ตอน 47: Chapter 47

มังงะเล่มล่าสุดเล่ม 9 ตอนที่ 2/26 ออกวางจำหน่ายแล้ว!!

พลังของหัวหน้าหน่วยกบฏ บัลมุนคุ คืออะไรกันนะ...!?

ตอนที่ 47

มังงะ: อิวาโมโตะ เคนอิจิ ต้นฉบับ: โฮชิซึกิ โคเนโกะ แนวคิดตัวละคร: ฟูมิ

กำลังเสริมมีพอไหม!?

เช็คการพรางตัวแสงให้ดีด้วยนะ!

ฟุ... อุกาคุเหรอ?

เหมือนว่า...

ครึ่งนึงดูเหมือนจะไปก่อนแล้วนะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังถือว่าน้อยไม่ใช่เหรอ?

เช็คชื่อ!

มีคนที่จะสู้ได้ไม่เยอะเลยรึไงเนี่ย...

พวกที่มาจากเอิร์ธเคลียร์นี่แหละที่จะถูกยกให้เป็นวีรบุรุษสินะ...

ทุกคนฟังให้ดีนะ!

อย่าปล่อยให้พวกวีรชนจัดการให้หมดสิ!

พวกเราคือครอบครัวนะ!

จงปกป้องซึ่งกันและกันสุดกำลัง เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของวิญญาณ!

อย่าให้ใครต้องตายเด็ดขาด!!

โอ้!!

อาจารย์! พร้อมแล้วครับ!

พวกเราก็จะย้ายแล้วนะ

ขอโทษที่กะทันหันนะ แต่ว่าขอให้ช่วยหน่อย

ถึงจะเป็นโลกที่ยังไม่ชิน แต่พวกเราจะสนับสนุนให้พวกคุณกลับไปได้อย่างแน่นอน

...ว่าแต่ ช่วยบอกพวกเราหน่อยได้ไหมคะ

เกี่ยวกับศัตรูที่เราต้องโค่นล้มน่ะค่ะ

ศัตรูน่ะ...เหมือนกับพวกเราเลย...

ไม่สิ พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาที่เหนือกว่าพวกเรา

หมายถึงพวกเผ่าเขี้ยวดุร้ายกับพวกเผ่ากินคนที่พูดเมื่อกี้เหรอครับ?

ใช่แล้ว

มีสติปัญญานะ แต่มีสมรรถภาพทางกายและพลังพิเศษที่เหนือกว่ามนุษย์มาก

ที่สำคัญที่สุดคือมันรวมตัวกันเป็นฝูงแล้วทำอะไรต่างๆ นานา

เหมือนพวกเผ่าปีศาจในเอิร์ธเคลียร์ใช่ไหมครับ?

...ไม่นะ

พวกปีศาจเนี่ย ถ้าเป็นคนของเอิร์ธเคลียร์นี่จัดการได้นะ ปกติก็ไม่ค่อยจะจู่โจมมนุษย์โดยเจตนาด้วยซ้ำ

ไม่เลยต่างกันสิ้นเชิง

ตรงกันข้าม มนุษย์ต่างหากที่รังแกพวกปีศาจมากกว่าเสียอีก

ก่อนที่จะออกมาตรงนี้ ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า

...คุณเป็นคนมาจากเอิร์ธเคลียร์เหรอครับ?

...เรื่องเก่า ๆ น่ะครับ

เพื่อนที่ออกมาด้วยกันก็โดนจัดการไปหมด เหลือแค่ผมคนเดียว

ใช่แล้ว...

ทุกคนถูกจัดการไปหมดเลย

ศัตรูมันแข็งแกร่งจริงๆ นะ

กว่าพวกเผ่าปีศาจอีก

อ่า

พวกเผ่าเขี้ยวดุร้ายที่จะไปลุยต่อจากนี้ ถึงแม้จะไม่มีพลังเวทมนตร์ก็ตาม

แต่ว่าสมรรถภาพทางกายของมันสูงอย่างไม่น่าเชื่อ

ยิ่งไปกว่านั้น การมองเห็นและการได้ยินก็ดีมาก ถึงแม้จะเข้าใกล้เข้ามา ก็ยังโดนเสียงฝีเท้าหรือลมหายใจของเราจับได้

ในภูมิประเทศที่ซับซ้อน มันก็จะหนีได้ทันที แล้วก็โจมตีจากมุมอับ

แถมยังชอบรบด้วยนะ

ไม่ต้องกังวลไปหรอก!

...ถึงอย่างนั้นความเร็วก็สำคัญนะ

พวกคุณก็มีสกิลไม่ใช่เหรอ?

พวกมันเร็วก็จริง แต่ถ้าดูภาพรวมแล้วพวกคุณเหนือกว่านะ

ถ้าแค่จะสร้างความเสียหาย ไม่จำเป็นต้องมีพละกำลังก็ได้ มีวิธีของมัน

ถ้าเป็นสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญา... ก็น่าจะใช้ยุทโธปกรณ์บ้างล่ะมั้ง?

