ชาวบ้านเลเวลเก้าเก้าร้อยเก้าสิบเก้า
เล่มล่าสุดเล่มสี่ก็ยังไปได้สวย! รวมฉบับคอมิกกำลังพิมพ์ซ้ำรัวๆ!!
ตรงนี้ก็มีความสัมพันธ์แบบศิษย์กับอาจารย์ด้วยเหรอ...?
ตอนที่ 25
มังงะ: อิวาโมโตะ เคนอิจิ ต้นฉบับ: โฮชิซึกิ เนโกะ ตัวละครต้นแบบ: ฟูมิ
โบสถ์วาลมัน
เสร็จแล้ว...
เสร็จแล้วววว!
โฮ่โฮ่โฮ่!
คุ้มค่ากับที่พยายามมาห้าวันนี้จริงๆ นะ
ขอบคุณมากนะคุณเดวิด!
ในที่สุดเวทมนตร์ฟื้นฟูก็...
ในเวลาแค่ห้าวันเนี่ยนะ...
เวทมนตร์เปลวไฟ
เวทมนตร์ระเบิด
เวทมนตร์ฟื้นฟู
สามารถเรียนรู้เวทมนตร์ถึงสามอย่างได้เลยเหรอ...
นี่อาจเป็นเพราะเธอเป็นเผ่าปีศาจก็ได้นะ...?
อนาคตอาจจะกลายเป็นจอมเวทสุดมหัศจรรย์ไปเลยก็ได้นะ...
ควรจะเหนื่อยๆ หลังเลิกงานนะ...
เวทมนตร์ฟื้นฟูใช้เวลาก็พอสมควรเลยนะ...
คุณทีน่า ขอบคุณมากนะ!
果然การฝึกปฏิบัติที่โบสถ์นี่มันได้ผลจริงๆ ด้วย
อย่าลืมความรู้สึกของมันไปนะ!
อืม
เพราะแบบนี้ถึงได้เริ่มจับทางได้แล้ว
เป็นเพราะคุณทีน่าเลยล่ะ!
ก็... เดี๋ยวจะสอนให้อีกนะ?
...ตัวฉันเองก็ยังฝึกอยู่เหมือนกันค่ะ
คุณครูลและคุณเดวิด
ขอบคุณจริงๆ นะคะ!
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ฉันก็อยากทำ เลยทำไปเองค่ะ
ถึงแม้คุณคางามิจะไม่อยู่ การฝึกก็ต้องรอไปก่อน...
แล้วตัวฉันเองก็ได้เรียนรู้เรื่องเวทมนตร์มาตั้งนานแล้วด้วยนะคะ
เห็นด้วยกับคุณครูเลยค่ะ
7 โอ
ถ้าคุณอลิสแข็งแกร่งขึ้น ก็คงจะช่วยทุกคนได้เลยล่ะค่ะ
อืม!
ต้องขอบคุณคุณด้วยนะ ผมก็
จะพอมีประโยชน์ได้บ้างแล้วล่ะ
คุณเร็กซ์ยังชมว่าผมมีพรสวรรค์ด้วยนะ
ก็พูดว่า "ทำไมถึงเป็นผมที่ทำไม่ได้นะ"
แบบนี้ด้วยสิ...
ก็เพราะว่าพยายามจะผสมผสานทุกอย่างเข้ากับวิชาดาบสินะ...
ว่าไปแล้ว วันนี้คุณเร็กซ์ไม่มานี่นา
เหมือนว่ามีธุระบางอย่างน่ะ...
ดูเหมือนว่าจะตกใจมากเลยนะที่พูดว่า "ไปข้างหน้านำหน้าก่อนนะ"
ช่างเรื่องนั้นไปก่อนเถอะ
เรามาดูแลการรักษาให้ผู้บาดเจ็บทุกคนต่อก่อนไหมคะ ก่อนที่จะลืมเคล็ดลับที่จับได้ไปน่ะ
งั้น ถึงแม้จะใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูไม่ได้ แต่ฉันก็จะเข้าไปช่วยด้วยนะคะ
ฉันก็ช่วยนะคะ
เอาล่ะ!
งั้นมาช่วยกันรักษาให้เสร็จๆ แล้ววันนี้กลับไปพักผ่อนแต่หัววันกันเถอะ!
โอ้!
โรงเตี๊ยม
เอาล่ะๆ ทุกคนคงหิวแล้วใช่ไหมครับ?
