ตอน 58: Chapter 58

ชาวบ้านเลเวล ๙๙ ตอนที่ ๕๘

ทั้งหมดนี้...เพื่อเติมเต็มคำสัญญาที่เราให้ไว้ในวันนั้น...เพื่อมอบความรอดที่แท้จริงให้กับโลกใบนี้

แต่...คนที่ฉันต้องการก็ยังไม่ปรากฏกายขึ้นเลย

มังงะ: อิวาโมโตะ เคนอิจิ ต้นฉบับ: โฮชิซึกิ เนโกะ ตัวละครต้นแบบ: ฟูมิ

ทำยังไงดี เมโนว...

ฉัน...ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้จริงๆ เลย

ฉันด้วย...

ขอโทษนะ คุณคากามิ...

...ฉันก็คิดแผนไม่ออกเหมือนกัน

ไม่น่าจะมีเรื่องแบบนี้...

ไม่คิดเลยว่าจะมีรอบที่สองแบบนี้รออยู่…

ให้ตายสิ!

คุณคากามิใช้สกิลไปแบบไม่คิดอะไรเลย ทำให้ขยับตัวไม่ได้เนี่ย!

...อ่า ขอโทษด้วย

แต่สำหรับแกคนเดียวเนี่ย ไม่อยากให้ใครมาพูดเลยจริงๆ

พูดกันสบายๆ แบบนี้ได้ไง!

จะทำยังไงกันล่ะ!?

ใครมีไอเดียก็ยกมือขึ้น...

ทิ้งไอ้ตัวขยับไม่ได้อย่างแกไว้ แล้วหนีไปเลยน่ะเหรอ?

อันนั้นก็ใช้ได้นะครับ...ไปทางนั้นกันเลย!

ถ้าเป็นกรณีนั้น นายก็จะโดนทิ้งไว้เหมือนกันนะ!?

ไม่ใช่คนที่เข้าใจกันได้เลยเหรอคะ?

แต่แค่ดูเฉยๆ ก็ยังไม่เข้ามาโจมตีนะคะ?

ลองเรียกคุยดูไหมล่ะคะ?

อีกอย่าง ตรงนี้มีพิตตะจังเผ่าสัตว์ร้ายอยู่ด้วยนะคะ

ไม่ๆ คูจัง

นั่นมันแผ่ออร่าแห่งเจตนาฆ่าออกมาอย่างโจ่งแจ้งเลยนี่คะ

อาฮ่า~ คิดไม่ออกเลยว่ะ

มองดูแล้วก็คงจะทะลุไปได้แบบไม่เป็นอะไรเลยไม่ได้หรอก

ทั้งสองคนก็กำลังพยายามตะเกียกตะกายอยู่

ทำไมนายถึงดูสบายใจขนาดนั้นวะ!

ดะ...ก็เพราะว่า...

ก็เพราะคุณคากามิดูสบายๆ อยู่นั่นแหละ?

จริงๆ แล้วก็คงคิดอะไรออกแล้วไม่ใช่เหรอ?

ฮ่าๆ ดูนั่นสิ...

ถ้าพวกนั้นคิดจะทำอะไรล่ะก็ พวกมันคงโจมตีมาตั้งนานแล้ว

พวกมันก็คงเฝ้าดูการต่อสู้ของเราอยู่แน่ๆ เลย

ถ้าเราไม่เริ่มก่อน ก็คงไม่ต้องกังวลว่าจะโดนโจมตี...สินะ

...เยี่ยม!

เดี๋ยวนะ คุณเมโนว!?

เมโนวจัง!?

ตรงนี้เนี่ย เผื่อกรณีฉุกเฉินแล้ว

การรอให้ทั้งสองคนฟื้นพลังคงเป็นทางที่ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ?