ตอน 67: Chapter 67

ไดโรกุฮิวนะนาวะ บทที่ 67 วิญญาณเต้นรำ

ฉบับพิมพ์ใหญ่พิเศษฉบับปรับปรุงสำเร็จ! ขอบคุณครับ!

ปริศนาครั้งนี้คือ วิญญาณในห้องอาบน้ำ—!?

อนิเมะทางทีวีกำลังออกอากาศอย่างยอดเยี่ยม!

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ (ฮีโร่บุงโกะ / อิมาจิกาอินฟอส) ภาพประกอบ: เนโกะคุราเกะ โคเซนะ นาโอยึคิ บท: นานาโอะ อิคิดะ

แนวคิดตัวละคร: ชิโนโท โค (C) ฮินาตะ นัตสึ / อิมาจิกาอินฟอส

เรื่องย่อ

เนโกะที่ได้รับคำปรึกษาเรื่องที่ทำงานหลังครบกำหนดการจากโครัน และตามข้อเสนอของโคซุย ได้รับหน้าที่เป็นสาวอาบน้ำในห้องอาบน้ำเพื่อประสานงานกับพระสนม แต่เหตุใดเนโกะถึงมาอยู่ที่ห้องอาบน้ำใหญ่? เธอได้ฟังเรื่องที่ว่ามีวิญญาณปรากฏในห้องอาบน้ำของวังคองโก จากคุณซาโตริคิ และได้รับคำขอให้แก้ไขปัญหานั้นจากคุณโอวจิ...

คินโกคุ

รอคุณอยู่นะครับ

ถ้าคุณทาคามิมาเอง ไม่จำเป็นต้องให้คุณจินชิเสียเวลามาด้วยหรือครับ

จะนำทางให้ครับ

เนโกะ: ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมทีเป็นเภสัชกร มีความอยากรู้อยากเห็นและความสนใจในการค้นคว้าเกี่ยวกับยาและพิษมากกว่าคนอื่น

ยังคงทำตัวเหมือนนางฟ้าเหมือนเดิมเลยนะ

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น

ทาคามิรู้มากแค่ไหนกันนะ

หรือว่าทาคามิเองก็ไม่ได้เป็นขันทีจริงๆ กันนะ

ก็คิดแล้วก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ

คุณหวัง... ขันทีรูปงามที่ดูแลในตำหนักหลัง มีความงามราวกับนางฟ้า สามารถดึงดูดใจได้ทั้งชายและหญิง

ทาคามิ: ขันทีผู้รับใช้ของคุณจินชิ แม้จะมีรูปร่างที่สมส่วนแต่ก็เป็นคนช่างคิดและเอาใจใส่ ช่วยเหลือคุณจินชิ

คนมุงเยอะจังเลย

ทางนี้คือห้องอาบน้ำครับ

ขออนุญาตนะครับ

ไม่ว่าจะเป็นผีหรือต้องคำสาป ก็ฆ่าคนได้

เวลาคนตาย ย่อมมีสาเหตุอยู่เสมอ

ถ้าจะบอกว่ามันเป็นเพราะคำสาป

ก็คงเป็นอาการทางจิตใจกระมัง

เระเบิดวารีตัวใหญ่/ปู

วิญญาณอยู่แถวไหนเหรอครับ?

ตรงนี้ครับ

ตอนที่แอบมองเข้าไปในห้องข้างๆ จากหน้าต่างบานนี้ครับ

ตรงส่วนลึกของห้อง

มีเงาประหลาดกำลังเต้นอยู่ครับ

ยังพูดเรื่องนั้นอยู่เหรอครับ?

คงตาฝาดไปเองมั้งครับ?

ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกครับ

ทั้งๆ ที่ถึงได้ดึงคนมาเกี่ยวข้องมากมายขนาดนี้

คุณซาโตริกิเขาอยากจะดึงดูดความสนใจของทุกคนแบบนั้นน่ะค่ะ

ตามหลักแล้ว หน้าที่ของหัวหน้าสาวใช้ก็คือการห้ามปรามเรื่องนี้ไม่ใช่เหรอคะ

แค่เป็นคนทดสอบพิษ แต่กลับถูกแย่งตำแหน่งไป

คงจะรู้สึกเสียใจจนอยากจะเหน็บแนมเป็นประจำเลยสินะ

สาวใช้คนนั้นที่ทำตัวสูงส่งน่ะ เคยเป็นหัวหน้าสาวใช้มาก่อนเหรอเนี่ย

คุณไม่คิดอย่างนั้นเหรอคะ?

