ตอน
ที่ 018
ห้องสมุดหลวง
ปัลนา (9 ขวบ)
เวทมนตร์น่ะ
ขึ้นอยู่กับปริมาณความรู้และความสามารถในการจินตนาการ
พอได้ความรู้ แล้วนึกภาพการมีอยู่ของเวทมนตร์ตามหลักการนั้น
แล้วก็ต้องมีพลังเวทมนตร์พอที่จะแสดงผลในโลกความเป็นจริงผ่านวงจรเวทมนตร์ในร่างกาย
กับทักษะในการควบคุมมัน ไม่งั้นเวทมนตร์ก็คงไม่ทำงานหรอก
จอมเวทตัวน้อยถูกสั่งให้
อ่านหนังสือไปเรื่อยๆ เพื่อเพิ่มพูนความรู้และประสบการณ์
ตัวฉันเองก็ถูกให้ไปห้องสมุดทุกวันเหมือนกันนะ
หนังสือ... ไม่ชอบเหรอจ๊ะ?
ใคร... คุณน่ะ?
หืม... แล้วไงล่ะ?
แว่นโต...
ผมก็เป็นคนที่ถูกบังคับให้มาที่นี่เหมือนกันนะ
ถ้าไม่ชอบหนังสือ ก็ลองอ่านเล่มนี้สิ
ห้องสมุดน่ะ ไม่ใช่แค่สถานที่สำหรับเรียนเวทมนตร์เท่านั้นนะ
นี่มันอะไรกันเนี่ย...
คืน... เดี๋ยวจะโดนดุ
สุดท้ายก็หนังสืออยู่ดี
ให้ใครล่ะ?
ตรงนี้ ไม่มีพ่อกับแม่ของเธอมาด้วยนะ
●●●●
สูงเป็นสองเท่าของหัวฉันเลย
อ่านหนังสือมากไป จนถอดแว่นไม่ได้
คนที่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน
นี่แหละคือการได้พบกับเขา
ฉันก็เลยไม่เกลียดห้องสมุดขนาดนั้นแล้วล่ะ
เขาเป็นอัจฉริยะเลยล่ะ
ผมไม่ชอบการใช้ชีวิตแบบเก็บตัวอยู่ในเปลือกหอยหรอกนะ
ทั้งความรู้และทักษะในการควบคุมพลังเวทมนตร์ของเขาก็ไร้ที่ติ
เพื่อตอบสนองความต้องการทางความรู้
เขาก็ออกไปค้นคว้าเรื่องที่สงสัยอย่างไม่ยั้งมือเลย
ฉันก็คอยติดตามเขาอยู่แบบนั้น
พุ่บ
อยู่ๆ ก็กลายเป็นเรียกเขาว่า "อาจารย์" ซะงั้น
แค่หนังสืออย่างเดียว... มันก็ยังมีเรื่องที่ยังไม่รู้อีกตั้งเยอะแยะเลยนะ
ท่านอาจารย์พยายามจะรู้ทุกสิ่งเลย
ท่านจะพูดถึงอุดมคติที่ว่า "ถ้าเป็นแบบนี้ก็คงจะดี"
แล้วก็ลงมือทำเพื่อทำให้มันเป็นจริง
แต่ว่านั่นก็เป็น
ทั้งจุดแข็ง
และก็เป็นจุดอ่อนด้วยนะ
หา!?
ได้แลกเปลี่ยนกับพวกปีศาจเหรอ!?
อืม
ถ้ามนุษย์กับพวกปีศาจจับมือกัน
ถ้าอยากรู้เกี่ยวกับพวกปีศาจ
มันจะกลายเป็นโลกที่อุดมสมบูรณ์และน่าอยู่กว่าตอนนี้เยอะเลย
มีวิธีอื่นอีกไม่ใช่เหรอ!?
ถ้าไม่ค่อยๆ ทำความเข้าใจกัน
ก็คงมีเรื่องที่ยังไม่เข้าใจอยู่เยอะแยะเลยล่ะนะ
แหม แต่สัญชาตญาณที่อาจารย์อยากรู้ของเขาน่ะ
และยิ่งไปกว่านั้น
กลับพุ่งเป้าไปที่เผ่าปีศาจซึ่งยังเต็มไปด้วยปริศนา
ด้วยการที่เผ่าปีศาจกับพวกเขาสามารถแลกเปลี่ยนความรู้และมีปฏิสัมพันธ์กันได้
อย่างเช่นถ้าได้รู้วิธีการควบคุมพลังเวทมนตร์
ก็สามารถยับยั้งการเกิดมอนสเตอร์ได้
เขารู้สึกได้ถึงความเป็นไปได้ที่โลกจะรุ่งเรืองขึ้นด้วยซ้ำไป
ถึงกับว่ามันอันตรายเกินไปแล้ว!
...แต่ว่า
ถ้ามันทำได้จริงล่ะ?
ท่านอาจารย์น่ะ บางทีอาจจะ...
