ชาวบ้านเลเวล 999
ตอนที่ 48
มังงะ: อิวาโมโตะ เคนอิจิ
ต้นฉบับ: โฮชิซึกิ เนโกะ
ทุกคนระวังตัวไว้ก่อนนะ! พักหน่อย!
ฟู่...
ออกมาก็โชว์ฟอร์มเก่งตั้งแต่แรกเลยนะ
...พอจะรับมือได้นะ
ฝั่งเราก็โดนหนักเหมือนกันเหมือนกันนะ...
ต้องทำให้สำเร็จให้ได้...
นั่นควรจะเป็นการไว้อาลัยให้กับสหายที่ล่วงลับไป...
แต่ว่าพวกแกนี่เก่งจริงนะ คิดว่าไม่ถึงขนาดนี้ เกือบแย่เลย ช่วยชีวิตไว้ได้
ถ้าจะขอบคุณ ก็ไปบอกคุณทีน่าที่เกือบตายตรงนั้นสิ
อ่า ต้องขอบคุณจริงๆ นะ
ก็เพราะพวกนายนี่แหละ เลยสามารถจำกัดความเสียหายไว้ได้ขั้นต่ำ...
เผ่ากินคน...แล้วก็เผ่าเขี้ยวสัตว์
...อ่า
น่าจะมีศัตรูจากเผ่าอื่นอีกใช่ไหม...?
แม้แต่เผ่าเขี้ยวสัตว์ที่เราจะจัดการในตอนนี้ ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเผ่ากินคนเลยนะ
ชาวบ้านเลเวล 999
ก็แค่ว่า พวกเผ่าเขี้ยวสัตว์น่ะ
เขาจะต่อสู้โดยอาศัยประสาทสัมผัสทั้งห้า
เลยเข้ากันได้ไม่ดีกับพวกที่ไร้ร่องรอยเหมือนพวกเผ่ากินคน
นี่แหละเหตุผลที่คราวนี้พวกเขาต้องวิ่งหนีไปทั่ว
พูดตามตรงนะ
การต่อสู้กับพวกเผ่ากินคนน่ะ
แค่ผิดพลาดนิดเดียว
ก็ไม่รู้จะรับมือยังไงแล้ว
...ยอมแพ้ก็เท่ากับว่าเราแพ้แล้วนะ
ทางออกบนพื้นดินเมื่อกี้นี่ ในตอนแรกมันก็เปลือยเปล่า ไม่มีบาเรียให้ซ่อนตัวเลย อันตรายมากเลย
บรรพบุรุษได้ต่อสู้และรับประกันความปลอดภัยให้เราสืบทอดมา
เรากำลังค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้า... ถึงแม้ว่าในยุคของเราอาจจะยังไม่สำเร็จก็ตาม
ก็ได้...
ถ้าเป็นแค่ 'สักวันหนึ่ง' ก็ไม่พอหรอกนะ
เวลาจำกัดจนกว่าจะรีเซ็ตของแอสคลีอา ก็ไม่ถึงหนึ่งปีในเวลาของโลกเลยนะ
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปล่ะก็...
เข้าใจเลยว่าทำไมถึงท้อ แต่ต้องตั้งสติด้วยนะ
ความประมาทเพียงนิดเดียวก็อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้
คราวนี้อาจจะมี 'ตัวเอกที่มีลูกติด' ออกมาก็ได้นะ
ตัวเอกที่มีลูกติดเหรอคะ? แข็งแกร่งไหมนะ...
อ่า ก็เป็นแม่ แต่เป็นพวกที่ออกลุยคนเดียว ห่างจากฝูง น่าแปลกใจหน่อย...
ตัวโคตรจะแกร่งเลยล่ะ พวกเราเรียกเขาว่าตัวเอกแห่งเผ่าเขี้ยวสัตว์
ปกติแล้วจะทำอะไรไม่ได้เลยนะ... แต่คราวนี้มีพวกแกอยู่ด้วย
ฝากด้วยนะ!
คุณคากามิ...ไม่รู้ว่ารู้สึกยังไงกับโลกใบนี้...