ที่นี่ผมจะเป็นคนดูแลเองนะ
สั่งได้ตามใจชอบเลยนะ
คุณเดวิด!
ขอสั่งเบอร์เกอร์ได้ไหมครับ!?
เอ่อ แน่นอนอยู่แล้วล่ะครับ
โอ้โฮ?
โคโซเฟส
พวกคุณสองคนไม่ได้สั่งอะไรเลยเหรอคะ
เอ่อ... ก็ดึกแล้ว แล้วอาหารมื้อก่อนนอนนี่...
คุณครูลก็เหมือนกันค่ะ ช่วงนี้กินเยอะไปหน่อย...
...ก็เข้าใจความรู้สึกนั่นแหละค่ะ
แต่มันส่งผลกระทบต่อสุขภาพไม่ได้นะ...
กินอะไรเข้าไปสักหน่อยสิคะ
งั้น... ขอแค่สลัดอย่างเดียวค่ะ
การกินข้าวตอนกลางคืนมันมีอะไรไม่ดีเหรอคะ?
??
ฟุฟุ
แต่ว่า...
อีกนิดเดียวก็จะอำลาพวกคุณแล้วสินะ
เอ๊ะ!?
จะรู้สึกเหงาเลยนะ
คุณเดวิดจะไปที่ไหนเหรอคะ?
เดิมทีฉันได้รับคำสั่งให้มาเฝ้าคุณครูลและคุณเร็กซ์ค่ะ
อีกไม่นานก็จะปลดภารกิจและกลับไปยังเมืองหลวงแล้วล่ะค่ะ
อย่างนั้นเหรอ...
อย่าทำหน้าแบบนั้นสิคะ
อยากเจอเมื่อไหร่ก็เจอได้เสมอนะคะ
...ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
● ● ● ● ● ● ●
เวลาคุณเดวิดไม่อยู่ก็รู้สึกเหงาไปหน่อยนะครับ
ฉันเองก็เหมือนกันค่ะ
ช่วงเวลาที่ได้อยู่ใกล้คุณครูเลย
พอได้นึกถึงตอนที่เคยได้รับความช่วยเหลือเมื่อนานมาแล้ว ก็นึกถึงขึ้นมาแล้วรู้สึกคิดถึงมากๆ เลยครับ
...เหมือนกับตอนนั้นจริงๆ เลยนะคะ
ดีใจจริงๆ เลยค่ะ
ตอนนั้นน่ะเหรอ... คุณครูออกไปจากปราสาทเมื่อหลายเดือนก่อน... ก่อนหน้านั้นคงจะไม่มีโอกาสได้เจอกันสินะครับ?
ก็อาจจะเป็นเพราะคุณเดวิดเองก็ยุ่งอยู่ก็ได้นะครับ...
แต่ถึงอย่างนั้นก็...
คุณเดวิดทำงานอย่างขยันขันแข็งเลยนะคะ
ถ้าคุณไม่อยู่จะรู้สึกไม่สบายใจเลยค่ะ
ว่าแต่คุณคากามิจะพูดอะไรออกมาอีกนะ...
ถ้ามีเวลาว่างก็จะแวะมาช่วยอีกนะคะ
สัญญาแล้วนะ
...อืม
ทุกคนอยู่ที่นี่ด้วยเหรอเนี่ย!
ไม่ได้อยู่ที่โบสถ์ เลยตามหาไปทั่วเลยนะ!!
คุณเร็กซ์!?
เป็นอะไรไปคะ ทำไมหน้าซีดขนาดนั้น...
!?
เดี๋ยวก่อนนะ
อธิบายไว้ทีหลังก่อน!
เอ๊ะ? เอ๊ะ??
ช่างเถอะ รีบหนีเร็วเข้าー
ไม่ต้องตะโกนขนาดนั้นก็ได้น่า คุณเร็กซ์
ทำงานจนดึกดื่นแบบนี้... ถึงได้พักสักทีแล้วสินะ
ปล่อยให้เขาได้ผ่อนคลายหน่อยสิ
ปัลนา... คุณเหรอคะ?
โอ้! คุณปัลนา ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ!
ทำไมคุณถึง...
บ้าจริง
ควรจะให้ฉันจัดการไม่ใช่เหรอ?
ฉันรู้ว่าคุณกำลังรายงานเท็จอยู่
ตั้งใจจะลงมือแล้วนี่นา?
