ตอนที่ 79.1

ซานชินคอมมิกส์ ประจำเดือน วันที่ 1 คา วางจำหน่าย เล่มล่าสุด เล่มที่ 15 ออกวางจำหน่ายวันที่ 25 มี.ค. (อังคาร)!! คุณคันเซ็ตสึ วางจำหน่าย เล่มที่ 14 อยู่!!

ตอนที่ 79 บรรพชาแห่งสุสาน (ตอนต้น)

หรือสวรรค์เนี่ย......

ที่นั่นนรกเหรอ

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ (ฮีโร่บุ๊ค อิมาจิคไอินฟอส)

ภาพ: เนโกะ คูราเกะ ส่วนประกอบ: นานาโอะ อิจิคุ

ต้นแบบตัวละคร: ชินโทะ อึโกะ

ในม้วนเล่มนี่...

ว่ามีห้องที่จัดหาสรรพสิ่งหรูหราแบบนี้ได้ด้วย

พรมขนยาวจากต่างแดน

ชาที่มีกลิ่นของดอกไม้และน้ำผึ้ง

ยาคงจะยังไม่มาถึงสินะคะ?

เนโกะ: ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมทีเป็นคุณหมอยา มีความกระหายใคร่รู้และสนใจในเรื่องพิษและยามากกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัว

ดูเหมือนว่าจะยังใช้เวลาอีกสักพักเลยครับ/ค่ะ

อ้อ จริงด้วย

แบบนี้ทุกวัน

ถูกจับตามองแล้วถูกพามาที่ห้องนี้

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแม้แต่น้อย

ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ

เจ้าอะไรเล็กๆ ที่อยู่ข้างหลังนั่น สงสัยเพราะฤทธิ์เหล้ารึเปล่านะ

หรือเป็นเพราะกลิ่นของน้ำหอมที่ผสมด้วยเครื่องหอมมะพร้าวล่ะ?

การที่ชุยเรียวกับโรอูรันอยู่ร่วมกันในพื้นที่เดียวกันนี่มันแปลกประหลาดจริงๆ

อ่า ดูแล้วเหมือนเป็นเจ้านายกับข้าเลยแฮะ

นี่ คุณหมอยา

ไปที่ห้องของคุณคามิใช่ไหม!

คำพูดของหมอยา

ก็อย่างนั้นแหละ แต่ว่ามีอะไรเหรอคะ?

อุ๊ย

อะไรเนี่ย น่าขยะแขยงชะมัด!

เจ้าเด็กนี่ ถ้าทำได้ดีกว่านี้

ไม่ว่าจะมียามเฝ้ากับผู้คุมอยู่ด้วย ไม้ตีไปแล้วนะ

...มีอยู่ด้วยนี่คะ

ถ้าไม่มีธุระแล้ว ดิฉันจะกลับห้องค่ะ

นี่

ข้างในมีผู้หญิงคนอื่นอีกไหม?

ในนั้นมีคุณแม่ของผมอยู่ด้วยนะ

ท่านเป็นยังไงบ้าง? สบายดีไหม?

ภาพที่ดูเหลวไหลนั่นน่ะ

คงไม่เหมาะที่จะอธิบายให้เด็กๆ ฟังโดยตรงหรอกนะ

ก็ไม่รู้ว่าเป็นใครนี่นา ก็เลยไม่รู้จะว่ายังไงดี

งั้นเหรอ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

เพราะคุณแม่งานยุ่งน่ะ

ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง

น่าจะรออยู่ที่หมู่บ้านนะสิ

ถ้านั่นมีคุณแม่อยู่ข้างใน

การรอที่หมู่บ้านบ่อน้ำร้อนคงจะฉลาดกว่านะ

หรือว่า

คุณแม่เองก็รู้ว่าจะเป็นอย่างนี้

ถึงได้ฝากไว้ที่หมู่บ้านบ่อน้ำร้อน

งั้นผมขอตัวก่อนนะ

อ๊ะ นี่

?

หลังจากนั้นอีกสองสามวัน

สถานการณ์ที่ถูกวางไว้มันน่ารำคาญ แต่ตัวงานที่ทำเองก็น่าชอบอยู่เหมือนกัน

จากเอกสารจำนวนมากที่หลงเหลืออยู่

ก็รู้ว่าคุณหมอยาคนก่อน

ได้ทำการทดลองยาอมตะและการคืนชีพอยู่ที่นี่

ถึงแม้ว่ายาจะเก่าไปบ้าง แต่ของที่มีก็เทียบเท่ากับในโรงหมอได้เลยล่ะ

สุดท้ายแล้ว ชุยเรียวก็ฟื้นขึ้นมาได้น่ะนะ

ฝีมือของคุณหมอยาคงจะดีจริงล่ะมั้ง

แต่เรื่องความเป็นอมตะนี่สิ

มีแค่เรื่องพื้นฐานอย่างเซรั่มบำรุงผิวหรือการชำระล้างภายในร่างกายเท่านั้น

ถึงแม้ว่าด้วยการใช้ชีวิตที่เป็นระเบียบ การรับประทานอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการ และการออกกำลังกายในระดับที่พอเหมาะ

จะสามารถชะลอความชราได้ก็ตาม

แต่มันก็ไม่มีวิธีที่จะหยุดความเสื่อมสลายได้โดยสมบูรณ์เลย

แต่สิ่งที่คามิต้องการน่ะ

คงเป็นยาที่ออกฤทธิ์ได้ทันที เหมือนกับว่าดื่มหมดแก้วแล้วจะกลับไปอ่อนกว่าสิบปีน่ะมั้ง

มันจะมีตัวยาที่เก่งกาจได้ยังไงกัน

อยู่ตรงนี้แล้วจะนิ่งเฉยไม่ได้สิ

การทดลองยาอมตะนี่พวกเธอก็ลำบากไม่น้อยนะ

อีกแล้วเหรอ กลุ่มของฮิบูกิ

มาเที่ยวที่นี่บ่อยจังนะช่วงนี้

คุณชาย อย่าทำแบบนั้นสิ!