ที่เคยหยุดไว้มาตลอด
ท่านอาจารย์ก็ลงมือทำแล้ว เริ่มแลกเปลี่ยนกับพวกปีศาจเสียที...
นี่มนุษย์นะ!
มาถึงที่แบบนี้ได้ไง!
ท่านปีศาจทุกท่าน
ผมจะทำการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมเพื่อสร้างมิตรภาพ—
พูดอะไรของแกวะ!
...การปฏิเสธตามปกติ
ท่านอาจารย์ก็ยังคงไปที่หมู่บ้านเผ่าเกย์ต่อเนื่อง
พร้อมกับเสบียงจำนวนมากเป็นของกำนัล โดยไม่มีการคุ้มกันไปด้วย
ก็แค่อยากจะให้ดูชีวิตประจำวันเท่านั้นเอง
ไอ้หมอนั่น...
ต่อหน้าท่านอาจารย์ที่มาบ่นและโน้มน้าวอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า
จะทำอะไรกันแน่...
ท่าทีของพวกปีศาจก็
อีกแล้วเหรอ...
เขามาอีกแล้วนะ
สวัสดีครับ/ค่ะ
ไม่นานมันก็เริ่มผ่อนคลายลงแล้วล่ะ
ชินแล้วสินะเนี่ย
น่าตกใจจัง
น่าจะโอเคแล้วล่ะมั้ง...
ทุกคนนน
?
เพราะว่าพวกคุณได้สอนเรื่องราวต่างๆ ให้ผมเยอะแยะเลย
ทีนี้ตาพวกคุณที่จะได้รู้จักเรื่องของมนุษย์แล้วนะ
ผมอยากจะเชิญพวกคุณไปที่หมู่บ้านของมนุษย์
รับรองว่าจะไม่ทำร้ายพวกคุณเด็ดขาด...
ขอให้เชื่อผมเถอะ!
...คุณผู้ใหญ่บ้าน
หึ
...ก็ดีนะ
...อ่า
เย้!
โอ้โห!?
ฮ่าๆ...
ดีจังเลยนะ
ที่ได้รับความเชื่อใจ
ดีจังเลยครับ/ค่ะ ท่านอาจารย์
ในฐานะสถานที่แลกเปลี่ยนนะ ที่ช้ามาคือบ้านเกิดของผมเลยล่ะ
มันใกล้กับเมืองหลวง แถมพวกปีศาจก็เข้าใกล้ได้ยาก
ในหมู่บ้านน่ะ คนที่รู้จักพวกปีศาจโดยตรงมีไม่มาก
ดังนั้นเมื่อเทียบกับหมู่บ้านอื่น ๆ
พวกเขาอาจจะเพิ่งเคยเห็นปีศาจครั้งแรกก็ได้นะ
มีเขาขึ้นใช่ไหมล่ะ?
ก็เพราะว่าความ...ความเป็นศัตรูต่อพวกปีศาจมันไม่ได้มากนักน่ะ...
ตามปกติแล้วพิธีกรรมสาบานก็เข้มงวดมาก
คึก!
พวกปีศาจก็เข้าใกล้ไม่ได้หรอกนะ
พวกปีศาจมาแล้วล่ะ
นี่ ๆ
ท่านอาจารย์เอง
—ด้วยนี่...ก็จบแล้วล่ะ
คึก!
โซอู
บาโระ
จัดเลยยย!
นี่...ทำไม...ล่ะ?
รีบหนีไปสิ!
รับรองว่าจะไม่ทำร้ายเด็ดขาด
จะตายแล้ว...อึก
ขอให้เชื่อผมเถอะ!
หึ...
ฮ่าๆๆ...
อะไรกัน...อยากให้เชื่อสิ
โอ๊ะกับเมืองหลวง
นับจากตอนนั้นมาก็
ไม่รู้กี่ปีแล้วนะ
คิดว่าจะลืมเรื่องนั้นซะแล้ว
ขอไปเรื่อยเปื่อย
เลยแวะมาแบบ
แต่ดันไปเจอกันซะได้
พวกปีศาจ และสองคนที่โค่นพวกจอมปีศาจได้
ขอโทษนะ แต่มันปล่อยให้ใครเอาไปไม่ได้หรอก
เป๊าะ
มันเป็นโอกาสแห่งการล้างแค้นที่หามาได้ยากนะ
ถึงแม้ว่าโครงสร้างของโลกนี้จะเป็นเพราะเทพเจ้าก็ตาม...
คนที่ฆ่าท่านอาจารย์คือ!
สุดยอดความบันเทิงใหม่ของคุณวาลแมน! เชิญแวะมาที่คาสิโนที่บริหารโดยคากามิฮิโร่ได้เลยครับ/ค่ะ!
...เอาคืนให้ได้เลยนะ
ชาวบ้าน
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/30)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
ซาซากิกับพีจัง
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
แบล็คโคลเวอร์
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
