ตอนที่ 79

ตอนที่ 79 นิทานเก่า

คุณจันทรา—เอ่อ คือว่า

ขออนุญาตเรียกคุณว่าเป็นคุณจินชิเลยนะครับ...

จะตามมาด้วยได้ไหมครับ?

...อืมมม

อันนี้เป็นการขู่แล้วนะ

คุณมาตามได้เงียบเชียบจริงๆ เลยนะครับ

ก็แกเป็นคนบอกให้ตามมานี่นา

ใช่แล้วครับ...แต่ว่า การที่ผมจะแย่งสิ่งนี้ไปมันเป็นเรื่องง่ายๆ เลยไม่ใช่เหรอครับ?

ส่วนคุณผู้ติดตาม เชิญรอตรงนี้ก่อนนะครับ

คุณจินชิ...!

พี่สาวครับ!

—แกเองสินะ เท็น

โรรัน ผู้ชายคนนั้น...

คุณแม่ครับ เพื่อทำให้ความปรารถนาของคุณแม่เป็นจริง เขาจึงติดตามมาครับ

คงจะเกลียดอยู่ตลอดสินะ? ผู้ที่มีรูปร่างคล้ายท่านมาก

เพราะเลือกสาวใช้ที่อ่อนวัยกว่าตัวเองใช่ไหมครับ?

หรือว่าเพราะเขาผู้นั้นสวยกว่าตัวเองมากเลยรึเปล่าครับ?

โลรัน โลรัน!!

นี่คือ สุ่ยหลิง...

อึก

ใช้หมอหลวงเป็นข้ออ้าง

แสร้งตาย แล้วหลบหนีไปซ่อนตัวกับพวกพ้อง—คิดว่าเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญมากเลย แต่ว่า

คนที่อยู่ตรงหน้าคือแค่...ผู้หญิงที่เต็มไปด้วยบาดแผลและหวาดกลัวเท่านั้นเอง—

คุณแม่...

ก่อนที่เจ้าจะบรรลุ ความปรารถนาที่แท้จริงของมารดา เรามาทำความบันเทิงเล็กๆ สักเรื่องดีไหมครับ?

เรื่องราวของสตรีที่เกลียดชังบ้านเมือง กับชายผู้อ่อนแอที่หลงรักสตรีผู้นั้น

—เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกว่า 30 ปีที่แล้ว สมัยที่องค์จักรพรรดิองค์ก่อนยังทรงปกครองอยู่

องค์จักรพรรดิองค์ก่อนเป็นจักรพรรดิผู้โง่เขลาที่ไม่สามารถขัดคำสั่งมารดาได้

ด้วยเหตุนี้ มารดาขององค์จักรพรรดิองค์ก่อนจึงเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดอย่างแท้จริง และถูกขนานนามลับๆ ว่าเป็น "จักรพรรดินี" ด้วยซ้ำไป

ใช่แล้ว

พ่อมักจะหวาดกลัวองค์จักรพรรดินีอยู่เสมอ—ไม่สิ

คงจะกลัว "สตรีผู้เป็นผู้ใหญ่" ล่ะมั้ง

"องค์จักรพรรดินี" ได้แสดงความรู้สึกที่สนใจในสตรีให้กับองค์จักรพรรดิพระองค์ก่อนที่ไม่เคยสนใจสตรีอยู่ตลอด และได้ขยายเขตตำหนักในวังหลังโดยส่งสตรีงามเข้ามา

และเมื่อครั้งหนึ่ง พระองค์ได้มีบัญชาให้ ส่งธิดาของตระกูลแห่งหนึ่งทางเหนือ เข้ามาเป็นพระสนม

ในแง่ภายนอกนั้น

...ภายนอกเหรอครับ?

พูดอะไรน่ะ โลรัน ฉันถูกเชิญมาเป็นพระสนมนะ—

คุณปู่ เคยพึมพำออกมา เหมือนคำสาปเลยครับ

คุณแม่ก็ตั้งใจจะทำแบบนั้นสินะครับ

ถ้าถูกลูกสาวไปเป็นตัวประกัน ก็จะทำอะไรไม่ได้เลย

ตัวประกัน...?

เรื่องแบบนี้มันก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอครับ? การที่ลูกสาวของขุนนางชั้นสูงถูกรับเป็นตัวประกันโดยอ้างว่าเป็นพระสนม

คุณจินชิครับ ท่านพอจะทราบไหมครับว่าทำไมวังหลังถึงได้ใหญ่โตขนาดนี้?

...ได้ยินมาว่าจื่อชางได้ทูลรายงานต่อจักรพรรดินี "—ไท่หวงไท่โฮ่ว" ครับ

อืม เขาเสนอว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของโครงการสาธารณะในการขยายวังหลังน่ะครับ

ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นแบบว่า

เป็นการมาแทนที่การค้าทาสที่คุณปู่ทำอยู่น่ะครับ—

...!?

การค้าทาส...

ดูเหมือนว่าทาสจะเป็นของที่ทำเงินได้สินะครับ โดยเฉพาะในสมัยนั้น มีสาวๆ ถูกขายในราคาสูงเลยล่ะครับ

แต่ว่าก็ถูกองค์จักรพรรดินีจับตามอง ถูกลูกสาวไปเป็นตัวประกัน จนขยับตัวไม่ได้

เหลือแต่พวกทาสที่หมดช่องทางที่จะถูกขายออกไป...

...สมัยนั้นมีระบบทาสอยู่ครับ

ในวังก็มีทาสราชการอยู่เยอะเลย

อืม รู้จักดีครับ

การจัดการทาสในประเทศเจียซีดูเหมือนจะคล้ายกับเกอิชาในย่านโฮนามายะใช่ไหมครับ

ต้องทำงานให้ได้เท่ากับราคาที่ตัวเองถูกขายไป หรือเมื่อครบกำหนดแล้วก็จะได้รับการปล่อยตัว

แต่สำหรับทาสที่ถูกขายให้ประเทศอื่น ก็คงไม่เป็นแบบนั้นสินะครับ

จะกลับบ้านเกิดได้ไหมนะ—แต่เดิมทีมันจะได้รับการปลดปล่อยเลยหรือเปล่า?

เพราะเหตุนั้นเอง องค์จักรพรรดินีจึง สั่งห้ามการค้าทาส

ชายคนหนึ่งได้ยื่นข้อเสนอ

ต่อคุณปู่ผู้กำลังจนมุม

—ว่าจะเป็นอย่างไรถ้าใช้ประโยชน์จากวังหลังเป็นจุดหมายสำหรับทาสที่เหลืออยู่ล่ะครับ

พวกสาวๆ จะถูกให้เป็นสาวใช้หรือนางกำนัล ส่วนพวกผู้ชายก็จะถูกตอนให้กลายเป็นขันที แล้วเข้ามาทำงานในวังหลังครับ

ถ้าจะบอกว่าการขยายวังหลังแล้วทำให้องค์จักรพรรดิมีความสนใจในสตรี ก็จะเป็นประโยชน์ต่อองค์จักรพรรดิแน่ๆ "องค์จักรพรรดินี" ก็คงจะรับฟัง

สำหรับครอบครัวที่ขายลูกสาวออกไป ถ้าได้ยินว่าลูกสาวของตัวเองถูกส่งเข้ามาในวังหลัง แทนที่จะถูกขายให้ต่างชาติ ความรู้สึกผิดก็น่าจะลดลงนะครับ

นี่เป็นเรื่องที่

เป็นประโยชน์ต่อทุกคนเลยนะครับ—