ตอน 62: Chapter 62

ชาวบ้านระดับเก้าเก้าร้อยเก้าสิบเก้า

ตอนที่ 62

กระจกที่รวมตัวกับเมโนอุได้แล้ว ทว่าพิทตะที่ให้ไปทางห้องน้ำหญิงกลับยังไม่กลับมาเลย...!?

เซ่

เซ่

คุณคาคามิเหรอครับ?

ดูเหมือนจะโอเคนะ...

ปกติคุณคากามินี่ใจถึงมากเลยนะ แต่พอเป็นเรื่องเพื่อนฝูงแล้ว ท่านเจ้าบ้านก็ตื่นตระหนกขนาดนี้เชียว

หน้าเปลี่ยนสีขนาดนี้ เกิดอะไรขึ้นหรือครับ?

เอาล่ะ อย่างไรก็ตาม มันเป็นภาวะฉุกเฉินแล้ว

ก็เลยให้พิทตะไปตามสาวๆ มาก่อน...

อยากจะอธิบายหลังจากทุกคนมารวมตัวกันแล้ว

...ช้าจังเลยนะ

ไม่น่าจะให้ไปตามมาเลยเหรอ?

เดี๋ยวก่อนสิ

แต่ว่า...มันเป็นภาวะฉุกเฉินแล้วนี่นา?

ต่างจากผู้ชาย ผู้หญิงน่ะใช้เวลานานเป็นพิเศษนะ

ในระหว่างที่ทำแบบนี้อยู่นี่เอง...

โอเค เข้าใจแล้ว!

ถ้างั้นให้ผมไปตามมาเอง!

ใจเย็นก่อน เร็กซ์

เผื่อว่าห้องอาบน้ำหญิงจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น...

คิดดูสิ ถ้ามันกลายเป็นเรื่องยุ่งๆ ไปแล้ว

คนที่เลเวลสูงสุดอย่างผมควรจะเป็นคนไปสิ

ถ้าอย่างนั้นอาจารย์ควรจะรออยู่ที่เดิมสิ

การบุกตะลุยไปก่อนมันเป็นหน้าที่ของวีรบุรุษแล้วล่ะ ให้ข้าไปเอง!

อะไรกันเจ้าตัว! ดูน่าเชื่อถือกว่าปกติซะอีกนะ!

หรือว่า...นายอยากจะเห็นห้องน้ำหญิงกันล่ะ?

จู๋ยักษ์สุดหื่น

นั่นแหละสินะ

ข้าเองก็ไม่ได้อยากจะบุกเข้าไปเฉยๆ หรอกนะ!

เพราะว่าสามารถทำให้ร่างกายโปร่งใสได้ ดังนั้นการให้ไปเองน่าจะดีที่สุดเลยครับ

ว่าแต่...เจ้าเป็นตัวผู้รึตัวเมียกันแน่?

เปล่าๆ

จริงด้วยสิ ไม่เคยใส่ใจเรื่องนั้นเลย

อืม...ถ้าจะให้ว่าไปนะ...น่าจะเป็นตัวเมียมากกว่า

เพราะแตกต่างจากมนุษย์มากเกินไป เลยไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?

...ดี!

ไปเถอะ ดีแล้ว!

ไม่กลับมาเลยนะ...

ท่านอาจารย์!

พูดเรื่องสบายๆ ไม่ได้แล้วนะเนี่ย

ให้ผมบุกเข้าไปเอง!!

ทำไมนายถึงดูดีใจขนาดนั้นล่ะ?

แต่ว่าสิ่งที่คุณเร็กซ์พูดก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกันนะ

ให้คนหนึ่งเข้าไปก่อน

แล้วตามไปอีกสองคน มันน่าจะใช่วิธีที่ปลอดภัยและเหมาะสมนะ

ถ้าอย่างนั้นให้ผมออกนำไปก่อนเลย!

นี่เป็นหน้าที่ของวีรบุรุษแล้ว!

แล้วไอ้ความน่าเชื่อถือนี่มันอะไรกัน!!