ท้อแท้ไปแล้วเหรอคะ
ยอมแพ้ไปแล้วเหรอ?
ไม่ว่ายังไงก็ยังไม่ตายใช่ไหมคะ...?
เอาล่ะ ถึงเวลาออกเดินทางแล้วนะ
เหมือนกำลังจะออกเดินทางเลยล่ะ
คุณทีน่าลุกได้หรือเปล่าคะ?
อืม...ไม่ไหวแล้วค่ะ~...
แค่ช่วงสั้นๆ นี้เอง แต่ก็อ่อนแรงขนาดนี้เชียว...
ไม่เป็นไรหรอก!
ถึงจะลำบากกับคู่ต่อสู้ใหม่คนนี้ แต่คราวหน้าต้องสู้ได้ดีกว่านี้แน่!
ถึงอาจารย์จะไม่อยู่ ก็จะทำให้สำเร็จด้วยตัวเองให้ได้เลยครับ!
นั่นสินะ...
มาเริ่มทำในสิ่งที่ทำได้กันเถอะค่ะ!
คุณทีน่าให้ฉันอุ้มไปเองนะ
ไม่สิ ให้ฉันแบกเองเถอะ
แปลกจัง ปกติคุณอลิสจะเอาแต่คุณคนเดียวไม่ใช่เหรอ
คุณทีน่าก็เป็นสหายที่สำคัญแล้วนี่คะ
หล่อจัง!!
อีกอย่าง ทุกคนก็เก่งขึ้นกว่าฉันแล้ว ฉันน่าจะเหมาะที่สุดเลยล่ะ
พรึบ
...ช่วยเลิกเรียกฉันเหมือนเป็นภาระได้ไหมคะ?
อืม...ขอโทษนะ
งั้นให้เมโนอุจังช่วยไปดีไหมคะ
...ทำไมล่ะ?
การที่ฉันอุ้มคุณทีน่ามันดูแปลกมากขนาดนั้นเลยเหรอคะ?
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
ในการต่อสู้จนถึงตอนนี้ นายแทบจะขยับตัวไม่ได้เลยนะ
ถึงขนาดที่เราเป็นที่พึ่งให้ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ?
...นี่มันอะไรเนี่ย? น่าเกลียดชะมัด...
ตรงนั้นหน่อย!
ขยับให้ไวเลยนะ! เดี๋ยวจะหลงเพื่อนก็แย่สิ
อึก...
แกร๊ก
รับไปเลย!
คุณเมโนอุ...
...พูดไม่ออก...เหรอ
ช่างเถอะ
เผ่าเขี้ยวสัตว์ก็มีผู้เฒ่าและเด็กเยอะแยะเลยนะ
การย้ายครั้งใหญ่นี้ก็ต้องพาพวกเขาไปด้วย คงใช้เวลาในการเดินทางพอสมควรสินะ
ถ้าต้องข้ามแม่น้ำกันเป็นจำนวนมาก ตรงนี้คงเป็นที่เดียวที่คิดได้เลย
อย่างนั้นเหรอ...เผ่าเขี้ยวสัตว์ก็มีครอบครัวด้วยสินะ...
แต่มันยังไม่ใช่เวลาที่จะคิดเรื่องนั้น...!
ก่อนที่พวกนั้นจะมาถึง
เราจะวางกับดักรอไว้ก่อน!
ทุกคน...กำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย
ที่ติดตั้งไว้บนสะพานคือระเบิด
พอพวกมันเดินผ่าน ก็จะจุดระเบิดแล้วจับพวกมันให้ตกลงไปในแม่น้ำ
ในแม่น้ำมีตาข่ายแม่เหล็กไฟฟ้าที่ทำให้เป็นอัมพาต
ถ้าพวกนั้นตกลงไปในแม่น้ำแล้วเป็นอัมพาต
เราก็โจมตีพร้อมกันเพื่อจับให้หมด!
แต่ว่า... พวกเขาก็เป็นเผ่าที่มีประสาทสัมผัสไวไม่ใช่เหรอคะ?
พวกเขาจะสามารถเล็ดลอดการเฝ้าระวังไปได้ไหมนะ?
