ตอน 60.2: Chapter 60.2

เรื่องเล็กน้อยของร้านยา

ไดโรกุจู บทที่ 60 สถานที่พักตากอากาศ (ตอนหลัง)

เหมียวเหมียว - ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมเป็นร้านยา มีความกระหายใคร่รู้และการค้นคว้าเกี่ยวกับยาและพิษมากกว่าคนอื่น

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น

ได้น้ำแข็งมาแล้วก็ดีขึ้นหน่อยนะ

เร่งม้ามาเอาให้นี่มันฟุ่มเฟือยจริงๆ

เปิดหน้าต่างออกไปก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

ไม่จำเป็นต้องถึงขนาดนั้นก็ได้นะ

เอาเป็นว่าลองดูฤทธิ์พิษของมันก่อนก็คงรู้แล้วล่ะ

?

นี่อีกแล้ว

วัตถุดิบที่ทำให้แข็งแรงมาเต็มเลย

คุณหวัง... ข้าราชบริพารรูปงามที่ดูแลฝ่ายใน มีรูปโฉมราวกับนางฟ้า ดึงดูดใจได้ทั้งชายและหญิง

เข้าใจไหม?

นึกไม่ถึงว่าจะเป็นเนื้อสัปปอนเสียอีก

เรื่องย่อ

เนโกะ ซึ่งตกลงจะร่วมออกล่าตามคำขอของคุณจินชิ ได้เดินทางไปยังดินแดนทางตอนเหนือของเมืองหลวง ซึ่งถูกปกครองโดยตระกูลโคโช ขุนนางระดับสูง เมื่อระหว่างการเดินทางนั้น คุณจินชิได้ปลอมตัวเป็นชื่อโคะเซ็น และโคจุนก็ได้ถูกเชิญไปล่าในฐานะแขกอีกคนหนึ่งที่แตกต่างจากคุณหวัง ดูเหมือนว่าจะมีเหตุผลบางอย่างซ่อนอยู่สินะ...

สัปปอนน่ะเป็นสัตว์ที่ถ้าติดแล้วจะไม่ยอมปล่อย

เลือดสดๆ ของมันถูกใช้เป็นยาบำรุงกำลัง

รสชาติเค็มๆ กับพิษนิดๆ

แน่นอนว่าเนื้อของมันก็น่าจะมีฤทธิ์เหมือนกัน

จู๊ดจู๊ด

เหล้าก่อนมื้อนี้ก็

ถึงจะดูเหมือนว่าใส่น้ำผลไม้ลงไปให้สดชื่น

แต่จริงๆ แล้วมันมีของหนักๆ ผสมอยู่เยอะเลยนะ

เสบียงอาหาร

ไม่ทานเหรอครับ/คะ?

ถึงจะไม่มีพิษก็เถอะ

ถึงจะไม่ใช่พิษ แต่ก็นับว่าเป็นของที่ไม่ควรทานเหมือนกันนะ

อิโรริ

นี่ คุณนี่ทำหน้าเฉยๆ แล้วกินได้ยังไงเนี่ย

ถ้าเหลือไว้จะถูกสงสัย เลยจะ...

ให้ฉันกินแทนได้ไหมครับ/คะ?

อร่อยมากเลยครับ/ค่ะ

กำลังเตรียมเสบียงอยู่ครับ/ค่ะ

ตามใจเถอะ

อร่อย

อร่อย

อร่อยเหรอ? นั่นน่ะ

ใช่ครับ/ค่ะ

แต่ว่าสัปปอนไม่มีความทรงจำดีๆ เลยนะ

อันนี้กินได้เลยนะ

อะไรนะ? ความทรงจำน่ะ

ก็ไม่ได้มีอะไรมากมายหรอกค่ะ

ตอนที่ช่วยคุณพ่ออยู่ ก็ได้เจอผู้ชายที่ไม่เอาไหนคนหนึ่ง

เขาเป็นพวกโรคจิตที่ชอบเปิดผ้าคาดเอวให้เสื้อคลุมกิโมโนเปิดออกให้หมดเลยค่ะ

แล้วสัปปอนที่ดูมีชีวิตชีวาที่ซื้อมาจากตลาดตัวนั้นก็...

สะดุ้งตกใจ แล้วก็ปล่อยมือจากกระเป๋าที่ถืออยู่

อา... เยี่ยมเลย

พอแล้ว ไม่ต้องพูดอะไรแล้วค่ะ

คุณทาคาจุน: ข้าราชบริพารของคุณจินชิ เป็นข้าราชบริพารที่มีรูปร่างสง่างามแต่เป็นคนช่างสังเกต ช่วยสนับสนุนคุณจินชิด้วย

ลื่นเหรอเนี่ย

พวกโสเภณีรับได้นะ

แต่ดูเหมือนว่าจะไม่เข้ากับพวกคุณที่การอบรมดีๆ

สัปปอนน่ะก็อร่อยนะ แต่ก็มีอย่างอื่นอร่อยด้วยนะ

นี่ไม่ทานจริงๆ เหรอครับ/คะ?

ปริมาณมันเยอะเกินกว่าจะทานคนเดียวได้นะ

ถ้าเหลือทิ้งไปก็เสียดายมากๆ เลยนะ

... กินได้เหรอ?

เชิญเลย

แน่ใจนะว่ากินได้?

เชิญเลย

จะกินให้รู้แล้วรู้รอดเลย

ค่ะ

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

จิ๊ด...

?

ฉันเอาเอง

น

มาเซ็น นายกินได้เลยนะ

เปล่าสิ กินเลย

ถ้าคุณโคเซ็นบอกแบบนั้นแล้วล่ะก็

โคคุ

โคคุ

อร่อยมากเลยครับ/ค่ะ

นั่นก็ดีแล้ว

ก็แค่

จึ้ด

ก็แค่เหรอ?

ทำไมเด็กคนนี้ถึงดูไม่เป็นอะไรเลยล่ะครับ?

ถึงจะมีคนถามว่าทำไม ก็เป็นเพราะว่ามีร่างกายแบบนั้นน่ะครับ

เรื่องเล่าคนเดียวของร้านขายยา

ฟุระ

...นี่ดูอ่อนเยาว์มากเลยนะ

จะทำยังไงดีครับ/คะ

ให้เขานอนพักตรงนี้ไปก่อนเถอะ

คุณจินชิ

ฉันจะนอนที่ห้องของเจ้าหมอนี่เอง

ผมจะช่วยหามไปที่ห้องให้เรียบร้อยเลยครับ/ค่ะ

ถ้างั้น... ในห้องของข้าราชบริพารก็น่าจะ กว้างพอที่จะนอนได้เลยล่ะนะ

คงจะเหนื่อยแย่เลยล่ะ

...ถ้าคุณพูดแบบนั้นล่ะก็

คุณทาคาจุนนี่ช่างเอาใจใส่จริงๆ เลย

พวกองครักษ์เขาใช้ห้องของฉันอยู่

เจ้าเหมียวตรงนี้ใช้ห้องนี้ได้เลยนะ

ค่ะ

ได้ห้องเดี่ยวใหญ่แบบนี้

แถมยังสามารถแช่น้ำอุ่นได้อีกด้วย

หรูหราจริงๆ เลยนะเนี่ย

ก็หวังว่าการ "ล่า" จะ

จบลงด้วยดีนะ

ครั้งหน้าจะออกไปล่าสัตว์

เล่มถัดไป 202305Vol.4/25 เยาเค