คอมมิค เล่มที่หนึ่งถึงหก วางจำหน่ายแล้ว!!
ชาวบ้านเลเวล 999
ชาวบ้านคนนั้นอยู่ใจกลางโลก!!
มังงะ: อิวาโมโตะ เคนอิจิ ต้นฉบับ: โฮชิซึกิ เนโกะ ตัวละครตั้งต้น: ฟูมิ
...จะไม่ฆ่ามิลทาเรียเหรอ
...ก็จะไม่ฆ่าสิ
ไอ้หมอนี่ก็เป็นแบบนี้ได้เพราะกลไกของโลกใบนี้เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?
ก็น่ะนะ ให้มันได้รับบทเรียนไปแล้วนะ
... ปล่อยคุรุรุออกมา
ฟุ... จะมาเจรจาใหม่งั้นรึ?
ไม่เชิงหรอก
ถ้างั้นก็จะจัดการแกให้ได้ แล้วไปช่วยคุรุรุมาเลยแล้วกัน
...ฟุ
คิดว่าถ้าจัดการข้าได้ บาริเออร์กับการสะกดจิตก็จะหายไปเหรอ?
ต้องขออภัยด้วยที่ทำให้คิดว่าข้าได้เปรียบไปแล้ว
ถึงจะจัดการข้าได้ ปัญหาก็ไม่ถูกแก้ไขหรอก
สถานการณ์ตอนนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลยนะ
!?
หมายความว่าแกทำอะไรแบบเดียวกับเอสเทร่าได้สินะ
ถึงแม้จะไม่มีทางเอาชนะแกได้ก็เถอะ...
ก็ยอมแพ้สินะ
แกเองก็ไม่สามารถโค่นล้มข้าได้หรอก
แกน่ะ... ต่อให้จะเปลี่ยนแปลงโลกก็คงทำไม่ได้หรอก
●●●●
...จะทำอะไรน่ะ?
ทลายบาริเออร์
แล้วไปช่วยคุรุรุออกมา!
บาริเออร์นั่นมันจะสะท้อนแรงกระแทกที่ได้รับกลับไป
ร่างของแกคงแตกเป็นเสี่ยง ๆ ต่อหน้าบาริเออร์นั่นแน่
ลองทำดูก่อนถึงจะรู้ไม่ใช่เหรอ?
มันก็เหมือนกับข้อตกลงหยุดยิงเลยนะ
วิธีในการสร้างสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งน่ะ
ก็น่าจะมีวิธีอื่น ๆ อีกตั้งเยอะไม่ใช่รึไง?
●●●●
ไร้สาระ...
เป็นไปไม่ได้ที่จะหยุดกลไกนี้ได้หรอก
จนกว่าวีรบุรุษที่แท้จริงจะปรากฏตัวขึ้น...
จนกว่าวันแห่งการไถ่ถอนที่แท้จริงจะมาถึง...
ข้าก็จะทำภารกิจให้สำเร็จเท่านั้น
...การไถ่ถอน...
ข้าจะจัดการให้จบเอง
คนที่พวกเราส่งออกไปก่อนหน้านี้เนี่ย
เพราะไม่ได้รับความช่วยเหลือเข้าไปอีกใช่ไหมถึงต้องมีคนต่อไป?
ถ้างั้น...ข้าจะเป็นคนสุดท้ายแล้วกัน
ข้าจะ...อย่างแน่นอน
จะช่วยให้รอดให้ดู!
...อย่ามาทำให้ข้าขำสิ!
การช่วยเหลือที่ข้าต้องการนั้น สูงกว่าที่แกคิดไว้มากนัก
อย่าได้ทะนงตนไปเลย
เจ้าเด็กน้อยที่คิดว่าตัวเองรู้จักโลกแล้วน่ะ...
โลกไม่ได้ถูกช่วยให้ได้ง่าย ๆ แบบนั้นหรอก!
อย่าเพิ่งยอมแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มสิ
แล้วก็...
ที่ขอให้พวกปีศาจและมนุษย์อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขน่ะ มันไม่ใช่การขอร้อง...
มันคือข้อตกลงต่างหาก
...ข้อตกลงงั้นรึ?
ข้อตกลงน่ะ มันจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีการนำเสนอสิ่งที่ทรงคุณค่าเท่านั้น
แกอย่างแกน่ะ...
