ตอนที่ 22

จากจุดนี้ไปทางทิศตะวันออกนั้นมีขุนนางทหารอยู่เยอะมาก

ดังนั้นอย่าแวะบ่อยจนเกินไปเลยนะ

เรื่องราวข้างกายเภสัชกร

ค่ะ

ก็นึกว่าคุณจะกลับไปที่หลังวังแล้วเสียอีก

พระราชวังที่พามานี่กว้างใหญ่มากเลยนะ

จำนวนอาคารนี่นับด้วยนิ้วมือก็ยังไม่พอเลย

ในเมื่อหยุดไปแล้ว การจะกลับไปง่ายๆ คงไม่ไหวหรอกนะ

เจ้าเหมียวน้อยจะมาทำงานในบริเวณนอกพระราชวังของเรานับจากนี้ไปค่ะ

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติค่ะ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงเลยแม้แต่น้อย

หลังวังคือบริเวณภายในที่เหล่าพระราชวงศ์พำนักอยู่ค่ะ

ถ้าพูดง่ายๆ แล้ว บริเวณนอกวังก็คือที่ทำงานของเหล่าขุนนางที่มีหน่วยงานต่างๆ ครบถ้วนค่ะ

冊

เกาซุ่น: ขันทีผู้ติดตามของเหรินชื่อ รูปร่างแข็งแรงแต่เป็นคนช่างคิดและช่วยเหลือเหรินได้เป็นอย่างดี

เหมียวเหมียว: ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมเป็นคนของร้านเย่ มีความกระตือรือร้นและอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับยาและใบไม้สูงกว่าคนทั่วไป

เป็นเพราะคุณพ่อปลูกสมุนไพรใบไม้สินะ

ที่หลังวังมีวัตถุดิบยาเยอะกว่าจริงๆ ด้วย

หือ?

กำลังสังเกตนักเข้ามาใหม่สินะ

รู้สึกไม่ค่อยดีเลยแฮะ

เรื่องย่อ

เธอคือเด็กสาวจากร้านเย่ที่ถูกคุณหวังค้นพบ และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสาวใช้ของพระชายาตู้เย่ แต่เมื่อไขความลับของเหตุการณ์พยายามสังหารพระชายาชิงซ่านในการงานเลี้ยงชมสวน สุดท้ายเธอก็ถูกปลดออกจากหลังวัง... และคราวนี้เธอก็จะกลับไปในฐานะที่ได้รับการจ้างงานโดยตรงจากคุณหวัง...

ตอนที่ 22 งานในส่วนนอก

เล่มล่าสุด เล่ม 4 ออกวันที่ 25 กุมภาพันธ์ (จันทร์) !!

เคลิ้มหลับไป

ฝันถึง

ไบนะ

原作: ฮินาตะ นัตสึ เพื่อนบ้านมาดามอินโฟส ภาพ: เนโกะคุราเกะ โคเซนะ นาโอะ อิตสึกิ บท: นานาโอะ เอคิ ตัวละครต้นแบบ: ชิโนโต โค

©ฮินาตะ นัตสึ / เพื่อนบ้านมาดามอินโฟส

ขอขอบคุณที่จัดพิมพ์ฉบับใหญ่อีกครั้ง! เล่ม 1 ถึง 3 กำลังวางจำหน่ายอย่างรวดเร็ว!!

ถึงจะเป็นการสอบ แต่ก็น่าจะไม่ยากเท่าการสอบเข้ารับราชการหรอกนะ

ทำไมถึงตกล่ะคะ

ขอโทษด้วยนะคะที่ตกไป

ท่านคุณหวังคงตั้งใจจะให้ฉันได้ทำงานอะไรสักอย่าง

แต่มัน ไม่เป็นไปตามที่หวัง

แล้วจะทำยังไงดี เอ่อ...

