ตอน 17: Chapter 17

อีพิ โซด หนึ่งเจ็ด

เอ่อ...

นี่ๆ คุณหนูตัวน้อยช่างน่ารักอะไรอย่างนี้

ราวกับนางฟ้าเลยนะ

อลิส!

เป็นอะไร ไปไหมเนี่ย?

ขอโทษด้วยนะครับ/คะ...

ขออภัยที่ไม่ได้แนะนำตัวก่อน...

เดวิด ฟอร์เรน พ่อค้า ระดับเจ็ดสิบเจ็ด

ผม/ฉันชื่อ เดวิด ฟอร์เรน ครับ/ค่ะ

ถึงแม้จะดูแบบนี้ แต่ก็เป็นข้ารับใช้ในราชวงศ์แห่งอาณาจักรเคซาลโดเรียครับ/ค่ะ

...มาต้อนรับคุณครุลด้วยครับ/ค่ะ

...โคฮิ

ถึงเหล่าสมาชิกกิลด์รักษาความสงบทุกคนเลยครับ!

ลุงคนนี้กำลังจ้องมองเด็กสาวตัวน้อยคนนั้นเหมือนจะกลืนกินอยู่เลยครับ!!

มีพวกโรคจิตอยู่ที่นี่ครับ!!

ห๊ะ!?

ว่าไงนะ!?

ใช่เลย ตาของเขามันไร้ชีวิตชีวา

นั่นมันตาของพวกโรคจิตชัดๆ!

ไม่จริง! ผม/ฉันปฏิเสธอย่างแน่นอน...

เอ่อ... ลุงครับ ไปที่ร้านค้าหน่อยได้ไหมครับ...?

หา!?

เอาล่ะ! หนีเลย!

ปล่อยคนคนนั้นไปเถอะ!

!?

ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ!!

คงจะเป็นเพราะมีความคิดอะไรแวบเข้ามาแล้วก็ทำไปเองมั้ง...

พวกเราไม่คิดว่าแบบนี้มันไม่ดีนะ!

มันเป็นเหตุผลที่ตรงเกินไป จนใจมันเจ็บเลย...

แหม...

น่าตกใจจริงๆ ครับ อย่างน้อยก็ช่วยไว้ได้ ขอบคุณมากนะ

ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงเลยครับ

พูดตามตรงเลยนะ ในวัยหนุ่มขนาดนั้น ดูแล้วก็เก่งกาจมากเลย

...หืมมม

ว่าไปแล้วนะ

คุณนี่มีเจตนาอะไรกันแน่ครับ/คะ?

อาาา...

กำลังจะโดนเรื่องยุ่งๆ เข้าไปพัวพัน... หรือว่า

ตั้งใจจะมา มารับคุณครุลเป็นพิเศษนี่นา... ต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ...

อย่างที่คุณคิดเลยล่ะ

น่าจะสร้างข้ออ้างเพื่อหนีโดยไม่คิดอะไรเลยสินะ

พวกคุณทุกคนก็มีธุระมาด้วยเหมือนกัน

เดวิด!

มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!?

คุณครุล!