ตอน 61.1: Chapter 61.1

เรื่องเล่าของร้านขายยา

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล กลุ่ม หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ ทั้งสิ้น

การล่าครั้งนี้จะจัดขึ้นบนที่สูงหลังจากขี่ม้าไปครึ่งชั่วยามจากโรงเตี๊ยม

แล้วเดินเท้าต่อไปอีกครึ่งชั่วยามขึ้นภูเขา

หลักการคือการปรุงอาหารจากเหยื่อที่ผู้มีอำนาจจับได้ในที่นั้นเลย

คุณจิ่นยังคงใช้ชื่อว่าคุณเรียวเซ็น

พอออกมาจากวังแล้ว คนส่วนใหญ่ก็ไม่รู้ว่าคุณจิ่นเป็นขันที

และเข้าร่วมโดยใส่หน้ากากอยู่

ถ้ามีผู้ชายหน้าตาแบบนั้นเดินเตร็ดเตร่อยู่

ก็สร้างความรำคาญให้คนอื่นได้แล้วนะ

หลี่ไป๋: นายทหารหนุ่มผู้มีร่างกายที่ฝึกฝนมาอย่างดี ได้มอบกิ๊บติดผมให้เหมียวเหมียวในงานสังสรรค์ และได้รับความไว้วางใจจากเธอ

เหมียวเหมียว: ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมทีเป็นเภสัชกร มีความสนใจใคร่รู้เกี่ยวกับยาและพิษมากกว่าคนอื่น

จิ่นสือ: ขันทีรูปงามที่ดูแลวังหลัง มีความงามราวกับนางฟ้า ซึ่งสามารถดึงดูดทั้งชายและหญิงได้

เมื่อวานที่ปิดหน้าต่างไว้ก็เป็นเพราะว่า

อาจจะไม่อยากให้เขาเห็นร่างของเขา

เกาซุ่น: ขันทีที่รับใช้คุณหวัง มีรูปร่างที่แข็งแกร่ง แต่ก็เป็นคนฉลาดและเอาใจใส่ ช่วยเหลือคุณหวัง

ซ่อนอะไรกันอยู่กันแน่

แต่ท่านขันทีคนนั้นเมื่อไม่นานมานี้

...ไม่สิ

ปล่อยให้มันเป็นไปก็แล้วกันเถอะ

เหมือนกำลังเตรียมอาหารอยู่เลยนะ

ถ้าเข้าไปช่วยแบบไม่ถูกที่ถูกทาง ก็มักจะถูกหาเรื่องได้ง่ายๆ

พวกขุนนางที่อยู่รอบๆ ก็ไม่ได้ทำอะไรเลยนี่

พวกคนรับใช้ก็น่าจะดีกว่าอีกนะ

ไม่ช่วยดีกว่ามั้ง ปลอดภัยดี

ออกไปเดินเล่นดีกว่าไหม

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา

ที่นี่เป็นป่าที่ดีทีเดียว

มีต้นไม้หลากหลายขึ้น ทำให้ดูเหมือนจะมีสมุนไพรและเห็ดขึ้นเยอะเลย

แต่ก็คงจะเข้าไปได้ยากสินะ

ได้ยินเสียงน้ำอยู่ไกลๆ

อาจจะเป็นน้ำตกขนาดใหญ่ก็ได้นะ?

หืม? นั่นน่ะ

โอ้ เยี่ยมไปเลย เยี่ยมมาก

ทำไมหลี่ไป๋ถึงมาอยู่ที่นี่นะ

สวัสดีครับ/ค่ะ?

สวัสดีครับ/ค่ะ

...หืม?

อาาา!

คุณสาวเสียงนั่นเองเหรอ

ใส่ชุดน่ารักๆ ทำอะไรอยู่น่ะ?

พอแต่งหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว เหมือนจะไม่รู้ตัวเลยนะ

ก็มีคนขอให้มาดูแลน่ะครับ/ค่ะ

หืม?

แต่จุดดีของหลี่ไป๋คือไม่คิดมากกับสถานการณ์แบบนี้สินะ

แค่เผลอเรียกไปหน่อยเองนะ

จริงๆ แล้วการไปเจอคนรู้จักแบบนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยนะ

จริงๆ แล้วผมก็เหมือนกันนะ

ก็มีคนขอให้ไปเป็นองครักษ์ตามคำขอน่ะครับ/ค่ะ

แล้วก็บอกว่าให้ไปดูแลหมาด้วยน่ะ

แย่จังเลยนะ

แม้ว่าหลี่ไป๋จะได้รับการแต่งตั้งแล้วก็ตาม

แต่ก็น่าจะเป็นเพราะถูกองครักษ์คนอื่นที่มีบารมีกว่าขับไล่ออกมา

ช่วงนี้ดูเหมือนว่าจะเลื่อนตำแหน่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ นะ

แต่ก็แลกมากับแรงปะทะที่มากขึ้นตามไปด้วย

ฟู่~

ท่านหลี่ไป๋

อืม เงียบไปเลยนะ

เป่านกหวีดเสียงแหลมจังเลยนะครับ/คะ

00

อ๊ะ!

