ตอน 85: Chapter 85

มังงะเล่มที่หนึ่งถึงสิบหก วางจำหน่ายแล้วจ้า!!

ชาวบ้านเลเวลเก้าเก้าเก้า

ตอนที่ 85

ว๊าาาาาา!

ทะเลจังงงง!!

สุดยอด...สุดยอดเลยนะ!!

นี่ อลิส...

มันมันแคบนะ อย่าทำเสียงดังสิ

ไม่นะ...อย่าตื่นเต้นนักสิ!

อ๊ะ คุณเมรีน! นกตัวใหญ่จัง!

ตรงไหนเนี่ย เจ้าตู้มมมม!

จะออกไปเที่ยวไม่ใช่เหรอ?

ถ้างั้นผมขอไปนั่งบนตักคุณเคียวได้ไหม?

มันก็กว้างขึ้นบ้างนะ!

ก็บอกว่ามันแคบไง ให้นิ่งๆ สิ

ไม่สิ...ถ้าจะให้ขี่ ก็ต้องเป็นคุณเมรีนสิ

นายก็ไม่ใช่เด็กแล้วนี่นา...

เรื่องมันเยอะแยะไปหมดนี่

นายกำลังทำเหมือนฉันเป็นเด็กอยู่น่ะเหรอ!?

หา?

น่ารำคาญชะมัด!

มันได้สัมผัสอารยธรรมเก่าแล้วนะ

ไม่ตื่นเต้นนี่แหละแปลก

แถมคุณเมรีนก็ยังเป็นเด็กอยู่เลยนะ

...เงียบแล้วขับสิ

ใช่ๆๆ!

คุณโอจิกิ เงียบซะเถอะ!

ฟุ...ยังเรียกแบบนั้นอยู่เหรอเนี่ย

อ๊า น่ารำคาญ! ฉันกำลังสนุกอยู่ครั้งแรกในรอบนานเลยนะ

บอกไว้ก่อนเลยนะ ว่าไม่ให้อภัย หรอกนะ!

นายต่างหากที่เสียงดัง...

ให้ตายสิ...นอกจากอลิสกับเมรีนแล้ว

ยังจะพาไอ้นี่มาอีกเนี่ย...

ห๊ะ!?

ก็บอกว่าฉันก็

อยากให้พาไปนี่ไง

พูดทำไมกันเนี่ย?

ก็เหตุผลเดียวกับที่พามาที่นี่นั่นแหละ

ฉันก็...อยากจะเห็นพวกนายด้วยตาตัวเอง

ขอสาบานต่อเทพเจ้าว่าจะไม่ทำอะไรให้พวกนายต้องลำบากใจ

นั่นมันก็แค่ข้ออ้างในการหนีไม่ใช่เหรอ

จะว่าไปนะ พอถึงรัสเซียแล้วก็ปล่อยฉันลงก็ได้

มันไม่มีความหมายหรอก

ถ้าไม่มีนาย ฉันก็เป็นอิสระแล้ว

เจ้าพวกนายเรียกไอ้นี่ว่าเมสสิอา... 'ลาสต์สแตนด์' เนี่ย ขับได้นะ

หนีไปได้ทุกที่เลยล่ะ

...

ออกเดินทางเดี๋ยวนี้แล้ว ถ้าอยากมาด้วย... ก็รีบสอนวิธีขับมาเลย

ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ/คะ?

ชาวบ้านเลเวล 999

ดี

ตรงกันข้าม ถ้าปล่อยไว้ให้นายตีลังกาไปเองนั่นแหละอันตรายกว่า

ก็...นายคงจะไม่ทำแบบนั้นหรอกนะ

จะบอกให้นะ ว่าจะปล่อยนายที่จุดที่พอดีๆ ก่อน

ฉันก็จะบอกไว้เลยนะ อย่าหวังว่าจะช่วยล่ะ?

ฉันจะเฝ้าดูให้เฉยๆ

อย่าหวังจากฉันมากนักเลยนะ

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ก็ควรจะเตือนไว้หน่อยนะ

ถ้าจะเอาไอ้นี่ไปใช้ทำอย่างอื่นที่ไม่ใช่พาหนะ ก็จะกลับมาไม่ได้นะ

เรื่องเชื้อเพลิง...