ก็จริงอย่างนั้นนะ

แต่ว่า การฟังเรื่องของพระสนมก็เป็นหน้าที่ของฉันเหมือนกันนะ

ช่วยรับหน้าที่นั้นไปให้หน่อยได้ไหมคะ?

ห๊ะ

...ค่ะ

อึก...

คอแห้งนิดหน่อยนะ

งั้นให้ฉันเป็นคนรินน้ำ

ไม่ค่ะ ให้ฉันเอง

ฉันเอง!

ฉันนี่แหละ!!

ฉันเอง

ว่าแต่ คุณซาโตริกิ

ช่วยเล่าให้ฟังรายละเอียดได้ไหมครับ

มันคือ

ตอนที่อาบน้ำเสร็จตามปกติเลยครับ

ปกติแล้วพวกสาวใช้จะเตรียมน้ำร้อนไว้ให้เสมอครับ

กิจวัตรประจำวันคือการลงไปอาบน้ำในช่วงที่น้ำเริ่มเย็นลงและสายไปหน่อย

พวกสาวใช้ก็ไม่ได้ชอบผมมากนักหรอก

เพราะตั้งแต่ตอนอยู่ที่วัด ท่านก็ต้องอาบน้ำคนเดียวอยู่แล้ว

ที่นี่ก็เป็นแบบนั้นแหละครับ

ก็มีแค่การเปลี่ยนเสื้อผ้าที่หอพักเท่านั้นเอง

เอ่อ...

ให้หัวหน้าสาวใช้ช่วยอยู่ครับ

ตอนที่กำลังเช็ดตัวอยู่

แล้วก็

ก็รู้สึกว่ามันร้อน เลยลองยกม่านขึ้นดูครับ

ถึงแม้ว่าจะปิดทึบและไม่น่าจะมีลมพัดผ่านได้

ก็เห็นอะไรบางอย่างกำลังไหวๆ อยู่น่ะครับ

นั่นคือ

เงาคนที่กำลังเต้นระบำพลิ้วไหวอยู่ในผ้าห่ม

ที่มองมาที่ฉันตลอดเวลา

ใบหน้าที่กลมๆ ที่ลอยเด่นอยู่ตรงนั้น

กำลังแย้มยิ้มอยู่ค่ะ

อืม

ไม่คิดว่ามีใครอยู่รอบๆ บ้างเหรอครับ?

คุณคาเนฮะที่อยู่ใกล้ๆ ก็เห็นผีตัวเดียวกับที่ผมเห็นด้วยครับ

รอบๆ ไม่มีใครเลยครับ

พอเข้าไปใกล้ๆ เพื่อจะตรวจสอบตัวตน

ผีตัวนั้นก็หายวับไปทันที และม่านก็หยุดไหวด้วย

หน้าต่างที่ปิดสนิทและห้องที่ไม่มีลมโกรก

แต่ทว่า ม่านนั้นกลับกำลังแกว่งอยู่

ที่มองเห็นตรงหน้าต่างคือผนังสีขาวของห้องข้างๆ

ที่วิหารคริสตัลหรือวิหารมรกต ห้องข้างห้องอาบน้ำนั้น

ถูกจัดให้เป็นพื้นที่พักผ่อนเพื่อความผ่อนคลายหลังอาบน้ำ

แปลกจังนะ การจัดวางห้องแบบนี้

ห้องตรงนั้นเป็นห้องเก็บของมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วเหรอครับ?

ฮา

ไม่ค่ะ แต่ก่อนไม่ใช่ห้องเก็บของนะคะ

แล้วทำไมถึงเป็นห้องเก็บของล่ะครับ?

...นั่นก็คือ

เป็นอาการที่แย่มากเลย

น่าจะเป็นเพราะห้องอาบน้ำอยู่ใกล้ๆ ทำให้ความชื้นสะสมง่ายกระมัง

แต่ถ้ามองมาที่นี่จะพอเข้าใจได้ครับ

อ๋อ เข้าใจแล้วครับ

แบบนี้คงจะขัดถูเบาๆ แล้วคงไม่หลุดออกหรอกครับ

อืม การที่จะขอให้พวกสาวใช้แห่งวิหารคอนโกะนั้น มีความรับผิดชอบในการทำความสะอาดและป้องกันการผุกร่อนได้น่ะ มันคงจะยากนะ