เราไม่มีความรู้ในการสร้างอาวุธที่แม่นยำนี่นา

จะสร้างอาวุธ อาวุธก็คือ มีแค่มีดกับปืนธนูเท่าไหร่ล่ะ

พวกมันไม่มีพลังเวทมนตร์ เลยไม่ถนัดการโจมตีระยะไกลน่ะ

คราวนี้เราจะโจมตีแบบฉับพลันในที่ที่มีมุมอับน้อย...

คงไม่ถูกจัดการง่ายๆ หรอกนะ!

ยกขึ้นแล้วนะー! รีบขึ้นมาเลย

ครึ่งหนึ่งได้ลงไปยังพื้นแล้ว และกำลังหาที่ปลอดภัยอยู่ครับ

โอ้ ยกขึ้นมาเลยนะ

จะขึ้นเหรอ...?

ลิฟต์เหรอครับ?

ที่นี่มันใต้ดินลึกนะ

ตั้งสติไว้! พอขึ้นไปถึงพื้นดินแล้ว อย่าให้หลงจากพวกเลยนะ

!?

ตั้งแต่ตรงนี้ไปมันคือสิ่งที่ไม่รู้จักโดยสิ้นเชิงสำหรับพวกเราเลยนะ...

เราต้องสู้ด้วยจิตใจที่เตรียมพร้อมจะตายแล้วล่ะนะ

นี่คุณทากาโกะครับ...

คุณคากามิไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ

อยากจะเชื่อว่าไม่เป็นไรนะ...

ตอนนี้เรามาคิดถึงตัวเองก่อนเถอะครับ

●●

...รู้แล้วครับ

ถึงจะรู้ แต่ว่านะ...

อย่าทำหน้าเศร้าสิ!

ถ้าเป็นแบบนี้ เดี๋ยวก็จะตายจริงๆ นะ

ถ้าคิดว่ายังไม่ตาย ก็ต้องเป็นเราที่ยังมีชีวิตอยู่ก่อนสิ?

ไป

ในเมื่อได้เจอกันแล้ว พวกคุณดันตายซะอย่างนี้ มันจะไม่มีความหมายเลยนะ

เปล่า!

ฉันไม่ได้ทำหน้ามุ่ยซะหน่อยนะ!

ดูเหมือนจะพร้อมแล้วนี่นา

อีกเดี๋ยวก็จะขึ้นไปถึงพื้นดินแล้วนะ!

...ที่...ที่นี่เนี่ย...

ทุกคนอย่าขยับนะ!

ข้างในลิฟต์นี่มันพรางแสงทางแสงจนมองไม่เห็นจากข้างนอกเลย

งั้นก็ตั้งใจจะหลบอยู่ตรงนี้เหรอ?

ถ้าก้าวออกมาจากตรงนี้หน่อย ก็โดนเห็นเต็มๆ เลย

...ไม่นะ

พวกที่ออกไปหาที่ปลอดภัยก่อนหน้าเนี่ย ไม่มีใครเลย

ควรจะระวังตัวไว้จะดีกว่า...

...จะทำยังไงดีครับ?

พวกเราไม่รู้เรื่องทางซ้ายทางขวาเลยค่ะ ขึ้นอยู่กับคำสั่งของคุณหัวหน้าทีมเลยค่ะ

...ให้ฉันออกไปก่อน

ถ้าเราโผล่ตัวออกไป คงมีการเคลื่อนไหวแน่ๆ

ดูเหมือนจะไม่มีใครเลยนะ

ถ้าอย่างนั้นทีมแรกก็...

อุ๊าาาาาาาาาาาาาาาา‼

!?

นั่นอะไรน่ะ...เมื่อไหร่กันนะ!?

มอนสเตอร์...เหรอ?

ฉุบ

เผ่ากินคนนี่นา...!

ทำไมล่ะ...

พวกมันไม่น่าจะมองเห็นพวกเราได้นี่นา!?

อย่าลังเลสิ!

หน่วยจู่โจม!

หน่วยสนับสนุนล้อมเป็นวงกลมเลย!

ห้ามหันหลังให้เด็ดขาด!

คุณหัวหน้าทีมครับ!

ระวังนะ ยังอยู่เลย!

พวกมันไม่ส่งเสียงเด็ดขาด

ถ้าหันหลังให้ พวกมันจะเข้ามาใกล้แบบไร้เสียง

เอิร์ธเป็นนักฆ่าที่น่ารำคาญที่สุดเลยนะ

ไม่ส่งเสียงเหรอ... ต่อให้ทำอะไร!?

มันจะดูดกลืนเสียงที่ตัวเองปล่อยออกมาด้วยม่านหมอกดำๆ นั่นน่ะ

พอโดนโจมตี ก็จะร้องไห้หรือกรีดร้องไปก็ได้นะ

!!

ยังไม่นะ!

อ...แก

ตอบสนองได้ดีนี่นา

สะดุ้งเลยแฮะ...

