ตอน 86: Chapter 86

รวมมังงะเล่มที่หนึ่งถึงสิบหก กำลังวางจำหน่ายแล้ว!!

ชาวบ้านเลเวลเก้าเก้าเก้า

เมืองในรัสเซียที่มาถึง ก็ไม่มีเงาคนอยู่เลย

มังงะ: อิวามอโตะ เคนอิจิ ต้นฉบับ: โฮชิซึกิเนโกะ แนวคิดตัวละคร: ฟูมิ

ทำไมทำหน้ามุ่ยล่ะ

อืม...ไม่รู้สิ

เมืองยังเหลืออยู่ค่อนข้างสวยงามเลยนี่นา...แบบว่า

แถมยัง

ไม่ใช่แค่ที่นี่เท่านั้นที่ไม่กลายเป็นสมรภูมิด้วยเหรอ?

ทำไมสัตว์กับธรรมชาติยังเหลืออยู่ตั้งเยอะแยะนะ

เหมือนกับว่ามีแต่คนเท่านั้นที่หายไปอย่างเรียบร้อยเลย...

ก็จริงนะ

เรื่องมันคือ มนุษย์ต้องหลบลงไปใต้ดินถึงจะรอดได้ไม่ใช่เหรอ

แต่บนพื้นดินมันยังเหลืออยู่สวยงามเลย

บนพื้นดินแห่งนี้...จริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้นกันนะ

คงจะไปเช็คทั้งหมดที่บ้านของคุมิสุสินะ?

แต่คุณนายครับ

ถ้าไม่พอใจกับเหตุผลนั้นล่ะก็

จะทำอย่างไรรึครับ?

ออกมาทีนี่ก็พูดเรื่องแปลกๆ นะ

ไม่จับไว้ เดี๋ยวก็จะหายไปอีกแล้วนี่นา?

ทำไมถึงต้องคว้าคุณ (ชื่อที่ถูกอ้างถึง) ทันทีที่เจอด้วยเนี่ย...!?

คุณกระจก ไม่จำเป็นต้องคิดมากขนาดนั้นหรอกนะ

พวกเราก็แค่เดินหน้าไปเพื่อเป้าหมายของพวกเราไม่ใช่เหรอ?

ก็ใช่นะ...

แต่ครั้งนี้สถานการณ์มันต่างออกไปหลายอย่าง

จนถึงตอนนี้ฉันมั่นใจมาตลอดว่าตัวเองถูก

แต่คราวนี้มันมีอะไรที่มองไม่เห็นเยอะเกินไป...

ไม่สิ...

ไม่ใช่แบบนั้น

ก็คือจะไปหาเรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ?

หลังจากที่รู้แล้ว ค่อยตัดสินใจเลือกสิ่งที่คิดว่าคุณกระจกถูกต้องไม่ใช่เหรอ?

พูดง่ายๆ ก็คือแบบนั้นแหละครับคุณอลิส

หนีไปแล้ว! หายไปแล้ว!

อ๊ะ!?

ฟูฮ่าฮ่าฮ่า!

เจ้าโง่เอ๊ย! ประมาทไปหน่อยสินะ!!

ตำแหน่งก็หลุดหมดแล้วล่ะ ด้วยเสียงของแกเนี่ย

อ๊าก!?

ปล่อยไปเถอะน่า อย่างสุดกำลัง ที่เธอพูดเพื่อฉัน

...น่าจะนะ

ใช่แล้ว สมกับเป็น คุณนายเลยนี่นา!

เป็นไปได้เลยนะ คุณอลิส

ถ้าไม่พอใจก็ตีให้พอใจ ถ้าพอใจก็อดทนเนี่ย

มันไม่ใช่เรื่องที่คิดง่ายๆ หรอกนะ

ถ้าจะว่าไปก็เถอะนะ...

ถ้าเหตุผลของคุณคุมิสุมีน้ำหนัก

พวกคุณจะทำยังไงล่ะ?

...นี่

ลองหาสถานที่พักดูไหมล่ะ

นี่มัน!?

จำเร็กซ์ว้าได้ด้วยเหรอเนี่ย สุดยอดไปเลยนะ!

ฉันเหนื่อยแล้วนะเพราะแกเนี่ย

หยุดเดี๋ยวนี้เลย

ตอนนี้จะทำยังไงกับเรื่องแบบนี้ล่ะ?

การต่อสู้มันจะเริ่มจากนี้แล้วนะ?

ขอโทษนะ แต่ฉันอยากจะคุยกับเร็กซ์

...

ดูอลิสกับพวกเขานั่นแหละช่วยดูให้หน่อยนะ

อ๋อ เข้าใจแล้ว

ทำไมต้องเชื่อคำพูดของอาจารย์ตรงๆ ด้วยเนี่ย

...ก็เพราะว่าน่ะสิ

คำพูดของบอสคือที่สุด

แต่ถึงอย่างนั้นนะ...

รัสเซียมันหนาวจริงๆ ด้วย

โชคดีที่คุรุรให้เสื้อคลุมมาให้

...ก็มีคนใส่เสื้อผ้าธรรมดากันนะ

เธอคนนั้นมันแปลกจริงๆ

แล้ว จะมุ่งหน้าไปถึงจุดสุดท้ายได้ถึงไหนกันนะ

ว่าแต่ รัสเซียมันกว้างเกินไปไหมเนี่ย

อืม...

จากตรงนี้ไปถึงมอสโกที่เป็นจุดหมาย มันอยู่ไกลแค่ไหนกันนะ

คิดดูแล้วว่าถ้าไม่มีจุดสุดท้ายนี่ คงจะวิญญาณหลุดไปเลยล่ะ...

มันกว้างขนาดนี้ การอ้อมไปนี่ก็ต้องคิดเยอะเหมือนกันนะ...

จะลองไปลาดตระเวนฐานของอีกฝ่ายที่จุดสุดท้ายเลยดีไหม?

ยังไงการเคลื่อนไหวตอนอยู่บนจุดสุดท้ายนี่ก็ให้ฝ่ายตรงข้ามเห็นหมดอยู่แล้ว

พักอีกหน่อยก็ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอ

นี่เอา...

นั่นนับว่าพักได้เหรอเนี่ย...?

อืม...

จริงด้วยสิ...

เอ

เพส...?

!?

เกิดอะไรขึ้นเหรอ คุณกระจกจัง!?

เพสมันมีปฏิกิริยากับอะไรบางอย่างแล้ว!

เผ่าพันธุ์อื่นเหรอ?

คุณทากาโกะ...เห็นอะไรไหม?

จากที่ฉันเห็นตรงนี้มันไม่มีอะไรเลยนะ

คุณปาร์นะเป็นไงบ้าง?

ฝั่งฉันก็เหมือนกัน

ฉันก็เหมือนกันเลย

ห๊ะ!? อะไรกันเนี่ย??

เฮ้ เพส! นี่แกตอบสนองอะไรไป!? คู่ต่อสู้มาจากทางไหนกัน?

...นอกเหนือจากที่คาดไว้

น่าจะ...ช้าไปแล้ว

♬

คิดว่าคงจะโจมตีเข้ามาทันทีนะ

ดูเหมือนว่าจะมีสติและมีท่าทีที่ใจเย็นพอที่จะเปิดบทสนทนาได้เลยนะเนี่ย

สวัสดีค่ะ ฉันมาจากเอิร์สเคลียร์ สังกัดฐานลับใต้ดินในรัสเซีย

ดิฉันชื่อ โฟรเน่ ไบล์ชไตน์ ค่ะ

ต่อเนื่องจากฉบับเดือนกรกฎาคม