ตอน 71: Chapter 71

ขายเกิน 33,000,000 เล่ม!! หน้าแรกพิเศษฉลอง!

สิ่งที่เนโกะสังเกตเห็น

ร้านฮายะ

ฉบับพิเศษดีไซน์พิเศษ

รวมเล่มล่าสุด เล่มที่ 13, วันนี้ 25 มีนาคม (วันจันทร์), ทั้งฉบับพิเศษและฉบับปกติ

ฉบับปกติ

วางจำหน่ายพร้อมกัน!! ขอบคุณที่ตีพิมพ์จำนวนมาก! รวมเล่ม 1 ถึง 12, วางจำหน่ายอย่างยอดเยี่ยม!!

ของร้านฮายะ คนเดียว

นานาอิสึกิ ตัวละครต้นฉบับโดย ทารูนาริ ชิโอะอิคิ: ชิโนโต โค ไฮ โทริ โกโต

ยินดี! วางจำหน่ายรวมเล่มซีรีส์

อิวากัน ความรู้สึกที่ ไม่เข้ากัน ตัวตนที่แท้จริงคือ...!?

ฮินาตะ นัตสึ (ฮีโร่บุงโกะ/อิมาจิกาอินฟุเนะ) เขียน ต้นฉบับ: เนโกะคุราเกะ

อนิเมะทีวีเรื่อง "เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา" ฉายให้ชมแล้ว ในแพลตฟอร์ม ต่าง ๆ กันแล้ว!!

ต้นฉบับ... โดย ฮินาตะ นัตสึ (สำนักพิมพ์ฮีโร่ บุ๊คส์ อิมาจิกาอินฟอร์เมอร์มาร์เชอร์ วาดภาพโดย เนโกะคุราเกะ ออกแบบโดย นาโอะ อิชิโอะ ตัวละครโดย ชิโนโต อุโกะ

ยอดรวมซีรีส์ทะลุ 33 ล้านเล่ม!!

ยอดรวมซีรีส์ทะลุ 33 ล้านเล่ม!! รวมเล่มคอมิกส์ 1-13 ทั้งฉบับกระดาษและอิเล็กทรอนิกส์วางจำหน่ายเป็นที่ชื่นชอบอย่างมาก!! เล่มล่าสุดเล่มที่ 13 นอกเหนือจากฉบับปกติ ยังมีฉบับพิเศษพร้อมเล่มเล็กวางจำหน่ายด้วย!!

พอมาถึงคลินิกแล้ว...

อ๊ะ คุณนี่หน้าคุ้นจัง

ไม่สบายเหรอคะ?

เอ่อ...

ที่นี่ดูเหมือนจะใช้แอลกอฮอล์ในการฆ่าเชื้อ

คิดว่าอันที่กลั่นแล้วเข้มข้นกว่าน่าจะได้ผลกว่า

เลยเอามาให้ดูค่ะ

อืมมม

จะลองปรึกษาดูนะคะ

มีแอลกอฮอล์มาเป็นข้ออ้างนี่ดีเลย

เนโกะ: ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมเป็นร้านขายยา มีความกระตือรือร้นและความอยากรู้อยากเห็นต่อยาพิษและยามากกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัว

คุณหวัง... ขันทีรูปงามที่ดูแลฝ่ายใน มีความงามราวกับนางฟ้า ดึงดูดทั้งชายและหญิงได้

ชื่อของเขาคือ ฟุคาไมโดริ ใช่ไหมนะ

เป็นข้ารับใช้ที่มีท่าทางมุ่งมั่นที่เคยเจอมาก่อน

ถ้าได้รับสิ่งนี้ก็จะขอบคุณมากเลยค่ะ

รับได้หรือเปล่านะคะ?

ค่ะ

ทำไว้เยอะเลย เดี๋ยวจะเอามาให้อีกนะคะ

ช่วยได้เยอะเลยค่ะ

ช่วยได้เยอะเลยค่ะ

การแสดงนี่ไม่ถนัดเลยค่ะ

ต้องพูดให้ดูเป็นธรรมชาติและใจเย็นที่สุด

สวัสดีค่ะทุกท่าน

ว่าแต่ว่า เหล่านางกำนัลที่นี่เก่งกันมากเลยนะคะ

ดูเหมือนว่าจะอยู่ที่นี่มานานกว่า 2 ปีแล้ว

หา? จู่ ๆ ด้วย

รู้สึกแบบนั้นค่ะ

สงสัยคงจะแปลกไปหน่อยสินะ

ใช่ค่ะ

ส่วนใหญ่ก็อายุเยอะกันหมดนี่นา

แต่ว่านะคะ

พวกเราตอนมาถึงฮองเฮาเองก็ยังเด็กอยู่เลยนะ

ทุกคนยังอายุประมาณ 10 กว่า ๆ

แล้วก็ออกมาจากที่นี่ไม่ได้เลย

ในฮองเฮาตอนนี้ ถ้ายังไม่ถึงอายุ 14 ก็จะเข้าไปเป็นนางกำนัลไม่ได้ค่ะ

เพราะว่าไม่มีใครมารับพวกเราเลย

ถ้าคิดดูว่าทุกคนเข้าไปมาเกิน 20 กว่าปีแล้ว

ทามะฮา ฮองเฮา... เป็นหนึ่งในพระชายาขององค์จักรพรรดิที่ประทับในจิซุยคิว มีนิสัยที่แน่วแน่ และมีสัญชาตญาณในการดมกลิ่นเรื่องน่าสนใจได้ดี

