ตอนที่ 74.2

อ๊ะ งั้นเหรอ เพราะพรุ่งนี้ เป็นงานเทศกาลสินะ!

งานเทศกาลเหรอ?

กลับไปยังหมู่บ้านลับของโคสุอิแล้วนี่นะ...

ใช่จ้ะ

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ (ฮีโร่บุงโกะ/อิมาจิไคอินฟอส) การจัดเรียง: นาโอะ อิตสึกิ ภาพประกอบ: เนโกะคุราเกะ แนวคิดตัวละคร: ชิโนโต โค ©ฮินาตะ นัตสึ/อิมาจิไคอินฟอส

ใส่ได้พอดีเลยแฮะ

โคมไฟเตรียมไว้หรือยัง?

เพิ่งกลับมาที่นี่เองนะ

ใช่เลย ถ้ามองดีๆ แล้วมันก็มีการเตรียมการที่ดูน่าจะเป็นไปได้

งั้นตามมานี่สิ

ในที่สุดก็มาถึงแล้ว ตอนที่ 74 หมู่บ้านจิ้งจอก (ภาคหลัง)

มีอะไรดีๆ เหลืออยู่ไหมนะ?

มันเป็นเรียวกังเก่าแก่และโอ่โถงเกินกว่าจะเป็นหมู่บ้านเล็กๆ แบบนี้

คงเป็นสถานที่บำบัดรักษาให้แขกคนสำคัญล่ะมั้ง

โดนเจ้าตัวเล็กน่ารำคาญนี่พามาด้วย

แล้วก็กำลังคุยกับเจ้าของที่พักอยู่

ดูเหมือนที่นี่จะเป็นจุดหมายปลายทางเดิมของพวกเราด้วย

เนโกะ: ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมทีทำงานเป็นเภสัชกร มีความอยากรู้อยากเห็นและการแสวงหาเกี่ยวกับยาและพิษสูงเป็นพิเศษ

ก็อย่างที่ว่านั่นแหละ

เป็นบรรยากาศที่แปลกใหม่จริงๆ

สงสัยเขาคงจะคิดว่าทำไมถึงมีทูตพิเศษอยู่ล่ะมั้ง?

คนที่มาดูแลก็น่าจะเป็นชาวต่างชาติด้วย

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงแต่อย่างใด

ตกใจจัง

...คุณทราบว่าเป็นทูตพิเศษหรือครับ

คุณหวัง...ขันทีรูปงามที่คอยดูแลฝ่ายใน เป็นคนที่มีความงามราวกับเทพธิดา ดึงดูดใจได้ทั้งชายและหญิง

เรื่องย่อ

เนโกะที่ถูกพาตัวไปโดยคุณซุยและพวกคุณซุย นั้น ระหว่างทางได้สังเกตว่าคุณซุยไม่ชอบงู และได้ใช้เรื่องงูมาข่มขวัญจนเปิดเผยว่าคุณซุยกับคุณซุยนั้นรู้จักกันมาก่อน เมื่อไม่จำเป็นต้องปิดบังความสัมพันธ์อีกต่อไป เนโกะจึงได้รับการปลดปล่อยจากการถูกพันธนาการ และเดินทางมาถึงหมู่บ้านลับของทั้งสอง แต่ว่า...