ฮึ่บ

ใช่ไหมล่ะ?

ฟังดูเหมือนว่าจะมาจากหลายลี้แล้วก็ได้นะ ขึ้นอยู่กับสถานการณ์

ฉลาดจังเลยนะครับ/คะ

หืม?

ทั้งที่ฉลาดขนาดนี้ แต่ดันบอกว่าทางนั้นดีกว่า

ถ้าเป็นที่ที่มีสิ่งกีดขวางเยอะๆ เป็นภูเขา

รู้สึกว่าใช้หมาน่าจะดีกว่าเหยี่ยวนะ

ในแง่ของหน้าตาน่ะ เหยี่ยวคงจะดูดีกว่าล่ะนะ

เนื้อหมูป่าที่กินแล้วฟินกว่าเนื้อกระต่าย

เหยี่ยวคงจับไม่ได้ล่ะมั้ง

เดิมทีก็เป็นที่พักหนีร้อนอยู่แล้ว

แต่วันนี้อากาศก็ดีและร้อนอบอ้าวด้วย

การจะใช้เวลาให้สบายๆ นี่ก็ลำบากเอาการเลยนะ

กรรเชียงใหญ่มากเลยนะ

พูดถึงเรื่องกาวชุ่นแล้ว

ก็ไม่ได้อยู่กับจิ่นฉื่อมากนัก

กาวชุ่นครั้งนี้ นอกจากตอนอยู่ในห้องพักแล้ว

แทนที่ด้วย หม่าเสิ่นที่อยู่รอบๆ จิ่นฉื่อ ดูเหมือนจะทำอะไรหลายอย่าง

ที่นี่ก็ทำให้ติดตามได้นี่ลำบากจริงเชียว

นี่ก็ไม่ได้แตะต้องอาหารเลยด้วยสิ

ไม่ว่าจะเป็นหน้ากากที่น่าสงสัยแค่ไหน ถ้าได้นั่งบนเก้าอี้ตำแหน่งบนสุด

คนนั้นก็ถือว่าเป็นแขกคนสำคัญที่สุดในที่นี้

ดูจากตำแหน่งของชายที่กำลังคุยกับจิ่นชื่อนั่น เป็นจื่อชางหรือเปล่านะ?

เคยได้ยินชื่อบ่อยๆ แต่หน้าก็ไม่ค่อยจำได้เลย

เขาพูดอะไรกับคุณเหรอ?

ไม่สิ

ขันทีที่ดูดีออกนอกหน้าคนนั้นน่ะ

เขาจะทำท่าทางเปิดเผยขนาดนั้นเลยเหรอ

นั่นน่ะ

อาการมันผิดปกติอย่างเห็นได้ชัดเลย

เรื่องส่วนตัวของเภสัชกรหญิง

ตอนนี้อย่าทำอะไรเลยนะ

ขอไปทำธุระแป๊บนะ

กรรเชียงใหญ่มากเลยนะ

ใกล้แล้วนะ ที่จะต้องสลับกับคนอื่น

คำพูดคนเดียวในร้านยา

จิ...

ใช่แล้ว ชื่อปลอม

คุณเซวียน

...เป็นแกเหรอ?

ช่วยถอดอันนี้ออกหน่อยได้ไหม

ไม่มีใครอยู่แถวนี้เลยนะ

ไม่ไหวแล้ว

อาจจะมีคนมาก็ได้นะ

อ๊า แย่จังเลย!

ถ้ากังวลสายตาคนมากขนาดนั้น

ก็ไปที่ที่ไม่เห็นคนก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ

เสียงน้ำนี่คือที่น้ำตกนี่เองเหรอ

เป็นภาพที่น่าทึ่งมากเลยครับ/ค่ะ

มาช่วยคลายร้อนให้ศีรษะหน่อยนะครับ/คะ

ผม/ฉันเอามาจากห้องครัวแล้วนะ

กินทีหลังได้เลยครับ/ค่ะ

มันอะไรกันเนี่ย

แล้วกลิ่นนี่ด้วยสิ

เป็นการออกตัวเหรอ?

ก็นึกว่าจะเป็นเหตุฉุกเฉินเสียอีก แต่ใจเย็นกว่าที่คิดไว้นะ

ขอโทษทีนะที่ทำให้ตกใจ

ครับ/ค่ะ

หา??

นี่มัน

ไม่ใช่แค่ 'นิดหน่อย' แล้วนี่นา!

สามคนปลอดภัยดีไหม