ตอน 59: Chapter 59

ฉบับคอมิกส์เล่มที่หนึ่งถึงสิบ วางจำหน่ายแล้วนะ!!

ชาวบ้านเลเวล 999

ตอนที่ 59

ทางลับที่กระจกขุดไว้

ไม่สิ...

ตอนแรกก็คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นน่ะสิ...

ตกใจนิดหน่อย...แต่ว่ารู้สึกถึงความแน่นอนเลยนะ...

มันก็รู้สึกถึงความแน่นอนอยู่ไม่ใช่เหรอ คุณคากามิ

ใช่แล้วครับ! นึกว่าคราวนี้จะแย่แล้วซะอีก!!

ไม่ต้องกังวลไปนะครับ!

เผื่อถึงที่สุดแล้วกะว่าจะใช้ความโปร่งใสของเจ้าตัวเองเพื่อฝ่าไปแล้วล่ะครับ

อ้าว ทุกคนโปร่งใสได้ด้วยเหรอคะ?

ไม่ใช่แค่กับคุณกับเจ้านายคนเดียวเหรอ?

ว่าแต่คุณน่ะ

อ่า ฉันไม่ได้ขอแบบนั้นสักหน่อยนะ!

คิดให้มากกว่านี้หน่อยสิ

อะไรกันเนี่ย เรียกร้องเรื่องยากๆ ให้ปฏิเสธวิถีชีวิตของอีกฝ่าย แล้วก็มองไปที่อนาคตอีก

แถมยังมีโอกาสที่จะคุยกับพวกเขาทั้งตัวได้ไม่บ่อยๆ ด้วยนะ?

เพราะว่าเขาเป็นคู่สนทนาที่น่าจะเข้าใจกันได้ไงล่ะ

...แต่กว่านั้น

มาคุยเรื่องหลังจากที่กลับไปที่นัวกันก่อนเถอะ

พวกกองโจรน่าจะโอเคนะ

หลังจากแจกจ่ายเสร็จก็เป็นเวลาว่างตามปกติ ถึงเราจะไม่เจอพวกเขาก็ไม่แปลก

แล้วอีกอย่างนะ ฝ่ายศัตรูเขาก็น่าจะแฝงตัวอยู่กับพวกกองโจรไม่ใช่เหรอ...?

น่าจะไม่ได้ทำอะไรให้เป็นเรื่องใหญ่หรอกมั้ง?

ไม่ต้องเครียดขนาดนั้นสิ

เรื่องพวกกองโจรนี่ฉันรู้ดีนะ

แต่ว่านะ...

ถ้าพวกศัตรูอยู่ในนัวนะ

ถ้าพวกเขาอยาก ก็จะโจมตีเข้ามาได้ตลอดเวลาไม่ใช่เหรอ?

ความเป็นไปได้ที่จะโดนซาเมียวซาเมียวโจมตีมันก็พอจะคิดได้นะ...

ถ้าเป็นฉันล่ะก็คงทำแบบนั้นแหละ

เราต้องพยายามรวมกลุ่มกันและเคลื่อนไหวให้มากที่สุดเลยสินะ...

พวกเราด้วย...

ตอนนี้เราจะแยกเป็นสามกลุ่ม คือกลุ่มของเราเอง คุณกระจก แล้วก็คุณเมรี่ใช่ไหม?

มันไม่ใช่แค่การทำตัวให้เป็นปกติเหมือนเดิมอย่างนั้นใช่ไหมล่ะ?

ไม่สิ ให้เคลื่อนไหวไปกับจูมิกาตะกับพวกไป แล้วก็ทำงานตามปกติก็พอ

อาจจะเป็นแค่การแก้ขัดชั่วคราว...

วิธีที่ดีที่สุดคือเราต้องแสดงออกให้พวกเขาไม่สงสัยในนัว

อ๊ะ? แค่นั้นเองเหรอ?

ระหว่างนั้น คุณคากามิจะไปสำรวจอาคารกลาง...เซ็นทรัลทาวเวอร์เหรอ?

ฉันจะไปตรวจสอบห้องลับที่อิสึระใช้เครื่องถ่ายโอนได้ก่อนนะ

ระหว่างนั้นพวกนายก็รออยู่เฉยๆ อย่าไปสร้างเรื่องให้วุ่นวายนะ

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือไม่ก็ตาม ฉันจะติดต่อไปเป็นระยะๆ เองนะ...

นั่นสิ

ถ้าสามวันแล้วฉันยังไม่ติดต่อไป ก็ไม่ต้องลังเลที่จะหนีออกมาเลยนะ

จำเส้นทางทางลับของเต็นท์ไว้ให้ดีล่ะ

จะไม่หนี และจะไม่ถูกทิ้งแน่นอนค่ะ!!

อันดับแรกก็คือการหลีกเลี่ยงการสูญสิ้นทั้งหมดใช่ไหม? ฉันจะจัดการเองให้ได้ล่ะ

โอเคๆ เข้าใจแล้ว!

ทุกคนอยู่กับฉันจนวันตายนะ!

พูดแบบนั้นอีกแล้วนะ...

แต่แบบนั้นก็ดีแล้วครับ

ถ้าเกิดอะไรกับคุณคากามิ จะช่วยอย่างแน่นอนครับ

ดังนั้น...

เวลาพวกเราตกที่นั่งลำบาก

ช่วยพวกเราไว้นะคะ

อ่า

สัญญาเลย

.

