ตอน 27: Chapter 27

ชาวบ้านเลเวล 999

ตอนที่ 27

คอมิกส์เล่มล่าสุดที่ 5 จะวางจำหน่ายวันที่ 26 กรกฎาคม! & เล่มที่ 1 ถึง 4 กำลังพิมพ์ซ้ำเรื่อยๆ!!

มังงะ: อิวาโมโตะ เคนอิจิ 原作: ฮิเมซึกิ โคะเนะ

เป็นระบบแบบนั้นเหรอ...

หมายความว่าฉันจะทำลายมันซะไง!

จะข่มขู่ฉันเหรอ...

จะทำยังไงล่ะ?

ถ้าฉันโค่นแกได้...

การรีเซ็ตก็จะหายไปใช่ไหม?

พูดเรื่องไร้สาระชะมัด...

ข้าได้รับมอบหมายให้ดูแลโลกนี้มาจากเทพเจ้า!

!?

สึ...

ความเร็วที่สายตาตามไม่ทัน

พลังอันวิเศษจริงๆ!

พลังที่ทำให้ร่างยักษ์ของข้าพลิกผันได้...

เหนือกว่าใครที่เคยมาที่นี่

อย่างท่วมท้นเลยทีเดียว

...ด้วยเหตุนี้ถึงได้น่าเสียดาย

เจ้าจงไปให้ได้สิ ไม่ว่าอะไรก็ตาม

ไปยังเวทีถัดไป

ถ้าคิดแบบนั้น ก็ลากไปเลยสิ?

...ถ้าถูกลากไปก็คงลำบากแย่

เป็นคำถามที่โง่จริงๆ...

ข้าคือสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างโดยเทพเจ้า

จะไม่ฝืนกฎที่เทพเจ้ากำหนดเด็ดขาด

ถ้าอย่างนั้นก็จะซัดแกให้กระเด็นไป

แม้แต่กฎของเทพเจ้า ข้าก็จะทำลายมันทิ้งให้หมดเลย!

โง่เง่าจริง...

การจะเอาชนะข้าได้น่ะ

มันเป็นไปไม่ได้หรอก

!?

ถอยห่างจากข้าไปนะ!

ห้ามแตะตัวเด็ดขาด--

0)

...อึ

นี่มัน...

ต้องใช้พลังเวทมนตร์เท่าไหร่กันนะ ถึงทำกลเม็ดแบบนี้ได้...

นี่เป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ ของพลังของข้าเท่านั้นเอง

ข้าครอบครองพลังเวทมนตร์ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วโลกนี้

จะว่าไม่มีที่สิ้นสุดก็คงไม่เกินจริง

พลังเวทมนตร์ของข้า ไม่มีวันหมดสิ้น

...ประมาทไปหน่อยสินะ!

คิดว่าถ้ามีเลเวลก็น่าจะโค่นได้นะ

แต่พอบอกว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีพันธกิจของเทพเจ้าแล้ว

เลเวลอะไรนั่นก็ไม่ได้เป็นตัวชี้วัดอะไรเลยนี่นา...!

คุณคากามิเหรอ!?

...ยังมีชีวิตอยู่สินะ

ก็เจ้า...

ถึงได้หมดสติในขณะที่ยืนอยู่...!

เป็นสิ่งที่ตรงตามที่ข้าคาดหวังไว้จริงๆ

ถึงกับได้รับบาดเจ็บมากมายขนาดนี้

ถูกผลักดันจนเกือบถึงขีดจำกัดแห่งความตาย

แต่ก็ไม่สูญเสียจิตใจในการต่อสู้ไปจนถึงวินาทีที่หมดสติ...

ยอดเยี่ยมจริงๆ--

สึดะ!?

ใครเป็นคนหมดสติเหรอ?

เป็นไปไม่ได้...!?

เซ

ความไม่ยอมแพ้กับ...

ทำไมยังขยับได้!?

ความอึดกับความทนทานน่ะ คือจุดขายของข้าเลยนะ

ยังเหลือพลังอีกเหรอ...!?

อาจจะมองไม่เห็นจากการระเบิดวารีนะ...

ที่ซัดหมัดเข้าใส่การโจมตีด้วยพลังเวทมนตร์สุดแกร่งน่ะ

เซ

ป้องกันไว้ได้เยอะเลยนะเนี่ย?

แบบนั้นมันควรจะป้องกันได้...

มันมีเคล็ดลับอยู่ไงล่ะ

พอตกกระทบแล้วมันต้องระเบิดไม่ใช่เหรอ? งั้นก็ชกลำแสงนั้นให้มันระเบิดก่อนสิ

แล้วใช้มืออีกข้างปัดมันออกไป

พูดตามตรงป้องกันแทบไม่ได้เลย...

โดนตรงๆ เต็มๆ เลยนะ

มันบ้าไปแล้ว...

แต่ว่า...จนถึงตอนนี้มันเป็นแบบนี้เสมอ

คนผู้นี้...

เอาล่ะ มาเริ่มกันต่อเลย

คราวนี้จะป้องกันให้ดีกว่าเดิม

เจ้า...