แค่คิดดูนิดเดียวก็เข้าใจแล้วล่ะ

ดูเหมือนจะไม่แค่นั้นแล้วนะ

อีกฝ่ายก็ครอบครองสถานีสุดท้ายไว้เยอะแยะ

รวมถึงคนที่จะควบคุมได้ด้วยนะ

แต่ในทางกลับกัน คนที่ขับได้นี่

ก็มีไม่กี่คนที่ตั้งใจจะไปฝั่งนั้น

เป้าหมายไม่ใช่การสู้กับผู้พิทักษ์

จับคุณคูริสุได้ก็พอแล้ว

การทำตัวให้ไม่เป็นที่สะดุดตาที่สุดนี่แหละสมเหตุสมผลที่สุด

ถ้าไปกันเป็นกลุ่มใหญ่ เดี๋ยวก็โดนจับได้หรอก

พออยู่ใกล้ๆ แล้ว...มันใหญ่จริงๆ ด้วยนะ

จำนวนมันไม่สำคัญหรอก

สำหรับคุณคุริส มันคงตรวจจับแหล่งความร้อนเท่าสถานีสุดท้ายไม่ได้หรอก

ดังนั้น อย่าไปคิดว่าจะใช้ไอ้นี่ในการต่อสู้น่ะดีกว่า

เข้าใจแล้ว...

หมายความว่าถ้าเข้าใกล้ถึงระดับหนึ่ง ก็ต้องลงไปปฏิบัติการสินะ

ข้างในนี่โล่งกว่าที่คิดนะเนี่ย

นั่นมันคือผลผลิตแห่งปัญญาของมนุษย์นะ

ฉันเองก็น่าจะขยับมันได้นะ

แค่ขยับก็ใครๆ ก็ทำได้ง่ายๆ

แต่...ถ้าเป็นแค่การขยับอย่างเดียวนะ

หมายความว่าการต่อสู้น่ะเป็นเรื่องอื่นสินะ

หืมมม

ยิ่งเป็นแบบนี้ ก็ยิ่งใช้มันในการรบไม่ได้เลย

บรรทุกได้กี่คนเหรอ?

มันขึ้นอยู่กับน้ำหนักด้วยนะ...

มูว...

ว่าจะพอใส่ได้หรือไม่น่ะ

จากที่คุยกันเมื่อกี้

จะไม่พามาทุกคนหรอก

พูดอะไรของเธอเนี่ย!

เป้าหมายของเราก็แค่คุณคุริสุคนเดียวนี่ใช่ไหม?

จะบอกว่านายจะจัดการทุกอย่างคนเดียวอีกแล้วเหรอ?

ไม่ใช่ๆ!

ทีมเล็กๆ สุดยอดเนี่ย ไม่อยากเลย

จะแฝงตัวเข้าไปในฐานทัพรัสเซียด้วยจำนวนน้อยๆ แล้วจับคุณคุริสุ

พอเข้าไปข้างในได้แล้ว ต่อให้มีจำนวนมากแค่ไหน จำนวนคนที่สู้พร้อมกันได้ก็มีจำกัดน่ะ

อยากเน้นความคล่องตัว เลยอยากจะจำกัดจำนวนไอ้นี่ไว้ที่สองลำ

อืม...เข้าใจแล้วล่ะนะ

จำนวนคนที่พาไปก็ด้วยเหตุผลเดียวกัน รวมแล้วก็หกคน...มากที่สุดก็แปดคน

ครับ!

ผม!

ผมไปเอง!

แย่แล้ว

แต่ว่า...ผม

แกที่ไม่มีแรงอะไรเลย ครั้งนี้ถือเป็นภาระชัดๆ เลยนะ

2

...น่ารำคาญ งั้นก็อย่ามา

เข้าใจแล้วล่ะ...

ที่คุณคากามิพูดแบบนั้นก็เพราะว่าคุณไม่ทอดทิ้งพวกเราด้วยนี่นา

แต่ว่าถ้าให้ผมรู้ความจริง คงต้อง...

ไปฝั่งโน้นด้วยสองขาคู่นี้เท่านั้นแหละ

ผมไม่อยากจะไปแค่เพราะอยากจะช่วยคุณคากามิเท่านั้นนะ...

