ตอนที่ 20

เรื่องของผู้หญิงขายยา

คุณป้าสุดแสบคนนั้นดูจะอยากให้ฉันไปเป็นโคมแดงจริงๆ

เป็นงานน่ะ ไปเถอะ

ทั้งบทกวีก็แต่งไม่ได้ เล่นเอ้อหูก็ไม่ได้ เต้นรำก็ทำไม่ได้

ทั้งที่เป็นลูกสาวร้านขายยาที่ไม่สนใจอะไรนอกจากวิชาเภสัชศาสตร์

แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา การเคลื่อนไหวของเธอก็เด่นชัดมากเลย

งานคืนนี้จะเป็นงานเลี้ยงของขุนนางที่จัดขึ้นนอกโรงโคมแดง

การจะเรียกโคมแดงเข้ามาในคฤหาสน์นั้นมันมีค่าใช้จ่ายสูงทีเดียว

อุเมะอุเมะ

ชิราสึซึ

ยิ่งไปกว่านั้น

โจกะ

เรียกสามคุณหนูของคูโรคุดะ ที่เงินทองหายไปในหนึ่งปีจากการจิบเครื่องดื่มเพียงคืนเดียวมาพร้อมกันเลยนะ

เงินมันก็มีที่ของมันอยู่แล้ว

เมียวเมียว ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมทีมาจากร้านขายยา มีความกระหายใคร่รู้และสนใจในพิษและยาอย่างมากเหนือคนอื่น

หน้าที่ของฉันคือการเป็นตัวประกอบ

อย่างน้อยก็ขอคอยดูไม่ให้แก้วของลูกค้าว่าง

คุณโอว: ขันทีรูปงามผู้ดูแลในวังหลัง มีความงามดุจเทพธิดา สามารถดึงดูดใจผู้คนทั้งชายและหญิงได้

ฉบับรวมเล่มล่าสุด เล่มที่ 4 วางจำหน่ายวันจันทร์ที่ 25 กุมภาพันธ์!!

ตอนที่ 20 ขันทีกับนางคณิกา

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ (ผู้เขียน Hero Bunko เพื่อนภรรยาอิสโฟส) ภาพ: เนโกะ คุราเกะ

โครงเรื่อง: ชิโอะ อิคิ

แนวคิดตัวละคร: ชิโน โทโกะ

ขอบคุณสำหรับฉบับพิมพ์ใหญ่!!/รวมเล่ม 1-3 วางจำหน่ายอย่างยอดเยี่ยม!!

เรื่องย่อ: เนโกะ เด็กสาวจากร้านยาที่ถูกมองเห็นโดยคุณหวัง ขันที นางกำนัลของพระชายาทามาฮะ เธอต้องสืบสวนเหตุการณ์ของนางกำนัลที่จมน้ำเสียชีวิต และจากการไขความจริงของเหตุการณ์นั้นพบว่าโรงค้าที่ลักพาตัวเนโกะไปก็มีความเกี่ยวข้องกับผู้กระทำผิด ทำให้เนโกะถูกปลดออกจากวังหลังด้วยเช่นกัน

สมกับเป็นคนรวยตัวจริงเลยนะ

ของตกแต่งนี่มันวิบวับไปหมด

ขอฝากกลับไปสักอย่างก็น่าจะรอด...

แย่แล้วๆ

นี่คือห้องของคุณครับ

เรื่องของผู้หญิงขายยา

สูงชุน: เป็นขันทีผู้รับใช้ของจิ่นฉื่อ มีรูปร่างสมส่วนและมีนิสัยที่รอบคอบ ช่วยเหลือจิ่นฉื่อ

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

ได้ยินมาว่าเขาเป็นขุนนางในราชสำนักที่แนะนำโดยหลี่ไป๋นี่นา

ดูอ่อนวัยกว่าที่คิดแฮะ

งั้นเหรอ...

ถ้ามีคนรวยแบบนี้อยู่ ทำไมไม่แนะนำให้เร็วกว่านี้ล่ะ

ถ้าเป็นเพราะความสัมพันธ์ของหลี่ไป๋ หนี้สินก็น่าจะลดลงบ้างแล้วสิ

ก็ว่าไป

เพราะตอนที่ออกจากหลังวังฉันก็ได้เงินมาเยอะกว่าที่คิดไว้

อย่างน้อยก็รอดจากการถูกขายตัวไปได้ก็ดีแล้วล่ะนะ

อึก

งาน งาน

ถึงจะเป็นงานก็เถอะ การยิ้มอยู่ตลอดเวลามันก็เหนื่อยเหมือนกันนะ

โอ๊ะ

เหล่าคุณหนูเขาก็กำลังทำธุระกับคนอื่นอยู่นะ

มันน่าเบื่อหรือไง?

...ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

เรื่องของผู้หญิงขายยา

ขออนุญาตนะครับ/คะ

ปล่อยให้อยู่คนเดียวเถอะ

...อยากอยู่คนเดียว

? เอ๊ะ

เสียงที่เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน

ท่านจิ่นฉื่อเหรอครับ?

...เจ้าเนี่ย

เขาไม่ได้บอกเหรอว่าหน้าตาเปลี่ยนไปเพราะการแต่งหน้า?