ขอรับ!

พึ่บ

กูววววววววว!!

เร็กซ์เหรอ!?

!?

โอ๊ะ...

เหมือนมีหนูตัวอื่นเข้ามาอีกแล้วสินะ

คุณคางามิ...

ก็อย่างที่คิดไว้เลยนะ เจ้ามันเป็นฮีโร่ที่น่าผิดหวังจริงๆ

คุณคางามิ... แย่ที่สุดเลยครับ! ต่อให้พระเจ้าจะยกโทษให้ แต่ผมก็จะไม่ให้อภัยเด็ดขาด!!

แย่ที่สุด! แย่ที่สุด!

ชะ... ใช่...

เอาเป็นเวทมนตร์ระเบิดวารีไปก่อนได้ไหม?

ถึงกับยั่วยุคุณเมโนอุที่จริงจังด้วย...

พลาดไปแล้วครับ!!

โอบุโร มารุ~!

หมอนั่นไปไหนแล้วเนี่ย!?

!?

อ้าว~!? คุณพิตตะเหรอ??

เอาล่ะ...

เวลาทำลายที่ทุกคนรอคอยมาถึงแล้ว

ช่วงเวลาปริศนานี่มันมาถึงแล้วสินะ...

ฮะกิ

รู้ไหม คุณเมโนอุ?

คือว่านะ...

ฉันวิ่งมาถึงตรงนี้ด้วยสภาพตัวเละเทะ เพราะเป็นห่วงทุกคนเลยนะ

...แล้วทำไมนายถึงไม่เป็นอะไรเลยล่ะ?

เพราะว่าไม่รู้สึกถึงเจตนาร้ายจากคุณเมโนอุเลยครับ

ตัวฉันก็เหมือนกันนะ?

ขอโทษนะ

แต่ว่าเป็นเพราะคุณที่บุกเข้ามาโดยไม่พูดอะไรนี่นา?

ก็พยายามจะอธิบายอยู่ไม่ใช่เหรอ!

ก็เลยมาขอโทษแบบนี้ไงล่ะ!

เป็นคนจู้จี้จุกจิกจริงๆ ไม่เป็นลูกผู้ชายเลยนะ

นี่นายพูดตามใจตัวเองไปหมดเลยเหรอ?

เอาล่ะๆ

ขอโทษนะ

แล้วสรุปคุณคางามิเป็นอะไรเหรอจ๊ะ?

หลังจากที่แยกจากทุกคนแล้วน่ะ...

ก็กลิ่นดินปืนนี่นา

ดินปืน...

หมายความว่ามีใครตั้งใจระเบิดตรงนี้สินะ?

ได้ยินเสียงระเบิดด้วยครับ!

ทำไปเปล่าๆ... ถ้าอยู่ในมือของท่านเจ้าบ้าน มันก็จะกลับสู่สภาพเดิมในทันทีเลยครับ

ชะ... ไม่ใช่...

ฝ่ายตรงข้ามก็น่าจะรู้เรื่องพวกนี้อยู่แล้ว

เป็นคำเตือนนะ

ว่าพวกเรากลับมาแล้ว

และว่าออกมาจากรูนี้ได้แล้วด้วย

แต่ว่า... พวกเราเพิ่งจะกลับมาเมื่อครู่นี้เอง

ก็เพิ่งจะสู้กับศัตรูไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้วนี่นา

ถึงจะถูกจับได้ มันก็เร็วเกินไปไหมล่ะ?

อ่า ใช่แล้ว

มันเร็วเกินไป... เร็วเกินไปจริงๆ

ถ้าเขาจังหวะเวลาที่พวกเราจะกลับมาแล้วระเบิดล่ะก็

การกระทำของคุณพิตตะ... ถูกจับตามองหมดเลยหรือเปล่า?

มีความเป็นไปได้สูงว่าจะถูกจับตามองอยู่

แย่แล้ว...

แย่มากเลยนะเนี่ย

เขาตั้งเป้าอะไรกันนะ...