ดึงอีกสิ!
จริงอย่างที่ว่า ถ้าเราเข้าโจมตีก่อนมันก็ลำบากนะ แต่คราวนี้มันต่างออกไป
ตอนที่โดนเผ่ากินคนโจมตี ลิฟต์มันมองไม่เห็นจากข้างนอกใช่ไหมคะ?
ไอ้ตัวสำหรับขนย้ายนี่แหละ
หน้า...
ใช้ตัวนี้บังร่างแล้วนิ่งๆ อยู่นี่ ไม่โป๊ะแน่
เสียงหรือกลิ่นเล็กน้อย แม่น้ำมันก็จะช่วยกลบให้เอง
สุดยอดเลย
การเคลื่อนไหวของเผ่ากินคนสามารถตรวจจับได้จากเครื่องจักรตัวอื่นนะ
นี่ ไอ้โอตาคุอารยธรรมเก่า...
อย่าตกใจไปเลย
ไม่ต้องอธิบายมากแล้ว เช็คปืนให้เรียบร้อยนะ
เผื่อไว้ก่อนนะ
พวกโอตาคุยุคโบราณนี่...
งั้นก็ฝากของสำคัญไว้กับคุณแล้วนะครับ
ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ? กลัวจนตัวสั่นเหรอ?
เปล่าค่ะ...คือว่า
คุณเมรี่...ไม่น่ากลัวเหรอคะ?
อย่าเติมคุณท้ายชื่อสิ!
กลัวอะไรกันล่ะ...
อยากจะพูดแบบนั้นนะ
แต่ถ้าถูกศัตรูจับได้ ก็ต้องกลัวสิ เจอพวกเผ่ากินคนนี่เข้าไป ก็ต้องเหงื่อตกแน่นอน
แต่ว่ามันมีเรื่องมากมายที่อยากจะเอาโลกกลับคืนมานะ
ถ้าอยู่ในใต้ดินที่น่าเบื่อและแคบแบบนั้น มันก็ไม่มีอะไรเริ่มต้นได้หรอก
ดังนั้นก็เลยต้องสู้...ฉันไม่กลัวเลย
ก่อนที่ศัตรูจะเข้ามาใกล้จนรู้สึกกลัว เราจะยิงมันตกไปก่อน
ต้องฆ่าให้ได้เลย
วางกับดักเสร็จแล้วจ้าา
เหนื่อยหน่อยนะ!
เสร็จเร็วกว่าที่คิดแฮะ
ทุกคนทำงานกันอย่างคล่องแคล่วจริงๆ
คุณเมโนอุเองก็ช่วยด้วยเรื่องแบบนี้ ถือว่าไม่ธรรมดาเลยนะ
หลังจากนี้ก็แค่รอต่อไป
งั้นพักได้สักหน่อยแล้วนะ
แคร๊ก
...จริง ๆ เหรอ...
เหนื่อยหน่อยนะ...
...มาแล้ว
!?
ก็น่าจะสื่อสารกันได้มั้ง...?
โฮ...แทบไม่ต่างจากมนุษย์เลยนี่นา...!?
...ไม่เหมือนกับที่เอิร์ธเคลียร์เป็นหรอกนะ...
ตามสัญญาณฉัน ระเบิดเลย
เตรียมสวิตช์พร้อมแล้ว
ดีมาก... เตรียมพร้อมแล้วใช่ไหม?
ตอนนี้แหละ!!
เริ่มโจมตี!
อย่าให้มีช่องว่างในการโต้กลับเลย!!
!?
อะไรกัน!?
ตาข่ายแม่เหล็กไฟฟ้าโดนทำพังแล้ว
ใครทำอะไรน่ะ!?
โผล่ออกมาแล้วนี่นา...!
นี่...
นี่ๆๆ!!
ไอ้หมอนั่น...
--เจ้าหมอนี่มัน...อะไรกันเนี่ย!?
เป็นตัวท็อปที่มีลูกติดด้วย
ต่อเนื่องจากฉบับเดือนพฤษภาคม
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/34)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
ซาซากิกับพีจัง
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
แบล็คโคลเวอร์
