ตอนที่ 72

สิ่งที่กำลังขยับอยู่ข้างในกล่องนั่น

มันคือวิธีการประหารที่ราชาสมัยโบราณชอบใช้

มย่า...

เป็นสิ่งที่ปลูกฝังความหวาดกลัวให้กับซุยหลิง

ฟุฟุ...

ไม่ได้เจอนานเลยนะ

น่ารักจนใจจะขาดเลยแฮะ...

โค้ก

ฮ่า... ทำไมต้องเป็นฉันที่... เสียเองเนี่ย...

รีบหนีไปเลยน่า

โค้ก

...หืม?

อะไรนะ? มันมีกลิ่นหอมแปลกๆ เหมือนอะไรสักอย่าง...

เหมือนกลิ่นปลาที่กำลังถูกย่างเหรอ?

ตอนที่ 72 ดินปืน

ทำอะไรอยู่เนี่ย!?

อะ... คุณยามคนนั้น

ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละครับ อาหารนะ...

ไม่สิ! กินอะไรอยู่เนี่ย!?

...มีเกลือไหมครับ?

รสชาติมันไม่พอ

ไม่ใช่นะ! แล้วนี่อะไรกัน!?

งูครับ

มันเพิ่งตื่นจากจำศีล มันมีไขมันเยอะอร่อยมากเลยนะ

ปิ้งแล้วก็แล่ให้หน่อยสิ

คบเพลิงน่ะ เผาหน่อยสิ

มองสิ

เฮ้! นั่นมันงู! ยังมีชีวิตอยู่เลยนี่หว่า!

ไม่เป็นไรหรอกครับ มันเป็นงูไม่มีพิษ แถมอากาศหนาวด้วย การเคลื่อนไหวเลยเชื่องช้าครับ

งูมีพิษกับ แมลงน่ะ ถูกจัดการไปก่อนแล้วครับ

เพื่อความแน่ใจ จึงได้เผาสมุนไพรแล้วโรยเถ้าไว้รอบๆ เพื่อไม่ให้มันเข้าใกล้

แมลง งู หรือแม้แต่กบ ในอากาศที่หนาวแบบนี้ ก็เคลื่อนไหวได้ไม่ค่อยดีเหมือนกันครับ

อะไรกัน... แล้วฉันมาอยู่ที่นี่เพื่ออะไรกันนะ...

คุณมาทำอะไรเหรอครับ?

คุณซุยหลิง... แล้วก็ถูกไอ้เด็กนั่นขอมา

ให้ช่วยปล่อยตัวคุณออกไปน่ะ

ฮิบุกะ

แทนที่คุณจะถูกขังอยู่ที่นี่ พวกเรากลับไม่โดนอะไรเลย

ก็เลยขอให้ช่วยหน่อย พร้อมกับเครื่องประดับหยกนั่นด้วยนะ

สองคนนั้น...

ฉันจะไปแล้วนะ

จะทนอยู่ตรงนี้ต่อไปไม่ไหวแล้วว่ะ

แกเองก็ควรจะรีบหนีไปซะนะ

มีสัญญาณควันลอยขึ้นมาแล้ว

สัญญาณควันเหรอ?

ข้างนอกนี่ โกลาหลไปหมดแล้วล่ะ

อ่า นั่นเป็นสัญญาณว่ากองทัพออกล่าจากเมืองหลวงกำลังจะมา

ขอบคุณมากเลยครับ ช่วยไว้ได้ทันจริงๆ

เอ่อ แล้วก็อีกอย่างนะ

ถ้าจะหนี ก็อย่าไปทางใต้ดินฝั่งตรงข้ามนี้ล่ะ

ที่นั่นเขาว่ากันว่าผลิตดินปืนอยู่

ถ้าเกิดมันระเบิดขึ้นมา นายก็จะโดนไปด้วย ระวังให้ห่างจากตรงนั้นล่ะ

ขอบคุณมากครับ

เหอะ ดีเลยสิ

ฉันจะลงไปชั้นใต้ดินแล้วนะ!

โอย!!

อ๊ะ! ฉันบอกให้หยุดแล้วไม่ใช่เหรอ!?

เสียงทำงานกับ... ร่างของคน

โอย

กลิ่นกำมะถันเหม็นๆ ที่โชยมาเป็นพักๆ ในม้วนนี้...

กลิ่นมูลของสัตว์... นี่มัน,

ใช่เลย ดินปืนนี่เอง—

จะก่อศึกขึ้นเหรอครับ?

คนที่จะตัดสินเรื่องนั้นไม่ใช่ฉันนะ

การจะใช้ดินปืนได้ก็ต้องมีดินปืนนี่แหละ

แสดงว่าเตรียมไว้ครบทั้งสองอย่างแล้วสินะ

ว่าไปแล้ว...

เป็นชั้นใต้ดินนี่นา อากาศก็ไม่ค่อยดี...

ถ้าทำงานต่อไปในที่แบบนี้ อาการเป็นพิษจะขึ้นมานะ

ตั้งแต่แรกแล้ว การใช้ไฟใกล้กับดินปืนกับวัตถุดิบนี่มันประมาทเกินไป...

ฟู่

โคมิ

!

ฮิ

แม่น้ำ

อ่า...

...!!

โรวะ...

14

!

คุณหนู—

รีบออกจากที่นี่เดี๋ยวนี้เลยนะ!!

ไม่นานทัพจากเมืองหลวงก็จะบุกมาแล้ว

ป้อมปราการนี้คงแตกแน่ๆ

ตรงนี้มีเงินอยู่ เอาไปให้มากที่สุดแล้วหนีไปซะ!

อ๊ะ คุณหนู...

...สู้ๆ นะ รีบหนีไปล่ะ!

หา...

เอาจริงเหรอ!?

ขึ้นมาเร็วเข้า!

ถ้าไม่หนีเดี๋ยวนี้...

มันกำลังลามนะ!

นี่!

โอ๊ย...

เอ๊ะ? เหมียวๆ,

มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงเหรอ?

...ซิส...

ฝ่ายนี้ก็อยากจะถามเหมือนกันนะ

ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?

คิดว่าถ้าเป็นเหมียวๆ คงไม่เป็นอะไรหรอกนะ ที่ถาดฝังศพน่ะ

ก็อย่างที่คิดไว้...

อืม

ก็เลยบอกให้ใช้ที่ถาดฝังศพนี่แหละ

งูที่ไม่ได้กินมานาน อร่อยมากเลย

อร่อย... เอ๊ะ อะไรน่ะ

ไปกันเถอะ, มีควันลอยขึ้นมาแล้ว.

ตรงนี้คือทางออกนะ.

ถ้าตามทุกคนไปก็จะออกนอกป้อมได้นะ.

...โรวะล่ะ?

ไม่เป็นไรหรอก...

สำหรับฉันยังมีเรื่องต้องทำอยู่นะ