คุณเมโนอุคิดว่ายังไงเหรอ?

มาเตือนในจังหวะนี้เลยเหรอ...

ที่นี่ไม่ทำอะไรเลยแล้วให้พวกเขาสบายใจก่อน แล้วค่อยซุ่มโจมตีน่าจะดีกว่า

ถ้าเป้าหมายคือการดึงความสนใจของคุณคางามิ แล้วโจมตีพวกเราที่กำลังอาบน้ำอยู่ ก็เข้าใจนะ...

ฉันก็คิดแบบนั้น ถึงได้บินมาด้วยล่ะ

หรือว่าอยากจะขังพวกเราไว้ในโนอา... ถ้าอย่างนั้นมันก็มีผลไปสักพัก

?

ทำไมต้องเป็นแค่พักๆ ด้วยล่ะ?

ถึงคุณเมรีกับคุณออยูจิอาจจะยังไม่เห็นพลังของคุณคางามิเต็มที่หรอกนะ

แต่ถ้าเป็นคุณคางามิ แค่ขุดรูที่ยุบลงไปให้กลับมาอีกครั้งก็น่าจะทำได้ง่ายๆ

ถึงอย่างนั้นก็ตาม

ถ้าไม่ใช้ "การปลดปล่อยขีดจำกัด" ก็ต้องใช้เวลาอยู่นานเลย

ถึงจะไม่รู้เป้าหมาย แต่การเคลื่อนไหวก็ลำบากขึ้นเยอะเลยนะ...

อย่างน้อยวันนี้ก็ควรหลีกเลี่ยงการทำตัวคนเดียว

เพราะว่าวันนี้ใช้ไม่ได้แล้ว ก็คงติดอยู่ที่นี่ไปหนึ่งวันสินะ

คือว่า...

ถึงจะเป็นสถานการณ์แบบนี้ ก็ยังต้องใช้ชีวิตอยู่ในกองกำลังต่อต้านอยู่เหรอครับ?

น่าจะถอยออกมาก่อนนะ...?

ตามแผนเดิมก็คงจะดีแล้วล่ะ...

ถึงแม้ว่าสถานการณ์จะถูกเปิดเผยไปแล้ว แต่

การกลับไปยังกองกำลังต่อต้านก็คงจะเป็นสิ่งที่ถูกเปิดโปงไปแล้วกระมัง

เป็นแบบนี้แล้วก็คงต้องเป็นไปตามนั้นเท่านั้นแหละ

คุณคางามิจะทำยังไงเหรอคะ?

เรากลับไปที่ฐานเดิมไม่ได้แล้วล่ะ

พวกเราคิดว่าจะซ่อนตัวแล้วก็หาข้อมูลต่างๆ นะ

ซ่อนตัวเหรอ... ซ่อนที่ไหนล่ะ?

ก็ไม่รู้ว่าตัวตนของศัตรูเป็นยังไง หรือวิธีการของเขาก็ยังไม่รู้เลยน่ะสิ...

เราจะย้ายที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ โดยพยายามไม่ให้ใครจับตามองน่ะ

แบบนั้นก็น่าจะดีนะ

ในเมื่อไม่รู้ว่าศัตรูใช้เครื่องมือแบบไหน

ระวังตัวให้มากนะ คุณคางามิ

ถึงจะไม่รู้ว่าจะมีผลมากแค่ไหน แต่มันก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลย

เรา... จะได้เจอกันอีกใช่ไหม?

จะรายงานตัวทุกสามวันนะ

ถึงอย่างนั้นก็ตาม

ถ้าไม่ได้รับการติดต่อ ก็คิดเอาไว้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นนะ

ถ้าตกลงกันแบบนั้น วันนี้น่าจะพักจะดีกว่านะ

ถ้ายังเหนื่อยอยู่ จะสู้กับศัตรูไม่ได้หรอก

ถึงจะมีเวลาให้แค่ประมาณสองชั่วโมงก่อนประชุมตอนเช้าก็เถอะ...