อยู่ตรงนี้นี่เอง
เหรอ? เป็นยังไงบ้างล่ะ?
คุณปัลนา! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
ใช่ค่ะ...
คุณอลิส ไม่นะ!
...เอ๊ะ?
เฮ้... เด็กคนนั้น
พลังเวทย์นี่มัน!?
ทำไมพวกเผ่าปีศาจถึงมาอยู่ตรงนี้!
ไม่จริงน่า!?
นั่นมันเด็กผู้หญิงที่ขายของที่คาสิโนไม่ใช่เหรอ?
ทุกคน อย่าขยับเด็ดขาด!!
ก็อย่างที่คิดไว้สินะ...
เฮ้อ...
เรื่องนี้ไม่มีทางปัดความรับผิดชอบได้หรอกนะ
คุณเดวิดหรือคะ?
คุณคือ...!?
ผู้ที่ถูกขนานนามว่าเป็นขุนนางมือขวาของกษัตริย์
ดยุคมิลลิเทรีย รีโมท!?
คำพูดเพ้อเจ้อของนักเวทย์ที่แค่เข้าร่วมกับคณะของวีรบุรุษ
ดยุคอย่างผมจะไปเชื่อได้อย่างไรกัน...
คุณคิดแบบนั้นเหรอ คุณเดวิด
ถึงแม้ว่าคุณจะคิดว่ายังไงก็ตาม...
ที่รายงานเท็จว่าเด็กสาวคนนั้นไม่ใช่เผ่าปีศาจ
ก็เหมือนกับว่าคุณเข้าข้างคุณปัลนาตามที่คาดการณ์ไว้เลยนะคะ
พยายามจะปกปิดซะอย่างนั้น...
นี่มันเป็นบาปมหันต์แล้วนะ?
คุณเดวิด?
มันหมายความว่ายังไงกันคะ...
ฟู่วววววว
ที่ถูกสั่งให้ไปเฝ้าดูคุณเร็กซ์และคุณครู
แล้วมาอยู่ที่นี่น่ะ...
ไม่จริงค่ะ
ไม่จริง...?
จากคุณปัลนาที่อยู่ตรงนั้น...
รวมถึงองค์ราชา พวกเราได้พบว่าคุณครูและคุณเร็กซ์ได้จับมือกับเหล่าเผ่าปีศาจ
แน่นอนว่าองค์ราชาคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้สำหรับทั้งสองท่านเท่านั้น
...แต่ก็จำเป็นต้องตรวจสอบ
จึงได้รับรายงานว่าทั้งคู่กำลังใช้ชีวิตอยู่ในเมืองวัลแมนแห่งนี้
และองค์ราชาจึงตัดสินใจส่งพวกเขาไปสืบสวนค่ะ
ผืนผ้าที่เด็กสาวเผ่าปีศาจตรงนั้นสวมอยู่
นั่นคือสาเหตุที่คุณเดวิดมาทำการสืบสวนน่ะครับ
เรื่องการระงับพลังเวทย์ คุณปัลนารายงานมาให้ฟังครับ
ถ้าเป็นคุณ คงจะไม่ต้องใช้เวลามาถึงตรงนี้เพื่อตรวจสอบหรอกนะครับ...
แล้วทำไม... คุณมิลลิเทรีย ถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะครับ?
มันควรจะรายงานว่า "ไม่มีการติดต่อกับสิ่งมีชีวิตที่คาดว่าเป็นเผ่าปีศาจ" นะครับ
หรือว่ารายงานของผมไม่น่าเชื่อถือกันหรือครับ?
เปล่า คุณน่ะเก่งกาจนะ
ตอนที่คุณอาสามาเป็นผู้ดูแลน่ะ
เป็นฉันเองที่อนุญาตให้คุณ เพราะเชื่อในประวัติสายลับของคุณน่ะนะ
...ถ้างั้นทำไมล่ะ!?
ถ้าหากว่าเรื่องนี้มีใครอื่นที่ไม่ใช่คุณปัลนาเป็นคนรายงานเข้ามา
ฉันคงไม่ทำเรื่องถึงขนาดนี้หรอก
ผมกับคุณปัลนาเป็นเพื่อนเก่าแก่กันนะ
!?