ไม่กลัวรึไง?

ความมุ่งมั่นที่จะสู้แม้ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง...

ไม่รู้สึกหวาดกลัวรึไง?

คงจะเข้าใจใช่ไหมล่ะ?

การโจมตีเมื่อครู่น่ะ เป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ ของพลังของข้าเท่านั้นเอง

ถึงอย่างนั้นเจ้าก็...

ยังพยายามจะสู้ต่อเหรอ?

ก็เป็นกลไกแบบนั้นแล้วจะยอมแพ้ไป...

มันน่ากลัวกว่านั้นอีกนะ

ที่ไม่ต้องทำอะไรเลยแล้วถูกเพื่อนรักฆ่าตาย

ความรู้สึกเสียใจต่างหาก...ข้ากลัว

เซย์...

เจ้าเป็นผู้ที่น่าสนใจจริงๆ

ถ้างั้นขอทดสอบดูหน่อยแล้วกัน!!

ว่าคำพูดของเจ้า เป็นความจริงหรือไม่

ว่าเจ้ามีพลังที่จะเปิดเส้นทางสู่อนาคตได้หรือไม่

อะไรที่ก้าวข้ามไปได้ก็เถอะนะ

บ้าไปแล้ว!

ไม่มีทางจะทนได้อีกแล้ว!

ถ้าคุณคากามิตายไป อีกฝ่ายก็จะเดือดร้อนไม่ใช่เหรอ!?

ฝ่าฟันมันให้ดูสิ!!

ถึงตอนนั้นมันก็แค่ระดับนั้นเอง

คุณคากามิ...

ตอบกลับมาสิ ท่านกระจก โอ้วว!!

โฮ่ย

...เฮอะ!?

!?

เรียกเหรอ?

ท่านกระจก!?

อะไร...น่ะ?

หนีออกมาได้ยังไง?

การโจมตีจากทุกทิศทาง

ถึงจะหนีไปก็ควรจะถูกระเบิดขวางไว้สิ

ไม่สิ...

...ทำได้อย่างไรล่ะ?

เวทมนตร์นี้มันต้องมีข้อบกพร่องแน่ๆ เลยไม่ใช่เหรอ?

●●●●●

ถึงแม้ข้าจะขยับตัว แต่เจ้าก็ยังโจมตีไปที่จุดเดิม

เวทมนตร์นี้มันใช้โดยการจับตำแหน่งของฝ่ายตรงข้ามน่ะ

ถ้าหลบอยู่ในควันแล้วเคลื่อนที่ไป พวกมันก็โจมตีไม่โดนหรอก

...ไม่

...ใช่ไหมล่ะ?

โดยปกติแล้วมันสามารถจับตำแหน่งได้จากพลังเวทมนตร์ที่ปล่อยออกมาจากเป้าหมาย...

แต่ข้าแทบจะไม่มีพลังเวทมนตร์เลยนะ

เพราะมันไม่พัฒนาขึ้นเลยสักนิด

มันจะมองข้ามไป ถ้ามีปริมาณมานาที่น้อยมากๆ น่ะนะ...

ก็ลองดูหน่อยเท่านั้นเอง

เจ้าสังเกตเห็นจุดอ่อนนี้ได้ยังไงกันเนี่ย

ถึงจะมีควันออกมาตั้งเยอะแยะ ยังมองเห็นอยู่ได้เหรอ?

ก็แบบนั้นไง

ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ตาม

การโจมตีจากทุกทิศทางนั่นน่ะ

ลำแสงเวทมนตร์ที่ถ้าสัมผัสแล้วจะเกิดการระเบิด

ถ้าโดนเข้าก็คงไม่รอดไปแบบเฉยๆ ล่ะ

ท่าทาง...ไม่ได้โดนเข้าเหรอ?

โดนนะ?

มันโดนเต็มๆ เลยนะ

แต่มันมีอะไรที่ผิดปกติที่สังเกตเห็นตอนที่โดนเมื่อกี้

พอจะคิดว่าจะระเบิดออกแล้วนะ...

มือของข้าเนี่ย...

มันกลายเป็นแบบนี้

นั่นอะไรกัน!?

ลองยิงใส่ข้าดูสักนัด เดี๋ยวก็รู้เอง

มืมมม...

/

อะไรน่ะ?

ทำอะไรลงไป!?

มันสะท้อนกลับไปน่ะ

รู้วิธีสะท้อนแล้ว!

แล้วก็เพิ่มความเร็วเข้าไปตามแรงหมัดของข้าด้วยนะ

ถึงจะไม่เข้าใจหลักการหรอกนะ...

ถ้าไม่ได้ใช้ตั้งแต่แรก

อะไรกันนะ...

กำลังโจมตีอยู่เหรอ?

มนุษย์นี่มันได้พลังนั้นมาตอนที่กำลังต่อสู้กับข้าเลยนี่นา

นั่นมัน...

เป็นพลังจากสกิลสินะ

แถมความสามารถนั้น...

ช่างเป็นปาฏิหาริย์อะไรเช่นนี้...

