ฉันจะนั่งร่วมด้วยนะ แต่ไม่ต้องสนใจฉันแล้วดำเนินเรื่องต่อไปได้เลย
……งั้น ขออนุญาตนะคะ
ถึงจะบอกว่าไม่ต้องสนใจ แต่ฉันก็อดเป็นห่วงไม่ได้เหมือนกัน……
คงไม่มีทางอื่นให้คุยแล้วสินะ
นี่คุณจำได้ไหมครับ/คะ?
...อันที่ท่านอาจารย์เคยใช้ครับ
แค่นี้หมดเลยเหรอครับ?
ยังขาดไป 1 เล่ม น่าจะมีทั้งหมด 15 เล่ม
...เปล่าสิ
คุณรู้ไหมว่าเล่มที่เหลือหายไปอยู่ที่ไหน?
ไม่ทราบเลยครับ
ดูไม่เหมือนโกหกนะ
ตั้งแต่แรกก็ไม่มีเหตุผลที่จะโกหกอยู่แล้ว
ซุยเรย์เป็นหลานของจักรพรรดิองค์ก่อน แถมยังเป็นสายเลือดของตระกูลโคด้วย
จะทำยังไงต่อไป ไม่รู้ว่าองค์ประมุขกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ว่า~
แต่ตอนนี้จะออกมาให้คนรับรู้ก็สายเกินไปแล้ว คงเหลือแต่ชีวิตที่ถูกเลี้ยงไว้ให้เฉยๆ เท่านั้นล่ะมั้ง
การเก็บเธอซึ่งเป็นนักดนตรีที่เก่งกาจไว้เฉยๆ ก็รู้สึกว่าน่าเสียดายเหมือนกันนะ
แล้วก็ "ท่านอาจารย์" ผู้เลี้ยงดูเธอมาล่ะ
ท่านอาจารย์ของคุณอยู่ที่ไหนตอนนี้ครับ/คะ?
……งั้น
……!
อย่างที่คิดไว้เลย ยังมีชีวิตอยู่สินะครับ/คะ
ยาฟื้นคืนชีพที่คุณก็เคยใช้... ลองใช้เองดูสิ
ถูกต้องเลยครับ/ค่ะ
ไม่อย่างนั้น คงจะออกมาจากป้อมนั้นไม่ได้หรอกครับ/ค่ะ
แต่ว่า ก็คิดว่าคงไม่ได้อะไรที่อยากรู้จากเขาหรอกนะ
เฮียงอู
……หมายความว่ายังไงเหรอครับ/คะ?
เปล่าครับ/ค่ะ ชื่อตอนนี้คือเจาอูใช่ไหมครับ/คะ
คนที่สูญเสียความทรงจำ
และยังเหลืออาการเป็นอัมพาตครึ่งซีก
เวลามองเด็กคนนั้นแล้ว
ไม่รู้สึกอะไรขึ้นมาเลยเหรอครับ/คะ?
ถึงกับบอกว่าสูญเสียความทรงจำเก่าไปอย่างนั้นเหรอ?
ก็คล้ายๆ กันนะ แต่ก็ประมาณนั้นแหละครับ/ค่ะ
อาจจะแค่เดินสวนกันโดยที่ไม่รู้ตัวเท่านั้นเอง
?
คงมีหมู่บ้านน้ำพุร้อนอยู่ใช่ไหมครับ/คะ
คนหนึ่งในบรรดาชายชราที่นอนติดเตียงที่นั่น คือท่านอาจารย์ของฉันครับ/ค่ะ
หมู่บ้านน้ำพุร้อนแห่งนั้นถูกใช้เป็นสถานที่บำบัดด้วยน้ำร้อน
น่าจะมีคนชราแบบนั้นอยู่หลายคนเลยนะ
ตอนนี้ท่านจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นใครแล้ว
หรือว่าท่านแอบไปปะปนอยู่ในนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงสายตาของเทพีงามน่ะ?
ถ้าหากท่านอาจารย์ยังมีชีวิตอยู่ล่ะก็~
เด็กคนนั้นก็น่าจะไม่คิดว่าจะลากคุณเข้ามาในเรื่องนี้ด้วยหรอกครับ/ค่ะ
……
ซุยเรย์น่าจะรู้ตัวแล้วล่ะ
ที่ซุยโคเป็นคนเริ่มเรื่อง ก็เพราะอยากจะชำระหนองของประเทศนี้ไปพร้อมกับพ่อของเธอด้วย
และยังอยากจะปลดปล่อยพี่สาวออกจากแม่ด้วยอีกด้วย
ถ้าท่านอาจารย์ของซุยเรย์ยังมีชีวิตอยู่ ท่านคงไม่พาฉันมาทางเหนือหรอก
เพราะว่าถ้าฝากการดูแลเด็กที่ฟื้นคืนชีพไว้กับท่านอาจารย์แล้ว ก็จะจบเรื่องได้เลย
นึกว่าจับเบาะแสได้แล้วซะอีก……
ถ้างั้น คุณพอจะรู้อะไรเกี่ยวกับตั๊กแตนที่ท่านอาจารย์คนนั้นกำลังวิจัยอยู่บ้างไหมครับ/คะ?
ฉันไม่ได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับการวิจัยนั้นเลยครับ/ค่ะ
ฉันกลัวแมลงน่ะค่ะ……
เพราะว่าแมลงน่ะ เป็นเขตรับผิดชอบของเด็กคนนั้นนี่คะ
อย่างนั้นเหรอ……
แล้ว "เด็กคนนั้น" ก็ไม่อยู่แล้ว
ตอนที่ท่านอาจารย์สั่งให้ทำยาอมตะ เอกสารการวิจัยอื่นๆ ก็ถูกกำจัดไปเกือบหมดเลยล่ะ
สิ่งที่เอามาให้ก็คงมีเท่าที่อยู่ในห้องนั้นเท่านั้นแหละ
ถึงอย่างนั้นก็ยังพยายามทำต่อ โดยการค้นคว้าจากด้านซ้ายของโต๊ะใช่ไหมนะ
……เข้าใจแล้วสิ
"เด็กคนนั้น" ดูจะเป็นเด็กที่โตมากเลยนะ
……ถึงแม้จะเป็นเด็กเล็กๆ ก็ไม่มีแล้วล่ะครับ/ค่ะ
ถ้าเป็นเด็กที่ฉลาดขนาดนั้น ก็น่าจะพยายามจะทิ้งอะไรบางอย่างไว้ได้สักอย่างนะ
!
ก็ ขออภัยด้วยนะคะ/ครับ
ไม่เป็นไรหรอก ผ่อนคลายๆ ไปเถอะ
นี่
อย่าไปกังวลเรื่องนั้น แล้วก็คิดจมอยู่กับตัวเองสิ
อะไรกัน... ซุยโคทิ้งอะไรไว้เหรอ?
รู้สึกเหมือนเคยคิดแบบนั้นมาก่อน...
ที่ป้อมน่ะเหรอ? ไม่สิ ก่อนหน้านั้นอีก....
ตำหนักในวัง... แผนกแพทย์...
---------- คลินิก.
คลินิก!
คลินิกครับ/ค่ะ!!
เจ้าซุยโคเนี่ย ช่าง...
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/14)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
บันทึกพิศวงของอิวาโมโตะ
รักที่มองไม่เห็นด้วยตากับเธอในค่ำคืนที่แสนจะเลือนราง
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