ผมเชื่อคำพูดของเธอตั้งแต่แรกเลย
เพราะจำเป็นต้องรายงานผลการตรวจสอบให้องค์ราชาทราบ ผมเลยให้คุณไปสืบมา
แต่ผลมันขัดแย้งกับที่คุณปัลนาแจ้งมา ผมก็เลยต้องออกมาทำภารกิจด้วยตัวเองแล้วล่ะครับ
ไม่น่าเชื่อว่าจะรายงานเท็จได้ขนาดนี้...
คุณพ่อของอาจารย์มิลลิเทรีย
นึกว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวแล้วเชียว...
...อาจารย์
ก็จริงของท่านนะ
ถ้าคิดว่ามาเพื่อรับองค์หญิงผู้เป็นที่เคารพขององค์ราชา ก็คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกค่ะ...
รุกจนมุมแล้วค่ะ
ยอมจำนนแล้ว บอกมาว่าคุณคิดจะทำอะไร
หากเหตุผลน่าพอใจ ก็จะให้องค์ราชาช่วยบรรเทาโทษให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
คุณครูและคุณเร็กซ์
แล้วคุณมีแผนจะทำอย่างไรกับคุณอลิสด้วยคะ?
คุณครูและคุณเร็กซ์จะกลับไปที่เมืองหลวงก่อน
แล้วจะให้องค์ราชาเป็นผู้ตัดสินใจค่ะ
เพราะมีความเป็นไปได้ว่าถูกเผ่าปีศาจ... สะกดจิตจนกลายเป็นแบบนี้ไปแล้วนะคะ
เด็กสาวเผ่าปีศาจคนนั้น
หลังจากที่ล่อเผ่าปีศาจอีกคนออกมาได้แล้ว
พวกคุณสองคนจะตายไปด้วยกันเลยนะ
ว่าแต่คุณเร็กซ์นี่...
ทันทีที่อาสาช่วยจับเด็กสาวเผ่าปีศาจ เธอก็หนีไปได้เลยนี่นะ
น่าเสียดายจริงๆ ที่เธอน่าจะถูกเผ่าปีศาจวางยาพิษเข้าเสียแล้ว
ทำไมล่ะ คุณปัลนา...
เธอเองก็ควรจะได้ฟังเรื่องของอาจารย์นะ
ไม่ว่าจะเป็นเผ่าปีศาจหรือมนุษย์ก็ไม่เกี่ยวกัน...ถ้าอย่างนั้นแทนที่จะฆ่าราชาปีศาจตรงๆ ล่ะ
ควรจะใช้วิธีอื่น...อย่างน้อยก็รอจนกว่าจะเก็บทองได้หมื่นเหรียญไม่ใช่เหรอ?
อาจารย์...?
อ้อ คนบ้านนอกคนนั้นเหรอ?
ว่าไปแล้วก็มองไม่เห็นตัวเลยนี่นา...
ถึงอย่างไรก็ตาม ต่อให้เก่งกาจแค่ไหน ถ้าต้องสู้กับราชอาณาจักรก็คงจบเห่อยู่ดี
แล้วก็คงไม่คิดจะใช้ชีวิตต่อไปในฐานะผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นอาชญากรหรอก...
ถ้าอย่างนี้เขายอมแพ้ก็คงจะช่วยได้เยอะเลยค่ะ
...ตอบคำถามมา!
เพราะว่าฉันไม่ได้ต้องการแบบนั้นนี่นา
ดะะ ทำไมล่ะคะ คุณปัลนา?
อย่างน้อย คุณอลิสกับคุณเมโนวก็ใช้ชีวิตปะปนกับคนในเมืองนี้ได้นะ!
พวกเราก็ไม่...ต่างจากเดิมเลยสักนิด!
ความคิดของเธอมันตื้นเขินไปหน่อยนะคุณทีน่า
กับพวกเผ่าปีศาจนี่มันเข้ากันไม่ได้แน่ๆ สักวันจะต้องถูกหักหลังอย่างแน่นอน...
จะต้องสูญเสียคนที่สำคัญไป
ถึงแม้ว่าคุณอลิสจะเป็นเผ่าปีศาจที่ดี แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเผ่าปีศาจอื่นจะเหมือนกันทั้งหมดไม่ใช่เหรอคะ?
ดังนั้น ก่อนที่ใครจะต้องแบกรับความเศร้าไว้...
ฉันจะเป็นคนจบมันเอง!