ผมไปเพื่อตัวเอง

...เพื่อตัวเองเหรอ?

อยากรู้...

เหตุผลที่เมโนอุต้องถูกฆ่า

เหตุผลที่แท้จริงที่สร้างพวกเราขึ้นมา...

ดังนั้นเรื่องนั้น ถึงแม้จะหลังจากพวกเรากลับไปแล้วก็ตาม

...ชีวิตของผม

อาจจะอยู่ได้ถึงตอนนั้นก็ไม่รู้สิ

ชาวบ้านเลเวลเก้าเก้าเก้า

คุณอลิสก็อยู่ในสภาพเดียวกับผมเหมือนกัน

ช่วยช่วยด้วยเถอะครับ

มังงะ คาโมโตะ เคนอิจิ ประพันธ์ ฮอชิซึกิ เนโกะ ตัวละคร ออกแบบโดย ฟูมิ

วางแผงจำหน่ายแล้วยอดนิยม!!

หมายความว่าเวลาที่ต้องรอ...

ก็ไม่มีเลยสินะ

ได้โปรดเถอะนะครับ คุณคากามิ

...ผมอยากรู้สิครับ!

ต้องก้าวต่อไปแล้ว!

ไม่อย่างนั้น...ก็จะมองหน้าเมโนอุไม่ติดเลยสิครับ

...เข้าใจแล้ว

ขอบคุณนะครับ... คุณคากามิ

จะปกป้อง...

ต้องปกป้องให้ได้แน่!

ว่าไปแล้วก็กลายเป็นสมาชิกที่ประหลาดไปซะแล้ว...

คิดว่าคุณทากาโกะกับเร็กซ์น่าจะมาด้วยนะ

แถมยังมีสาวแปลกๆ มาด้วยอีก

รับบทสองคน

ถึงอย่างนั้นก็เพราะคุณอูรุคะรับรองแล้ว ก็คงมีประโยชน์ทางยุทธการล่ะมั้ง...

ชาวบ้านเลเวลเก้าเก้าเก้า

คุณอุรูกะเป็นผู้ดูแลเผ่าเขี้ยวสัตว์ ก็มาไม่ได้ และทีน่าก็คิดว่ามันยากอยู่เหมือนกัน

สมรรถภาพทางกายของฉันไม่ได้สูงอะไรเลยนะ

ฉันขอพอไว้แค่นี้ก่อน

ถึงจะช่วยสนับสนุนได้ ก็อาจจะเป็นภาระก็เป็นได้...

...พูดตามตรงแล้ว

ไม่มั่นใจเลยครับ

ไม่ได้หมายความว่ากลัวนะ...

ไม่ได้หมายความว่าไม่อยากไปซะทีเดียว

แต่ว่า...ผมคิดว่า...

ผมจะต้องเป็นตัวถ่วงแน่ๆ เลยครับ

ไม่ได้ยอมแพ้ซะหน่อยนะครับ?

ตอนนี้ คิดว่าผมเลือกทางที่ดีที่สุดที่ทำได้แล้วครับ

ก็อยากให้คุณครูรุมาด้วยนะ แต่ไม่ใช่การต่อสู้ที่จะบังคับให้มาได้

ยามคับขันก็ต้องมีความตั้งใจแน่วแน่...

สมาชิกที่ถูกคัดเลือกเพื่อสิ่งนั้น

แต่นะครับ

ทีมคุณทากาโกะ

ก็ยังรู้สึกกังวลหลายอย่างเลย...

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

อย่ามาบอกให้ลงเดี๋ยวนี้สิ

ฉันต้องไปเจอและคุยกับยูคิด้วยตัวเองให้ได้แน่ๆ เลย!

ถึงจะพาพวกเรากลับไปแล้วก็ยังดีไม่ใช่เหรอ?

มีประกันว่าเราจะกลับไปได้เหรอ?

อืม...

ก็ถึงจะถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ก็ตั้งใจว่าจะไปเองเหมือนกันนะ

อย่างน้อยฉันก็อ่านหนังสือแล้วอย่างน้อยก็ทำให้ยืนรับมือในสถานการณ์สุดท้ายได้นะ

ดีนี่นา คุณคากามิ

อุ๊!?