ปุ๊ก

แต่ว่า...ไม่มีเค้าล่ะสิ

มันน่ารำคาญกว่าที่คิดไว้อีกนะ

ถ้าไม่มองก่อน มันก็ส่งปฏิกิริยาออกไปตลอดเลย

ถึงฉันจะเร็วกว่านิดหน่อยก็ยังพอรับมือได้อยู่...

เจ๋งมากเลยนะ

ว่าแต่ มันทนตีได้ไม่ดีนี่นา

นั่นแหละจุดอ่อนของพวกมัน

ก็เพราะอย่างนั้นแหละ ถึงรอดมาได้

ฉุบๆ จัดรูปขบวนซะ!

แต่ว่า การเคลื่อนไหวไม่มีความสม่ำเสมอ เลยอ่านทางยากจัง

จนถึงตอนนี้ เราก็ใช้จุดอ่อนของโอตสึในการวางกับดักอยู่ แต่ว่า...

ดูเหมือนมันจะวิวัฒนาการไปอีกแล้วสินะ...

...อีกแล้วเหรอ?

เผ่ากินคนน่ะ ไม่ได้เป็นพวกที่ฉลาดขนาดนี้ซะหน่อย

อีกแล้วหมายความว่ายังไงครับ?

คราวนี้พวกมันก็รู้ตัวว่ามีพวกเราอยู่ด้วยสินะ...

อย่างน้อยก็น่าจะเป็นการเคลื่อนไหวหลังจากที่รอให้ฉันออกไปแล้วล่ะ

พวกมันพัฒนากันทุกวันเลย

เมื่อก่อนมันยังส่งเสียงด้วยซ้ำ

เมื่อเทียบกับความเร็วในการวิวัฒนาการของพวกมัน

พวกเราที่ต้องพึ่งพาเอิร์ธเคลียร์น่ะ

ก็อาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ด้อยกว่ามากก็ได้นะ...

ฮี้ยยย!!

ออกมาอีกแล้ว!!

ให้ตายสิ...!

ยังมีชีวิตอยู่เลยนะ!!

!?

อะ...เอ๊ะ...?

ฉันไม่ตายเหรอ??

โล่งอกไปทีนะ...

ไม่รู้ว่ารอดมาได้ได้ยังไงนะ...

...ก็เพราะคุณช่วยไว้ไม่ใช่เหรอ?

คนที่จัดการล้มมันคือฉัน

หือ?

แค่ใช้ร่างกายกับมานาของคุณปล่อยเวทมนตร์ออกไปเอง

ฉันใช้เวทมนตร์ไม่ได้นะ?

มันเป็นสกิลแบบนั้นไงล่ะ

สิ่งที่ฉันเรียนรู้มาคือ

สกิล... เอฟเฟกต์แห่งมือแม่มด... เวทมนตร์อันสง่างามที่ใช้ร่างกายของผู้อื่นเป็นสื่อในการร่าย มันใช้มานาของผู้อื่นในการเปิดใช้เวทมนตร์

โอ้...!

งั้น... ใครช่วยไว้เหรอครับ?

อะ...วะ...ฉัน...ไอจ๊อก...

นี่!?

คุณเป็นอะไรไป!?

ส...สกิล...

...นี่คือ...ของฉัน

ผลของสกิล...

ระหว่างที่มันทำงานได้ ก็ป้องกันได้นะ... แต่มันไม่นานหรอกนะ...

...แล้วก็ พยายามเข้ามาใกล้ฉันให้มากที่สุดเลยนะ!

การป้องกันคนที่อยู่ไกลๆ นี่โคตรจะเหนื่อยเลย!!

ตอนนี้แหละ! รีบเลยนะ!!

...โคตรเจ๋งเลยพวกคุณ...

...ยอดเยี่ยมเลย!

ที่เหลือก็ปล่อยให้ข้าจัดการเถอะ!!

พวกมันน่าจะเรียนรู้ไปแล้ว คงไม่เข้ามาโจมตีแบบไม่คิดคิดหรอก

นอกจากนี้ ถ้าเราเตร็ดเตร่อยู่นานๆ พลังชีวิตของทิน่าก็จะหมดลงนะ

ถ้าสกิลมันหมดเมื่อไหร่ นั่นก็คือถึงคราววิกฤตแล้ว

ก่อนจะถึงตอนนั้น...จัดการล้มมันให้ได้!

ไงล่ะ!

ฉันเอาออกมาให้กินง่ายๆ แล้วนะ!

ข้างหลังนะ!!

คุณผู้กองครับ!!

ไม่เป็นไร

...นี่

จับได้แล้ว

น่าเสียดายนะ!

นี่?

มายืนแนวหน้าแล้วก็ไม่ตาย กลายเป็นผู้กองได้นี่นา

ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย

ก็เป็นนักรบเลเวล 27 นี่นา ก็คงแข็งแกร่งอยู่แล้วล่ะ

คนนี้จะเป็นคนสุดท้ายเหรอ...?

สองเจ็ดสาม!?

เริ่มเดินทัพ!

ดูสถานการณ์แล้วค่อยเคลื่อนที่นะ

←ต่อจากฉบับเดือน 4