เอ๋~

แล้วก็ถูกสาวใช้พาตัวกลับไป

แถวนี้มันมีกลิ่น เลยไม่อยากจะเข้าใกล้สินะ

เพราะว่าจะมีการขนสัตว์เล็กๆ มาใช้ในการทดลองด้วย

ถึงจะทำความสะอาดไปแล้ว ก็ยังเรียกได้ว่าสุขอนามัยดีไม่ได้

นอกจากนั้น บริเวณใกล้กับบันไดที่ทอดลงไปข้างล่าง

ก็มีกลิ่นมูลสัตว์กับกลิ่นเน่าเปื่อยของไข่ด้วย

ตอนที่ปล่อยจรวดก็มีกลิ่นคล้ายๆ กันนี่นา

สงสัยจะมีการวิจัยเกี่ยวกับจรวดด้วยรึเปล่านะ

โคชิน...

หวังว่าจะไม่มีการระเบิดอะไรขึ้นมาก็แล้วกัน

นั่นมัน

กระดาษแผ่นน่ะเหรอ

หนีไปสิ ยามเฝ้าจะล่อ

หืม?

ลวดที่ม้วนเป็นก้อน

โยอูคา

รู้แล้วเหรอว่าฉันเป็นตัวประกัน

หมอนั่น

นี่ เจ้า

ด้วยลวดเส้นเล็กๆ แบบนี้คงเปิดประตูไม่ได้หรอกนะ

ทำอะไรอยู่น่ะ

อ๊ะ

เฮ้

ผึ่บ

ปล่อยนะ!

ปล่อยเลยนะ!

ล้มเหลวตั้งแต่แรกเลยนี่นา

นี่มันคิดจะทำอะไรกันนะ

พยายามจะปล่อยไอ้หมอนี่ไปเหรอ?

เรื่องอะไรเหรอ?

เรื่องอะไรเหรอคะ/ครับ

แกเป็นคนจัดฉากเรื่องนี้เหรอ?

ความคิดของร้านยา

ก็แค่เล่นไปเรื่อยๆ ตามปกติน่ะ

ก็แค่ไปดูว่ายามพวกนั้นเกียจคร้านหรือเปล่าเอง

คิดไปเองเหรอวะ

ใช่แล้ว

เฮ้อ...

...หลังจากนี้อย่าทำแบบนั้นอีกนะ

รู้แล้ว

แปลกๆ นะ รู้สึกเหมือนว่าซุยเรย์รู้ทุกอย่างเลย

ถ้าปล่อยให้เรื่องมันเงียบๆ ไปได้ก็คงจะดี...

อ๊ะ นี่อะไรน่ะ?

ความคิดของร้านยา

นั่นคือคุณแม่เหรอ

ไท ก็ไม่ถึงกับเรื่องใหญ่ อะไรหรอกนะ

อ๊ะ?

คุณเคียวที่กำลังเล่นอยู่หน้าห้อง ไปขัดขวางยามน่ะค่ะ

ก็เลยให้เภสัชกรข้างในมาสอบถามเรื่องราวไว้ก่อนค่ะ

ทำเรื่องไม่ดีเหรอ?

แย่จังเลย ทำเรื่องไม่ดีเข้าซะแล้ว

จะต้องทำการสั่งสอนสักหน่อยแล้วล่ะ

...อย่างนั้นเหรอ

แสดงว่ามีคนที่ทำเรื่องเล็กๆ ให้เป็นเรื่องใหญ่ใช่ไหม

ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ

จริงเหรอคะ?

แต่ดูเหมือนจะเป็นความผิดของคุณนะ

เอาเป็นว่าให้ไปสำนึกผิดในห้องขังน้ำไปก่อนละกัน

ไม่นะ!

ห้องขังน้ำเหรอคะ?

จะทิ้งไว้ในที่เปียกน้ำกลางอากาศหนาวๆ แบบนี้เหรอ!

ไร้เหตุผล

ไม่สิ ผู้หญิงคนนี้ไม่มีเหตุผลอะไรเลย

แค่ทนไม่ไหวกับการทำให้คนอื่นทุกข์ทรมาน

เพื่อความสุขของตัวเอง

แล้วสนุกกับการทำร้ายคนอื่นน่ะเอง

จริงๆ เลย

อยากจะอาเจียนออกมา

คุณยายเฒ่าบ้าเอ๊ย

อื้อ

อืม บ้าจริงๆ

รู้แล้ว

รู้แล้วล่ะ แต่ว่า...

ตามคำพูดของเหมียวม่าวมาโอ...