เพราะว่าหลังศพมันก็ยังมีงานให้ทำเยอะแยะนี่นา

ถึงจะตายก็ไม่ว่างหรอกนะ

มุกตลกนี่ไม่ค่อยเห็นเลยนะ

บางทีอาจจะตายแล้วก็ได้ปลดเปลื้องอะไรไปบางอย่างหรือเปล่า

ห้องนี่ก็โอ่โถงดีนะ

ห้องที่แบ่งเป็น 3 ส่วนนี่

ส่วนนึงเป็นห้องนอน ส่วนที่เหลือเป็นห้องนั่งเล่น

ห้องที่มีเตียงมีฉากกั้นไว้หนึ่งหลังน่าจะเป็นของเจ้าของ

ห้องที่มีเตียง 2 หลังน่าจะเป็นของคนรับใช้

มาโอะ มาโอะ เนโกะ

ไปที่ของฮิบิกุดีไหม

เขาบอกว่ารออยู่ที่สวนกลาง

ถ้าเขาบอกแบบนั้นก็ไม่มีทางเลือกนอกจากตามไป

เพราะว่าซุยเรียวออกไปข้างนอก

เลยไม่อยากทิ้งไว้คนเดียวนี่นะ

ทาคาชุน: ขันจั๋งที่ทำหน้าที่เป็นผู้ติดตามของจินชิ ถึงแม้จะมีรูปร่างที่แข็งแรง แต่ก็เป็นคนช่างสังเกตและช่วยสนับสนุนจินชิ

ทามะฮิเมะ: หนึ่งในพระสนมที่ประทับในตำหนักหยก มีบุคลิกที่เฉลียวฉลาดและมีประสาทสัมผัสที่ดีต่อเรื่องราวที่น่าสนใจ

คุณชาย! แค่นี้ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอคะ?

แค่นั้นก็คงจะดีแล้วล่ะค่ะ

หน้ากากจิ้งจอกสีขาวเหรอ?

ใช้พู่กันกับสีพวกนี้ระบายตามใจชอบเหรอ?

ช่อดอกไม้ที่เรียงอยู่เป็นหญ้าสีและรวงข้าวไงล่ะ

ช่วงเวลานี้ การมีดอกโฮจินะถือว่าไม่ธรรมดาเลยนะ

มันเหี่ยวแล้ว แต่สีก็สดใสดีนะ

เพราะว่าพี่ชอบ เลยพยายามหามาให้เอง

อืม ขอบใจนะ

เป็นนางกำนัลใช่ไหม?

แต่คนที่ออกตามหาไม่ใช่ฮิบิกุใช่ไหม?

ขอบคุณค่ะ ขอบคุณนะ

ก็มีมุมตรงๆ บ้างนี่นา

จะเอาของเสียจากเจ้าตัวเล็กนี่ให้หมดเลย

ได้เลยค่ะ

อ๊ะ!

นี่ๆ พี่สาว!

เจ้าตัวเล็กนี่ ถึงจะเป็นตัวเล็กก็เป็นตัวเล็กเพศผู้ซะอีก

หลังจากมาโอะ มาโอะ เนโกะ หายไป ก็ผ่านไปสิบวันแล้ว

ได้ยินมาว่าเมื่อเช้านี้เริ่มมีอาการปวดท้องแล้วนี่คะ

อาการเป็นยังไงบ้างคะ?

หลายวันมานี้สภาพของคุณทามะฮิเมะดูแปลกไป

ตอนนี้รามนกำลังอยู่เคียงข้างอย่างใกล้ชิด

ตำหนักหยกกำลังวุ่นวายกับการเตรียมพร้อมสำหรับการคลอดก่อนกำหนด

ไม่นานนี้คนรอบข้างก็น่าจะเริ่มสังเกตเห็นการคลอดของคุณทามะฮิเมะแล้วล่ะค่ะ

อาการปวดท้องเริ่มทุเลาลงแล้ว ตอนนี้ก็ค่อนข้างสงบแล้วค่ะ

ยังไม่แน่ชัดว่าเมื่อไหร่ถึงจะคลอดนะคะ

เข้าใจแล้วค่ะ

น่าจะไม่ต้องกังวลเรื่องการคลอดกลับท้องใช่ไหมคะ

ชิ่

อาการของมาโอะ มาโอะ เนโกะ ดีขึ้นไหม

ถ้าอย่างนั้นขอกลับออกไปข้างนอกก่อนนะคะ

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็ส่งคนไปดูนะ

แต่ก็ยังวางใจไม่ได้อยู่ดี

รับทราบค่ะ

แล้วขันทีที่หายตัวไปน่ะเหรอ?