จะเสนออะไรกันล่ะ
จนถึงตอนนี้ข้าก็...
ถ้าพูดถึงเป้าหมาย ก็แค่การเพิ่มเลเวลเท่านั้นแหละ
ก็ทำได้แค่เก็บเงินแบบขอไปที เพื่อดับประกายไฟที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้นเอง...
จากนี้ไปข้าจะ...สุดกำลังไปเลย...!
จะเป็นพวกแกเอง!
จะไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียวในพลังที่ตนมี
เพื่อช่วยพวกแก ข้าจะใช้มันให้หมดเลย!!
มีค่าพอที่จะยอมรับข้อตกลงน่ะรึ?
แก่...
...ไม่เข้าใจเลย
ทำไมแกถึงต่อต้านกลไกของโลกนี้ขนาดนั้น?
ข้าเองก็...ตอนแรกยอมแพ้ไปเหมือนกัน
แต่แล้วก็ได้พบเจอเข้า
ถึงจะเป็นปีศาจ แต่พวกนี้กลับมาอยู่ข้างมนุษย์
เป็นห่วงพวกเพื่อนที่ยอมปฏิบัติต่อข้าเหมือนมนุษย์ ถึงจะรู้ว่าพวกเขาเป็นปีศาจก็เถอะ
ชอบพวกเขามากเลยนะ!
แต่ว่า...
เพื่อที่จะปกป้องสิ่งนั้น กลไกของโลกใบนี้...
น่ารำคาญชะมัด!
ถ้าอย่างนั้น ข้าจะดูให้เห็นเอง
ไม่นานการสะกดจิตของคุรุรุจะเสร็จสมบูรณ์
ถ้าเป็นแบบนั้น ความฝันของแกก็จะไม่ได้เป็นจริงหรอกนะ
จะช่วยออกมาให้ได้เด็ดขาด!
ไม่เข้าใจเลย...
ทำไมถึงขนาดนั้นล่ะ?
พอรู้ว่ามีวิธีที่จะทำให้กลไกของโลกนี้พังลงได้
ข้าก็ดีใจสุด ๆ เลยนะ
ในที่สุดก็ใกล้เป้าหมายขึ้นมานิดหน่อย
การที่สามารถจะโค่นเทพเจ้าผู้สร้างโลกใบนี้ได้น่ะ
มันเลยสร้างคาสิโนอะไรนั่นขึ้นมาด้วย
แต่พอได้รู้ถึงส่วนหนึ่งของกลไกโลก
ในที่สุดก็เริ่มจะเข้าใจ
ว่าสุดท้ายแล้วมันก็แค่เป็นไปตามกลไกของโลกใบนี้เท่านั้นเอง!
ข้า...พยายามจะ
เปลี่ยนแปลงกลไกนี้ไปเล็กน้อย
แต่มันไม่พอหรอกนะ!
ถ้าแกคิดว่ามันผิด
แล้วมีความไม่พอใจต่อโลกใบนี้
ก็ต้องเผชิญหน้ามันตรง ๆ ถึงจะกระทบใจฝ่ายนั้นได้
คนที่ติดอยู่กับมันมากที่สุดก็คือ...
เป็นข้าต่างหากเล่า!
แกนี่...
ข้าจะไม่หนีอีกแล้ว
ข้ามาเพื่อบอกพวกแกว่าสิ่งนี้มันผิด
กลไกของโลกใบนี้...
สามัญสำนึกที่โคตรจะห่วยนี่...
จะทำลายให้สิ้นซากเลย!!
เรื่องแบบนี้เหรอ!?
แต่ว่า...
ยังขาดอีกนิดหน่อยสินะ
หอคอยอีกแห่งที่มีคุรุรุอยู่ก็มีเกราะป้องกันเหมือนกัน
ด้วยสภาพร่างกายที่ยับเยินนั่น คงจะทะลุไปไม่ได้แล้วล่ะมั้ง...
คุณคากามิ...!
เมโนอุ...!
ไม่นะ! เอาพลังเวททั้งหมดที่แกมี
ยิงใส่ข้าเดี๋ยวนี้เลย!!
ต่อจากฉบับเดือนพฤษภาคม
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/28)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
ซาซากิกับพีจัง
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
แบล็คโคลเวอร์
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