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใด ๆ ค่ะ

นางกำนัลส่วนใหญ่ที่อยู่ในคลินิก น่าจะเป็นนางกำนัลสมัยรัชกาลก่อน ๆ ค่ะ

พอได้เป็นคนสนิทขององค์จักรพรรดิแล้ว ก็คงจะออกไปจากตำหนักในไม่ได้

การจะมีชีวิตอยู่ได้นี่ก็ถือว่าโชคดีแล้วนะ

ไม่ใช่สถานะที่จะพูดแบบนั้นได้

บางครั้งก็มีการพระราชทานให้ข้ารับใช้ หรือให้แต่งงานกับประเทศอื่นด้วย

แต่นั่นเป็นเฉพาะนางกำนัลที่มีบรรดาศักดิ์บางส่วนเท่านั้น

ที่องค์จักรพรรดินีองค์ปัจจุบันทรงสร้างคลินิกนี้ขึ้นมา

ก็สำหรับคนที่อาจจะถูกให้ร่วมตายไปพร้อมกับองค์จักรพรรดิในบางยุคสมัย

คนที่เสนอแนะต่อองค์จักรพรรดิถึงการยกเลิกทาสหรือการยกเลิกขันทีใหม่

ก็น่าจะเป็นผู้บุกเบิกของความเมตตา

อ่า

...อ้อ งั้นเหรอ

ความคิดร้ายที่มารวมตัวกันในวังหลัง

มันอยู่ที่นี่เอง

ถูกยัดเยียดเข้ามาในวังหลังในวัยที่ยังสาว

และถูกเขี้ยวพิษขององค์ก่อนกัด

ในสถานการณ์แบบนั้น ถึงจะสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสมถะและตรงไปตรงมาได้

และไม่มีโอกาสได้มองออกไปข้างนอกอีกเลย

ไม่ใช่แค่คนที่มีความสามารถเก่งกาจเท่านั้นนะ

การมีอยู่ของพวกในวังหลังเนี่ย มันน่าเกลียดชะมัด

คนที่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้แล้วมีความสุขเนี่ย ก็น่าเกลียดเหมือนกัน

ถ้าหากว่าฟุคาไมโดริก็เป็นแบบนั้นด้วยล่ะก็

เรื่องที่จิ้งจอกคริสตัลก็คงจะดูไปอีกแบบ

เรื่องย่อ

เมื่อเกิดความเป็นไปได้ว่าลูกในท้องของพระชายาทามายะเป็นทารกกลับหัว ทำให้ลั่วเหมิน ผู้เป็นบิดาบุญธรรมของเนโกะ ถูกเรียกตัวเข้ามาในวังหลัง เมื่อลั่วเหมินมาถึงวังหลัง เขาได้ขอให้เนโกะช่วยนำข้อความคำเตือนไปให้ขุนนางชราในโรงเรียนฝึกหัดเพื่อฝึกการคัดลายมือ แต่ระหว่างที่เนโกะกำลังพูดคุยกับขุนนางชรา เธอก็สังเกตเห็นความผิดปกติ...

ฟุคาไมโดริ ซึ่งรู้จักกับนางกำนัลที่ล้มลงในจิ้งจอกคริสตัลนั้น

จากการพูดคุยกับนางกำนัล ทำให้เธอสังเกตเห็นความขัดแย้งระหว่างนางในริคะกับอัน และการตั้งครรภ์ของพระชายา

เธอจึงเขียนสิ่งที่อาจเป็นอันตรายลงไป แล้วยื่นให้นางกำนัล

บอกว่าจะวางไว้บนโต๊ะของหัวหน้าสาวใช้ เพื่อให้พระชายาดูแล

และพูดว่า

แม้ภายนอกจะดูเหมือนเป็นความหวังดีก็ตาม

แต่การใช้แป้งสีขาวผสมตะกั่วหรือ ปรอท ควรใช้เครื่องหอมเหล่านี้ กานโดชากิ, กิโทริ, กานคุริ, ยู-โฮ, บากุรา

ถ้าหากรู้เรื่องความขัดแย้งของนางในริคะกับอัน

นั่นก็เท่ากับเป็นการช่วยผลักดันให้อันเดินหน้าต่อไปแล้ว

เพราะเธอจงใจบอก “พิษ” ให้กับคนที่คิดร้ายต่อนางใน

และถ้าได้วัตถุดิบจากการค้านคาราวานที่มาถึงในเวลานั้น

อันก็จะเริ่มลงมือทำมัน

ที่วัตถุดิบมีอยู่ในขบวนคาราวานก็เพราะ

นางที่อยู่ภายในวังหลังมานานแล้ว

อาจจะไปกระซิบกับพ่อค้าที่มาเป็นครั้งคราว

ว่าอยากได้เครื่องหอมแบบนี้ก็ได้

จุดเริ่มต้นคือความอาฆาตที่ยังไม่ถึงขั้นคิดจะฆ่า

แต่ว่ามันก็

ค่อย ๆ กัดกินไปทั่วภายในวังหลัง

แป้งพิษก็เป็นหนึ่งในนั้น

... ... ... ...