●●●●

ก็เพราะว่าฉันสอบตกในการสอบครั้งนั้นนี่เอง

ถึงอย่างนั้นก็ยัง พยายามจะอ่านหนังสือที่ถูกมอบให้

ถึงแม้จะเป็นเด็กที่โตในย่านโคมแดง ก็ได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานอย่างการอ่านออกเขียนได้และบทกวีแล้วก็ตาม

แต่ว่าไม่ชอบการเรียนหรอกค่ะ

แต่มันก็มักจะรู้ตัวอีกทีก็ถึงตอนเช้าแล้วค่ะ

เรื่องราวข้างกายเภสัชกร

เพราะเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับยา ความจำของเหมียวเหมียวมันต่ำกว่าคนทั่วไปนี่นา

การที่ตกมันก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

แต่ว่านะ ทำไมถึงคิดว่าจะสอบผ่านได้ล่ะ

ด้วยเหตุนี้

คุณหวัง... เป็นขุนนางรูปงามที่คอยดูแลเรื่องต่างๆ ในหลังวัง มีความงามราวกับนางฟ้า สามารถดึงดูดทั้งชายและหญิงได้อย่างน่าทึ่ง

ถึงแม้ว่าจะได้มาทำงานในส่วนนอก

แต่เนื้อหางานก็ไม่ต่างจากสาวใช้ในหลังวังเลย

โถงทางเดินในห้องทำงานของคุณหวัง แม้จะดูเรียบง่ายกว่าที่หลังวัง แต่ว่า

ผนังที่ทาด้วยสีแดงนั้นก็สดใสมากๆ

น่าจะมีการทาสีใหม่ทุกปีเลยนะ

ดูสะอาดตาดีนะ แต่จริงๆ แล้วมันสกปรกกว่าที่คิดเลยแฮะ

ถ้ากว้างขนาดนี้ก็น่าจะมีที่ที่เอื้อมไม่ถึงบ้างแหละ

นี่ดูเหมือนจะทำแบบลวกๆ ไปหน่อยไม่ใช่เหรอคะ

ก็งานของเหล่าขุนนางหญิงมันไม่ใช่การเลียนแบบสาวใช้ธรรมดาๆ นะคะ

เหล่าขุนนางหญิงในส่วนนอกก็เหมือนกับเสมียนอะไรทำนองนั้นเลยค่ะ

มันแตกต่างจากเหล่าขุนนางหญิงที่ถูกรวบรวมมาจากหลายแห่งในหลังวังเลยล่ะ

ถึงจะไม่มีความจำเป็นต้องทำความสะอาดที่ไม่ใช่หน้าที่โดยตรงก็ตาม

ดังนั้นถึงจะไม่ได้หมายความว่าไม่ต้องทำอะไรเลยก็ตาม

มีคุณสมบัติ มีชาติตระกูล และมีความรู้ เลยมีความภาคภูมิใจในตัวเองได้ถึงขนาดนี้

เนื่องจากทาสที่เป็นขุนนางหญิงและขุนนางชายได้ถูกยกเลิกไปตั้งแต่รัชกาลก่อน

งานจิปาถะจึงกลายเป็นการจ้างสาวใช้และชายรับใช้มาทำเป็นการส่วนตัว

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ตอนนี้ตัวฉันเป็นสาวใช้ที่สังกัดโดยตรงกับท่านคุณหวังค่ะ

ท่านเจ้าบ้านที่ยุ่งอยู่กับเรื่องนั้น แทบจะไม่กลับเข้ามาในห้องทำงานเลย

ด้วยเหตุนี้เลยทำให้ทำความสะอาดได้ง่ายขึ้นนะ

ต่อไปเป็นห้องทำงานสินะ

อ่า...

มีปัญหานิดหน่อย

คุณนี่คิดว่าเป็นใครกันคะ?

อืม

โนะ บิ๊กแกงกัน

!!

～～!

กำลังฟังฉันพูดอยู่นะ!

อาหารดีๆ ก็เลี้ยงให้โตดีตามไปด้วยสินะ

คะ...

ทำไมถึงมีเด็กอย่างคุณได้ไปทำงานใกล้ชิดกับท่านเหรินที่งดงามคนนั้นได้ล่ะคะ!?

ถึงจะพูดแบบนั้นก็แค่นายจ้างรับเข้ามาเท่านั้นเองค่ะ

เอ่อ... พูดง่ายๆ ก็คือ

พวกคุณ

กำลังอิจฉาฉันอยู่ใช่ไหมคะ?

รู้ว่าตัวเองเลือกใช้คำไม่เก่ง แต่ว่า

ดูเหมือนว่าจะใช้คำผิดอีกแล้วล่ะ

แถมยังเหมือนกับโดนดันไปอยู่มุมที่คนไม่ค่อยเยอะด้วย...

ไม่อยากจะโดนลงทัณฑ์จากพวก 5 คนนี่เลยนะ

เรอาโร

เป็นไปได้เหรอว่าฉันกำลังถูกปฏิบัติเป็นกรณีพิเศษ?

ห๊ะ?

เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ

คุณผู้หญิงที่งดงามราวกับนางฟ้านั่น

คงไม่มาข้องเกี่ยวกับหญิงงามที่น่าเกลียดอย่างฉันหรอกค่ะ

แถมตรงหน้าก็ยังมีปลา鮑และเนื้อหมูป่าอยู่ด้วยนะ

ถึงยังอยากจะมาเคี้ยวแต่กระดูกไก่อีกเนี่ยนะ

เป็นไปได้ไหมว่าท่านเขาน่ะ

มีรสนิยมพิเศษอะไรแบบนั้นหรือเปล่าคะ?

แมะ รสนิยมพิเศษ...

มะ... มันจะไปเป็นแบบนั้นได้ยังไงกันคะ!

ใช่แล้วค่ะ

ถ้างั้นก็

ว้าววว...

ทำไมคุณถึงได้ถูกรับเข้ามาทำงานล่ะคะ?

การแต่งหน้าเสียดายแย่เลยนะ

วัตถุดิบดีขนาดที่จะเป็นดอกไม้ในหลังวังได้เลย น่าเสียดายจริงๆ

ว่าแต่ ขุนนางหญิงคนนี้คนเดียวล่ะ

รู้สึกตั้งแต่แรกแล้วว่าดูสงบผิดปกติดี

ก็

ถ้าการพูดเมื่อครู่นี้มันปกปิดไม่มิดน่ะก็...

เหตุผลก็คือเรื่องนี้ค่ะ

ฮิ้ก

คุณเข้าใจใช่ไหมคะ?

คำพูดเบาๆ ของร้านขายยา

เมื่อครั้งที่ทดลองยาแผลไฟไหม้มา ตัวฉันเลยแฉะไปหมดเลยนะ

คุณท่านนั่นน่ะ ทั้งจิตใจก็ประดุจเทพธิดานะคะ

ถึงได้เมตตาให้เสบียงแก่คนที่อย่างฉันด้วยเลยนะคะ

หืมมม

...ไปกันไหมคะ

ในที่สุดก็เสร็จแล้วสินะ

นั่น

ท่านเหริน กำลังทำอะไรในท่าทางแบบนั้นเหรอคะ?

เจ้าโดนพวกนั้นรุมตลอดเลยรึไง

ยกมือซ้ายขึ้น มีอะไรหรือเปล่า?

เปล่า ไม่มีอะไรค่ะ

เพราะงานน้อยกว่าขุนนางหญิงในหลังวังก็เลยไม่เป็นไรค่ะ

ถ้ากลับไปแล้ว จะไปทำความสะอาดที่อื่นนะคะ

...อ่า

คำพูดเบาๆ ของร้านขายยา

แมะ รสนิยมพิเศษ...

ก็ไม่ได้พูดเรื่องแย่ๆ สักหน่อยนะ

เชื่องช้าจัง

ถอย

ดี

ช่วงหน้าหนาวนี่มันน้อยจริงๆ ด้วยนะ

ถึงแม้ว่าจะเก็บสมุนไพรระหว่างช่วงทำงานก็ตาม

แต่ก็ไม่ว่าจะทำยังไง ชนิดของมันก็ยังไม่พอสำหรับปรุงยา

แล้วจะทำยังไงกันดีล่ะ

ตอนที่คุณจินชิมาที่ย่านดอกไม้ เขาก็เอาของที่พกมากับคุณคินโกะมาด้วย ซึ่งก็คือเห็ดฤดูหนาวดอกฤดูร้อนนั่นเอง

เห็ดฤดูหนาวดอกฤดูร้อนน่ะ มันเป็นสมุนไพรที่ดูแปลกประหลาด

เหมือนมีกิ่งก้านงอกออกมาจากตัวแมลงนั่นแหละ

ฉันยอมตามความต้องการแล้วก็รีบเซ็นไปเลย

แต่พอคิดดูแล้ว มันอาจจะค่อนข้างหุนหันพลันแล่นไปหน่อยก็เป็นได้นะ

แฮ่ก

คำพูดเบาๆ ของร้านขายยา

แม่จ๋า แม่จ๋า...

อึก

ไม่ดีๆ ไม่ดีๆ

เมื่อวันก่อนก็มีเสียงประหลาดตอนกลางคืนจนมีคนมาร้องเรียนด้วย

อืมม

กึก

นีสองนีสอง

...ฟุเฮะเฮะ

อา

อาาา

ซุยเร็น ขอเพิ่มอีกหน่อยค่ะ

กลับมาแล้วค่ะ

ใช่แล้วค่ะ รับเพิ่มได้เลยนะ~

คุณท่านคนนี้ ถึงแม้แต่เวลาอาหารเช้าก็ยังปล่อยเสน่ห์ออกมาอย่างไม่รู้จักประหยัดเลยนะ

อืมมม...

