ตอน 68: Chapter 68

ชาวบ้านเลเวลเก้าเก้าเก้า

ตอนที่หกสิบแปด

เมโนอุและพรรคพวก แม้จะหยุดชะงัก แต่ก็ยังคงเดินหน้าสืบสวนด้วยความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว

มังงะ: อิวามอโตะ เคนอิจิ ต้นฉบับ: โฮชิซึกิ โนเนโกะ แนวคิดตัวละคร: ฟูมิ

เอ๊ะ!?

คุณคาเงมิมาอยู่ด้วยเหรอ!?

ทำไมไม่ปลุกล่ะ!?

...ก็พยายามจะปลุกอยู่นะครับ

อืมม...

อาจารย์ก็หายไปเร็วใช่ไหม?

คงจะไม่ได้คุยอะไรเลยสินะ? ...เก่งนี่นา

...เก่งนี่นา

ชงชาให้หน่อย!

ไม่เข้าใจความเป็นผู้หญิงจริง ๆ เลยนะเนี่ย

อ้ายฟุ... มาด้วยสินะ ไม่ทันสังเกตเลย

เมรี่จังยังเป็นเด็กอยู่เลย ต่อให้ตื่นก็ทำได้แค่ครางอือออเท่านั้นแหละ

หืม?

แล้วไงล่ะ?

นี่คุณ ทำหน้าตกใจตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ

เกิดอะไรขึ้นกับคุณคาเงมิเหรอ?

ทำไมคุณคาเงมิถึง...

ไม่ได้สั่งให้ใช้ตอนที่เจอฐานทัพศัตรู แต่กลับสั่งให้ใช้ตอนที่เจอศัตรูเลยล่ะ...?

ฐานทัพของศัตรูมันอยู่ที่ที่ที่หาไม่เจอเหรอ?

หรือว่าพวกเขาไม่ได้คาดหวังในตัวพวกเรา?

แต่คุณคาเงมิไม่ได้บอกว่าอย่าค้นหาเลยนี่นะ...

ไม่สิ...

มู

ไม่มีอะไร

แบบนั้นก็คงไม่ได้ทำหน้าแบบนี้หรอก

น่าสมเพช...

ทิ้งคุณคุรุรุกับคุณทากาโกะไว้ข้างหลัง แต่กลับยังเดินหน้าต่อไปไม่ได้เลย...

ฉันมันไร้พลัง

คงเป็นเพราะการพึ่งพาคุณคาเงมิมากเกินไปสินะ

ถ้ามีแค่ฉันคนเดียว

ที่จะไล่ต้อนศัตรูให้จนมุมน่ะ...

นี่พูดเรื่องน่าหงุดหงิดอะไรน่ะ!

ไม่ได้จำเป็นต้องไล่ตามศัตรูคนเดียวซะหน่อยนี่?

ถูกเผงเลย

ถึงแม้จะไม่มีอะไรที่เป็นแก่นสารเกี่ยวกับตัวตนของศัตรูนะ แต่ว่า

มีหลายเรื่องที่ถ้าไม่มีนาย ก็คงไม่รู้เลยล่ะ

...มีความมั่นใจมากกว่านี้หน่อยสิ

อีกอย่างอย่างที่พัลนาว่านั่นแหละ ไม่ใช่ว่าเราจะทำคนเดียว

เชื่อใจพวกเราให้มากกว่านี้สิ

ใช่แล้ว! ไปหาข้อมูลให้มากกว่านี้เถอะ

ผมจะพยายามให้เต็มที่เลย...

คุณอลิสครับ...

แทนที่จะหยุดนิ่ง

การดิ้นรนต่อไปนั่นแหละ คือสิ่งที่พวกเราควรทำสินะ...