทำตัวเหมือนกับข้าราชบริพารชายแบบนี้ล่ะคะ?

-------...........

อ๊ะ...

คุณจิ่น, จะทำยังไงดีคะ!

ช่วยหน่อยสิ!

!!

ยาพิษ...!?

เอา(น้ำ)มาให้เร็วเข้า!

ฮ่า!!

คุณ เอ!!

ฮ่า ๆ ๆ

ตามคำสั่งเลยครับ!

ขวดนั่น...แล้วกลิ่นนี้...

น่าจะเป็นแอลกอฮอล์ที่ร้านขายยาไปกลั่นมานี่นา

ฮึก...

ฮึก...

ก๊อก...

พาเมียน้อยคนนี้ไปห้องพยาบาล

ครับ

ระวังไว้ด้วย อย่าให้ทำเรื่องแบบนี้อีกนะ

คุณจิ่น,

ทำตัวให้ดีนะขอรับ!

ไม่ใช่เวลาที่จะไปสนใจเรื่องเล่น ๆ ของนางข้าหลวงนะ!

เรื่องเล่น ๆ...?

จะดื่มยาพิษลงไปเพราะเรื่องเล่น ๆ งั้นเหรอ?

คนที่หน้าซีดเมื่อเห็นใบหน้าที่กำลังยิ้มของฉันน่ะคือ...?

ท่านผู้นั้นก็เช่นกัน—

ท่านผู้นั้นที่นางข้าหลวงคนนั้นพูดถึงน่ะ...

......โคอุจุน,

ฉันเหมือนฝ่าบาทองค์ก่อนหรือเปล่า?

ท่านผู้นั้นในใจฉัน,

ดูเหมือนจะเป็นคนแก่ไปแล้วเลยค่ะ.

ไม่เหมือนแม่เลย แถมยังไม่เหมือนพี่ชายด้วย.

ก็เลย...

ก็เลยเชื่อ.

น่ารักสมกับเป็นท่านเลยนะคะ.

แต่ว่า...คล้ายกับใครกันนะ?

ตอนที่ท่านเกิดคงไม่ใช่ช่วงวัยที่ฝ่าบาทโปรดแล้วล่ะมั้งคะ.

ก็เลยมีคนพูดแบบนั้นน่ะสิ...

“บุตรนอกสมรส” น่ะ

......เอ่อ

เชื่อตามข่าวลือ

......น่าขันจริง

แล้วก็มาสวมรอยเป็นข้าราชบริพารชาย

เพื่อหลีกหนีจากตำแหน่งองค์รัชทายาทในหอหญิงนั้น เพื่ออะไรกันนะ

สำหรับคุณน่ะ มีสิ่งที่ต้องทำ

การเยาะเย้ยตัวเองน่ะไว้ทีหลังก่อน

มัน

ตอนนี้ยังมีสิ่งที่ต้องทำอยู่