เข้าใจเลยว่าทำไมห้องนี้ถึงมีแต่คุณเซี่ยนกับสาวใช้รุ่นแม่เท่านั้นถึงได้เข้ามาได้

สำหรับผู้หญิง ก็คงจะเคลิ้มตามเสน่ห์จนมึนเมาไปแล้ว

สำหรับผู้ชาย ก็คงจะแหกกฎเพศ แล้วทับร่างอยู่แน่ๆ เลย

เป็นคุณท่านที่มีอุปนิสัยช่างทำบาปจริงๆ

ราวกับแมลงที่กำลังติดช่วงฤดูผสมพันธุ์เลย

ห๊ะ—!?

แมลงตัวเมียก็มีสิ่งที่ปล่อยกลิ่นออกมาเพื่อดึงดูดตัวผู้

ถ้าเราเก็บกลิ่นของขันทีนี่มารวมกัน แล้วทำเป็นน้ำหอม คงจะได้กำไรก้อนโตเลยสิ...?

นี่นะ

ห้องนี้มันดูคับแคบไปหน่อยไหมคะ

สำหรับข้าที่เป็นสาวใช้ชั้นผู้น้อยแบบนี้ ก็ได้รับห้องที่เหมาะสมแล้วนะคะ...

ถ้าพูดตามความรู้สึกจริงๆ นะ มันแคบค่ะ

ถ้าเป็นไปได้ อยากจะย้ายไปห้องที่มีเตาหุงข้าวติดกับบ่อน้ำค่ะ

ที่หยกคิว สามารถขออนุญาตใช้ห้องครัวได้ด้วยนะคะ

และวัตถุดิบก็มีมากมาย ทำให้ปรุงยาได้รวดเร็ว ไม่เกะกะเท่าห้องนี้ค่ะ

จริงเหรอคะ?

ถ้าเจ้าต้องการ ข้าจะให้คนจัดเตรียมห้องใหม่ให้นะ

...นั่นหมายความว่า จะมีห้องที่ดีกว่านี้จัดเตรียมให้ใช่ไหมคะ

?

ถ้าไม่ออกมาพูดให้ชัดๆ ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ

ก็คือสิ่งที่ตัวเองพูดออกไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ...

...ถ้าอย่างนั้น

ในบริเวณที่มีบ่อน้ำอยู่ใกล้ๆ น่ะ

คอกม้าเหรอ

ครับ เตรียมไว้แล้วค่ะ

ถ้าเป็นคอกม้า ก็สามารถหุงหาอาหารได้โดยไม่มีใครมารบกวนค่ะ

ถูกปฏิเสธไปแล้วล่ะ

อืม ก็คงจะเป็นอย่างนั้นสินะ

ชอน

เข้าใจแล้วค่ะ

ซุยเร็น ผู้เป็นสาวใช้คนสนิทของคุณจินชิ

เล่าว่าแม้จะอายุห้าสิบกว่าแล้ว ก็ยังจัดการดูแลปีกอาคารกว้างๆ แห่งนี้ได้ด้วยตัวคนเดียวนะคะ

เช็ดจานเสร็จแล้ว ต่อไปก็กวาดพื้นนะ

กวาดพื้นเหรอคะ!?

ถ้าอย่างนั้นก็ให้ข้าที่เป็นสาวใช้ชั้นผู้น้อยนี่แหละค่ะ

ซุยเร็น

แบบนั้นก็จะไปไม่ทันงานช่วงกลางวันแล้วสิ

ปากไว งานก็คล่องแคล่ว มือก็หยุดไม่ได้จริงๆ เลย

แต่ว่าที่คุณมานี่ช่วยได้มากเลยค่ะ

แก่ขนาดนี้แล้ว ขนาดนี้มันก็ลำบากนะคะ

เคยลองให้เด็กใหม่เข้ามาอยู่หลายครั้งแล้วล่ะค่ะ

แต่ว่ามีเรื่องต่างๆ ทำให้มันไม่ต่อเนื่องสักที

ส่วนเจ้าลูกแมวนี่ ดูเหมือนจะไม่เป็นอะไรนะคะ

อาาา... เป็นการขโมยเหรอคะ?