ชื่อเท็น

เป็นทาสที่ถูกปลดปล่อยจากเผ่าพันธุ์อื่น

ดูเหมือนว่าจะไม่เคยรู้จักกับขันทีคนอื่นเลย

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา

อาจจะถูกฝังไว้ที่ไหนสักแห่ง ระหว่างที่เหล่าทาสกำลังจะมาที่ตำหนักในฐานะขันจั๋ง

ก็ได้นะ

คิดว่าเขาเข้ามาตั้งแต่แรกก็มีวัตถุประสงค์ที่จะสร้างเรื่องแล้วล่ะ

ส่วนข้อมูลอื่นๆ น่ะ

ขันจั๋งคนหนึ่ง

บอกว่าเคยเห็นขันจั๋งที่ดูเหมือนเป็นผู้มีบุญกำลังสวดมนต์อยู่ที่ศาลเล็กๆ

ถ้าเป็นคนที่มีศรัทธาขนาดนั้น ใครๆ ก็คงทำแบบนั้นได้

ครับ

แต่ว่าศาลเล็กๆ นั้นน่ะ

ในตำหนักหลังชั้นใน ที่องค์จักรพรรดินีประทับนั้นเกลียดชังปัจจัยลบอย่างความตาย

ข้อยกเว้นคือ ผู้ที่จะได้รับรางวัลจากเหล่าขุนนาง ส่วนใหญ่จะเป็นธิดาของผู้มีอำนาจ

แต่สำหรับบรรดาผู้รับใช้ที่ปรนนิบัติผู้มีอำนาจนั้น ก็มีธรรมเนียมของตัวเอง

เหล่าสาวใช้ที่ถูกดอกไม้โปรย และไม่ได้มีบุตร

ก็จะค่อยๆ หายไปในสวนดอกไม้นั้น โดยไม่มีการบันทึกไว้

หากได้เป็นที่โปรดปรานขององค์จักรพรรดิสักครั้ง

ศาลเจ้าที่อยู่ทางทิศเหนือของตำหนักหลังนั้น

ก็จะไม่ออกจากตำหนักหลังไปได้ตลอดชีวิต

เป็นสถานที่ที่ผู้ที่สิ้นชีวิตในตำหนักในวังหลัง

และไม่สามารถกลับไปยังบ้านเกิดได้ หลับอยู่

เป็นนางกำนัลที่อายุมากกว่าเท่านั้นเองค่ะ

คิ้ก!

กลิ่นคล้ายสุรากลั่น

สุราแอลกอฮอล์นี่ไม่ได้มีกลิ่นประมาณนี้ไม่ใช่เหรอ?

คืออะไรเหรอคะ

มาโอะ มาโอะ เนโกะ ไปไหนแล้วนะ

สงบสติอารมณ์หน่อย

ข้า

คือขุนนางจวินจื่อ

ฟุฟุ...

อยากจะทราบเรื่องนางกำนัลที่มีกระตามใบหน้า ไม่จำได้หรือคะ?

ชีพจรเต้นตุบ

รู้เรื่องอะไรบางอย่างนี่นา

ดวงตาสีเขียวอมเหลือง

มีสายเลือดจากต่างแดนผสมอยู่หรือเปล่า?

……นานมาแล้ว

ตั้งแต่เลยวัย 14 ไปแล้ว ก็ไม่ได้เห็นท่านอีกเลย

แต่ก็ได้เห็นรูปในวัยชราของท่านนะ

และได้ยินเสียงอ่อนโยนเรียกชื่อ แล้วก็ได้ชิมขนมหวานจากต่างแดน

ท่านผู้นั้นเองก็มีน้ำเสียงหวานดั่งน้ำผึ้ง

และใบหน้าก็ราวกับเทพธิดา

ทำไมคุณถึงมาแสร้งทำเป็นขันทีคะ?

ปึ้ก!

อึก!

ใครก็ได้ เอาสำรองหน่อย!

ครั้งหน้า พวกตระกูลหวัง

จะมาต่อในฉบับหน้า เดือน 9 ปี 2024 เล่ม 8/23 นะคะ