ก็คงจะใช้การอ้างว่ามันเป็นห้องเก็บของมาหลอกลวงไป

ไม่ใช่แค่เรื่องการเก็บภาษีนะ บางทีอาจจะเป็น

ตัวอาคารนี้ก็ไม่ได้เก่ามากขนาดนั้นใช่ไหมครับ

ครับ

อาจจะเป็นที่ฐานของผนังนี่แหละที่กำลังเน่าไป

มันถูกสร้างขึ้นตอนที่คุณซาโตริกิเสด็จเข้ามาค่ะ

ในเวลาเพียงไม่กี่ปีถึงมาถึงจุดนี้ได้แล้วเหรอครับ?

มาถึงขนาดนี้ในเวลาแค่ไม่กี่ปีเหรอครับ?

เรื่องส่วนตัวของเภสัชกร

ริคิฮิบอกว่าม่านนี้กำลังแกว่งอยู่

...มีอยู่ด้วย

รูเล็กๆ ที่อยู่ใต้ก้นอ่างอาบน้ำสำหรับระบายน้ำ

จากนั้นมันก็น่าจะเชื่อมต่อไปยังระบบคลองของตำหนักหลัง

คุณซาโตริจิ ในวันที่มีผีออกมา

คุณไม่ได้เผลอเปิดวาล์วอ่างอาบน้ำผิดไปเหรอครับ?

...ใช่ครับ

เผลอไปเปิดผิดครับ

อย่างที่คิดเลย

คุณทาคามิ

ช่วยช่วยขยับชั้นวางนี่หน่อยได้ไหมครับ

ได้ครับ

ถ้าออกแรงกดเข้าไป น่าจะทะลุลงไปเลย

มีช่องว่างเกิดขึ้นระหว่างผนังกับพื้นตรงรอยต่อผนังกับพื้น

นั่นหมายความว่า

ไม่แน่ว่ามีท่อน้ำไหลอยู่ข้างใต้ตรงนี้ไหมครับ ช่วยเช็คให้หน่อยได้ไหม?

เดี๋ยวผมจะเตรียมแบบแปลนของวิหารคงโกให้ทันทีเลยครับ

อย่างที่คิดเลย มีท่อน้ำไหลไปตามผนังอาคารนี่เอง

ไอน้ำเมื่อน้ำร้อนไหลผ่าน ไอน้ำนั้น

คงกำลังเร่งการเน่าเปื่อยของผนังนี้อยู่สินะ

ถ้างั้นหน้ากลมๆ นั่นมันอะไรกันล่ะ!

แล้วไอน้ำที่ซึมออกมาจากรอยแยกของผนังที่เน่าเปื่อยนั้น

อาจเป็นสาเหตุที่ม่านแกว่งขึ้นมาก็ได้นะ

อืม...

อ๊ะนั่น

อ๊ะ

นั่นมัน

จะดูแลมันให้ดีใช่ไหม

สิ่งนี้มันเป็นของสำคัญนะ

เข้าใจแล้วครับ

มันก็สวยงามราวกับกระจกทองแดงเลย

ในห้องที่เต็มไปด้วยอาการพวกนี้

ยังไม่สูญเสียความแวววับไปเลย

อันนี้อยู่ที่นี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับ?

เคยใช้บ่อยๆ เมื่อก่อน

ตั้งแต่ที่กระจกที่คุณทูตนำมา

ก็เก็บไว้ตรงนี้อยู่ครับ

กระจกของคุณทูตเป็นกระจกแก้วขนาดใหญ่ สะท้อนได้ดีกว่ากระจกทองแดงเป็นหลายเท่าเลยครับ

เก็บเข้าที่ก็คงจะช่วยไม่ได้

ถึงอย่างนั้น กระจกทองแดงที่มักจะขุ่นง่าย แต่กลับได้รับการดูแลให้สะอาดได้ถึงขนาดนี้

ก็เพราะว่ามีการดูแลรักษาอยู่เรื่อยๆ ไงครับ

ครับ

มีการขัดทุกวันเลยใช่ไหมครับ

เพราะเป็นกระจกที่ท่านแม่ทิ้งไว้ให้ครับ

ลองใช้ดูไหมครับ หลังจากที่ไม่ได้ใช้งานมานาน

?

ถ้าใช้ในที่สว่างๆ

น่าจะมองเห็นได้ชัดเจนกว่านะครับ

ถ้าหันมาทางนี้ น่าจะสะท้อนได้ดีด้วยนะ

อึ

อยู่บนกำแพง

มีหน้าอยู่ด้วยเหรอ!