คงจะไม่ใช่เพื่อเงินทองหรอกมั้งคะ

ก็เคยมีของเพิ่มขึ้นบ้างเหมือนกันนะคะ

ถึงจะชินกับเรื่องแบบนั้นแค่ไหน

แต่ถ้าเจอชุดชั้นในที่ไม่เคยเห็นมาก่อนอยู่ในตู้ ใครๆ ก็ต้องไม่ชอบแน่ๆ ค่ะ

อึก

ยิ่งถ้ามันเย็บด้วยเส้นผมคนเข้าไปด้วยล่ะก็ ยิ่งไปกันใหญ่เลย

ฮิเนีย

เหนื่อยจังเลยนะคะ

ใช่ เหนื่อยมากเลยค่ะ

สู้ใส่หน้ากากแล้วใช้ชีวิตต่อไปเลยดีกว่าไหม

ฟุฟุฟุ

ต่อไปเป็นห้องทำงานใช่ไหมคะ

~~

อืม

ตอนนี้มีแขกมาแล้ว ไว้ทีหลังก็ได้ค่ะ

เข้าใจแล้วค่ะ

ห้องทำงานนี่จะเรียบง่าย แล้วก็ทำความสะอาดง่ายด้วย แต่ว่า

พอมีแขกมาทีไรก็จะว่างทันทีเลยค่ะ

ถ้ามีผู้ใหญ่มา ก็จะไม่ได้ถูพื้นด้วยผ้าขี้ริ้วน่ะสิคะ

แล้วถ้าว่างๆ ก็มักจะเดินชมรอบๆ ลานด้านนอก

ถึงอย่างนั้น ด้านทิศตะวันตกก็กวาดทำความสะอาดไปส่วนใหญ่แล้ว

วันนี้จะทำยังไงกันดีนะ

ถ้าเป็นไปได้ อยากจะเดินไปทางทิศตะวันออกนะคะ แต่ว่าอีกฝั่งมีกองทัพอยู่ค่ะ

ในแถบที่มีนายทหารเยอะๆ เนี่ยนะ ให้สาวใช้มาแอบถอนหญ้าเนี่ย

อาจจะโดนเข้าใจผิดว่าเป็นสายลับ แล้วก็ถูกควบคุมตัวก็ได้ค่ะ

อีกอย่างนะ ถ้าพูดถึงกองทัพนี่

โฮ่!

ไอ้หมอนั่น... แค่เอ่ยชื่อก็รู้สึกขนลุกแล้วค่ะ

ไม่สิ แต่ว่านะ

ในที่ที่ไม่ได้เดินเล่น อาจจะมีสมุนไพรหายากซ่อนอยู่ก็ได้นะคะ

ตุ้บ

อะไรเหรอคะ?

กำลังทำอะไรอยู่ที่นี่คะ

อืม

รู้สึกว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ

คุณนางกำนัลที่แต่งหน้าสวยนั่นเหรอ...

ตรงนี้ไปแล้วไม่น่าจะเป็นที่ให้คุณเข้ามานะค่ะ

ถึงจะตรงไปตรงมามาก แต่ก็อยากจะพูดบอกไว้ก่อนจะถูกตบนะคะ

ค...ต่อจากนี้ไปจะระวังตัวให้ค่ะ

จิ...

ที่มาจากทางกองทัพ แสดงว่าเป็นผู้ติดตามของนายทหารงั้นเหรอคะ?

ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็พอจะเข้าใจได้ถึงการแต่งหน้าที่เรียบง่ายค่ะ

ถึงจะไม่ถึงกับตรอกเล็กๆ ในย่านดอกไม้เลยก็เถอะ

ควรหลีกเลี่ยงการเดินอยู่รอบๆ นายทหารเลือดร้อนๆ ที่มีสาวงามรายล้อมจะดีกว่าค่ะ

เอาล่ะค่ะ

กลิ่นของไม้จันทน์กับความขมอันเป็นเอกลักษณ์นั่น

นั่นมัน...อะไรกันนะ?

...ทางทิศตะวันออก

ซุ๊ด

...เสียงระฆังกลางวัน

วันนี้กลับดีไหมนะ

อ่า...ถ้าคุณหนูออกไปข้างนอกก็ดีสิคะ

ฉบับหน้า หน้าปก & ภาพเต็มเล่มหน้าแรก & ของแถมพิเศษจะนำมามอบให้ค่ะ!!

ฉบับหน้า 2019032/25 วางจำหน่ายต่อค่ะ