ว่าแต่ ถึงจะนอนก็น่าจะรวมกันอยู่ดีใช่ไหมคะ?

มีแยกสำหรับผู้ชายกับผู้หญิงด้วยนะ

จะทำยังไงดีคะ?

ก็จริงด้วย...

ฉันกับอลิสจะนอนที่เต็นท์ของเมโนอุกับเร็กซ์นะ

・เต็นท์ชาย เมโนอุ เร็กซ์ ปัลนา อลิส

・เต็นท์หญิงที่หนึ่ง ทากาโกะ ออยูจิ หรือเมรี

ประมาณนี้เหรอคะ?

・เต็นท์หญิงที่ 2 คุรุรุติน่า ออยูจิ หรือเมรี

มีเต็นท์ตั้งสามหลัง แถมออยูจิกับเมรีก็มาพักกับพวกเราสิ

เพื่อความปลอดภัยก็ควรอยู่ด้วยกันจะดีกว่าค่ะ

เอ๋? ได้เหรอ? ฉันหลับไม่ค่อยเป็นนะ?

ไม่เป็นไรหรอก ฉันแย่กว่าอีก

ว่าไงนะ?

ขอให้ฉันอยู่เต็นท์แยกจากพวกนี้หน่อยนะ

ถ้างั้นก็...

ต้องติดต่อกันให้ได้อาทิตย์ละสามวันนะ? สัญญานะ?

พ่อ... วันนี้จะนอนที่ไหนเหรอครับ?

อืมมม...

จะไปขุดถ้ำนอนดีไหมนะ

ถ้าศัตรูเข้าใกล้ ปิตตะก็จะรู้...

นี่ ถึงจะอยู่ในที่หลบซ่อน ถ้ามีคนเข้ามาใกล้ เธอก็รู้ใช่ไหม?

พ่อ?

ถึงจะหลับก็นึกออกครับ

ใช่แล้ว... ประสาทสัมผัสของปิตตะมันมั่นใจแน่นอน

แม้แต่พวกกินคนที่ไม่ส่งเสียงก็ยังรับรู้ได้

เป็นเพราะพลังนี้เอง ถึงได้ทำได้สำเร็จแม้จะอยู่ข้างนอก

ก่อนที่ทางลับนั่นจะระเบิด...

มีกลิ่นอายของคนอยู่ไหม?

11

ไกลมากจนไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ครับ...

ที่มีกลิ่นอายคือพ่อกับพี่ๆ ครับ

ถ้าใครมาวางระเบิด ปิตตะต้องรับรู้ได้แน่...

ถูกวางระเบิดไปแล้วหรือไง

หรือว่ามีอะไรเกิดขึ้น

จะส่งระเบิดวารีไปได้ด้วยเหรอ...

เป็นพลังที่เกินความเข้าใจของเราเหรอ? หรือว่าเป็นเครื่องมือ?

การหายตัวไป การทำให้เสียงเงียบ

ศัตรูมีความสามารถที่ไม่ถูกจับได้ด้วยพลังของปิตตะเหรอ...?

...เดี๋ยวก่อนสิ?

ตั้งแต่แรกเลยนะ...

มีหลายความเป็นไปได้เลยนะ...

ถ้าเป็นอย่างนั้นทั้งหมดก็แย่แน่

เอาเป็นว่าลองเริ่มก่อนไปเลยดีกว่า

ถ้าสมมติฐานที่ฉันคิดว่าเลวร้ายที่สุดมันถูกล่ะก็

อ้อๆ แล้วก็ยังไม่มีวิธีอื่นอีกเหรอเนี่ย

ถึงอย่างนั้นก็ตาม พวกพ้องก็อาจจะเคืองก็ได้นะ...

พ่อ...?

แต่ว่าข้างหลังแล้วก็ถอยไม่ได้แล้วล่ะ

ฝีมือของเงาสะท้อนนั่นคือ...!?

ถ้างั้นก็แค่เดินหน้าต่อไป

ต่อจากฉบับเดือนกรกฎาคม