ถึงอย่างนั้นแล้ว แต่ก็มีเหล้าเยอะเกินไปสำหรับขนาดของร้านนะ
ดูเหมือนว่าสายหลักจะเป็นเหล้าขุ่น ดังนั้นไม่แน่ใจว่ามันจะเข้าปากคุณหรือเปล่า
—ฉันจะรอให้ถึงปีหน้าเองนะ
สำหรับลูกค้าจากต่างถิ่น
ก็เหล้าที่วางอยู่บนชั้น
สำหรับลูกค้าท้องถิ่นก็คือเหล้าขุ่น
ประมาณนี้ใช่ไหมล่ะ
ไม่ดื่ม
ไม่ดื่ม
อย่างน้อยก็ต้องให้สอนวิธีทำกระดาษให้ได้ก่อนถึงตอนนั้น
ยุ่งเหยิงชะมัด
จะออกไปเดี๋ยวนี้เลย หรือจะสอนวิธีผลิตให้ก่อนแล้วค่อยออกไป
ไม่ว่าจะทางไหนก็น่าจะถูกไล่ออกไม่ใช่เหรอ
...แต่ว่านะ
แปลกจังเลยนะ
แต่ว่า...
ถึงได้ทำสัญญากับคนรุ่นก่อนไว้แล้วแท้ๆ
การให้มาทำงานใช้แรงงานตามอำเภอใจเพราะหนี้สินมันเร็วกว่าการให้เรียนรู้วิธีทำตั้งเยอะ
มันจะเป็นโมฆะได้ยังไงกัน
สัญญาก็เป๊ะ กระดาษก็ดี แถมยังประทับตราไว้อีก
ตรงนี้มันเขียนไว้อย่างชัดเจนว่าจะชดใช้ให้หมดใน 20 ปี ทำไมถึงเป็นโมฆะล่ะครับ/คะ?
นั่นมันเป็นลายมือของคนเขียนให้ต่างหาก
คุณพ่ออ่านไม่ออกน่ะ
เพราะท่านเป็นลูกเขยที่รับมาเลี้ยงไง
อ่า...
ก็เป็นแบบที่พบบ่อยนั่นแหละ คนงานขยันกลายเป็นลูกเขยของลูกสาวเจ้าของที่
เอกสารพวกนี้คุณแม่เป็นคนจัดการ แต่สัญญาฉบับนี้ทำขึ้นหลังจากคุณแม่เสียไปแล้ว
คนเขียนแทนก็เสียชีวิตไปแล้วด้วย
ใครจะมาพิสูจน์ได้ล่ะว่าพ่อเข้าใจเนื้อหาที่เขียนไว้ในเอกสารและได้ทำสัญญาแล้ว?
การเป็นโมฆะนั้น...
มันหมายความว่าแบบนั้นแหละ
มันมันช่างยุ่งเหยิงจริงๆ เลย...
หืม?
นี่สิ ทำไมจ้องมองทางพวกพี่น้องแบบนั้นล่ะ
ไม่มีอะไรให้คุยกันแล้ว พรุ่งนี้จะส่งคนหนุ่มของบ้านมา สอนทำกระดาษให้
คุณนาย! เหล้า! เอาให้พวกนี้ด้วยแบบเดิมเลย!
ค่ะๆ
เอ๊ะ?
นี่พวกนายไม่ได้ดื่มเหล้าขุ่นกันใช่ไหมเนี่ย
เจ้าของที่นี่มีสุรากลั่นที่ดูดีกว่าอีกนะ
เอ่อ...
...ก็เข้าใจนะ แต่ว่าถึงกับให้เหล้าใสพวกนี้กับพวกชาวนาด้วยนี่มันยิ่งใหญ่ไปหน่อยนะ
ขอเหล้าสักแก้วให้ฉันด้วยเถอะ
นี่!
เรื่องจะมานั่งดื่มเหล้าได้ยังไงเล่า!
ใช่นะครับคุณหนู! หืม?
ขอพวกเรา
ได้ดื่มของแบบเดียวกันด้วยได้ไหมครับ
เปล่าสิ
...งั้นก็ฝากด้วยเถอะ
ค่ะ
คุย
ถึงแม้จะไม่หรูหราเท่าเหล้าของเมืองหลวง
แต่ก็อร่อยนะ
รสชาติจะกลมกล่อม แต่แอลกอฮอล์เข้มข้นนะ
หืมมม...
เอ่อ...
แถวนี้มีโรงกลั่นเหล้าไหมครับ/คะ?
...ไม่น่าจะมีนะ
ใช่ไหมล่ะ
นี่คุณหนู จะรินให้หน่อยเหรอครับ?
คุณหนู ทำอะไรน่ะ!
มาลองชิมเปรียบเทียบกันไหมครับ?
โฮ่ การลองชิมเปรียบเทียบนี่ใจถึงจริงๆ นะ
โอ้ เฮ้ นี่มันอะไรกัน...
ไม่มีปัญหาครับ/ค่ะ
หนี้สินยังเหลืออยู่เท่าไหร่ครับ/คะ?
หนึ่งพันเหรียญต่อปี
ปีนี้จ่ายไปครึ่งนึงแล้ว
เหลืออีก 4,500 ครับ/ค่ะ
หืม นั่นคงจะลำบากถ้าจะไปกู้ที่อื่น
ในเมื่อเป็นแบบนั้นแล้ว เรามาเล่นพนันกันไหมครับ/คะ
มีอะไรให้พนันเหรอครับ/คะ?
เออ ก็อยู่ตรงหน้าไงครับ
ถ้าไปขายให้พวกผู้หญิงนะ ได้ตั้ง 300 เหรียญเลยล่ะ
ฮ่าๆๆ ออกมาตั้ง 300 เหรียญใหญ่เลยนี่นา!
นี่รู้ราคาสินค้ากันหรือไง?
ถึงจะเป็นของชั้นดีแค่ไหนก็ไม่ถึงร้อยเหรียญหรอก!
ฟุฟุ.
ไม่รู้กันอันไหนกันแน่เนี่ย
หัวไชเท้าที่มีดินติดอยู่เนี่ย
ถ้าขายแบบนั้น
ก็ไม่ถึง 50 เหรียญ
นายก็รู้กันดีไม่ใช่เหรอ
มันเป็นสามัญสำนึกนะ เรื่องแบบนี้
แก! พูดอีกทีสิ!
อ่านออกเขียนได้ไม่ค่อยคล่องเลยครับ
เก่า
โอรุโระ
ฟุฟุ... กระดาษนี่ทั้งชีวิตอาจจะไม่ได้ใช้ด้วยซ้ำ จะสอนแล้วจะทำได้เป็นชิ้นเป็นอันไหมนะ
เจ้าหมอนี่...!
ถ้าสาวน้อยคนนี้ซื้อได้ด้วย 300 ก็ถือว่าของถูกแล้วสินะ
เห้ยๆ อย่ามาอวดของแพงนักเลยน่า
ถึงจะบอกว่าที่นี่มัน—
ก็ต้องขึ้นรถคันนี้เท่านั้นแหละ!
ดูสิ ถ้าคนมองก็จะเข้าใจเองครับ
จะให้ทำยังไงดีครับ?
420208
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/14)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
บันทึกพิศวงของอิวาโมโตะ
รักที่มองไม่เห็นด้วยตากับเธอในค่ำคืนที่แสนจะเลือนราง
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