ฟังอยู่เหรอ คุณทากาโกะ

ถ้ามีสักคนในพวกเราที่รู้เรื่องในโลกนี้ล่ะก็ โอกาสรอดชีวิตก็จะเพิ่มขึ้นไม่ใช่เหรอ?

นั่นไง ถึงต้องเกาะติดคุณมากขนาดนี้!

...หืม?

ไม่ต้องใส่ใจหรอก

เร็กซ์เขาไม่อยากไปนะ

ห๊ะ~? พวกแกมองหน้าแกกับเร็กซ์แล้วพูดออกมาเหรอ??

เพราะว่ามันอึดอัดไงล่ะ!

นั่นไม่ใช่ฉัน แต่มันเป็นฝีมือของแกต่างหาก

แกนั่นแหละ ต้องถูกต่อย!

ไม่รู้ว่าโกรธเรื่องอะไร แต่ให้ผ่านไปก่อนเถอะนะ ผม...

...เป็นอะไรไหม?

ไม่ได้เป็นไรสักหน่อยหรอกนะ คุณคากามิ

ก็เพราะเป็นแบบนั้นน่ะสิ คุณคากามิ

ถ้าเห็นแผ่นดินแล้ว ขอให้ลงสู่พื้นดินเพื่อพักสักหน่อยได้ไหมเอ่ย?

อา...ก็จริงของเธอนะ

งั้นช่วยอดทนไปก่อนนะ

เร็กซ์ก็อย่าดิ้นรนมากนักสิ?

เปล่าเลยครับ ผมไม่ได้ทำอะไรเลย

เร็กซ์ก็แย่เหมือนกันนะโดนหยอกเยอะแยะแบบนั้น

ถึงจะเป็นวีรบุรุษนะ

หืม? เขาเคยเป็นที่นิยมเหรอ?

อ่า...ไม่รู้เหมือนกันนะ

เร็กซ์คุณถึงจะดูเป็นแบบนั้น แต่หน้าตาเขาก็หล่อมากนะ ถึงจะโดนชอบก็ว่าได้

จริงนะ เร็กซ์หน้าตาดีจริงๆ ด้วย

อลิสไม่รู้สึกดึงดูดบ้างเลยเหรอ?

สำหรับผม ก็มีคุณคากามิอยู่

เอ๊ะ?

เป็นอะไรไปเหรอ? จะลดความเร็วไหม?

เปล่า... เหมือนจะมีอะไรบางอย่างเข้าไปในเมฆแล้วน่ะ

คุณโอจิกิไม่เห็นเหรอ?

เป็นนกอพยพอะไรสักอย่างไม่ใช่เหรอ?

...นี่ไง พูดถึงก็มาเลย

ว๊าาา

รู้สึกเหมือนมันใหญ่กว่านี้นะ~

ไม่ต้องกังวลหรอกนะ ว่าเขาจะไม่ใช่ศัตรู

ถ้าสิ่งที่แกเห็นเป็นอาวุธของอารยธรรมเก่า ยูคินี่ควรจะบอกได้นะ

อย่างนั้นเหรอ...แต่ว่านะ

มันก็ยังกังวลอยู่นะครับ~~~

อย่าทำเหมือนฉันเป็นเด็กสิ!

ถึงแม้ว่าคุณเมรี่จะไม่รู้ว่าเห็นอะไร แต่ที่นี่ก็มีทั้งทะเลและสัตว์มากมายสินะ

แน่นอนสิ ก็เพราะไม่ได้ถูกชนเผ่ากินคนหรือเผ่าเขี้ยวสัตว์ทำลายไปเยอะนี่นา?

นั่นสินะ ปลาก็เยอะแยะเลย

ผมเห็นโลมาตัวจริงเมื่อกี้เองนะ

117

ห๊ะ!?

ต้องกังวลขนาดนั้นเลยเหรอ?

อ่า...อืม

ไม่รู้สิ

ทำไมถึงมีอยู่เยอะแยะไปนะ~

...ก็เลยคิดว่า

นี่!

ใกล้จะถึงแผ่นดินแล้วล่ะ

ไม่รู้ว่าจะมีอะไรรออยู่

ต่อจากฉบับเดือนมิถุนายน