ตอนนี้กลับไปถึงแล้วพักกันก่อนเถอะนะ ฉันเองก็ขยับตัวแทบไม่ได้เลย

เหมือนกับมีเซียเลยนะ ถ้าโดนโจมตีเข้าไปนี่แย่แน่

แค่ซ่อนตัวอยู่กับพวกกองโจรแล้วแอบเคลื่อนไหวไปแบบเงียบๆ เท่านั้นเอง

คงจะทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ

อืมมม...

วางใจได้เลยนะ ถึงจะไม่เทียบกับคุณอาจารย์ได้ แต่พวกเราก็ไม่ใช่พวกอ่อนแอซะหน่อย

อย่างน้อยก็คิดว่าพยายามมาแล้วนะ

ใช่แล้ว!

ถึงตอนที่เดือดร้อนก็มีคุณลุงคอยอยู่ตรงนี้

แล้วก็ยังมีคนน่าเชื่อถืออีกสองคน คงมีวิธีที่จะให้เขาช่วยได้เหมือนกัน

นั่นหมายถึงคุณล็อตกับคุณลูน่าเหรอ?

เดี๋ยวต้องแนะนำให้ทุกคนรู้จักพวกเขานะ

จะเป็นคนแบบไหนกันนะ...?

ว่าแต่ว่านะ...

อยากอาบน้ำจังเลยค่ะ

ใช่เลย!

...นี่คือโรงอาบน้ำที่พวกกองโจรใช้กันอยู่

แต่เช้าขนาดนี้จะมีใครใช้บ้างนะ

จองพิเศษ!

น้ำก็ไม่ขาดแคลน ใช้ได้เต็มที่เลยนะ

ในสถานการณ์แบบนี้ นายพูดอะไรของนาย

ตอนออกผจญภัยน่ะ อาบน้ำแทบไม่ได้เลยไม่ใช่เหรอ?

ว่าแต่ นาย...

ถึงจะบอกให้ไปอาบน้ำ แต่พวกคุณก็อ้างเรื่องเฝ้ายามอะไรนั่นจนเข้าไม่ได้เลยนี่นา...

ก็มันเป็นเรื่องฉุกเฉินนี่นา จะประมาทไม่ได้หรอกนะ!?

เหม็น...เหม็นจัง...

บะ...ผมไม่เหม็นนะครับ...

ไปกันเถอะ

เทะ คุณทิน่า เป็นอะไรมากไหมเนี่ย?

ไม่เป็นไรแล้วค่ะ...ฟื้นตัวขึ้นมาได้บ้างแล้วล่ะค่ะ...

จริงเหรอ? หัวเข่าสั่นไปหมดเลยนะ!?

น่าสมเพชจริงนะ คุณทิน่า คุณทิน่า!

นั่นมันคุณนะ!

ขอโทษด้วยที่ทำตัวมั่วซั่วไปหน่อยนะคะ~~!!

พวกเธอช่างเป็นคนสบายๆ เสียนี่กระไร

เป็นอะไรไปเหรอ?

ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างครับ

ขอโทษๆ

นั่นฉันเอง

ทำหล่นลงไปน่ะ

นั่นอะไรน่ะ... ดูเหมือนขยะเลยนะ

เหล็กสิ!

เหล็กนี่มีค่ามากเลยนะ!

มันเป็นสมบัติล้ำค่าที่เอาไปแปรรูปเป็นเครื่องมือได้สารพัดเลยนะ!

เจ้าโอตาคุเอ๊ย...

แต่ว่าได้รู้ตัวว่าทำหล่นไปนี่ก็ดีแล้วล่ะ

ขอบคุณนะ คุณพิตตะ!

ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ...ตอนสู้กันน่ะ ช่างฉลาดแกมโกงจริงๆ

นายมันบ้าจริงๆ เลยนะ

เอ๋~ ก็ปกติสิ ปกติเลยนะ

ดูสิ ถึงแล้วนะ

เอาล่ะ...

โรงอาบน้ำนี่เอง!

เงียบๆ หน่อย!

โรงอาบน้ำ...

เต็นท์กระจก

งั้นก็ระวังตัวด้วยนะ

อย่าลืมติดต่อมาเป็นระยะๆ ล่ะนะ!

เหนื่อยจังเลย!

พักหน่อย...

พ่อ...

คุณพิตตะกับพวกจะไปอาบน้ำครับ!

ว้าว~ สนใจเข้าแล้วสินะ~...

ตัวฉันที่แกล้งตาย กับพวกคุณเผ่าเคียวฟันเนี่ย ไปกันมันไม่ดีหรอกนะ

...เป็นอะไรไปเหรอ?

มี...เสียงครับ

...มีใครเข้ามาใกล้ๆ เหรอ?

ไม่ใช่ครับ...

ได้ยินเสียงเหมือนมีอะไรระเบิดขึ้นครับ

แล้วก็มีกลิ่นแปลกๆ ด้วย...

มาจากรูระบายเหรอ? เพิ่งผ่านมาทางนั้นนะ...?

นี่มัน...ดินปืนนี่เอง

เป็นไปไม่ได้...มีศัตรูมาอีกแล้วเหรอ...?

นิดหน่อยยังรู้สึกไม่ค่อยไหวเลยค่ะ...

จะวิ่งไปดูอาการก่อนนะ

จริงด้วยสิ การทิ้งไว้เฉยๆ ก็เป็นห่วงเหมือนกันเนอะ

จะพยายามวิ่งให้เร็วที่สุดเลย!

โรงอาบน้ำดีๆ แบบนี้ นานๆ ทีจะได้มานะ

น่าจะได้ให้คุณกระจกกับพวกมาด้วยนะ...

นี่ๆ... ...จริงดิ!?

รูระบายนี่เอง!!

เรื่องราวจากฉบับเดือน 4 จะดำเนินต่อไป