...นี่มัน
ช่วยไม่ได้เลยสินะคะ
ฉลาดจริงๆ สมกับเป็นเจ้าหญิงเลยนะ...
จับทุกคนมาให้หมด
เดวิด...ก่อนที่จะถูกพาไป บอกฉันหน่อยสิ
ทำไมคุณถึงยอมทำรายงานเท็จ ขัดต่อชีวิตของคุณพ่อล่ะคะ?
ท่าน...
กลับมาหัวเราะเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
อย่างนั้นหรือคะ
คุณเดวิด!
คุณอลิสคะ! ลงไปเถอะค่ะ!
อึก!?
คุณทากะโกะ!
จับไว้!
ฉันลืมไปเลยนะเนี่ย ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเรื่องบ้าๆ แบบนี้...
เพราะว่าคุณเร็กซ์มีท่าทางแปลกๆ ฉันเลยแอบตามมาดูนะ
กลายเป็นแบบนี้ไปซะแล้วสิเนี่ย
คุณเดวิด คุณอลิส คุณทีน่า
แต่ว่าคุณเร็กซ์กับคุณครูลลนี่...!
หนีกันเถอะ!
ตอนนี้...ไม่ใช่สถานการณ์ที่จะช่วยได้ทันที เราต้องถอยก่อนนะ
หนีไปเถอะค่ะ!
แต่ถ้าคุณถูกจับได้ คุณจะถูกฆ่าค่ะ
คุณเดวิดจะทำยังไงเหรอคะ!?
ถ้าเป็นคุณเร็กซ์กับคุณครูลล คงจะปลอดภัยค่ะ...
คุณอลิส...อย่างน้อยคุณคนเดียวก็เถอะนะคะ
ฉันจะซื้อเวลาให้ค่ะ
คุณเดวิด ฉันจะช่วยเอง! หนีไปด้วยกันเถอะ!
!?
นี่มัน...อะไรกันเนี่ย?
นั่นคือพลังของคุณมิลิタリアน่ะค่ะ!
ตัวมันหนักจัง...เหมือนไม่ใช่ร่างกายของตัวเองเลย
ต่อหน้าท่านผู้นั้น ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งแค่ไหน...
รีบหนีไปเร็วเข้า!
คุณ...ในสภาพแบบนี้
มันไร้ประโยชน์แล้วค่ะ
ต่อหน้าทักษะของฉันแล้ว ก็ไม่ต่างอะไรกับทารกเลยนะ
อย่าต้านทาน ปล่อยตัวให้ถูกจับไปซะ!
คุณทีน่าคะ คุณทากะโกะคะ คุณอลิสคะ ได้โปรดด้วยค่ะ
ไปหาคุณคากามิกับคุณเมโนวสิ...เร็วเข้า!
คุณเดวิด...!
...เอาล่ะ
ที่นี่น่ะ
:
ไม่ให้ผ่านไปเด็ดขาดนะ!
ป่าแห่งความศักดิ์สิทธิ์
หึๆ!?
มะ...มีอะไรเหรอ คุณคิระมิ!?
เปล่า...ก็แค่เหมือนจะผายลมแต่ดันไม่ออกน่ะ
อย่างนั้นเองเหรอ!
อืม...
ถึงตาของคุณคิระมิแล้วนะ
โฮ่
พวกมันอีกแล้วสินะ...
นี่มันดื้อรั้นจริงๆ เลยนะ...
ยอดเยี่ยมมาก คุณคากามิ!
คุณเมโนวก็อย่ามัวแต่ดูสิ ช่วยหน่อยสิ
ฉันว่ามันควรเก็บไว้ใช้ยามจำเป็นจะดีกว่าไหมคะ?
ยังมีสัมภาระอีกนะ
อีกอย่าง พวกสัตว์ประหลาดพวกนั้น ถ้าให้ฉันจัดการเองมันจะเสียเวลามากเกินไปค่ะ
สู้กับอะไรมาเยอะแยะ แต่เป็นประเภทที่เห็นเป็นครั้งแรกเลย
คุณคิระมิเองก็ไม่รู้จักมอนสเตอร์ตัวนี้เหรอ
อย่างน้อยก็ต้องอยู่ในระดับที่ใกล้เคียงกับฉันแหละนะ
มันปล่อยเหรียญออกมาเยอะมาก...นี่มันสองพันซิลเวอร์เลยเหรอเนี่ย
มาที่นี่ได้หกวันแล้ว ทำเงินได้ตั้ง 284 ทองเลยนะ
มันสุดยอดเกินไปแล้วป่ะเนี่ย
ถ้ามันเกิดเรื่อยๆ ไม่จำกัดนี่จะรวยถล่มทลายไปเลยสิ...
มันมีรูปแบบการเคลื่อนที่เหมือนมีกฎเกณฑ์บางอย่างสินะ
ด้วยเหตุนี้เองตอนที่ฉันล้มอยู่ก็เลยไม่โดนโจมตีไงล่ะ...
เป็นสถานที่แปลกๆ จริงๆ เลย
ไม่หิวเลยแถมก็ไม่รู้สึกง่วงด้วยสินะ
หมายความว่าเรายังมีเวลาเหลือเฟือสินะ
คุณคิระมิไม่เข้าใจหรอกนะ...
ฉันอยากจะกลับไปหาคุณอลิสให้เร็วที่สุด แล้วได้เห็นรอยยิ้มนั้นอีกครั้ง
ก็จริงนะ...
แต่ว่านะ...
นี่มันจะดำเนินต่อไปถึงเมื่อไหร่กันนะ...
ลงบันไดมาก็เจอทางตรง
โค่นมอนสเตอร์ได้ก็มาเจอทางตัน แล้วก็บันไดอีก...วนลูปแบบนี้แหละ
โฮ่ อีกแล้วเหรอ บันได ตอนนี้อยู่ชั้นอะไรเนี่ย...
ชั้นที่เก้าสิบเก้าแล้ว ถ้าต่อไปก็จะเป็นร้อยชั้น
หือ เก่งจัง นับได้แม่นเป๊ะเลยนะ
ก็แน่นอนสิ ต้องตรวจสอบไว้เพื่อคนที่จะตามมาไม่ใช่เหรอ...
เอ๊ะ!?
ขั้นบันได...ไม่ใช่เหรอ?
นี่มัน...ทางตันเหรอ? หรือว่าให้ตกลงไป...ล่ะ?
ถึงจะถูกบอกให้ตก แต่ก็มองไม่เห็นสุดทางเลยนี่นา...
ถ้าตกจากที่สูงเกินไปก็คงไม่รอดแน่...
ลองปล่อยเหรียญดูดีไหมนะ~~~
เอาล่ะ กลับกันเถอะ คุณคากามิ!
เงินที่ได้มานี่เริ่มจะขนลำบากแล้วสิ
เอ๊ะ!?
การแบกนี่กระโดดลงไปนี่มันเป็นการฆ่าตัวตายเกินไปแล้วนะ
มาถึงตรงนี้แล้วยังไม่ได้เจอดราก้อนดำอีกเหรอ!?
ต้องอยู่ข้างล่างนี่แน่ๆ!!
อันตรายเกินไปแล้ว!
ได้ผลตอบแทนแล้วล่ะ...ที่นี่มันเงียบๆ...
...นี่คุณคากามิ!?
คุณเมโนวอยู่ที่นี่รอเถอะนะ
ให้ฉันไปตรวจสอบให้ดู
จะปล่อยให้ไปคนเดียวน่ะไม่ได้หรอก!
บางทีก็ฟังสิ่งที่ฉันพูดให้ได้บ้างสิ...
หือ?
หือ? อืม? อะไรเนี่ย?
...รู้สึกถึงสัมผัสของขาได้นะ
อา...เข้าใจแล้ว
คุณคิระมิ!?
ถึงจะกระโดดลงไปธรรมดาก็ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นไรนะ
...จริงเหรอ?
เมโนว!
เข้าใจแล้ว...
ที่มองลงมาจากข้างบนแล้วเห็นเป็นพื้นที่มืดสนิทที่มองไม่เห็นอนาคต
ก็เป็นเพราะมีสสารลึกลับที่บดบังแสงอยู่สินะ...
โดนหลอกเข้าเต็มๆ เลยแฮะ
คุณคากามิ...?
เป็นอะไรไป ทำไมถึงทำตาเบิกโพลงแบบนั้น...
เห้ย!?
ในที่สุดก็ผ่านบททดสอบทั้งหมดมาได้
มาถึงที่ฉัน
แล้วเหรอ!?
ต่อจากฉบับเดือน 7
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/54)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
ซาซากิกับพีจัง
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
แบล็คโคลเวอร์
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