เจ้าเป็นผู้ที่โชคดีขนาดนี้เลยรึ?

การที่มันจะเพิ่มระดับจนถึงระดับที่คู่ควรกับการได้สกิลในวินาทีสุดท้ายแบบนี้ได้นะ...

...เลเวลไม่ขึ้นเลยนี่นา

บ้าไปแล้ว!?

พลังที่ผิดกติกาแบบนั้นมันเป็นผลึกของความเป็นไปได้ที่ถูกมอบให้แก่มนุษย์เท่านั้น...

ต้องเป็นสกิลแน่ๆ เลย!

ก็...คงเป็นสกิลแหละมั้ง

นั่นแหละที่ทำให้ข้าประหลาดใจมาก

คามิริ โคจิ ชาวบ้าน เลเวล 999

เริ...เลเวล 999!?

ไม่สิ ที่ว่าน่ะ

...มุ มุระ...

เป็นชาวบ้านงั้นเหรอ!?

ถึงกับ...ตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ?

เปล่าหรอก แค่เพราะไม่มีพรสวรรค์นั่นแหละถึงเป็นชาวบ้าน

เป็นไปไม่ได้...

ชาวบ้านเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดมาโดยปราศจากพรสวรรค์

ถึงอย่างนั้นก็ยังแข็งแกร่งเกินไป!

จะต้องไปเดินบนวิถีแห่งศึกสงครามแบบไหนถึง...

ถึงจะเป็นแค่ชาวบ้านที่เลเวลสูง (เลเวลจีจี) ก็ควรจะเป็นแค่ชาวบ้านไม่ใช่เหรอ

เจ้าเป็นใครกันแน่!?

...ชาวบ้าน

เรื่องนั้นก็รู้อยู่แล้วน่า!

ข้ากำลังถามว่าทำไมถึงแข็งแกร่งขึ้นถึงขนาดนั้นต่างหาก!

คามิริ โคจิ

ชาวบ้าน เลเวล 999

ว่าแต่ว่า ถ้าเลเวล 999 แล้ว จะไปเรียนรู้สกิลได้กะทันหันได้ยังไงกัน!

จริงอยู่ว่าตอนนี้เลเวลมันขึ้นไม่ได้แล้ว

แต่นะ...ข้า

มีสกิลที่สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้เกินขีดจำกัด

คงจะเป็นเพราะสิ่งนั้นแหละมั้ง

เพราะว่าทุกๆ เลเวล 100 ก็จะได้รับสกิลหนึ่งอย่าง...

อาจจะเก็บค่าประสบการณ์ได้ถึงระดับประมาณ เลเวล 1100 แล้วกระมัง...?

เมื่อเป็นหนึ่งพันหนึ่งร้อยขึ้นไป การเพิ่มขึ้นของความสามารถก็น่าจะมากขึ้นด้วยนะ...

การที่จะเป็นเลเวลจีจีจีก็เป็นตั้งแต่เมื่อนานมาแล้วนี่นา...

น่าจะต้องใช้ค่าประสบการณ์มหาศาลเลยล่ะ

ก็มีสารมาเรียกับเรื่องอื่นๆ อีกเยอะแยะ...

น่าจะถึงจุดที่เติบโตจนได้รับสกิลนี้พอดีจากการต่อสู้กับคุณนั่นแหละ

สกิล... เจตจำนงต้านเวทมนตร์

ผล... สร้างปราณที่สะท้อนพลังเวทมนตร์ขึ้นมาในส่วนที่ตนเองตั้งสติไว้เป็นการชั่วคราว

●●●●●

มุรุ

ทำอะไรน่ะ? การต่อสู้ยังไม่จบเลยไม่ใช่เหรอ?

การจะฆ่าเจ้ามันน่าเสียดายเกินไป

...ความหวังเหรอ? หมายความว่ายังไงกัน?

เจ้าจะต้อง... ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ก็ต้องไปสู่เวทีต่อไปให้ได้

ข้าเพิ่งจะมองเห็นความหวังเป็นครั้งแรกเลยนะ

● ● ● ● ● ●

แต่ว่า นายตั้งใจจะรีเซ็ตมันอยู่ใช่ไหม?

เป็นธรรมดาอยู่แล้ว

หลังจากที่เจ้าไปสู่เวทีต่อไปแล้ว

ข้าก็ต้องสร้างผู้ที่แข็งแกร่งขึ้นใหม่

ถ้าเป็นเช่นนั้น...

ก็ต้องสู้เท่านั้นแหละ!

ทำไมถึงปฏิเสธการรีเซ็ตขนาดนั้นล่ะ?

ไม่เพียงแค่สะกดจิต

และนำมาใช้ประโยชน์อย่างนั้นเหรอ?

คนผู้นั้น

กำลังโกหกอยู่ต่างหาก

ตรงกันข้ามนะ...

จะบอกว่ามันเต็มไปด้วยเรื่องโกหกจะดีกว่ามั้ง?

ลาสโปสโผล่มา...!?

เจ้า...นี่!

ต่อเนื่องจากฉบับเดือนกันยายน