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

เข้าใจแล้ว แบบนี้สินะที่มันสะท้อน

เป็นกระจกวิเศษครับ

กระจกวิเศษเหรอ?

เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นของจริงแบบนี้ครับ

บางครั้งมันถูกเรียกว่า กระจกทอแสงด้วย

มันเป็นกระจกสุดมหัศจรรย์ที่แสงที่สะท้อนออกมาจะกลายเป็นภาพหรือตัวอักษร

ตอนทำมันจะมีการสร้างพื้นผิวให้มีส่วนนูนส่วนเว้า

ซึ่งต้องใช้เทคนิคที่สูงมากเลยล่ะ

เคยได้ยินจากคุณพ่อมาครับ

...ใบหน้านี่

รู้สึกว่าเหมือนคุณแม่ที่เสียไป

สงสัยจะโกรธที่เปลี่ยนกระจกให้เสีย

เลยออกมาจากข้างในมั้งนะ

ดูเหมือนว่าท่านจะชอบเต้นรำนะ

หลังจากคลอดฉัน ร่างกายก็ทรุดจนเต้นไม่ได้

ก็เลยเสียชีวิตไปตรงนั้น

เลยกลายเป็นวิญญาณแล้วเต้นรำอยู่หรือเปล่านะ

ไม่มีผีอะไรหรอกครับ

แสงจันทร์ที่ส่องเข้ามาจากช่องหน้าต่าง ก็ส่องไปที่กระจกที่ผ้าคลุมอยู่

มันเป็นเพียงแค่เงาใบหน้าที่ก่อตัวขึ้นบนม่านที่กำลังสั่นไหวเพราะไอน้ำเท่านั้นเองครับ

เอ๊ก

คุณไม่ได้ยินเสียงไหม?

ข้างนอกน่ะ

ท่าทีที่กำลังน้ำมูกไหลแล้วก็หลั่งน้ำตาเนี่ย มันไม่มีสง่าราศีของพระชายาเลย

แต่ก็นับได้ว่าเป็นสไตล์ของซาโตริฮิเหมือนกันนะ

จริงๆ แล้วน่าจะอยู่ในวัยที่สบายๆ ได้มากกว่านี้

อาจจะเป็นเพราะการขัดของที่ระลึกของท่านแม่ทุกวัน

แต่ว่า

มันช่วยปลอบประโลมชีวิตในวังหลังของนางอยู่ก็ได้

ความรู้สึกคิดถึงท่านแม่นี่ก็ไม่เข้าใจนัก

สำหรับซาโตริฮิแล้ว คงเป็นสิ่งที่สมควรแก่การเทิดทูนแล้วล่ะนะ

เอ่อ

ชาพร้อมแล้วครับ

โอย คุณซาโตริ ทำไมนั่งร้องไห้ล่ะครับ?

น่าอายต่อหน้าทุกคนเลยนะเนี่ย

แวบแรกดูเหมือนจะเป็นวิธีพูดแบบสาวใช้ที่เคารพพระชายา

แต่ถ้ามองทะลุถึงตัวตนที่แท้จริง ก็เป็นแค่การแสร้งทำตัวเฉยๆ ตอนนี้

การแสดงความสนิทสนมกับใครบางคนนอกจากต่อหน้าคุณหนูแล้ว ก็เหมือนสาวใช้ชั้นสามนั่นแหละ

ผู้หญิงแบบนั้นน่ะ

ยิ่งเป็นแบบนั้น ยิ่งไปแตะต้องสิ่งที่ทำให้คู่สนทนาโกรธเกรี้ยวได้ง่าย

โอ๊ะ กระจกนั่น

ในเมื่อได้รับมาจากท่านราชทูตมาแล้ว

ยังเก็บไว้อยู่อีกเหรอคะ?

ลองถวายให้ใครบางคนดูไหมคะ

อะไรเหรอครับ?

สาม

...ทำ

คืนมา!

โอ้โห!

ต่อหน้าแขกเชียวน่ะ มันไม่ค่อยสง่างามเลยนะ

นี่มัน...

ซา...

ถ้าตัดเอาแค่ตรงนี้ออกมาเนี่ย ตัวร้ายก็คือ

ซาโตริฮิที่กำลังอาละวาดน่ะ

แต่ว่านะ

ฉบับหน้า