ตอน 85: Chapter 85

มังงะเล่มที่หนึ่งถึงสิบหก วางจำหน่ายแล้วจ้า!!

ชาวบ้านเลเวลเก้าเก้าเก้า

ตอนที่แปดสิบห้า

ว๊าาาาาา!

ทะเลจังงงง!!

สุดยอด...สุดยอดเลยนะ!!

นี่ อลิส...

มันมันแคบนะ อย่าทำเสียงดังสิ

ไม่นะ...อย่าตื่นเต้นนักสิ!

อ๊ะ คุณเมรีน! นกตัวใหญ่จัง!

ตรงไหนเนี่ย เจ้าตู้มมมม!

จะออกไปเที่ยวไม่ใช่เหรอ?

ถ้างั้นผมขอไปนั่งบนตักคุณเคียวได้ไหม?

มันก็กว้างขึ้นบ้างนะ!

ก็บอกว่ามันแคบไง ให้นิ่งๆ สิ

ไม่สิ...ถ้าจะให้ขี่ ก็ต้องเป็นคุณเมรีนสิ

นายก็ไม่ใช่เด็กแล้วนี่นา...

เรื่องมันเยอะแยะไปหมดนี่

นายกำลังทำเหมือนฉันเป็นเด็กอยู่น่ะเหรอ!?

หา?

น่ารำคาญชะมัด!

มันได้สัมผัสอารยธรรมเก่าแล้วนะ

ไม่ตื่นเต้นนี่แหละแปลก

แถมคุณเมรีนก็ยังเป็นเด็กอยู่เลยนะ

...เงียบแล้วขับสิ

ใช่ๆๆ!

คุณโอจิกิ เงียบซะเถอะ!

ฟุ...ยังเรียกแบบนั้นอยู่เหรอเนี่ย

อ๊า น่ารำคาญ! ฉันกำลังสนุกอยู่ครั้งแรกในรอบนานเลยนะ

บอกไว้ก่อนเลยนะ ว่าไม่ให้อภัย หรอกนะ!

นายต่างหากที่เสียงดัง...

ให้ตายสิ...นอกจากอลิสกับเมรีนแล้ว

ยังจะพาไอ้นี่มาอีกเนี่ย...

ห๊ะ!?

ก็บอกว่าฉันก็

อยากให้พาไปนี่ไง

พูดทำไมกันเนี่ย?

ก็เหตุผลเดียวกับที่พามาที่นี่นั่นแหละ

ฉันก็...อยากจะเห็นพวกนายด้วยตาตัวเอง

ขอสาบานต่อเทพเจ้าว่าจะไม่ทำอะไรให้พวกนายต้องลำบากใจ

นั่นมันก็แค่ข้ออ้างในการหนีไม่ใช่เหรอ

จะว่าไปนะ พอถึงรัสเซียแล้วก็ปล่อยฉันลงก็ได้

มันไม่มีความหมายหรอก

ถ้าไม่มีนาย ฉันก็เป็นอิสระแล้ว

เจ้าพวกนายเรียกไอ้นี่ว่าเมสสิอา... 'ลาสต์สแตนด์' เนี่ย ขับได้นะ

หนีไปได้ทุกที่เลยล่ะ

...

ออกเดินทางเดี๋ยวนี้แล้ว ถ้าอยากมาด้วย... ก็รีบสอนวิธีขับมาเลย

ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ/คะ?

ชาวบ้านเลเวลเก้าร้อยเก้าสิบเก้า

ดี

ตรงกันข้าม ถ้าปล่อยไว้ให้นายตีลังกาไปเองนั่นแหละอันตรายกว่า

ก็...นายคงจะไม่ทำแบบนั้นหรอกนะ

จะบอกให้นะ ว่าจะปล่อยนายที่จุดที่พอดีๆ ก่อน

ฉันก็จะบอกไว้เลยนะ อย่าหวังว่าจะช่วยล่ะ?

ฉันจะเฝ้าดูให้เฉยๆ

อย่าหวังจากฉันมากนักเลยนะ