...ก็มีคนพูดบ่อยเหมือนกันนะ

ทำไมถึงหนีล่ะ

อย่าแตะนางคณิกาเลยนะครับ

ว่าแต่ ทำไมถึงแต่งตัวแบบนั้นล่ะ?

กำลังทำงานระยะสั้นอยู่ครับ

ที่โรงคณิกาเหรอ?

ใช่แล้วครับ

...!

...หรือว่า

ท่านผู้นี้มีนิสัยชอบสงสัยในความบริสุทธิ์ของคนอื่นนะ

ไม่ได้ไปรับลูกค้าเป็นการส่วนตัวอะไรหรอกครับ

ยัง

ยังอีกเหรอ...

ตอนนี้ก็ยังไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น แต่ว่า

โอกาสที่ยายจะพาแขกมาก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเลยนะ

ถ้าอย่างนั้นให้ผมซื้อให้ดีไหมครับ?

หา? ล้อเล่นน่า

อืมมม

...ก็อาจจะดีนะครับ/คะ

!!

การทำงานในหลังวังก็ไม่เลวเหมือนกันนะ

โป๊ะ

ไม่ใช่ว่าไม่ชอบตรงนั้นแล้วก็ลาออกไปแล้วเหรอ?

ว้ายยย...

พูดเรื่องนั้นเมื่อไหร่เหรอครับ/คะ?

ถึงได้เป็นคุณเองที่ให้เลิกงาน ทั้งที่ฉันเสนออยากจะทำต่อแล้วนะ

จริงอยู่ที่เรื่องยุ่ง ๆ มีเยอะครับ

แต่เรื่องอย่างการเป็นผู้ชิมยาพิษ มันไม่ใช่เรื่องที่จะอยากเป็นแล้วก็เป็นได้หรอกนะ

สิ่งที่ไม่ได้เป็นก็แค่เรื่องที่ไม่สามารถทำการทดลองยาพิษได้เท่านั้นเอง

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ (ฮีโร่บุ๊ค／ชุฟุโนะยูฉะ) ภาพ: เนโกะคุราเกะ การจัดองค์ประกอบ: ชิโอะ อิคิ ตัวละครต้นแบบ: ชิโนโตโกะ

เรื่องของผู้หญิงขายยา

การทดลองยาพิษน่ะ เลิกได้แล้วนะ

วันนี้หน้าตาดูเหมือนเด็กขึ้นไปอีกเลยนะ

เล่มที่ 3

เนโกะที่ได้กลับบ้านเกิดที่ย่านดอกไม้ หลังจากไม่ได้กลับไปนาน ก็ไปพัวพันกับเหตุการณ์ใหม่ ๆ อีกแล้วน่ะสิ...!

วางจำหน่ายแล้วอย่างยอดเยี่ยม

ใช่แล้วล่ะ เจ้าเนี่ย

มันเป็นแบบนั้นแหละนะ

อะไรเหรอครับ/คะ?

เขาไม่ได้บอกเหรอว่าคำพูดมันยังไม่พอ?

...ก็มีคนพูดบ่อยเหมือนกันนะ

เรื่องของผู้หญิงขายยา

แล้วทำไมถึงหนีล่ะ?

เป็นกฎน่ะสิ

แค่นิดหน่อยก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง?

ไม่ได้ค่ะ

มันไม่ใช่ของที่จะลดลงได้นะ

โอ๊ะโอ

ขวัญกำลังใจมันจะลดลงค่ะ

แค่ข้างเดียวเท่านั้น

ว่าแต่ ผู้ชายคนนี้มันเหนียวหนึบจริง ๆ ด้วย

แค่ที่ปลายนิ้วเท่านั้นเอง

เฮ้อ...

แค่ที่ปลายนิ้วเท่านั้นนะคะ

อุระ

ฟุรุฟุ...

ปะ...อุ

มันติดมาด้วยนี่นา

เรื่องของผู้หญิงขายยา

คึซ

คึซ

คึซ

เดี๋ยวก่อน

คุณหนู!

ดูนั่นสิ

อา

ท่านเกาชุน!?

เอ๊ะ

หืม?

มันเป็นไปอย่างงง ๆ ไปหมด เลยจำเรื่องหลังจากนั้นไม่ค่อยได้เลย

แค่โดยพื้นฐานแล้ว การถูกคุณผู้หญิงสอบถามมันก็ค่อนข้างจะเอาเรื่องเลย

นี่ใครกันนะ เกี่ยวกันยังไงกันเนี่ย?

จำได้ดีเลยนะ

หลายวันต่อมา

มีคุณท่านรูปงามปรากฏตัวขึ้นในย่านดอกไม้ของเมืองหลวง

เรื่องของผู้หญิงขายยา

กับคุณคินโกะที่แม้แต่คุณป้าตัวเก๋าก็ยังต้องตาค้าง

ผู้ชายคนนั้นที่มีต้นไม้ประหลาดงอกออกมาจากตัว

ต้องการลูกสาวหนึ่งคน

เดือนนี้ก็มีให้อ่าน 2 เรื่อง! เรื่องต่อไปไปที่หน้าถัดไปเลยนะ!