ที่อยู่ในวังหลังมาเกิน 20 กว่าปี

ย่อมไม่รู้โปสเตอร์ที่พ่อของเธอทำเป็นไปไม่ได้

คำพูดคนเดียวของร้านขายยา

ในห้องนี้มีชั้นวางหนังสืออยู่จริง ๆ

แสดงว่ามีคนอ่านหนังสือได้

สามารถซักถามได้นะ

แต่ถ้าทำแบบนั้น พวกเธอจะเป็นยังไง?

เรื่องที่คลุมเครือ ทั้งไม่มีคำให้การก็ไม่มีหลักฐานด้วย

ไม่อยากให้คลินิกต้องหายไป

แต่ความคิดร้ายของพวกเธอก็สะสมอยู่เรื่อย ๆ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

สิ่งที่พอจะทำได้ก็คือการป้องกันไม่ให้ความคิดร้ายของพวกเธอ

ไปส่งผลกระทบต่อคนรอบข้างน่ะ

ฉันไม่ได้ฉลาดพอที่จะคิดวิธีที่ดีกว่านั้นได้หรอก

ถ้าอย่างนั้นก็

แวบ ๆ

ถ้าสนใจหนังสือ ก็ไปยืมได้เลยนะ

ต้องรีบคืนด้วยล่ะ

พอถูกพูดแบบนี้แล้ว ก็รู้สึกว่าไม่สุภาพถ้าไม่ไปหาอะไรดูสักอย่าง

การที่วางหนังสือไว้ตรงนั้นได้ แสดงว่าคงได้รับบรรดาศักดิ์ที่ดีพอสมควรเลยสินะ

คำพูดคนเดียวของร้านขายยา

แค่ให้คืนมาก็พอแล้วนะ

บางทีก็มีหนังสือเพิ่มขึ้นมา สงสัยจังเลยนะ

เป็นหนังสือที่เกะกะไปหรือเปล่าคะ

เป็นเรื่องที่ดีนะคะ

คงเป็นนางกำนัลจากตระกูลร่ำรวยที่เอามาวางไว้มั้ง

ส่วนใหญ่ก็เป็นแต่เรื่องการใช้ชีวิตของภรรยาที่ซื่อสัตย์อะไรแบบนั้น มันไม่น่าสนุกเลย

หืม? นี่คือ

รุระ

แผนภาพเหรอ?

ภาพหมึก

แถมยังมีแมลงด้วยนะ

คางคก

นี่มันเหมาะกับคุณซุยสุด ๆ ไปเลย

ผีเสื้อที่ใช้ในงานเลี้ยงของทูตแมลงตัวนี้

โคซุยเคยบอกว่าเคยเห็นในสมุดภาพ

น่าจะเป็นอันนี้ใช่ไหม

หนังสือเล่มนั้นก็วางอยู่ที่นี่ตั้งแต่เดือนที่แล้วแล้วนะ

ถ้าเป็นเดือนที่แล้ว งานเลี้ยงที่เชิญทูตก็คงจะจบไปแล้ว

ถ้าไม่มีมาก่อนถึงตอนนั้น

ก็สมเหตุสมผลที่จะคิดว่ามันเป็นของที่โคซุยมีอยู่

แต่ว่าหนังสือหนา ๆ แบบนี้ แค่ตัวมันก็นับว่ามีราคาเลยนะ

เอ๋อออออ

พูดถึงเรื่องนี้แล้ว แผ่นที่วาดรูปแมลงนั่นก็

อยู่ด้านหลังของกระดาษห่อขนมด้วย

ไม่ใช่ของที่นางกำนัลธรรมดาจะถือได้นะ

ถ้าอย่างนั้น คุณซุยก็เป็นลูกสาวของพ่อค้าที่ร่ำรวยเหรอ?

คิดว่าเธอจะรวบรวมมันไว้ในวังหลังเป็นจำนวนมากได้ยากนะ

ถึงจะอ่านออก แต่การเป็นคนซักผ้าก็น่าจะเป็นเรื่องของนิสัยมากกว่าล่ะมั้ง

แต่ว่า...

ต้องระวังหน่อยนะ

ซุยเรย์!?

มันหมายความว่ายังไงกัน

ชาซุยที่ควรจะตายไปแล้ว...